7278 resultaten.
Overgave
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.058 De zee is onweerstaanbaar,
ik schop mijn schoenen uit;
ontdoe mij van mijn kleren
bij bruisend stormgeluid.
De drang is onbedwingbaar,
naar zee die ik bemin;
geen koude kan mij weren,
ik ren de branding in.
Het treffen onontkoombaar,
ik gooi me in de strijd;
reeds word ik weggezogen,
zodat ik onderglijd.…
Een wens
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
4.290 Een veilige plek wordt geboren
in een verlaten hutje aan zee.
Hand in hand zoeken we
naar antwoorden, wij met z’n twee.
Nooit komt er een einde
aan deze stille wens.
Onze vingers glijden
over de horizon, heel intens.…
En dan stopt het
gedicht
2.8 met 45 stemmen
23.954 De zee,
het blauwe huis op het strand,
de boom in de keuken die men uit bijgeloof
niet had willen omkappen, er was zelfs
een gat gemaakt in het dak -
alles komt steeds meer op hetzelfde neer:
daar staat mijn vader,
maar nu zonder zijn vrouw of zijn schoonvader,
de enige blanke man in zee
en hij kan niet zwemmen.…
in bloedrood gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
657 je hebt
mijn bodem doorgrond
vond zand zee en duinen
een plaats om ongestoord
te struinen langs
de lijnen eb en vloed
het weidse uitzicht
deed je goed gaf ons de moed
de plek om van elkaar te houden
liet je drijven in de zee
ontdaan van alle zorgen zo werd
vandaag weer ongemerkt morgen
nam je mee in vele vergezichten
maar pas…
Het golven van een metafoor
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.879 We zouden dan samen zijn gaan lopen,
zomaar,
nergens heen,
net als de zee.
Ik zou schrijven tot je danste
op het deinen van die ene metafoor.
Schrijven tot je dansend,
langzaam dichterbij kwam.…
Onbereikbaar ....
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 beuken
van mijn onmenselijke kracht opvangen
Neem mijn tranen mee als water van het land
en laat ze samenvloeien met verwaaiend schuim
als zilte parels nimmer geregen tot een snoer
verdwijnt verdriet in open zee, mijn hart slaat zeer
onbereikbaar ...…
De profundis
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.156 Wij zijn de overwonnenen
op de zuiderstrook der lage landen langs de zee
De zee was niet ons goed
al schuren hare zoute waatren zuiver ons strand
van bitterheid
Soms is een plant ons goed nog
en dieren
Ik meen daarmee buiten de paarden
schepershonden van Mechelen of Groenendaal
die na de schilders de roem van…
Ik altijd de hare
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.135 elkaar staan
Soms eb, dan weer vloed
Rustig vaarwater
Tranen proef ik zoet
Herinneringen voor later
Door de zee van het geluk
Zullen wij blijven varen
Samen één stuk
Ik altijd de hare…
De eentonige klok
gedicht
2.5 met 12 stemmen
7.164 De eentonige klok van de zee.
De eentonige klok van de zee.
Zijn gedachten worden hard,
en duidelijk.
De man met de blauwe voeten ligt in de ruimte van zijn kamer.
En lijkt voor het eerst op zichzelf.
----------------------------------------
uit: 'Gesloten gedichten' (1964)…
de vleugelslag
gedicht
3.6 met 12 stemmen
6.487 weer de zee - aan alle dingen - anders kleuren
de stukjes brood in nieuwe talen - terwijl ik weer
niets verstaan heb van alles: jij pakt het bord
ik de kopjes met thee en dit is het zuiverklare
op ons dak woont een scholekster, steekt zijn snavel
in de botervloot en smeert het zout in de hele taal…
Waterman
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
539 De zeeman voelt op volle zee
zich eenzaam in z'n huw'lijksboot.
Hij is in seksuele nood,
want niemand wilde met 'm mee.
Z'n treurnis echter wijkt voor lol:
er zwemt een schone zeemeermin.
Daar ziet de man wel zeebeen in.
Ze brengt z'n waterhoofd op hol.
Volledig is-ie uit z'n doen.…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Cafégeroezemoes -
geluiden
die de stilte bedekken
Het hart van de stad is versluierd
Het hart
waar het grote geluk woont
dat aldoor stroomt
als de zee
Zie je de zee in je hart?
en zie je de smart
die het geluk is vergeten?
het hart met elk leven verweven!…
Eilandvogel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
596 en ongeschonden drong zich
een vergelijking op
toen ik jouw spiegelbeeld vergeleek
met het spookbeeld van mijn dromen
boven zee
tussen nu en het verleden
ik droomde over jouw luchtruim
en ik deed dat met een lied.…
Op weg naar de einder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
852 Door jou heb ik het hier voorgoed bekeken;
ik zoek de zee weer op, Mijn Lieve Schat.…
Ik dacht dat ik niet zingen kon dan blijde?
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.120 O wijde zee en wijdgestrekte stranden,
Hoe waande ik dat mijn ziel, wijl liefdeleeg
En dor als groene landen die verzandden
Mijn leven leek, nu ook voor immer zweeg,
Schoon rustloos als uw almaar branden branden
Diep in mij de eeuwge tijzang zonk of steeg!…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Maar even later kwam hij terug van 't strand,
Een kleine zee-ster in zijn open hand,
En lachte stil als een gelukkig kind.
---------------------------------------
uit: De Gids, jrg 90 (1926)…
Haar camera
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Nagenietend van pindakaas duin zee en zand
de sacrale geur van heilig hout
straalt de moeder Gods achter een
lichtpiramide in een zee van kleur
nog mooier dan ze ooit was
dan bestook ik haar met vragen
waarom is nu altijd maar even
gisteren legde een vriend
het allemaal zo goddelijk vast
bij alle foto, s die zij heeft genomen
dacht…
De tramontane
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.034 De reis vertelde een man liep over de berg
en het verhaal loopt dood op zee. De wind
speelt heer op zijn graf. En de duiker raakt
bekneld tussen het steen, de helpers duiken
op en de wind verplettert de deining de zee.
De duiker schildert windvlagen voor de kust.
De bergwand bloeit.…
Storm doet moeder 'herleven'!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 was
haar zee, haar Noordzee
zij zou de pier op struinen
zou zich stevig staande houden
Zij zou zo genieten van de storm
en deze overwinnen
als zovele stormen in haar leven!…
In het waaien van de vroege kindertijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 schemering donkert de lucht
sterren huivren in de wijde
rimpelige zee
als zij oma hoort roepen
in het waaien van de vroege kindertijd
de warme kamer
het bloemetjes behang
geur van hachee
dat de kamer vervult
de keurig gevouwen zakdoek
altijd op tijd om tranen te drogen…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 luister mijn kind
je ogen zijn te mooi
glanzende sterren boven
een demonische zee
alleen de gouden zon
kan deze zee verdragen tot
de dagen zullen dagen
troost zich mijn ziel met jou
die mij met God en
mens verbindt
komt kinderen, komt, en luister
naar 't geluid van vogels
de raaf - de mus - de merel -
hoe verschillend
dat…
Urkse viskotter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Je werk doen, maar
door omstandigheden
op zee gebeurt iets vreselijks,
waar je nooit op hoopt.
Een noodmelding,
dan is er echt iets aan de hand.
Het schip gezonken, opvarenden
waarschijnlijk niet meer in leven.
De zee verraderlijk,
zeker met storm
varend je werk doen en dan slaat
het noodlot toe.…
De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Het is februari de woeste zee
spuugt in 't hoog opspattend
schuim
bleek zijn gramschap uit
In duisternis fladdert zij
als een engel des doods
boven donkere golven van de zee
Van oost naar west de wereld rond
overal schrijdt de stilte door de straten
Onze handen beven
beroofd van warm leven
in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel…
Wereldwijde rode vlag
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
433 Keer op keer verleidt de dag ons tot denken
als een rivier die als een lint door de wereld stroomt,
met associatieve omwegen door ons gedachten te schenken
nu zee druppels met al het nieuwe en onbekende wenden.…
Wederomgeboren hart
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
537 Als ‘k in het bange wachten
had vertrouwd op de mens
de mens alleen
dan zou ‘k in de meedogenloze pijn
van deze dagen
in het holst van de nacht
als een boot
In nood zonder stuurman
aan boord op de zee woest en groot
zijn vergaan
de dood tegemoet; dan zou ik in mijn slaap
zijn uitgeleverd aan
de hoge golven
de zinderende…
door tuimelramen zweven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 in hamerslagen
de met goudstof doordrenkte dagen
een stil ongerept wachten
het wiegen van de grassen
de zee die je schoon zal wassen
de roem die rijst en valt
het hart dat krimpend samenbalt
de tranenregen op het basalt
de wilde zwanen zullen dalen
zwijgend en zonder dralen
als Charon je komt halen…
zonder uitstel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
417 De zwarte varkens op Atokos
scheppen hun weldadige habitat
wellustig baden ze pootjes
in de Ionische Zee.
Ooit achtergelaten door een
stelletje dronken matrozen
voor hen geen notities op
zwarte bladzijden noch
een trilogie van droefenis
zwarte varkens slaan geen
pootjes om herinneringen heen
alleen een zanderig wroeten.…
Verlangen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.576 Verlangen naar
Je stem
Je ogen
Je lach
Verlangen naar
Naar de warmte
Van je huid
Je hand op mijn knie
Verlangen naar
De ogenblikken
Waarin hemel en aarde
Elkaar kusten
Verlangen naar
De zee en duinen
Vallend zonlicht
Brand verlangen
Avondrood…
as
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.410 als de aarde
mij ontvangt
en de zee
mij zal verspreiden
zal ik dan nog
in jou zijn?
als mijn geest
jou zal verlaten
en jouw hart
de strijd verliest
waar zal jij
dan zijn?…
Beving
snelsonnet
3.5 met 277 stemmen
50.350 Een watersnood nam al mijn manuscripten
Mijn klaagwerk droop als kwam het uit de zee
Vanochtend wéér, nu door twee koppen thee
Die door een beving uit mijn handen glipten
De aard van mijn geklaag bleek weer gegrond
Voor dichters blijft het lijden in Roermond…