3375 resultaten.
Zee der liefde
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.194 Op een vreemd strand aangespoeld
Uitgekotst door het woeste water
Lichaam en geest totaal doorwoeld
Word ik wakker met een kater
Op een ver strand vol schelpen
Uit balans door de koude kermis
Lijkt niemand me te kunnen helpen
Voel ik alleen maar droefenis
Op zilt zand en in het duister
Krabbel ik met moeite overeind
Hou even stil…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen
van het stormgebergte waar westenwind nog immer zingt
over vogels die kinderen droegen naar hun nesten
in het kreupelgebied waar vrouwenharen en veren
werden verweven tot een samenzweerderig verbond
tussen de albatros en alle broedende vrouwen
die vogelkinderhandjes vulden met zilverwit zand…
Duizendzee
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.401 Mijn hoofd lag dicht bij jou
in zand - ontdaan van aardse zorgen
heel ver weg waar niemand ons kon zien
voorbij de evenaar
waar wij een duizeling ontwaarden
bij het drijven van de wolken
in die volle duizendzee
zo ver verwijderd van de maan
Voorbij de schaamte die ik dacht
trok zij haar mantel uit in duister
en gaf alles - en nog meer
van…
Het lied van de zomer
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
539 een handje vol zwart geel gebekt
floot uit zijn nest in het tederste groen
het hoogste lied van de zomer
woest sprong de hond zijn tanden gewit
naar de slapende kat en beet in de staart
van de zonnende dromer
we liepen met vrienden bepakt en bezakt
in het heetst van de stad over zinderende wegen
door zand naar het goudgele strand achter…
Kortstondig sensitief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
548 Wind streelt benen
waar haartjes
nauwelijks zichtbaar
licht bewegen
kriebelt maar niet echt
vanuit de schaduw
plots in de volle zon
het genot van warmte
even alles omvattend
koel gras voelt
plaatselijk opgelucht
voorbij hete stenen
als de frisse zee
na gloeiend zand
betoverend gezicht
van de volle maan
die ineens van achter
een…
Meetloos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
737 Zij glijden door sloten de
wereld in, in lekke boten vol
hoorngeschal, stuift zand in
rauwe stemmen, lichamen te
groot voor peddels waar zij
mee roeiden, werden intieme
vrienden in woelige wateren
van de nood, reis op beider
voeten sinds zij groeiden,
door mild en vertekend land,
vindbare lidtekens gaan van
hand tot hand, geschreven…
Vurig Verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
560 in vele talen hebben we getekend
langs velen manen vielen er genoeg sterren
zonnestralen droogden onze vreugdetranen
eindeloos de nachten waarin we mijmerden
rennend door de duinen alwaar het helmgras wuifde
maakten konijnen dat ze wegkwamen door 't zand
bonkten onze harten als één, ogen die in elkaar opgingen
jouw gedachten werden de mijne…
leeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 woorden gekregen van rondtrekkende geesten,
van dode dichters, dronken schrijvers,
van invallen, impulsen van liefde, van haat,
van wat er staat, een foto,
de krant, zo’n slordige hoop kleren
van gisteren naast het bed,
vingerafdrukken op glazen, het zand van schoenen
die buiten wandelen,
die deuk in de bank,
nog warm.…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
713 ze beseft het niet eens
ze is dood
het is niet vreselijk of afschuwelijk
maar daar ligt ze / levenloos
ik begrijp alleen niet precies waarom
volgt aannemelijk / begrafenis of crematie
en ik word opgeborgen in een cel
moord om de moord
een beweging van de hand
zoals je
wars van bedoeling
een steentje laat terugvallen
in zand…
Als voetstappen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
748 bijeen schaarde
als zomergolven over het witte strand liet schuimen
en ik het struinen naar sprokkelwoorden
staakte
de langdradige zinnen in zeewier wikkelde
te drogen en te verbleken neerlegde
wanneer de zon aan de hemel rees
en oesters loom open gaapten
opdat jij zag hoe ik jou zocht
ergens op een verloren zondag
in het mulle zand…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
554 En zijn lichaam,
koud en strak,
was het niet nog warm
toen wij zand over hem schepten?
De wereld is,
in haar simpelheid,
nog voor menigeen
complex
en haar draden,
over weg en drassig pad gespannen,
zijn als struikeldraad.
Vrouwlief kijkt op de klok.…
Overhalen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
882 Als een struisvogel steek ik mijn kop in het zand.
Schiet ik nu of leg ik mijn geweer opzij?
Dit is niet het moment te luisteren naar gevoelens… het is het moment voor verstand.
Zou hij mij ook zien en denken: Het is hij of ik?
Ik kijk opzij naar mijn geweer dat naast me ligt.
Ik pak het op, leg het aan en hoor een klik.…
De Wolgaslepers*
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 Moe al sinds de
Tweede helft negentiende eeuw
d'Elfde lijkt dood, terwijl
De derde een pijpje rookt
De stroom gestaag
De wind van noord
d'Oever van zand
Vermoord
In elk geval heengegaan
Lijkt de staart van deze slepers
Zwalkend langs deze echt
Majestueuze rivier
Hun gedachten
Opwindende
Vrouwen en veel
Vodka
*Naar een schilderij…
Like a Deventer Carol
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 wonderlijk
alsof warmte vanzelfsprekend was
en stemmen veel meer
dan gebaren
of een toevallige ontmoeting tussen stromend water
en de kieren van een zoveelste woord
zij gaf het me
en hij
en nog meer wangen met een thuisreis
bij het raam op de stad en de binnendeur
van beeldspraak
al ben ik dan onvolgroeid
en bouw burchten op het zand…
Rifraf
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 tranen, het doet slakken
wijken van het eeuwige pad
Vliegend tapijtje met mot
kijk er vormen zich gaten
Men roept hosanna in den hoge
verbindt zich met hemel
en jawel met een stotterende hel
Het is zoveel om te omschrijven
Er past een hamer om kleuren te slaan
een scherp oog voor het gemaakte spoor
halfvol gewaaide voetstappen in het zand…
WEERBAAR
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 Op de stevige landrug van mul zand
staat een kring korte, knoestige berken,
tonen, bijna naakt, de late herfstwerken,
toch niet door het trieste getij overmand.
Glanzende melk met bruine vla omrand
hun kromme stammen, die nóg laten merken
hoe eens de wind hen boog, wilde sterken
met zijn luchtige, beeldhouwende hand.…
Bloemen in het veld
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
750 Bloemen in het veld,
zonnestralen op het zand,
vergeten schoonheid van de straten.
Leegte in een blik,
Rotatie van een uil,
Bloemen in het veld.
Morgen schemer door de ramen,
briesje wind over het water,
Bloemen in het veld.
Bloemen in het veld
waarin ik wil liggen met jou,
waar wij samen genieten van de schoonheid om ons heen.…
Hier
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
519 wolken
stuiven uiteen
gelijk het zand van de duinen
over het strand suist
een woestijn aan stilte
is het daar
de droogte
dwingt mijn raam tot mistig kijken
en ik staar naar de horizon
zie de rondingen van je krullen
voorbij mijn zicht wapperen
ik denk aan je
ik voel aan je
ik denk je te voelen in mij
aan mij voel ik je denken
voel…
GRETA OVER NABIJHEID EN DOOD
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 gebeuren zou was zonneklaar
We zochten en we vonden onze schat
Werden de vleugels van één adelaar
Die zijn gewicht met wind en wolken mat
De kracht en gratie die het dier bezat
De schaduw ervan boven ons als paar
De bliksemdrager zou verongelukken
Uiteenvallen in honderdduizend stukken
Eén vleugel in de sneeuw, één in heet zand…
Potdicht (4)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 Bestaat dit echt of zijn wij poppen,
naturen dansend tand om tand,
gedurig in heet vuur ontstoken
door beelden uit nat zand?
Ga maar bij dichters, boeren kijken:
hun vers, hun oogst, vast in de hand.
Hier weet de dromerigheid van wijken -
net naast de mand.…
In het uur U
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
548 ( Anima Mundi )
Zij danst op paden
zo ruw en smal
als kronkelwegen
in het ware leven
Door berg en dal
zal zij zich waden
door wind en kou
kan zij trotseren
er pas aan geven
Ook na de val
wil zij niet rusten
op zand en zee
aan verre kusten
misschien voor later
maar niet voor nu
Dan, in ‘t uur U
is zij nog wakend
de dood genakend…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.056 in volheid van leegte
vormt een opgerekte schaduw
smalle strakke strepen over zand,
in uiteinden verbonden,
wijzend naar een verhoogd terras
daar, verder, onder azuur
waar zicht in ongrijpbaarheid landt
een transparant glas,
verguld met aangeslagen licht,
reikt over eigen lengte heen
opweg naar een bindend slot
echter door de zonnestand…
de sterkte van palestina
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
959 natuurlijke bronnen
eeuwige pijn
zal ieder kind zijn kinderen tekenen
de wereld stap voor stap
aan het verenigen
tegen de gruweldaden
die een volk verjaagd heeft in 1 klap
een volk dat zich in de geschiedenis zal vereeuwigen
zonder hun waardigheid achter te laten
met opgeheven hoofd
en een kracht sterker dan de oorlog
en als wapen het steen en zand…
Tjukurpa (droomtijd)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
533 mijn huid
als verloren mens
met witkalk
en aardse mystiek
daar waar
geboortegeesten wenken
op de heilige Uluru
ontwakkering
slaat woeste tranen los
diep uit mijn zwarte kassen
waar miskende ogen puilen
blanke meren creëren
mijn nazaten
als verschoppeling
die verdrinken in zweet
en zonlicht
maar toch blijf ik
poerend in het zand…
eens zong zij bloemen
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
1.132 eens zong zij bloemen uit haar mond
en vogels uit zon-doordrenkte haren
lachte ze haar tanden bloot
en danste zich vrij in t mulle zand
haar ogen groot en wijd
keek zij hongerig uit naar de wereld
maar na het knellende ontmoeten
loste haar lach op in dovemansoren
In pirouette bewoog ze naar omlaag
daar zingt zij nu een eigen lied
haar…
Voor de brug
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.794 Hij is gewoon van zand verlost,
een huis op weg naar huis,
voorbij de brug de grachten door.…
NACHTBERICHT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.648 kleur
Las ik wijl amper betekenis vond
van de hemel en diens open deur
Rondom ’t bericht een open plek
welke straalde als de warme zon
Over heel die advertentie omtrek
net alsof ik ‘t eeuwige leven won
Vannacht droomde ik een bericht
een kleine advertentie in de krant
Heel die tekst leek op mij gericht
mijn kist lag namelijk in het zand…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zo ontstond het zand
naamloos en zonder aantal
plompe klei en handen
met hompen
vormeloze scheppingsdrang
en de overdaad sneed de kneedbal aan
restanten zonder getuigenis
kruimels geleend uit dogma
vanaf daar was de hemel
met lucht om van te leven
zo ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn…
de zee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
598 hier aan zee
zus nam de foto
en de zee nam me mee
ik spoelde hier aan
en wijs naar de muzebiter
ik duik daarna op mijn prooi
en als ik thuis kom
ben ik druk en wil een pi meisje opeten
maar dat mag niet en daarom doe ik het niet
zee o zee wat ben je mooi
en hier ben ik lekker alleen
niemand kan mij vinden
alleen mijn voetafdruk in het zand…
Eilandvogel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
596 Ik droomde over jouw luchtruim
liep door mijn verleden over jouw zand
en ik weet nog hoe je dronken werd
niet dat gelal, stoutmoedig doen
maar zware vleugels, intens verdriet
wijsheid die zich niet dromend
verpakken liet
er dansten rupsen op witte toetsen
van de oude liedjespiano
in het hotel aan de kust
terwijl je rookte, dronk je jenever…