2745 resultaten.
Elf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
98 Je was die dag eindelijk elf
en wist nu steeds meer over jezelf
Twee enen achter elkaar,
stevig staan ze als een paar
Jij, zus, dochter, kleindochter, vriendin
die veel ontdekken wil, veel zin
Een jonge meid, een nieuw begin
Houdt van vertellen en van schrijven
over waar stenen blijven,
hun ontstaan,
waar kwam de zandsteen vandaan?…
Maitiid
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.187 Voorjaar
helemaal niets meer doen
drijven op het scherp van
niet weten waar te horen,
het zwalkend cirkelen van
een watersnip in eendekroos,
leven aan de kant van waan -
in boeken verdwijnen tussen
regels, gedachten die trekken aan
de tralies van het vierkant,
blijdschap ritselt uit het verleden,
in een papieren grot
vliezen van jezelf…
Gedicht van een moeder
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.732 verklaren
Elke nacht prbeerde ik je te bedaren
Ik dacht je door en door te kennen
Toch bleek je anders
We moesten er wel aan wennen
Je was ouder van geest
En rijker van ziel
Die deze wondere wereld
Niet zo beviel
Je dacht dat je was geboren
Om te leren
wat je nog niet wist
Ze hebben zich daarboven
kennelijk vergist
Je leerde jezelf…
Krijgsheer
netgedicht
4.3 met 60 stemmen
1.165 als paarden vonken uit hun ijzers slaan
en sterren van hun plaats verspringen
mannen - vaarwel gekust - de weg opgaan
en dode priesters niet meer zingen
dan zul je lachen
dan knerpen je scharnieren
je lacht jezelf in ademnood
je ogen blijven echter staren
je ogen zijn al jaren dood
waar bleef het licht dat daar uit scheen?…
mishandeld
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
1.450 zo blijf je vechten,
en probeer je happy met jezelf te zijn.
dit lukt niet altijd,
en denk je: wat heb ik toch gedaan?
om dit mee te maken met mezelf en mij?
ik was toch altijd mama's lieve kleine meid?…
Mijn lieve dochter
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
3.356 Je liet alles achter zonder na te denken
En wou alleen jezelf nog vrede schenken
Wat heb je toch in die laatste seconden gedacht ?
Was dit hoe je je dood had verwacht ?
Was er niemand die je nog kon helpen
En het verdriet in je hart kon stelpen ?
Toen ik jonger was voelde ik dezelfde pijn
Daarom zou ik er altijd voor mijn dochter zijn.…
Misbruik
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.523 Eenzaam, alleen, je kan het niet vertalen
Vertrouwen geschonden,
’t vertrouwen in de ander,
Maar ook het vertrouwen in jezelf.
Misbruik.
Verkocht, verkocht aan een ander
Verkocht, jijzelf
Waarom ik, wie ben ik?
Ken ik mezelf?
Deze daad zou ik zelf nooit hebben begaan
Misbruik.…
Spiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 is hier nooit iemand rond dit uur
het slapen roeit de gehele mensheid
's nachts een aantal uren uit, wie alleen
wil zijn en onaangeraakt wil blijven
moet wel door deze donkerte dwalen
die nog ouderwets gewoon van karton
is gemaakt en er nu al eeuwen staat
onwrikbaar en van het diepste zwart
je kunt er de rest van je leven verdwalen
jezelf…
meisje van 14
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 groeit beetje bij beetje naar morgen
leer met de jeugd in jouw hart
wie je bent en wat je betekenen wilt
je koesterend aan en bij de mensen
die van jou houden zoals jij van hen
geniet de dagen en het leven
maar blijf trouw aan jouzelf
je eigen kracht emoties en moed
laat het verlangen jou verleiden
maar ontdek alleen de ander
die jou jezelf…
Arme dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 Voer
jezelf maar mee, arme dichter, naar het rijk van
de dromen, waar Rijkdom gedeeld wordt.…
Een vluchtige ontmoeting met een Weetje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
654 is haar echte naam
Kijken jullie voor haar uit
Als zij jou zo uitdagend aankijkt van achter de tap of een winkelruit
Zij laat je zo pardoes staan, zonder beschuit
Voor je het weet, is zij die jouw bewustzijn afsluit
Nuttig haar met beleid, alleen met mate, zal je pas genieten
Doch onthoud
Waan jezelf geen baby het zit in flessen, het zijn…
Ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Misschien is teveel aan mens en medemens gevraagd,
heb je ze zo vaak vergeleken,
en jezelf een rad voor ogen gedraaid,
waarom je op het punt staat om te breken.…
deugniet, rakker en kanjer
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
634 zeventien jaren jong alweer
met de wereld aan de voeten
ben je een stralende jongedame
met de charme van schoonheid
een jonge vrouw met een kop erop
in de vindtocht naar wie jij zelf wil zijn
strijd je met jezelf en jouw omgeving
met een scherpe blik op de wereld
geef jij de mensen om jou heen
jouw mening en oordeel klip en klaar
van…
Achter je raam...
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.098 Je ziet de wereld als door een raam,
probeert jezelf steeds te verstoppen.
Maar Iemand roept heel zacht jouw naam,
wanneer je alleen je hart hoort kloppen.
Je ziet de regen op je ruit,
Terwijl het leven langs je heen glijdt.
En soms dan wil je er zo maar uit,
maar diep van binnen ben je zo bang.…
Dwers / Tegen de keer in
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
669 geluid van een nachtegaal
die zingt en slaat en zingt,
vlak bij de ruige, gele akkers
ik weet niet wat te zeggen,
je kijkt zo doof, bijna blind,
jij wilt de wereld veranderen,
maar je luistert naar niemand
zomer betekent altijd herfst voor jou
en de winter is jouw voorjaar,
je houd je oren en ogen gesloten,
je verliest het leven door jezelf…
Misschien?
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.045 Smog en CO2 zijn aan de orde van de dag
We moeten de auto vaker laten staan
Fossiele brandstoffen verbranden luchtvervuilend
We moeten zuiniger met energie omgaan
Want, zo stelt de regering, zónder misschien:
Een beter milieu begint bij jezelf
Al die olieproducten zo schadelijk
Voor alles onder het hemelgewelf
Heeft de regering niet misschien…
dromen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.510 Beloon je zelf eens, en koop jezelf een heerlijke
met chocoladegevulde koek. Kijk ernaar
en ga er lekker voor zitten.
Proef je de zoete smaak?
Ga lekker op een terrasje zitten, met een ijskoud biertje
in warmte lente stralen die je huid doen tintelen.…
Lange weg te gaan...
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.144 Een lange weg terwijl de tijd ons voorbij raced
Hopelijk begin je bij jezelf vanaf het moment dat je dit leest…
Geboren....
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
6.043 Verwondert blik je in het rond, da's even een
heel ander zicht, dan de plek waar je 9 maanden
lang jezelf in bevond.
De vreemdste dingen zie je voorbij komen, van
die vreemde ronde dingen, die geluid maken, dat
hóórde je wel, zij het gedempt, maar nu,
proberen ze je ook nog aan te raken!…
WENNEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 WENNEN
Heel veel sterkte met je beterschap
dat is 't liefste wat ik wil geven
't is allemaal hoe je het zelf doet
in de beperking die heet leven
dealen, dat is wellicht 't maximum
zelfs dat nog moet/mag je delen
met je directe liefsten om je heen
merk hoe 't jou en hen zal helen
je staat niet op jezelf, 't is niet je lot…
Laat me
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 Mezelf zijn, en dat jij dan jezelf bent.
En dat we het dan samen gezellig hebben.
Laat me stug zijn, en nors en nukkig.
Vraag me waarom.
Vraag me niet waarom.
Laat me uitleggen waarom en luister dan.
Als ik ja zeg bedoel ik nee.
Soms bedoel ik ook gewoon ja.
Als ik onaardig doe bedoel ik het niet tegen jou.
Trouwens soms ook wel.…
"DREAMNIGHT AT THE POOL": Hartenkreet 1
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 de dag nog lang duurt
de avond nog niet is genaderd
laat staan de nacht
ligt de blauwe loper uitgerold
zijn de wit/blauwe ballonnen opgeblazen
voor de
"Dream-night at the pool"
Het Ago-Zwembed
zeg maar zwemparadijs
waar je alles wat afwijkt
even of langer vergeet
je kind gewichtloos drijft
en je durft te fantaseren
over je kind, jezelf…
Gekweld door onkundigen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
537 Geboren in Spijk was jij daar een eenzaam kind,
in Uithuizermeeden was dat nog steeds het geval,
al wist jij jezelf als meester genoeg bemind,
jouw aard gooide jou in een wreed en diep dal.…
Het herfstbos spreekt - een herfstsprookje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 De herfst is de
tijd bij uitstek om jezelf te verliezen in je
eigen dromen.
Aan de bron van je wezen in een somber
schimmig herfstbos; dansen de vuurvliegjes
er vrolijk op los. Een gouden hert lest vroeg
in de ochtend aan de beek zijn dorst, terwijl
een koor van merels een aubade zingt voor de
komst van de herfstvorst.…
Tonen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
541 overlevensstrijd
Dwars door de gevaren
ben ik langs afgronden gegaan
Wars van navelstaren
heb ik alles doorstaan
Een orkaan van de gedachten
die zich verdringen in de luwte
van mijn geest dachten verwachtend
aan hoe het gisteren was geweest
Maar lost het iets op je
verwachtend af te vragen
hoe en wat je ook bezint en
welke toon je jezelf…
kracht van verandering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.366 naast onervarenheid en tekort
met de overtuiging als houvast
wanneer anderen je zitten laten
verandering is een ontdekkingstocht
die ons voorbij de horizon
de blik op grenzen verruimd
als wij verder kijken kunnen
dan wat wij denken te weten
verandering is een vindtocht
van inzichten en kernwaarden
naast hilarische ontdekkingen
in jezelf…
Ik wil me gaan bewijzen inzake vraag en antwoord
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
500 instragram
maar het is niet onmogelijk, zodat ik ga bewijzen, dat wat ogenschijnlijk onmogelijk bij mij lijkt
in mijn opstandige en boze innige chaotische wereld
toch werkelijkheid kan worden met woorden, reacties welke juist niet
als reactie op een vraag, een situatie uitgesproken moeten worden
dienen blijft daarin geboden met name naar jezelf…
pubernootje - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 vriendinnen
als straks de disco lokken gaat
zijn spannend en ongemakkelijk
de klasgenootjes en vriendjes
die net als jij zoekend zijn
een meisje van 12 ben je
met de looks van een 15-jarige
een lijf ook en een lijntje
dat ieders aandacht vraagt
niettemin lief pubernootje
dit zijn de mooie jaren
waarin je door het zoeken
vooral jezelf…
Noa, achttien lentes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Je bouwde ooit forten van dekens,
nu bouw je aan jezelf –
met meningen die durven,
twijfels die leren,
een hart dat groter is dan je schoenen
en rebellie in precies de goede dosering.
We zagen je opgroeien
van wiebelstapjes op de bank
naar zevenmijlslaarzen in het leven.…
Het ontembare zelf
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
550 schijnbaar kleine daden
woont nog het ontembare zelf
niet in grote verklaringen
over waardigheid of beleid
maar in de koppigheid van het bestaan
in het recht
om lastig te zijn
misschien is echte zorg
niet het overnemen van leven
maar ernaast blijven staan
zonder het af te pakken
alsof liefde zeggen kan
ik draag je niet weg uit jezelf…