10153 resultaten.
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 Het lekt en likt
ternauwernood
de onbeschermde schenen
Legt blarend billen bloot
en vindt zijn krachtig element
in pijlen als in stenen
Is in verlichten van de zee
waar vóór het vallen van de nacht
de Asunción zijn zeilen bolt
in ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid…
Liefdeszwendelaar
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
2.476 Dank je voor al de onrust
welke je deze nacht weer bracht
Jouw loze beloftes van weleer
je mijn hart hebt afgeslacht
Dank je voor de onzekerheid
alle hoop de angst en pijn
Liefde vol liefdeloosheid
hoe respectloos kan je zijn
Dank je voor al je verzinsels
ik weet wel weer genoeg
Je laat me keihard vallen
terwijl ik je op handen droeg…
Ruiker van suiker
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.052 De dagen vallen over wilde lotussen,
de zon scheen wit, was gastvrij,
zoals jij, maar de muzen ontweken mij,
om in trage tred te naderenden met
de lange schaduw aan hun zij, met
boeketten van in sneeuw gedoopte
loten, viel als basterdsuiker uit heldere
sterren van je groene ogen, geplukte
ruikers uit je haar verstrooid, het kristallen…
Lege verzameling
gedicht
2.2 met 143 stemmen
24.767 Ik wil vallen onder hen die je kunt inwisselen
tegen leeg tarief, de kleermaker die zijn eigen pakken
meet, een tandarts die zijn kiezen trekt
Ontdoe elke dag je geest van de verzamelingen
die daar onopgemerkt als mieren binnen sluipen
je kan ze geen ongelijk geven, zo zijn mieren
nu eenmaal, vooral die er een hard hoofd in hebben
maar met…
Natuurkundige les
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.473 Zo voel ik blank-rood zielebeeld, door gloeien
Van het verstaanvuur, uit elkander vallen.…
Een zilveren lint
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Een waar festijn voor ’t oog,
Waar hij klaterend komt vallen,
Vormt in het zonlicht een regenboog
Tussen ’t groen stroomt hij weer verder,
Een verkwikking voor hert en ree.
Op de hei een rustplek voor de herder
En zijn schapen genieten mee.
Stromend, ook door vlakke landen.…
dordrecht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
657 als langzaam gestaag
de avond zich vallen laat
in gedempte tonen
het water kleurt tot zeldzaam aquarel
de dichter zich dichter waant
in een stad
steeds dichter bij
geluiden de oude gevels omhullen
alsof ze eeuwig breekbaar zijn
de kade met de schepen
zich altijd baadt in heftig neonlicht
de lijnen fel en fier tegen de koude luchten…
Vader zonder moeder
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
569 Met het vallen van de post
droomt hij hoe ze hem komen halen.
Het einde van zijn lijden lijkt nabij,
maar tot die tijd
blijft hij maar in zijn krantje lezen.
Dan gaan de dagen zo voorbij.…
Bloot en onbedekt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 er schilfert verf van
het uitzicht op gisteren
vloeren kraken je
de toekomst tegemoet
nog nooit heb je
de sloten horen vallen
de klik is nieuw
de deur sluit alles uit
je woonde zomaar ergens
je trok de muren aan
een jas die altijd paste
waarheen je ook kon gaan
die jas is nu kapot
de kou dringt door de gaten
je voelt je bloot en…
Liefdesspel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
774 overvallen door herinneringen
kijkend uit het venster
waar wacht ze op……
de belofte om op een dag te komen
van hem
die klinkt na in haar hartenklop
zo lang geloofde ze het
droomde ze het
maar nu de zomer
overging in het herfsten van de dagen
bladeren vallen gaan
weet ze dat die droom een sprookje was
samen er in geloven
maakte het…
Reisverslag
gedicht
2.1 met 28 stemmen
18.932 de lucht, hier zwaait
wat ginds werd opgeworpen en verderop
zal worden opgevangen ('pakken
wat je pakken kan'); gezwind ben je
op weg gegaan, opgejaagd en jachtig
op weggetjes met kuilen, hobbels, tegen-
liggers, zelfs met wind mee loop je met rode
kop achter de dagen aan; tot slot
vliegen schoenen door afgetrapte ruimte
je laat je vallen…
verbonden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.124 zijn wij als vlinders
die dansen in dit licht
onvoorspelbaar in dit
leven vallen als materie
onbegrijpbaar dit mysterie
Zijn wij dan?
Zijn wij dan echt?…
BUDDISCHE LUISTER
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 hoeveel jaren tussen
Het nu en het verleden nog met kerk
De kinderen gingen naar dezelfde scholen
‘t Was werkelijk in een vorige eeuw
Jij was nog Rotterdammer en geen Zeeuw
Ik zat nog achter moeders rok verscholen
We kijken met benodigd tijdsverschil
-Als waren we beiden historicus-
Naar de door ons ooit aangehangen zeden
Na uren praten vallen…
Spiegelglad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
587 aarzelend zet ze haar voeten neer
ze voelt ze wegglijden
een stevige arm
behoedt haar
voor vallen
in haar hoofd malen
gedachten en woorden
plus vergeten herinneringen
die zich een weg
naar haar hart banen
wat heeft wijsheid
te maken
met wat ze nu voelt
de weg van nee
is juist die
van de minste weerstand
zal ze nog eenmaal
klauteren…
- Heldere vluchten -
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
689 Laatste sprankel leven trekken voorbij
een vallen in bergachtige gebieden
leefde temidden van verdrinken.
Stijgend en dalend
als dreigende stormvogels
greep de echte vrijheid
de prooidieren
in de opkomende stilte,
het eind van de machtige hemel.…
De dertigste keer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.077 denken voor je, voor de 30ste keer viel
Fietsen is toch even wat anders als je doordacht probeert te weven
Misschien moet je het daarbij laten en gewoon verder gaan met leven
Al is het even, voor het gegeven
Of ben je liever een ronddraaiend wezen
Zoek gericht aan het roer synoniem van het wiel
Houd jij je zelf goed vast, bang om te vallen…
Luctor et emergo ( 2 )
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
922 berust op schijn, benen en boezem
van gepromoveerde ego's van de straat
ik zie mezelf derhalve uitvergroot
in andermans denken, praten en gelaat
het is weinigen gegeven
de eigen ik te doorgronden
zo is nu eenmaal het leven
de werkelijkheid is vaak
aan emotie en lot gebonden
of door dierlijke instincten gedreven
ja, alles is tevens met
vallen…
Kracht (van) uit de natuur!
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.033 Druppels, ze vallen samen tot een waterplas
maken van alles weer tot een groot geheel
iets, wat vroeger voor mij heel moeilijk was
doet me met jou steun zo ontzettend veel.…
parels rond een touw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
814 De letters van je naam vallen als puzzelstukjes bijeen als je ze bij de mijne voegt.
In jouw ogen zie ik de hemel.
In de spiegel zie ik mijn ogen die schitteren.
Ze schitteren van geluk, van blijdschap.
Van geluk omdat jij in mijn leven bent gekomen.
Van blijdschap, omdat ik gewoon al blij ben als ik aan je denk.…
wij
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.304 werkelijk samen zijn
of zijn we samen nog steeds alleen
tussen de lakens
slechts op de rand van je bewustzijn
waag je je op de rand van mijn bed
en ik open me in al mijn zachtheid
omdat ik weet dat je er morgen niet meer bent
jij weet dat jouw overgave niet zal geven
waar we beiden in stilte op hopen
de brokstukken die uit jouw muur vallen…
diepe weemoed
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
616 niet
zwevende kleine stemmen
blijf zacht in het najaar
het water en de dagen voorbij
licht
als verwachting
of een groet in ieder oor
zing boven zij die rouwen
samengedrukt worden door een doornen heg
wanneer de leegte over hen ademt
eens stil, vol en vrij
wacht boven het gewelf van de wind
de halmen die beven en op hun knieën vallen…
Stel je nou eens voor!
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
989 Stel je nou eens voor,
dat de zon niet meer opkomt,
stel je nou eens voor
dat de sterren naar beneden vallen,
stel je nou eens voor
dat de hond in een poes verandert,
stel je nou eens voor,
dat ie ineens aan het mauwen slaat…
stel je nou eens voor
dat het gras rood was,
stel je nou eens voor
dat de aarde wit was,
stel je nou eens…
Wilde Rosa.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
679 Één voor één vallen verwelkte fluweelzachte blaadjes, speels dwarrelend op een kleurrijk tapijt opeen.…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 Wel weert hij zwiepend alle slagen
nu herfst wreed dekt de zomer toe
het laatste groen laat hij dan toch maar vallen
de bladeren waren toch al moe
Als ook de storm vermoeid gaat liggen
in armen van gevallen hout
koestert een rode blos de aarde
en kleurt de zon de wereld goud.…
De Zomer Voorbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 de eerste druppels sinds lange tijd vallen
spatten uiteen op de dor droge grond
ogenschijnlijk zonder effect
toch luiden zij de overgang in
even nog lijkt de warmte
van de zomer te blijven hangen
maar de lucht grijst
en de wind wakkert aan
een rilling loopt langs mijn rug
jaren vervagen
het kind in mij loopt voorbij
verliefd,…
Ik ben verdrietig
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.593 Het verdriet stroomt door mijn aderen
Ik kan niet meer scherp zien
Mijn ogen vallen dicht
En ik vraag om vergiffenis
Ik vraag aan de mist
Of hij op wil trekken
Ik vraag warmte aan de zon
Ik vraag aan de regen of hij me schoon wil spoelen
Ik vraag aan de haat of hij weg wil gaan
Ik vraag om de waarheid
Ik vraag om liefde
Maar ik krijg de…
Eindtijd
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
776 Teevees die op zwart vallen, internet en telefoons zwijgen in alle talen,
aards leven dat stil staat, stilte voor ’n Apocalyps die in de lucht hangt,
vogels zwijgen, insecten verdwijnen, doodse stilte waarin niemand dood
gaat want de dood vreest dat het ook zijn einde is omdat erna niets
meer is dat sterven kan; hij is weggeslopen in een hoek…
Schaamte.
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
741 Haar haren vallen over haar gezicht,
Onzichtbaar stralen haar ogen,
Creëren haar wangen kuiltjes,
Krult haar mond in perfectie.
Ze geniet in schijnbare schaamte,
Ze lacht alsof het niet mag,
Zich onbewust van mijn gevoelens.…
Sonnet
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.156 Want hier staan wij slechts op om weer te vallen,
Zijn pas gelukkig als het leven wijkt
En vinden elders hoger welgevallen.…
Beknotte vrienden?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
522 De beknotte wilgen, zij
hebben alleen de sloot ,
geen tint die meer verkleurd ,
geen kroon om mee te pronken,
geen blad zal nog vallen, geen open
armen om te verheffen, speling van
het lot om te beseffen dat het houten
hart werd weggeschonken, de vermolde
geest is verscheurd, rest een treurige
verveling tot aan de dood.…