Alle inzendingen over zee

7277 resultaten.

Sorteren op:

Overgave

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.058
De zee is onweerstaanbaar, ik schop mijn schoenen uit; ontdoe mij van mijn kleren bij bruisend stormgeluid. De drang is onbedwingbaar, naar zee die ik bemin; geen koude kan mij weren, ik ren de branding in. Het treffen onontkoombaar, ik gooi me in de strijd; reeds word ik weggezogen, zodat ik onderglijd.…
klaasje16 oktober 2003Lees meer >

Een wens

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.290
Een veilige plek wordt geboren in een verlaten hutje aan zee. Hand in hand zoeken we naar antwoorden, wij met z’n twee. Nooit komt er een einde aan deze stille wens. Onze vingers glijden over de horizon, heel intens.…

En dan stopt het

gedicht
2.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 23.954
De zee, het blauwe huis op het strand, de boom in de keuken die men uit bijgeloof niet had willen omkappen, er was zelfs een gat gemaakt in het dak - alles komt steeds meer op hetzelfde neer: daar staat mijn vader, maar nu zonder zijn vrouw of zijn schoonvader, de enige blanke man in zee en hij kan niet zwemmen.…

in bloedrood gaan

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
je hebt mijn bodem doorgrond vond zand zee en duinen een plaats om ongestoord te struinen langs de lijnen eb en vloed het weidse uitzicht deed je goed gaf ons de moed de plek om van elkaar te houden liet je drijven in de zee ontdaan van alle zorgen zo werd vandaag weer ongemerkt morgen nam je mee in vele vergezichten maar pas…

Het golven van een metafoor

hartenkreet
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.879
We zouden dan samen zijn gaan lopen, zomaar, nergens heen, net als de zee. Ik zou schrijven tot je danste op het deinen van die ene metafoor. Schrijven tot je dansend, langzaam dichterbij kwam.…
Reinier8 januari 2007Lees meer >

Onbereikbaar ....

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 960
beuken van mijn onmenselijke kracht opvangen Neem mijn tranen mee als water van het land en laat ze samenvloeien met verwaaiend schuim als zilte parels nimmer geregen tot een snoer verdwijnt verdriet in open zee, mijn hart slaat zeer onbereikbaar ...…

De profundis

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.156
Wij zijn de overwonnenen op de zuiderstrook der lage landen langs de zee De zee was niet ons goed al schuren hare zoute waatren zuiver ons strand van bitterheid Soms is een plant ons goed nog en dieren Ik meen daarmee buiten de paarden schepershonden van Mechelen of Groenendaal die na de schilders de roem van…

Ik altijd de hare

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.135
elkaar staan Soms eb, dan weer vloed Rustig vaarwater Tranen proef ik zoet Herinneringen voor later Door de zee van het geluk Zullen wij blijven varen Samen één stuk Ik altijd de hare…

De eentonige klok

gedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.164
De eentonige klok van de zee. De eentonige klok van de zee. Zijn gedachten worden hard, en duidelijk. De man met de blauwe voeten ligt in de ruimte van zijn kamer. En lijkt voor het eerst op zichzelf. ---------------------------------------- uit: 'Gesloten gedichten' (1964)…

de vleugelslag

gedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.487
weer de zee - aan alle dingen - anders kleuren de stukjes brood in nieuwe talen - terwijl ik weer niets verstaan heb van alles: jij pakt het bord ik de kopjes met thee en dit is het zuiverklare op ons dak woont een scholekster, steekt zijn snavel in de botervloot en smeert het zout in de hele taal…

Waterman

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
De zeeman voelt op volle zee zich eenzaam in z'n huw'lijksboot. Hij is in seksuele nood, want niemand wilde met 'm mee. Z'n treurnis echter wijkt voor lol: er zwemt een schone zeemeermin. Daar ziet de man wel zeebeen in. Ze brengt z'n waterhoofd op hol. Volledig is-ie uit z'n doen.…
Aubrey20 maart 2012Lees meer >

Nachtgeluiden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 689
Cafégeroezemoes - geluiden die de stilte bedekken Het hart van de stad is versluierd Het hart waar het grote geluk woont dat aldoor stroomt als de zee Zie je de zee in je hart? en zie je de smart die het geluk is vergeten? het hart met elk leven verweven!…

Eilandvogel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
en ongeschonden drong zich een vergelijking op toen ik jouw spiegelbeeld vergeleek met het spookbeeld van mijn dromen boven zee tussen nu en het verleden ik droomde over jouw luchtruim en ik deed dat met een lied.…
mobar11 december 2013Lees meer >

Op weg naar de einder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 852
Door jou heb ik het hier voorgoed bekeken; ik zoek de zee weer op, Mijn Lieve Schat.…

Ik dacht dat ik niet zingen kon dan blijde?

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.120
O wijde zee en wijdgestrekte stranden, Hoe waande ik dat mijn ziel, wijl liefdeleeg En dor als groene landen die verzandden Mijn leven leek, nu ook voor immer zweeg, Schoon rustloos als uw almaar branden branden Diep in mij de eeuwge tijzang zonk of steeg!…

De Gek

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 9.453
Maar even later kwam hij terug van 't strand, Een kleine zee-ster in zijn open hand, En lachte stil als een gelukkig kind. --------------------------------------- uit: De Gids, jrg 90 (1926)…

Haar camera

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Nagenietend van pindakaas duin zee en zand de sacrale geur van heilig hout straalt de moeder Gods achter een lichtpiramide in een zee van kleur nog mooier dan ze ooit was dan bestook ik haar met vragen waarom is nu altijd maar even gisteren legde een vriend het allemaal zo goddelijk vast bij alle foto, s die zij heeft genomen dacht…

De tramontane

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.034
De reis vertelde een man liep over de berg en het verhaal loopt dood op zee. De wind speelt heer op zijn graf. En de duiker raakt bekneld tussen het steen, de helpers duiken op en de wind verplettert de deining de zee. De duiker schildert windvlagen voor de kust. De bergwand bloeit.…
Erik Lindner11 december 2017Lees meer >

Storm doet moeder 'herleven'!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
was haar zee, haar Noordzee zij zou de pier op struinen zou zich stevig staande houden Zij zou zo genieten van de storm en deze overwinnen als zovele stormen in haar leven!…

In het waaien van de vroege kindertijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
schemering donkert de lucht sterren huivren in de wijde rimpelige zee als zij oma hoort roepen in het waaien van de vroege kindertijd de warme kamer het bloemetjes behang geur van hachee dat de kamer vervult de keurig gevouwen zakdoek altijd op tijd om tranen te drogen…

Gedragen door de wind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
luister mijn kind je ogen zijn te mooi glanzende sterren boven een demonische zee alleen de gouden zon kan deze zee verdragen tot de dagen zullen dagen troost zich mijn ziel met jou die mij met God en mens verbindt komt kinderen, komt, en luister naar 't geluid van vogels de raaf - de mus - de merel - hoe verschillend dat…

Urkse viskotter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
Je werk doen, maar door omstandigheden op zee gebeurt iets vreselijks, waar je nooit op hoopt. Een noodmelding, dan is er echt iets aan de hand. Het schip gezonken, opvarenden waarschijnlijk niet meer in leven. De zee verraderlijk, zeker met storm varend je werk doen en dan slaat het noodlot toe.…
Dick Voogd1 december 2019Lees meer >

De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Het is februari de woeste zee spuugt in 't hoog opspattend schuim bleek zijn gramschap uit In duisternis fladdert zij als een engel des doods boven donkere golven van de zee Van oost naar west de wereld rond overal schrijdt de stilte door de straten Onze handen beven beroofd van warm leven in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel…

Wereldwijde rode vlag

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 433
Keer op keer verleidt de dag ons tot denken als een rivier die als een lint door de wereld stroomt, met associatieve omwegen door ons gedachten te schenken nu zee druppels met al het nieuwe en onbekende wenden.…

Wederomgeboren hart

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 537
Als ‘k in het bange wachten had vertrouwd op de mens de mens alleen dan zou ‘k in de meedogenloze pijn van deze dagen in het holst van de nacht als een boot In nood zonder stuurman aan boord op de zee woest en groot zijn vergaan de dood tegemoet; dan zou ik in mijn slaap zijn uitgeleverd aan de hoge golven de zinderende…

door tuimelramen zweven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
in hamerslagen de met goudstof doordrenkte dagen een stil ongerept wachten het wiegen van de grassen de zee die je schoon zal wassen de roem die rijst en valt het hart dat krimpend samenbalt de tranenregen op het basalt de wilde zwanen zullen dalen zwijgend en zonder dralen als Charon je komt halen…
J.Bakx21 juli 2022Lees meer >

zonder uitstel

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 417
De zwarte varkens op Atokos scheppen hun weldadige habitat wellustig baden ze pootjes in de Ionische Zee. Ooit achtergelaten door een stelletje dronken matrozen voor hen geen notities op zwarte bladzijden noch een trilogie van droefenis zwarte varkens slaan geen pootjes om herinneringen heen alleen een zanderig wroeten.…
J.Bakx23 september 2026Lees meer >

Verlangen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.576
Verlangen naar Je stem Je ogen Je lach Verlangen naar Naar de warmte Van je huid Je hand op mijn knie Verlangen naar De ogenblikken Waarin hemel en aarde Elkaar kusten Verlangen naar De zee en duinen Vallend zonlicht Brand verlangen Avondrood…
batsie30 april 2005Lees meer >

as

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.410
als de aarde mij ontvangt en de zee mij zal verspreiden zal ik dan nog in jou zijn? als mijn geest jou zal verlaten en jouw hart de strijd verliest waar zal jij dan zijn?…

Beving

snelsonnet
3.5 met 277 stemmen aantal keer bekeken 50.350
Een watersnood nam al mijn manuscripten Mijn klaagwerk droop als kwam het uit de zee Vanochtend wéér, nu door twee koppen thee Die door een beving uit mijn handen glipten De aard van mijn geklaag bleek weer gegrond Voor dichters blijft het lijden in Roermond…