6653 resultaten.
Homo, het was maar een homo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Jullie hoeven niet te rouwen
als ik dood ben
want ik was maar een homo
en daar moet op geschoten worden
Neen dat deden jullie niet letterlijk
maar wel met woorden
met als maximale toenadering
gedogen of zwijgen
Want nee zeg niet jullie kind, toch
niet jullie zoon, dochter, vriend, vriendin,
nicht, neef, vader, moeder, tante, oom, oma,…
open en bloot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
784 Jongeren beginnen steeds later aan seks.
Ze starten niet meer voor hun vijftiende.
Zelfs wachten ze tot hun achttiende, of ouder.
Ze worden allemaal laatbloeiers.
Dertien is de leeftijd waarop jongeren fantaseren.
Niet verwonderlijk in een wereld waar seks
alom vertegenwoordigd is, op TV, internet
radio en sociale media.
Juist door die openheid…
De liefde voor elkaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 Verknocht aan het verleden
Verkocht aan het heden
Verliefd op de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aan een geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Mijn lichaam heeft me gewekt.
Het is vier uur in de nacht.
De slaap kan ik niet meer vatten.
In het aardedonker daal ik af.
Over de trap bereik ik onze kamer.
Het is donker hier. Het is stil.
Wonen wij hier wel?
Daverend tikt onze klok seconden,
over het landschap van de tafel.
Ik hoor geluiden in mijn oren,
die ik overdag nooit hoor.…
Aan het RIVM
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
946 U werkt, dat weten wij, graag preventief
Met screenings en bevolkingsonderzoeken
Plus griepprikken. Vooruitgang is te boeken
Vanuit een ander, wijder perspectief
Want armoede, zo blijkt, is ongezond
Een geldinjectie graag: ‘k zit aan de grond!…
Thomas Didymus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
615 Je bent een deel van een tweeling:
mijn tweelingbroer ben jij!
Even ongelovig als jij ben ik, even aarzelend maar
zeker van wat niet gezien wordt, niet bestaat !
Toch wordt je aarzelen door Zijn verschijnen
plots overhoop gehaald: een licht verblindt
je twijfelzucht en heel je wereld keert om.
Waar ben je nu? Je kent jezelf niet meer.
We…
Verwondering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
529 Het is niet vreemd.
Het is natuurlijk.
Zeer begrijpelijk.
Iets buitengewoons.
Kan het niet verklaren.
Een bijzondere kracht,
onvergelijkelijk schoon.
Verbazingwekkend puur,
ontsproten uit mijn geest,
dansend op de Leieranden
sijpelend door mijn handen.
Schoonheid vroeger.
Schoonheid nu.
Schoonheid later.…
Dooie boel!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
872 Ik zou het liefst bij een begraafplaats willen wonen
ja, met zo'n mooie oude kerk met toren, 't liefst een katholieke, een roomse waar nog ondeugende dingen gebeuren, maar ook de ontroerendste, de meest hartverscheurende, verdrietigste,omdat de dood nooit went
maar ook voor de ongelukjes met het dragen, het neerlaten van de kist door het verkeerd…
Arjan Keene
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
561 Het leven van een snelsonnettendichter:
Adepten, fans en vrouwen om je heen
(Ik heb er minstens 3 aan elke teen),
Het maakt het leven aangenaam en lichter.
Nou geeft Arjan hem 's maandags van katoen,
En hij weet nu wat poëzie kan doen.…
Collecte
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
508 De Hersenstichting houdt weer haar collecte,
Men wil graag geld voor hersenonderzoek.
Voor menigeen valt veel te vroeg het doek
Door waanzin, tumor, dementie of gekte.
Klop ik straks aan uw deur als collectant,
Dan hoop ik dat u geeft met gulle hand.…
Doodstil bij jouw graf
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
758 Het was doodstil rond jouw graf
er hing een donkere schemering
In mij kwam jij die trap weer af
met in jouw ogen die glinstering
Het was doodstil op je kerkhof
geluiden klonken flauw, van ver
Samen bereisden we dit doolhof
en nu bewoon jij een verre ster
Het was doodstil op je rustplek
een enkele uil kraste in het bos
Ik leun maar even…
We stalen vast de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Nu ik weet dat je thuis aangekomen
uitzicht hebt op die frêle portretten
moederwangen bijna kunt voelen,
de grond je grond is ben je veilig.
Het serviesgoed en de kelderkast
ziet, nu nog even niets naar afvaldiensten
verdwijnen gaat , heb ook ik tijdelijk rust.
Alle enveloppen liggen geschreven klaar.
Het gevoel dat steeds weer als bom…
Neologismen
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
810 Ontzooën, geurbank, koopknop, struikelmat,
ontspullen, stemfie, koekwaus, kleurenpiet,
retourpin, regenboogtaal, beefgebied –
ja, tijd werkt staag door in de woordenschat.
Bij mij kwam deze week op (in een vlaag
van wrevel): privacywetmailingplaag.…
Voor haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 hij die geboren werd als zij
maar niet kon aarden
niet kon aarden
in het lichaam
dat hem geschonken
was door zijn
liefdevolle ouders
werd gehoord
en vooral gezien
dat geluk viel hem
ten deel
en op een dag
een moedige dag
nam hij, die geboren
was als zij
een besluit
een resoluut besluit
geen tranen meer
voor morgen
maar stiletto…
Het knaagdier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Verzinkend in het slijk der aarde
rest me slechts
wroeten en geknabbel.
Een spitsmuis die gangen graaft
in de spitstechnologische machine,
een vuiltje met andere woorden.
Geen vuiltje aan de lucht?!
Enkel een zonsondergang
doch niet meer voor mij:
ik zou mijn vingers verbranden.
Schichtig vluchten mijn gedachten
als een rat. Vetgemest…
mama
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Mama
Ik heb je hand moeten loslaten
Jij hebt ons moeten verlaten
Je strijd is heftig geweest
Elf dagenlang heb je gestreden
Je hield je vast aan het aardse
Nu is dit allemaal het verleden
Op het laatst nam je mijn hand stevig vast
Je keek recht in mijn ogen
Net of je mijn gezicht wilde blijven zien
Voor je het aardse ruilde voor hierboven…
Aan pijn berust
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
525 Aan pijn berust,
zie ik geen licht,
noch zon of regenboog.
Bleke dagen dalen
in mijn ziel.
Een mooie droom die me bedroog.
Nu,
wil ik van 't leven scheiden,
vertrekken uit dit droevig oord.
Geen liefde, vriendschap
kan me nog verleiden.
'k Heb teveel geleden,
en geloofd.…
Mokerslag
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
549 Zijn zetel in het parlement bleef leeg,
Want hij was immers in voor hoger taken,
Hij zou Europa spoedig vervolmaken,
Als politiek genie, subliem strateeg.
Het is voorbij; qua gretigheid bleek Frans,
Nog drie keer erger dan Hans Brusselmans.…
Apollocalyps
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
726 Was ‘t wel echt, of toch een hoax misschien?
Wat Armstrong, Aldrin, Collins daar ook deden,
Ze kwamen in een grafstemming beneden,
En hadden 'helemaal geen ster gezien’.
Eens zullen onze ogen opengaan,
En gaan we met z’n allen naar de maan.…
Fotosessie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De koning ging met zijn gezin
Ook dit jaar de tuin weer in
Waar ze zich vol overgave
Toonden aan de fotografen
De koning lijkt steeds meer te krimpen
En denkt eraan zich op te pimpen
Hij komt volgend jaar op hoge hakken...
Als koning kan je toch niet dieper zakken…
schrokop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 ik vlieg af en aan
om jou
schrokop te voeden
ik baarde je niet
je bent er gewoon
barstend van verlangen
jouw nest is mijn nest
zo is het
altijd al geweest
de kleine karekiet
die in het riet het
koekoekskuiken voedt…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer
buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad…
Te Bond
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
658 Each Time You Die Alone, The First To Die,
Maybe You Die Today or Die Tomorrow,
Die Now, Again, or Die Once Without Sorrow,
Die Twice, Die Hard or Die And Say Goodbye.
Maar híj blijft leven, wat er ook gebeurt,
Die 007, ‘shaken’ dan wel ‘stirred’.…
Honden, katten en mensen zijn groot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
508 Wat mensen verloren hebben,
hebben honden en katten behouden.
Het is één van de redenen waarom.
Het is de oorzaak van het feit,
waarom mensen van dieren houden.
Wat mensen verloren hebben,
geven katten en honden ons terug.
Tenminste,
wanneer we voor hen open staan.
Ze leren ons aandachtig kijken.
Wat mensen zinloos verloren hebben,
leren…
Hasseberg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Niet voor te stellen
de hele streek
zo ver het oog keek
was
hoogveenmoeras.
Niet na te vertellen
zo drassig
moerassig
het was
een stap mis
en je zakte weg
werd een veenlijk.
Gespuis
was er thuis
buiten bereik
van de sterke arm
reizigers draalden
verdwaalden
op onzekere paden.
De Hasseberg was
vaste bodem
in het moeras
een…
Herinneringen van vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Onze persoonlijke herinneringen,
die gisteren naar morgen brengen,
herinneren we ons altijd nu.
Vergeten filmfragmenten,
die in oude archieven wachten,
kunnen heden worden gezien.
Oude boeken,
die ons onvoltooid verleden
naar een verre toekomst dragen,
kunnen vandaag worden gelezen.
Tijd is een menselijke illusie.
Gisteren lijkt altijd…
(Gepasseerd) station
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
641 Het licht stond ongetwijfeld niet op groen,
Daar bij die walvisstaart in Spijkenisse.
Een walvis is dan nauwelijks te missen,
Hij wou dat graag een keertje beter doen.
Als machinist wist hij dat dát niet kon,
Dat heet daar dan een gepasseerd station.…
Zes haiku's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Het dorp ademt rust
omringd door vruchtbare velden.
De kerktoren waakt.
Een kronkelend pad,
een huis tegen de glooiing:
oase van vrede.
De trotse hoeve
heerst nog over het landschap.
Zal zij verdwijnen?
De novemberzon
werpt lange schaduwslierten
over de akkers.
Uit het akkerland
rijst de tumulus omhoog.
De doden rusten.
De…
WAPPIEWORLD
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
6.275 Door fake zijn wappies domweg te bedotten:
corona door 5G, the Pizzagate,
de zogenaamde leiding door Deep State.
Bespottelijk vind ik al die complotten!
Maar Huxley zou zich in de handen wrijven
en zonder uitstel ‘Fake New World’ gaan schrijven.…
Tijdloze gevoelens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Het gevoel dat tijdloos blijft,
terwijl ons bewustzijn groeit.
Terwijl we verder voortgaan,
naar wie we werkelijk waren.
Wanneer we vooruit gaan,
naar wie we gelooflijk zijn.
Gedreven door het leven zelf,
dat ook het leven in ons is.
Gedreven door ongrijpbaarheid,
dat niet anders groeien kan.
Leven dat in de diepste kernen,
ieders bewustzijn…