11330 resultaten.
Samen Zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 In liefdeskunsten,
leeft samenleven,
in verbonden zijn.
In gegrepen worden door liefde,
die niet begrepen worden kan.
In met zelfbewuste ogen,
naar het brandpunt kijken.
Naar waar lijnen kruisen,
en we samen vrede zien.
In hemeldragende muziek,
naar liefde luisteren.
In strofen van gedichten,
gevoelens lezen.
In beweging van vlammen…
ze staat daar voor straf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 in het tuinhuisje
tussen onkruidverdelger
en de blikken verf
staat een aardenkruik
het goedkoopste exemplaar
een urn op de plank
het lijk in de kast
het verzwegen verleden
een lijk in de vaas
inktzwarte uren
waarin het kind besmeurd werd
in gestolen tijd
waarom staat ze daar
naast de onkruidverdelger
wie wil het weten
waarom…
(Geen) krant
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
754 Mijn krant verliest een van zijn trouwste klanten,
En dat vanwege hun verdienmodel:
Ik krijg hem niet maar ik betaal hem wel,
Want de bezorging daar klopt van geen kanten.
Het lukt ook niemand om ze te bereiken:
“Te druk met niet-bezorgen in de wijken.”…
Bore-out
snelsonnet
4.8 met 11 stemmen
864 Het valt me zwaar mijn tijd goed te verdelen,
Voor ik het weet is weer een dag verknald.
Ik wou dus wel eens zien hoe het bevalt
Mij nou maar eens een dagje te vervelen
Nou, reken maar dat dat verrekt veel scheelt:
Die dag heb ik me kostelijk verveeld.…
Ver(r)assen
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
612 Het doet zich weer eens voor op grote schaal,
Waarvoor een taalgebruiker op moet passen:
“Graag laat ik mij eens uitgebreid verassen”,
Dé valkuil van de Nederlands taal.
Al doet het mij aan beide ogen zeer,
Verrassen doet verassen mij niet meer.…
Blokken theater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Dementen lezen het schrijven
zoals peuters de dood
vissen uit keldergesteente.
Als knipperlichtkernfusie explodeert
de trommelende wandeling
een ondergronds zwammennetwerk
tot een tranenparade,
verwikkeld als goed
verborgen gehouden
oorlogsmisdaden.
Het idee van het ademen is een
schaamte als een theatraal pierenbadje
voor onbespraakzaamheid…
Post
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 Vandaag alweer geen post.
Hij voelt zich alleen,
ook al heeft hij, dag in dag uit,
twintig man om zich heen.
Hij besluit zelf maar te schrijven:
lieverd, hoe gaat het met jou en de kids?
Dan legt hij de pen even neer,
gaat languit liggen op zijn brits,
denkt aan de beschieting van gisteren,
god, wat was hij bang,
schrijft dan verder met…
Ötzi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
454 wie je ook maar mag wezen
wie je ook maar mag zijn
je bracht een verhaal van
zo’n 5000 jaar geleden
ongewild naar het heden
was je jager jong of zo oud
dat je was verdwaald
of werd je helaas door
een vijand achterhaald
of ben je gewoon tijdens
het jagen uitgegleden
en op je hoofd geland
en was dat het verhaal
en was er verder niet
eens…
Land van langzitters
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
867 Zit ík te lang? Mijn armstoel zit perfect
dus zit ik fijn te zitten als ik schrijf!
Het zit er dik in dat mijn zitvleeslijf
steeds lang blijft zitten, wat gezondheid nekt.
Toch zit ik maar niet over zitten in –
Ik krijg, al zittend. nooit bewegingszin!…
VRIJUIT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Gods boodschap zweeft op Aarde neer:
een zegenrijk geschenk aan de mensheid,
dat een ieder mag houden voor altijd.
Klare uitleg of samengestelde leer?
Voor velen is het een geweldige eer
met sleutels, schroeven en priemen vol vlijt
te kunnen werken aan het Woord, diep en wijd.
Menige overdenking stelt zich te weer.
Het Hemelse Koninkrijk…
‘Asielcrisis’
snelsonnet
3.7 met 11 stemmen
663 ‘Wij zetten niet de hulp in onze streek voort
aan mensen die door oorlog zijn ontheemd.’
Nu Marjolein het heft in handen neemt,
fabericeert zij een verbasterd spreekwoord.
Naar Brussel toe, voor ‘crisis’overleg,
haar boodschap: ‘Waar geen wil is, is geen weg.’…
Aankomst in het Land van Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Ik pak mijn koffer, met hoop gevuld,
Verlaat de plek die ooit mijn thuis was.
De lucht is nieuw, de geur is kil,
Maar ik voel een toekomst, helder als glas.
De wind voert verhalen over water en land,
Tulpenvelden wuiven in de verte.
Ik zie onbekenden met open hand,
Een welkom, zacht, in stille gebaren van warmte.
De taal een rivier waar…
[ Wieg een groot verdriet ]
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Wieg een groot verdriet
in muziek, er is geen taal --
om het te dragen.…
Teddy
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.612 ***
Zo klein
Zo fijn
Zo zacht
Zo vol
Van wil
En levenskracht
Elke dag
Met jou
Een wonder
We willen nooit
meer zonder
Teddy
***…
PFAS
snelsonnet
3.4 met 13 stemmen
861 RIVM'ers schreeuwen moord en brand.
Omdat mijn kippen smullen van de wormen
Voldoen hun eitjes niet meer aan de normen,
Qua PFAS deugen die nu van geen kant.
En toch laat ik dat PFAS-ei niet staan,
Ik zal toch ergens dood aan moeten gaan.…
Komkommertijd
snelsonnet
4.5 met 45 stemmen
1.197 Ooit was er toch een poema opgedoken?
Waar komt men deze zomer nou weer mee?
Drie letters in het gras bij Zierikzee
Komkommertijd is blijkbaar aangebroken
Omdat ik nu dit onderwerp belicht
Is dit, zo geef ik toe, een KUTgedicht…
OP ZICHZELF
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
203 Het kleine bosmeer
ligt stil glanzend en roerloos.
Somtijds klinkt opeens
kikkervergadering op,
uitdagend en veeleisend.
Rododendron bloeit,
omringt het waterleven,
zondert het lieflijk
van de hele wereld af,
schept betoverde ruimte.
Dode bomen staan
rechtop, hebben jeugd in zich,
baren wezentjes,
die het ven en diens oevers
met…
Ik zit heel verwoed
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
135 Ik zit heel verwoed
te kleuren. Het wordt erg mooi --
tot het papier scheurt.…
TABULA RASA
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 zijn wij als wordt beweerd
een schone lei
een onbeschreven blad
ik weet het niet
maar volgens mij
is wat vaststaat dat
een blad al z’n vorm en
lijnen bij voorbaat heeft
en wat er op geschreven
wordt dat is wat
in en om ons leeft…
Notre-dame en haar gargullen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Zie die triestige fleurons!
Een verschroeiende vlam
verweesde Notre-Dame.
Nog slechts nat verkoold hout,
gesmolten klokspijs,
en zwart en roze gebrande stenen.
Echt fout!
Zo 'n droevig Parijs...
Een drieste stamp tegen de schenen.
't Was die dansende vlam die er grapte,
en met de rapte, al d' aloude balken weghapte.
Komt er dan nu een robotvieringstoren…
LAIS CCCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 een goed antwoord is een betere vraag.
de wereld begint waar de taal eindigt.
gedachten zijn ficties, een trage laag
bovenop de snelste weg naar inzicht:
gevoel dat onderin verloren ligt.
geen ding bestaat. geen dreun wordt ooit gehoord.
groei gebeurt en stopt niet bij een woord.
er is geen enkele gebeurtenis
(een vraag is…
volle maan in de dagsluiting /hommage aan Alice Nahon
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
817 Onderwerp: FW: FW: geschreven op 3 januari 2021 verwerking volle maan
Wanneer de troubadour zijn minnelied speelt
De afgelopen week de maan als zonlicht scheen
Heel de week
Dan zing ik als Verminnen
Volle maan
Spreek het zonlicht aan.
't Is goed in 't eigen hert te kijken (A.N)
nog even voor het slapen gaan (A.N)
of ik van…
ZO ZAL HET GAAN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
730 als je niet meer bent
zullen de wind en de bladeren
van de bomen het elkaar
al ritselend laten weten
zullen vogels het elkaar
al kwetterend vertellen
dat ze jou nooit mogen vergeten
zullen zeeën woelig baren
zullen rivieren tranen stromen
en kunnen het verdriet niet langer
voor zichzelf bewaren
ben jij dan zo bijzonder
ja en voor elk…
Festina lente; 1. De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 De zon zei:
"Dit is zonneklaar!"
De kleine eikel lag er onhandig bij
door een vreemde vogel uitgekotst
dit alles guitig gade geslagen door een luie uil.
"Niets is helder als de zon, de zon
niets dan een felle flits in de lucht
- 's nachts zijn er duizenden
zoals jij -
niets zo helder als het water
klaterend in beken, het bekken…
Festina lente: 2. De Jonge Eik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 Voor de eikel goed en wel begrijpen kon
waarover de uil sprak met de maan en de zon
bleken zij klaar met vechten en filosoferen.
"Zo zal ik nooit welsprekendheid leren
of schermen met woorden die ik dan zelf verzon
maar ik kan het natuurlijk ook anders proberen."
De jonge eik luisterde naar allerhande
stemmen en geluiden
waaide met winden…
Festina lente; 3. De Muis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 "O, was iedere dag als de eerste lentemorgen
dan zou ik gouden stralen schenken aan jou.
O, had iedere dag de geur van verse bloemen
dan zou ik zilv'ren zoeken alleen voor jou.
O, zou iedere dag voor de eeuwigheid gelden
dan zou ik nog meer houden van mijn en jou.."
"Hmm, misschien moet ik dat laatste toch veranderen."
mompelde de…
Festina lente; 4. Het Grote Feest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
350 Het grote feest zou onder de eik plaatsvinden.
Ja, hij alleen was geschikt bevonden.
Het was voornamelijk haar familie die het zinde
omdat familie rog en vrinden niets zien konden.
De bijna even grote beuk vond het niet leuk
hij was te donker bevonden, en zonder zonlicht
en de kale, dorre grond bezorgde teveel jeuk.
Beter was het zachte mos…
Festina lente; 5. Het Gesponnen Lijntje (met To-To)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
385 Boven de zoemende insecten en vrije vliegers
vliegt het tuig voor witte slierten uit.
Over keihard rechte paden stuiven de bedriegers
onnoemelijk vies en met oorverdovend geluid.
Zelfs de meikever heeft moeite met de buit
boven het kabaal te stijgen en hun schijt te vinden.
"Er komt alleen maar rook en stank uit
ik houd meer van het paard…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 "O, ego!", verzuchtte de oude eik,
"Hoe ver van hier kan het verleden zijn
als de wild verlichte grond en jong blad
aan ranke vingers zo groen
zo helder nog voor ogen staat?
Nog ruik ik de wildgroei
van zachte bedden klaver en mos
het grote donkerbos veilig ver weg.
Broeiend in de hoge zon druppels
gevallen uit de hemel op mijn kruin…
Inedia bonedia breatharia
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
363 Inedia het kwakzalverig
zogenaamd kwikzilverig
vermogen der lunatische herfstkorstmosnauten
heeft in kringen der vrijzinnig hervormde pranagelovigen
een revolutionaire wending genomen
onhoorbaar zacht fluisterend wordt beweerd dat het menselijk vermogen om,
ook onder de zeespiegel,
zonder voedsel te leven
hetgeen niet tot het rijk…