8933 resultaten.
Half-april
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.277 gij blauwgekaakte wolken daar
halfwit omtrent uw boorden,
die gruwzaam in de hemel moert,
en grimt in ’t gramme noorden:
hoe lange speelt gij, koud en kil,
de baas nog hier? ’t Is half april!
’t Is onbermhertig koud; en ’t kan,
de zonne ondanks gebeuren,
dat ’s morgens, al dat gers is, wit
geruwrijmd, staat te treuren!…
Vrees niet!
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
1.270 ‘Wat zijn we sterk!,’ sprak Poetin uitgelaten
‘Ze hebben antidepressiva nodig
’t Raketschild is volkomen overbodig
Een lachertje, een paraplu met gaten’
Wij plaatsen echter tegen die raketten
De altijd dodelijke snelsonnetten…
Winter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
725 De wereld krijgt kippenvel op een donkere huid en
waar eerst het mais nog wuifde en riep
om zon, staan nu de stekels
te huiveren in de koude, natte grond.
De vorst valt in. Het weer is blond en de zon
wordt alsmaar blijer. Mensen binden schaatsen onder,
aanschouwen het wonder van de zijkant van de wereld.…
010. nabije afstand
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
527 Ik lag vroeger na school
uren op de grond met de
telefoon die tussen mijn
oor en mijn schouder wiebelde
Aan mijn linkerkant een bord
koude rijst, mijn schoolboeken
rechts van mij
de telefoonsnoer draaiend om mijn vingers
Ik praatte met vrienden die dezelfde taal spraken
We spraken tot diep in de nacht met gezwollen
kelen en longen.…
Vergeten in hout
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.390 Zo davert de grond nog eens
en weer en kunnen we de ogen sluiten.
Om alleen achter te blijven
met een afgekloven stilte
in een te grote leegte.…
Een ode aan mijzelf
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
692 Laten we gek doen
Schijt aan alles
Zo hoog springen tot we ooit een keer zachtjes op de grond komen
En dan schitteren naar elkaar
Van intens genot van het moment en van wie voor ons staat
Maar struikel niet,
Loop stabiel,
Val op zijn tijd
In de armen van elkaar,
En geef niet op
Waarvan je nu al spijt hebt
Maar laat ons gaan
Gaan voor…
Gedachte in Stil Water
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Misschien ben ik een Vlindervis die onpeilbaar
diepe gronden bezwemt
of
Notabene van Zeeuwse komaf, Luctor et Emergo,
You never know...…
Missen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.528 Missen is een woord
Dat je niet graag hoort
Het verdriet dat je iemand kwijt bent doet pijn
Dat is niet fijn
De pijn van het missen wat je dierbaar is
Dat ben je kwijt, niet voor even maar voor altijd
Je hebt het gevoel dat je door de grond zakt
Steeds verder ga je van je pijn af
Je hebt het gevoel dat je alleen op de wereld staat
Maar…
Kloosterling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
719 Als boven de bemoste grond
vertraagde tijd tot stilstand komt.
De kloosterling in mij, verwond
ontwaakt in duizend rusten.
Gelijk ooit 't verleden is begonnen...
Een tel,
tot eeuwigheid gesponnen
uit draden van geluk.…
Het spijt me
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.171 Een traan glijdt over je wang
Een ander valt op de grond
Je kijkt me verdrietig aan
En je beweegt vaag je mond
Ik zie het aan je ogen
Het verdriet dat wil je kwijt
Maar ik wil het ook horen
Gewoon horen dat het je spijt
Drie hele kleine woordjes
Heel simpel en terecht
Dan pas kan ik je weer
in mijn armen sluiten
Heel teder en oprecht…
IS ’T OOG VERRAST, ’T BEEST IS IN LAST
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.506 Wil iemand in der haast zijn vijand overwinnen,
Die lere zijne grond en aangeboren zinnen.
Want zo hij dat geheim ten volle weten kan,
Daar is geen twijfel aan, hij is er meester van.…
een fragment van aanwezigheid
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
740 mijn lelijkheid
breekt de grond
open
door een bevrijdend
oordeel van de dood
vlinders
in donkere tijd
leggen wanhopig
hun gewicht
op mijn trommelvlies
wanneer een maskerade
verzandt in late zonde
van leegte
ik leg me
naakt in de aarde
en vraag gratie
in dat ene moment van
waarheid
mijn ogen ver weg
als vogels…
Herfstzegen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
2.895 In vromend zoet gebeuren
verheimlijken de kleuren,
vergroeien grond en gracht.
En alle zoen is zacht:
een vrede ver en heinde;
de zomer voelt zijn einde,
en de avond raakt de nacht.
--------------------------------
uit: Uit de diepten (1911)…
evenwicht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
999 ik dans op het koord
wik en weeg het willoze woord
ik balanceer op de ijle draad
vind niets wat zich zeggen laat
ik zoek de zin zonder grond
sluit de luchtledige mond
ik verlies het wankele evenwicht
doos van Pandora in het felle licht
ik val naar de bodem en laat me gaan
hoop draagt me terug naar het bestaan…
Om u !
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.176 die 'k te gronde richt.…
Nachtelijk schaduwspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
678 Rijzende nocturnes
flitsen honend contouren
van verachte flora
uit hun losse pols
Gekegeld op
gepolijste kasseien
druppelen zij bebloed
de versmade grond in
en smeken onnodig
om herkansing
Dan puft de maneschijn
in 't holst van 'r nacht
en gelukkig beklimt
'n schim de berg
van hoogmoed
en vergankelijke kracht…
Canadezen
gedicht
4.0 met 50 stemmen
17.317 Te diep
in de grond om weg te marcheren.
-------------------------------------
uit: 'Man in Manhattan', 2003.…
De verlating
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
2.487 In de verte vliegt een vogel
Nog zo vrolijk in het rond
Heeft nog geen besef
van wat er komen zal
Gisteren leefde ik nog
Ik had sneller moeten zijn
sneller dan hen
Maar ik kon niet meer
Er kwam een knal
Die was voor mij bestemd
En ik kreeg hem
Een paar tellen later lag ik op de grond
Met pijn in mijn armen en benen
Niemand helpt mij
Niemand…
kemeleon - amsterdam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
738 ondergaande zon
vertraagd daalt een vliegtuig
vanaf het balkon
in de grond een steel
waar elk jaar blauwe bloemen
wortels onzichtbaar
in het zonnetje
een tafel onafgeruimd
ober afgepeigerd
in de tapasbar
weer zwitserse kaasfondu
de goedkoopste hap
ondergaande zon
een wezenloze stilte
vliegt door het balkon…
Grondvest al eonenlang
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
768 ik rotspartij
blokkeer het pad
met mijn gevallen stenen
ze graven gaten
in mijn lijf de mier
met staart tussen de benen
ik grondvest al eonenlang
zij gronden veel te snel
mijn meer dan vorstelijke kam
splijt in overdwarsheid
zonder onderscheid en raak
zo mijn frustraties kwijt
onneembaar is de laatste code
en godzijdank kostte mijn…
Hoe laat het is?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
568 Heel anders de middag
die op de schop neemt
alles omver spit wat
aan stilte zich spaarde
in diepe gronden.
De avond zoekt evenwicht
laat loden lasten vallen
geeft over aan de nacht
de sterren die stralen
zonder een schijntje pijn.…
Het wit nog slapend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 geen maan
kale takken doden
herfst en zomer
nog warmt de grond
met oogsttapijt
de winter komend
je vorstte
uit het donker
het wit nog slapend
lichtte op
in winterlicht
de zon ontwakend
mijn koning winter
kom zacht naderbij
ik heb je sporen al gezien
en neem de macht
het is zo lang geleden
verover dit jaar dan misschien…
Dor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.081 Vrieswind,
volle maan
het oude lijf
vertelt van aarde
bomen komen om
de dwergen hakken zich een weg
het nieuwe licht is zonder schaduw
herfst dus
droge lippen
niemand kust die oude mond
de grond is weggeslagen
in de dagen die behuild zijn
zout weerkaatst het licht
verdroogde huid
en droeve woorden…
De kleine ark
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
993 Dit is het stukje aarde
Dat ik mijzelf heb toegeëigend
En dat ik deel
Met alles wat er leeft
Waarvan ik weinig zie
Maar des te meer kan horen:
Gefladder en geklapwiek in de bomen,
Gescharrel en geritsel op de grond
En stilte vol gekwetter
Dat overgaat in kreetjes van paniek
Wanneer een kat of een verdwaalde vos
Het territorium betreedt.…
GROEI
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.059 Kiem in volle grond
Zuchtend naar het licht
Zon en regen
bedauwen het land
Levenssappen stromen
door het jonge blad
Sterk in streven
Bloeiend naar omhoog
Stormen woeden
Even knakt het riet
Lijdzaam vol vertrouwen
Trotserend deze slag
Als een boom
Geplant aan de bron
Zijn takken reiken
tot in de hemel…
Najaarssneeuw
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
810 Het sneeuwt
bruine bladeren
vanuit de bomen
overal in het rond
ze vormen ritselend
een knisperend laagje
tussen voeten en grond
de zon gluurt nieuwsgierig
over de toppen van de bomen
verdrijft de nevels dan terstond
de lucht ruikt naar aardse liefde
ik kijk opzij en kus je langzaam
op je heerlijk zachte lentemond…
toch weer, lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
553 sneeuwklokjes
schuchter de kopjes
scheefweg geloken
witwassend een zee
tussen de bomen, en
daarna de anemonen,
vaak wit en soms roze
akoniet, geilend geel gillend
om aandacht, schiet uit de grond
krokussen, Japanners flitsen
foto's wereldoverstekend
naar het Lange Voorhout
de lente naakt
en smaakt
naar zoveel meer…
Zo Vrij
gedicht
3.0 met 49 stemmen
18.101 Altijd wist hij dat hij vliegen kon:
een kleine afzet en de grond liet los.
Aanvankelijk vloog hij dan zo laag
dat één voet nog de vloer kon raken
maar snel werd elke torenspits punt van geloof
en ieder mens versimpelde tot plat ovaal.…
Zacht fundament
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
691 verwacht nog niet
het grote
ik ben pas
op de ongeboren grond
net omgeploegd
en verlost
van vergeten ouderdom
o ja, omgeven door ringen
van jaren in bomen
en gestapelde bladeren
al rottend
verbindingen leggend
tussen houten torens
zij nemen wind uit zeilen
en scheppen rust voor
bevruchting door zaden
een teder fundament…
uit het hoofd kleuren.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 blad voor blad door elkander
liggen tijdschriftdichters
in grondde papyruszacht
geel geplooid naast blauw
woordknipsels verscheurd
welgevallen baden ze zich
in de visie van de zon
die beslist in de wind
te schrijven om de friste
in de brandende woorden
van het oranje uit
structuur in te blazen
in donkere spleten van taal
schiet…