4084 resultaten.
Bij de waterval
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.113 Zomerlicht stuift spetterend uiteen,
waait weg in vliesdunne sluiers, glinsterend
over rondingen en welvingen van steen.
Almaar door het jachtige water, duikelend
opgenomen in de teruggevonden stroom.
------------------------
uit: 'Transit', 2012.…
Mijn muze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
532 lief maar wel
op een heel ander gebied
geen strijkstokkenorkest
dat alom violiert en zo
een riant inkomen versiert
of schilders die
met messen en penselen de
gelauwerde meester willen spelen
ook schrijvers kunnen
met een semi artistieke sof de
goudkraan openen zonder enig plot
waar vele spaanders vallen
hakken kunstenaars hun steen…
Aan een tuinman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Een man van hout en planten,
van bloemen vogels,
spinnetjes en vliegen
van stenen,
nerven en patronen
van schelpen, touwen
van lekker wonen,
van zonlicht en van blauw
van een ik-hou-van-jou
van denken en van verzinnen
bespiegelen
en steeds opnieuw beginnen
van een-soms-zat!…
herfstzielen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
647 nevel hindert het ochtendgloren
er is geen sprake van klare taal
of hoop op heldere gedachten
de dag blijft hangen tussen oeroude
stenen in geur van bladerrot
en sfeer van schoonheid en verval
bij het veen waar zij gevonden is rijzen
angstige gedachten, stijgen vragen op:
hoe kon het gebeuren, was ze alleen?…
entiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 een getal, een daad, een liefde
iets dat zichzelf kent zonder noodzaak tot notie
iets dat een buitenwacht uitzondert en
lichtjaren overbrugt zonder benul
mijn steen ontbeert een stem
gelijkend op tederheid, trilling
eerder nog dan adem bevat stilte afwezigheid
is afbraak ook niet meer wat het geweest is
een breukvlak, een zeurende pijn…
De gastvrije doden
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.745 Het muurtje rondom neemt laag
na laag af, de toegang gevormd
door een enkele rij stenen,
om de levenden door te laten.
Mezen buitelen dor de lucht of
pikken pinda's van een snoer.…
Ikaros' thuiskomst
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.550 . -
Eerst door de lege lucht
Dan door de bittere weerstand
Van klei en steen
Tot in het harde heil der diepste duisternis.
O eind van de vergeefse vlucht
O eerste zekerheid: terug in 't doel
O slaap zonder een morgen.…
Onze kunstroute
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 Wanneer steen beeld wordt.
Verstarring beweging.
Letters een gedicht.
Verf schilderij.
Metaal juweel.
Geluid muziek.
Het is een wonder,
wanneer toeval bedoeling wordt.
Wanneer onzin verandert in zin.
Idee in werkelijkheid.
Het is een wonder,
wanneer doen kunst wordt.
Mensen kunstenaars.
Denken gevoel.
Oorlog vrede.…
De Zone
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Veer na veer, vallend
van de vleugels van de duistere
engel die vallend hoogte verliest
boven de nevelige begraafplaats
- vak na vak staken en stenen
Mannen moesten doden
jongens waren bange helden
honger en ziekte deden de rest
Het leven is mager, de borsten
van de meisjes zijn te plat
voor de baby's in hun buik
Tussen de tere zwarte…
Tijd
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
589 Als alle liefde lijkt te zijn verdwenen
En alle deuren lijken dicht te zijn
Als vlinders in je buik voelen als stenen
En in je hart voel je alleen nog pijn
Dan is het goed om ergens op te schrijven
Op een papier of spiegel aan de muur
Dat die pijn weg zal gaan, het zal niet blijven
En liefde komt terug, eerlijk en puur
Want tijd…
De schaamte voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 te worden begrepen
Terwijl de uitleg niet bestaat
Geen vertrouwen in iemands strepen
Omdat het nergens op slaat
Er is niemand gevonden die boven mij staat
Want ik houd niemand klein
Iedereen is even belangrijk binnen mijn domein
Ongevangen zonder dat ik je ooit loslaat
Zeggen dat ik van mijzelf houd
Al voelt het niet vertrouwd
Alle stenen…
Ter lering ende vermaak?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 Uit twee vurige
stenen vonkt het
vuur, ontstaat naast
pijn de warmte waar
verlangen op ontdooit,
spelend plooit een
naam tussen je borsten
gedrapeerd door je
wilde haar, beproefd
in vlees en bloed,
ik door de krachtigste
tintelingen ben gevoed,
loop op de wateren van
temperament op dit
late uur of in zeven
sloten tegelijk…
Je weet dat het kan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
469 Wees steun waar je kan;
Let niet op de klagers, negeer steen en been:
Kom, pas op de toekomst; je weet dat het kan!…
MET DANK AAN GERRIT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 ik heb stenen platgeslagen
bergen opgepompt
vulkanen aan - en uitgeblazen
doe het niet meer
raak hiervan zo afgestompt
ga nu vlinders behagen
zie kikkers krabben aan hun kont
ga al kietelend brandnetels plagen
bijt in de vinger die
zich om mij wond
als je dat dan hebt gedaan
valt niets meer uit de toon
als een gans een aria fluit
is…
Orfeus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Zonder vast patroon en vlaagsgewijs
Zwelt een galm, steeds luider, polyfoon
Verzonken gongklank, golvend monotoon
In een gedurig monaurale wijs
Zo daalt hij stapvoets en sluipenderwijs
Met aan zijn lier zijn transparante plectrum
In 't duister, schimmenrijk akoestisch spectrum
Van Pluto's subterrane zielpaleis
Marmer, steen en ijzer…
Boerderijen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 in Westerwolde
deze contreien
veel mooie oude
boerderijen
muren golvend
scheefgezakt
onder zo'n groot
verweerd pannendak
nooit modern strak
maar van voorheen
gedichten in steen
die vertellen
van het verleden
in Lsudermarke
aan de Veenweg
dichtbij de wegstatie
Jezus aan het kruis
boerderijen van het type
hallehuis
maar overal
aan…
Grenspalen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 staan er nog
bepalen
die denkbeeldige lijn
door de grond
tussen wat Duits
en wat Nederlands
moet zijn
kijk vanaf Barenfleer
over het land
aan de westkant
rechtop staand
in Bentheimer steen
paal 170 met kop
EPM en
RBF erop
prinsbisdom Munster
Verenigde Nederlanden
verderop
is het N
en H van het
koninkrijk Hannover
oudtijds neergezet…
Onbereikbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 buitenkant
nog bewoog jij
in een dualistische
balans maar
onbereikbaar
emotioneel gestrand
jij die altijd
voor honderd
procent bent gegaan
verliest in brekende
fundamenten bestaan
het was geen
controle verlies
maar iets dat
dieper groef dan
hitte en ongerief
structureel is
het verkeerd gelopen
er kwamen geen
onderste stenen…
Verdwaald geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
593 hazensprongen
Geen berg te hoog
geen zee te diep
valse beloften
violet verdriet
De zon draait rond
schaduwen vallen
regen, regen, regen
de dijken breken
Platgetrapt gras
onvaste grond
zonder houvast
geen halm, geen mast
Bed van stilte
de nacht tast blind
eenzame vlucht
geen weg terug
De maan is vol
mijn hart is leeg
wijn, water, steen…
Corrie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 net als mijn broer
(naast twee ooms en veel neven en nichten)
ook aan mijn tweede voornaam
gaf hij onbekend spiritueel voer
alles nu afwegende
klopte deze heilige,
met of zonder broek,
niet alleen tegen het voorraam
bij storm en onweer
"zijhij" had weet van de sleutel
die lag in de inkeping
van een stenen invalshoek…
Vrouwe Sisyphus Aan K
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
482 Zij was de vrouwelijke variant
Van Sisyphus, wat rolde zij een stenen
Wat moest zij telkens onbedaarlijk wenen
Zij kon jou maar niet krijgen als amant
Lang bleef vergeefse hoop in haar bestaan
Eens zou het haar toch zeker wel gaan lukken?…
gebutst en bebloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 hij gooide stenen
schreeuwde
onverstaanbare
kreten wierp zich
onbeheerst in een
strijd waarvan
hij dacht dat het
de zijne was
nog had de tijger
zijn klauwen
gespreid maar de
ongelimiteerde
drift raakte er uit
geschrokken en
getroffen door
verdwaalde brokken
de stoet begon
gezicht te krijgen
gebutst en bebloed
probeerden zij…
De schaduw van de maan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 speelt met mijn gedachten
graaft in de herinnering
wat we samen verwachtten
de schaduw van de maan
maakt lucide dromen wakker
ontmoeting was geen toeval
jij zocht in mij een makker
de schaduw van de maan
doet beseffen dat je nog weet
van al die spannende dingen
die je toen alleen samen deed
de schaduw van de maan
verlicht jouw koude steen…
Bloedend hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Mijn bloedend hart, kijkt dagelijks om zich heen,
ziet heel veel ellende veroorzaakt door mensen van steen.
Geld heeft ons steeds meer in de macht,
de duivel die honend in zijn vuisten lacht.
Gewoon blijven wij geloven,
dat het nog wel goed zal komen.…
LAATSTE KANS
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
610 een balans
Te vinden, de allerlaatste dans
Met Pierlala nog te ontspringen
Geen zwanenzang nog hoeven zingen
Daarvoor leg ik een bloemenkrans
Hoe fraai is de herdenkingszuil
Voor aardbewoners, mannen, vrouwen
Met in hun DNA en genen
Lach, woede, dankbaarheid, gehuil
Om opbouw, afbraak, minnen, rouwen
Mens, mozaiek uit glas, stof, stenen…
Het tweede zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
213 Het zwarte lood schraapt niet aan mijn stenen huid;
heel soms hangt er een laken voor mijn oog,
toch zie ik wel de drukte van het betoog—
dat ik ze binnen liet, was een goed besluit.
Er werden harde woorden in mij geplant,
een inkeping van het zwijgend verraad,
dat op een hoogspanningsveld was belust.…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 De muren van de oude wereld
harden uit, worden weer van steen.
Ik sla de illusies aan diggelen
en adem door de scheuren heen.
Geen strijd meer tussen nacht en dag,
ik smeed ze tot een nieuw verbond.
Weer mens te zijn, hoe broos ook en hoe hoopvol,
diep geworteld in deze tranenbiotoop.…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Uit de stenen stad nam hij gulzig
groene regen mee, om blauwe velden
te doordrenken met zijn loodzware,
zilveren gieter.
Sombere wolken braken
in bonte, blonde schaduwen
uit het hooggebergte—
een dans met de nieuwe liefde,
zoete heimwee naar beminnen.
In zijn betoverde hart
speelde het plezier.…
Kastanjes
gedicht
3.2 met 113 stemmen
51.667 Als we de steen mogen geloven
Dan rust jij, Wim, vier lentes net,
Hier haast een halve eeuw al met
Je broertje Joris, dat van boven
Boem! op je buikje werd geschoven
Als veel te groot verjaarspakket -
Geen toetertje deed rettettet,
Geen wimpeltje werd rondgewoven.…
DE SCHALMEI
poëzie
4.1 met 22 stemmen
4.477 Op een steen in de zon gezeten
Bespeelde hij zijn schalmei.
"O, mijn lieve,
Mijn lustige,
Laat mij spelen
In de schaduw van mijn
Korte rustige vallei.
Laat andren werken,
Sandalen maken of kerken.
Wanjka heeft genoeg aan zijn schalmei."
-------------------------------
uit: Serenade (1938)…