Alle inzendingen over koude grond

8933 resultaten.

Sorteren op:

Half-april

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.277
gij blauwgekaakte wolken daar halfwit omtrent uw boorden, die gruwzaam in de hemel moert, en grimt in ’t gramme noorden: hoe lange speelt gij, koud en kil, de baas nog hier? ’t Is half april! ’t Is onbermhertig koud; en ’t kan, de zonne ondanks gebeuren, dat ’s morgens, al dat gers is, wit geruwrijmd, staat te treuren!…

Vrees niet!

snelsonnet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.270
‘Wat zijn we sterk!,’ sprak Poetin uitgelaten ‘Ze hebben antidepressiva nodig ’t Raketschild is volkomen overbodig Een lachertje, een paraplu met gaten’ Wij plaatsen echter tegen die raketten De altijd dodelijke snelsonnetten…

Winter

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
De wereld krijgt kippenvel op een donkere huid en waar eerst het mais nog wuifde en riep om zon, staan nu de stekels te huiveren in de koude, natte grond. De vorst valt in. Het weer is blond en de zon wordt alsmaar blijer. Mensen binden schaatsen onder, aanschouwen het wonder van de zijkant van de wereld.…

010. nabije afstand

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
Ik lag vroeger na school uren op de grond met de telefoon die tussen mijn oor en mijn schouder wiebelde Aan mijn linkerkant een bord koude rijst, mijn schoolboeken rechts van mij de telefoonsnoer draaiend om mijn vingers Ik praatte met vrienden die dezelfde taal spraken We spraken tot diep in de nacht met gezwollen kelen en longen.…
J.Bakx12 april 2022Lees meer >

Vergeten in hout

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Zo davert de grond nog eens en weer en kunnen we de ogen sluiten. Om alleen achter te blijven met een afgekloven stilte in een te grote leegte.…

Een ode aan mijzelf

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
Laten we gek doen Schijt aan alles Zo hoog springen tot we ooit een keer zachtjes op de grond komen En dan schitteren naar elkaar Van intens genot van het moment en van wie voor ons staat Maar struikel niet, Loop stabiel, Val op zijn tijd In de armen van elkaar, En geef niet op Waarvan je nu al spijt hebt Maar laat ons gaan Gaan voor…

Gedachte in Stil Water

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 904
Misschien ben ik een Vlindervis die onpeilbaar diepe gronden bezwemt of Notabene van Zeeuwse komaf, Luctor et Emergo, You never know...…

Missen

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.528
Missen is een woord Dat je niet graag hoort Het verdriet dat je iemand kwijt bent doet pijn Dat is niet fijn De pijn van het missen wat je dierbaar is Dat ben je kwijt, niet voor even maar voor altijd Je hebt het gevoel dat je door de grond zakt Steeds verder ga je van je pijn af Je hebt het gevoel dat je alleen op de wereld staat Maar…
karin21 september 2002Lees meer >

Kloosterling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
Als boven de bemoste grond vertraagde tijd tot stilstand komt. De kloosterling in mij, verwond ontwaakt in duizend rusten. Gelijk ooit 't verleden is begonnen... Een tel, tot eeuwigheid gesponnen uit draden van geluk.…
Wim Boeser24 september 2002Lees meer >

Het spijt me

hartenkreet
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.171
Een traan glijdt over je wang Een ander valt op de grond Je kijkt me verdrietig aan En je beweegt vaag je mond Ik zie het aan je ogen Het verdriet dat wil je kwijt Maar ik wil het ook horen Gewoon horen dat het je spijt Drie hele kleine woordjes Heel simpel en terecht Dan pas kan ik je weer in mijn armen sluiten Heel teder en oprecht…

IS ’T OOG VERRAST, ’T BEEST IS IN LAST

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.506
Wil iemand in der haast zijn vijand overwinnen, Die lere zijne grond en aangeboren zinnen. Want zo hij dat geheim ten volle weten kan, Daar is geen twijfel aan, hij is er meester van.…
Jacob Cats15 november 2004Lees meer >

een fragment van aanwezigheid

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 740
mijn lelijkheid breekt de grond open door een bevrijdend oordeel van de dood vlinders in donkere tijd leggen wanhopig hun gewicht op mijn trommelvlies wanneer een maskerade verzandt in late zonde van leegte ik leg me naakt in de aarde en vraag gratie in dat ene moment van waarheid mijn ogen ver weg als vogels…

Herfstzegen

poëzie
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.895
In vromend zoet gebeuren verheimlijken de kleuren, vergroeien grond en gracht. En alle zoen is zacht: een vrede ver en heinde; de zomer voelt zijn einde, en de avond raakt de nacht. -------------------------------- uit: Uit de diepten (1911)…

evenwicht

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 999
ik dans op het koord wik en weeg het willoze woord ik balanceer op de ijle draad vind niets wat zich zeggen laat ik zoek de zin zonder grond sluit de luchtledige mond ik verlies het wankele evenwicht doos van Pandora in het felle licht ik val naar de bodem en laat me gaan hoop draagt me terug naar het bestaan…
j.bakx23 oktober 2007Lees meer >

Nachtelijk schaduwspel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 678
Rijzende nocturnes flitsen honend contouren van verachte flora uit hun losse pols Gekegeld op gepolijste kasseien druppelen zij bebloed de versmade grond in en smeken onnodig om herkansing Dan puft de maneschijn in 't holst van 'r nacht en gelukkig beklimt 'n schim de berg van hoogmoed en vergankelijke kracht…

Canadezen

gedicht
4.0 met 50 stemmen aantal keer bekeken 17.317
Te diep in de grond om weg te marcheren. ------------------------------------- uit: 'Man in Manhattan', 2003.…

De verlating

hartenkreet
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.487
In de verte vliegt een vogel Nog zo vrolijk in het rond Heeft nog geen besef van wat er komen zal Gisteren leefde ik nog Ik had sneller moeten zijn sneller dan hen Maar ik kon niet meer Er kwam een knal Die was voor mij bestemd En ik kreeg hem Een paar tellen later lag ik op de grond Met pijn in mijn armen en benen Niemand helpt mij Niemand…

kemeleon - amsterdam

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
ondergaande zon vertraagd daalt een vliegtuig vanaf het balkon in de grond een steel waar elk jaar blauwe bloemen wortels onzichtbaar in het zonnetje een tafel onafgeruimd ober afgepeigerd in de tapasbar weer zwitserse kaasfondu de goedkoopste hap ondergaande zon een wezenloze stilte vliegt door het balkon…

Grondvest al eonenlang

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 768
ik rotspartij blokkeer het pad met mijn gevallen stenen ze graven gaten in mijn lijf de mier met staart tussen de benen ik grondvest al eonenlang zij gronden veel te snel mijn meer dan vorstelijke kam splijt in overdwarsheid zonder onderscheid en raak zo mijn frustraties kwijt onneembaar is de laatste code en godzijdank kostte mijn…
wil melker7 december 2006Lees meer >

Hoe laat het is?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 568
Heel anders de middag die op de schop neemt alles omver spit wat aan stilte zich spaarde in diepe gronden. De avond zoekt evenwicht laat loden lasten vallen geeft over aan de nacht de sterren die stralen zonder een schijntje pijn.…

Het wit nog slapend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
geen maan kale takken doden herfst en zomer nog warmt de grond met oogsttapijt de winter komend je vorstte uit het donker het wit nog slapend lichtte op in winterlicht de zon ontwakend mijn koning winter kom zacht naderbij ik heb je sporen al gezien en neem de macht het is zo lang geleden verover dit jaar dan misschien…
wil melker2 december 2007Lees meer >

Dor

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Vrieswind, volle maan het oude lijf vertelt van aarde bomen komen om de dwergen hakken zich een weg het nieuwe licht is zonder schaduw herfst dus droge lippen niemand kust die oude mond de grond is weggeslagen in de dagen die behuild zijn zout weerkaatst het licht verdroogde huid en droeve woorden…

De kleine ark

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 993
Dit is het stukje aarde Dat ik mijzelf heb toegeëigend En dat ik deel Met alles wat er leeft Waarvan ik weinig zie Maar des te meer kan horen: Gefladder en geklapwiek in de bomen, Gescharrel en geritsel op de grond En stilte vol gekwetter Dat overgaat in kreetjes van paniek Wanneer een kat of een verdwaalde vos Het territorium betreedt.…

GROEI

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Kiem in volle grond Zuchtend naar het licht Zon en regen bedauwen het land Levenssappen stromen door het jonge blad Sterk in streven Bloeiend naar omhoog Stormen woeden Even knakt het riet Lijdzaam vol vertrouwen Trotserend deze slag Als een boom Geplant aan de bron Zijn takken reiken tot in de hemel…
Yann8 maart 2006Lees meer >

Najaarssneeuw

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 810
Het sneeuwt bruine bladeren vanuit de bomen overal in het rond ze vormen ritselend een knisperend laagje tussen voeten en grond de zon gluurt nieuwsgierig over de toppen van de bomen verdrijft de nevels dan terstond de lucht ruikt naar aardse liefde ik kijk opzij en kus je langzaam op je heerlijk zachte lentemond…
Gerardo21 oktober 2008Lees meer >

toch weer, lente

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
sneeuwklokjes schuchter de kopjes scheefweg geloken witwassend een zee tussen de bomen, en daarna de anemonen, vaak wit en soms roze akoniet, geilend geel gillend om aandacht, schiet uit de grond krokussen, Japanners flitsen foto's wereldoverstekend naar het Lange Voorhout de lente naakt en smaakt naar zoveel meer…
Fred11 maart 2009Lees meer >

Zo Vrij

gedicht
3.0 met 49 stemmen aantal keer bekeken 18.101
Altijd wist hij dat hij vliegen kon: een kleine afzet en de grond liet los. Aanvankelijk vloog hij dan zo laag dat één voet nog de vloer kon raken maar snel werd elke torenspits punt van geloof en ieder mens versimpelde tot plat ovaal.…
Th. van Os5 oktober 2019Lees meer >

Zacht fundament

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 691
verwacht nog niet het grote ik ben pas op de ongeboren grond net omgeploegd en verlost van vergeten ouderdom o ja, omgeven door ringen van jaren in bomen en gestapelde bladeren al rottend verbindingen leggend tussen houten torens zij nemen wind uit zeilen en scheppen rust voor bevruchting door zaden een teder fundament…

uit het hoofd kleuren.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
blad voor blad door elkander liggen tijdschriftdichters in grondde papyruszacht geel geplooid naast blauw woordknipsels verscheurd welgevallen baden ze zich in de visie van de zon die beslist in de wind te schrijven om de friste in de brandende woorden van het oranje uit structuur in te blazen in donkere spleten van taal schiet…