5959 resultaten.
Bekoring
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
756 Ben gevangen in het verleden
maar het heden stoort me niet.
Zelden zo bewogen
keer ik terug naar vaste grond.
De zanger laat me los
op de plek waar hij me vond.…
Oude woede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 wilde of niet,
Dan ging je weer liggen,
En stopte ik je veilig weg
In mijn onderbuik,
Hoofd dat moe was
Van het blussen van branden
In de bovenkamer, enige woonkamer
In dit onbehouden huis,
Veertig jaar verder zijn we nu,
En af en toe steek je de kop weer op,
Begin je weer te woeden
Over de hele wereld
Die in mijn persoon gevangen…
In de vroegte
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Ik ben wakker en jij ligt naast mij
vast in diepe slaap, ik streel met mijn vingers
in je geopende hand, word gevangen
op je navel gelegd, op en neer
Mijn hart klopt regelmatig en jij
bent hier en zo nabij
Neurie ik een haast vergeten lied
iets uit de kindertijd, terwijl ik ademhaal?…
Worsteling
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
533 Soms worstelen we met het leven
omdat het niet gaat zoals we willen
we blijven hangen in
frustratie en ongemak
dat ons gevangen houdt
en belanden we op een hellend vlak
dan ligt een burn-out op de loer
om dan weer in balans te komen
is een hele toer
Zie het dan in een ander perspectief
laat de worsteling los
lach en geniet van de kleine dingen…
Ik leef
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
569 Ik ben een geest in mijn gedachten
Ben gevangen in mijn doen
Ik wil niemand meer tot last zijn
Laat me waaien in de wind
Ik wil niet mee met mijn gedachten
Laat me los zijn, maak me vrij
Tijd en geld is overbodig
Ik wil leven wie ik ben
Ik wil weten wie ik ben
Ik wil weten wat ik wil
En wat ik kan
En wie ik ben
Geef mij mijn evenwicht…
Nederland 2016
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
647 Een kindbruidje van veertien
Gevangen in doeken
Verhandeld als geit
Krijgt voorlichting in Ter Apel
over vrouw en veiligheid
De huisregels zijn klip en klaar
Geen tabak en alcohol onder de 18 jaar
Haar pedoman heeft die nacht
het kindbruidje verkracht
We weten het, laten het toe
Kijken opzij, worden moe
Smoezen over een andere cultuur…
Kracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
666 Als mijn dromen zijn vervlogen
en illusies zijn vergaan,
als de winter is gekomen
en het licht is uitgegaan,
als het leven me te druk is
en mijn lichaam te vermoeid,
als mijn vrijheid werd gevangen
en de wanhoop is gegroeid,
dan wil ik mezelf bevrijden
en gaan stappen in de wind,
wil ik net zolang gaan dwalen
tot mijn ziel de rust hervindt…
Flirten met Poëzie
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
531 Hij kijkt naar witte duiven in hun vlucht en dicht
het maagdelijk verlangen van de wind, gevangen
in een liefdeszucht.
In de echo van zijn zinnen klinkt de zielsverbonden
schreeuw van een hart dat naar haar lichaam smacht.
Maar zij laat zich niet beminnen door een poezelige
leeuw, die ongerijmd verlegen naar haar lacht.…
De rijm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 Het rijm
De pijn
Het slijm
Geheim
Venijn
Daarbij
De tijd
De spijt
De strijd
De roem
De zoen
Het doen
Nog geen miljoen
Zou dit kunnen vervangen
Nooit gevangen
Zitten
Staren in het niets
Komt er toch weer iets
De wind in je rug op de fiets
De zon in je gezicht
Je plicht
Om Mani Padme Hum
Oren dicht en klappen
Met een hand…
Gekleurde nagels
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
419 je handen
waren zacht
vingers met
gekleurde nagels
een handtas met
curieuze ballast
boven dit alles
zweefde jouw lach
met een intensiteit
van hemelse kracht
realiteit gevangen met
liefde die blijft hangen
jij neuriede
altijd liedjes die
ik nooit verstond als
ik in aanbidding
gebiologeerd keek naar
je bewegende mond
jij voelde…
Zonnestraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 Toen haar eenzame oude dag
langzaam in tijd wegtikte
verscheen er voor haar vermoeide voeten
onverwachts een zonnestraal
Op een wonder had zij
al jaren niet meer gehoopt
Kleine stofdeeltjes stegen op
gevangen in de lichtstraal
Verwonderd als een kind
grepen haar verkleumde vingers
naar het sprankelende licht
Plots voelde zij een warme…
Grensgebied
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
838 Onze schijnbaar eeuwenlange vriendschap
heeft een vreemde droom bevaren
het begint bij de onuitputtelijke bron
tussen heldere muren blijf jij gevangen:
Er is een horizon vol zwaartekracht
gestorven in dwaze zielgeruchten
uit een droomland in het grensgebied
op een plek tussen hemel en aarde
daar schat je alles op de juiste waarde
waar…
Begin van iets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 Ik verzamel moed, baan mijn weg
Naar de oppervlakte
Door angstzweet, schaamte
Die mij stom geslagen
Gevangen heeft gehouden en
Veroordeeld klein te leven
Buiten druppelde langzaam binnen
Heb mij zelf leren kennen
Stap nu de vrijheid in.…
IK HEET …
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
Stad en land af
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 het kunstig geweven web
van de spin
beschermde ons voor
indringers
lichtstralen werden
gemorst
over de doorzichtige vleugels
gevlogen in 't zilver blauwe
glinsterde
het
spinrag als
een schoon kunstwerk
het is voldoende
om naar de gevangen zwarte
stippen te kijken
met ogen van de ochtend
vandaag schilder ik
opnieuw…
Cirkel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 een gesloten cirkel
dichtgeplakt
met duisternis
beangstigend
benauwend
gedachten botsen
tegen de harde
ronde lijn
komen als een
boemerang terug
onontkoombaar
onafwendbaar
gevoelens vinden
geen uitweg
gevangen
in de cirkel
opgesloten
uitzichtloos
de geest vliegt
rond en rond
duwt, duwt, duwt
met kracht
een opening…
vlinderlichte tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
666 het dodelijke licht van de dagen
het klaart niet op
het hart de holle spier die hetzelfde
bloed in het donker doet stromen
de ene lettergreep na de andere het ene
woord dat slechts het andere met zich meetrekt
gevangen in het duister zwerft
de solitaire stervenswens
hij gaat verder luister!…
Veteranen van wat?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 In de pas, buikjes vooruit
De Nederlandse veteranen
Nooit gevochten
Nooit uiteengereten kameraden
Nooit gevangene in gore kampen
Als het spannend wordt
bellen we de minister op
Sneuvelen is ten strengste verboden
want dat geeft thuis ruis
Srebrenica telde 8000 doden
Op een podiummetje staat de Koning
Rijk gedecoreerd groet hij zijn…
De schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 was alleen een schaduw
nooit meer zag ze zijn gezicht
de inkt is verbleekt
alleen de echo is gebleven
van gehate woorden
hardop neergeschreven
overmoedig had ze gezegd:
ik zal je gezicht nooit vergeten
haar geest veegde het weg
het waarom wil ze niet meer weten
nu is er alleen nog die schaduw
verstopt in haar donkerste tijd
gevangen…
IK HEET ...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
De ruil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Natuurlijk krijg ik geen antwoord
Een vogel op een straatlantaarn
kijkt naar mij, het is nacht
dus ze zingt niet
of ze nu vrij is of gevangen
ze zingt niet, want het is nacht
Maar we zijn nu niet alleen
en ik wil wel met haar ruilen
Ja, dat heb ik gedaan…
Voorbij het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
540 kom
licht de
horizon op met
wat streepjes
ik wil
voorbij het
einde naar
beginnen kijken
donker
achter mij
laten en de
gaten vullen
die gevallen
zijn toen de
wereld in chaos
ontaardde
het holle gevoel
kwam waarin
zelfs echo de weg
kwijt was
mijn ziel in
kou gevangen
zijn einde
nabij wanhoopt
omdat contacten…
Bruidsvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 De zandvlakte houdt vogelzang gevangen
en wordt gedompeld in stilte
Een enkel ritselend geluid dat deze rust doorbreekt,
zijn vleugelslagen van opstijgende vliegende mieren
Hun rood gloeiende lichamen vervagen
in het licht van de opkomende zon,
alsof de bruidsvlucht van koninginnen en mannetjes
een geschenk is van de vroege ochtend
Na…
GOEDE BALLINGSCHAP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
279 Waterschildpadden
uit warme moeraslanden
worden gevangen.
De pantserdieren
reizen, komen al spoedig
in koud Nederland.
In een bosvijver
laat men de reptielen neer...
Zoek het zelf maar uit!
Ze zonnebaden,
gezeten op boomstammen,
half in het water.
Daadkracht opdoen om
in koel nat te gaan jagen
op klein gewemel.…
Een schaduw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
340 alleen een schaduw
nooit meer zag ze zijn gezicht
de inkt is verbleekt
alleen de echo is gebleven
van gehate woorden
hardop neergeschreven
overmoedig had ze gezegd:
ik zal je gezicht nooit vergeten
maar haar geest veegde het weg
het waarom wil ze niet meer weten
nu is er alleen nog die schaduw
verstopt in haar donkerste tijd
gevangen…
fuga
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
510 prille stem door het dal
een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis
tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet
troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid
een fuga van de liefde zweeft
door het dal
in het blauwe licht gevangen…
De kolonelisten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
60 minachting
van mensen en de grondwet
Gelukkig hebben de winnaars verloren
Ze trokken zich terug
uit de vlakte waar geen eten is
Zo kregen de kolonelisten hun zin
Ze zijn geen slechte verliezers
Uiteindelijk hebben ze gewonnen
Maar slachtoffers vergeten niet
Hun verdrijving is levend, is
uitgekapt, afgekapt, omgekapt
zijn, nog steeds gevangen…
Leven in het schemerlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 Ik kijk ernaar met een vreemd mededogen,
maar geen van hen laat zich
door mij gevangen leggen –
Zij hebben niets te zeggen,
de minnaars van de nacht,
want jij houdt hier de wacht.…
Ons dagelijks brood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.199 Hij bad het Onze Vader.
Wij keken naar het zwart
dat ons voor ogen kwam.
Een groot diep gat,
zo dichtbij, dat God
wel moest bestaan.
Na het amen werd het licht.
Scheen de zon
in heldere groentesoep.
Doopten wij ons wittebrood.
Zagen wij de hemel
in onze diepe borden.…
Bemoediging
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.387 Troost is een vader vertrokken naar hierna
wiens stem woont in het hoofd van haar
die steeds meer van hem in zichzelf vindt
Zoals bij het branden van wierookstaafjes
geurend naar waterlelies en boerenjasmijn
op graven en het kleine altaar thuis
Zijn stem die iedere onrust bezweert
met zijn verhalen bagatelliseert
houdt haar overeind bij…