951 resultaten.
ik Belg
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
832 de verbazing baart telkens
wat ze baren moet, het is
de wet en anders een wet
die slechts zal bestaan
in het vreemde gevolg
dat haar gegeven moet
deze vaststelling is gewoon
een vaste stelling, ingegeven
overgegeven ook
in de liefde van een ouderpaar
dat ik steeds weer groeten zal
met heel mijn hart
daar ik niet anders kan
gelieve…
daar ligt mijn schaduw op het zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
529 daar waar de branding buldert
de wind loeit
de golven kletsen op het zand
het schuim waait over het strand
waar de wolken vliegensvlug
veranderen in staalblauwe luchtdromen
daar is mijn oog en hart beland
in het schuim van de woeste baren
de eeuwig durende verandering
ontwaarde in alle vrijheid
en onveranderlijke eenheid
zeemijlen…
Ingeving
gedicht
2.2 met 8 stemmen
6.668 Je raakt iets aan dat siddert,
op hoge poten vaste grond zoekt,
zonnedauw onder de hoeven voelt
en geen plek vindt om te baren.
Je legt je valerianen vingers
op het trillen van mijn wimpers.
De belofte van voltooiing
klinkt in de diepblauwe wind.
----------------------------------
Uit: 'Deuren', 2004.…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
Lente blues
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 met mij heeft verstaan
Dagen met enkel regen
Of bezwaarde wolken
De aanwezigheid ervaren
Van uitzichtloze wegen
Waar ongerijmde gevoelens kolken
Die mijn geest niet verklaren
Het zou moeten zijn
Als dat ik word gedragen
In de door mij gevoelde
Onderscheidende lagen
Doch het ademen verengt
achter sterven
Of schemerige baren…
Mijn dode moeder opgebaard
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 Mijn dode moeder opgebaard
Mijn ogen flitsen lijk een camera
Dat beeld moet in mijn geheugen
Klik, in plaats daarvan
Plots, een beeld van vroeger
Herinneringen haperen in baren
Als brakke tranen spontaan. Snik
Slik, vrees om wat komen gaat
Angst voor wat nabestaat
Hoe het ons zal vergaan.…
van dorstigdroge monden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.632 etiketten tonen de bullshit
van dorstigdroge monden
ik heb de blikjes weggegooid
geplet omdat de ogen
de verhalen niet konden geloven
slinks en sluw het paaien, woorden
klinken ruw en zonder mededogen
er is geen wijsheid in de man
als de kan naast glazen giet
alleen een eindeloos verdriet
om meer en ook de gulle lach
verdwijnt als de bar…
Stille Meeuwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 hier in het mij zo vertrouwde UMCG
hangt tegenover mijn bed
een poster van plafond tot benee
van boven zee zwevende meeuwen
hoog langs het zwerk
vannacht namen ze mij met zich mee
ik voelde de wind als
het föhnen van mijn haren
en onder mij de wild
opspattende woelige baren
en toen ik wakker werd
van het tijdens het nachtelijk uur
beleefde…
Doodgegooid in de zwevende hemel
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
436 Lees jij dan nooit
ERVOOR
wat hier ruist,
in dat zwijgende wier
onderwatergefluister
van navel en nevel
zonder woelende golven
en woedende baren
ERNA?…
debuut
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.567 de dichter had
de plaats genomen
vanwaar hij hen overziet
geaarzeld had hij
was toch gekomen
groot spreker was hij niet
menig vertrouwd gezicht
ziet hij stil verwachten
dat is hem nu veel waard
aan de bar onbekenden
zacht sprekend, of in gedachten
achterin wordt gekaart
zo begint, onwennig verlegen
hij aan zijn beste werk
iets te zacht…
Zie in mij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
749 In mij zie ik wilde baren,
diepe meren, felle stralen.
In mij knippen gouden scharen,
vertellen kleermakers elkaar verhalen.
Over hoge bergen en ook dalen,
prinsessen, draken en gevaren.
Ze werken met goedkope kralen,
opzetstukken en halve garen.
Met gedeelde mantels en gestopte sokken,
allegaart men mijn kledij.…
De schilder
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
783 de vlinders die de gek benoemt
in een woordgeschilderd omlijsten
van stille, wakkere nachten
snijden het weefnet van
gevangen dromen die
onder het tweehoofdig lijf
tollen als waren zij verkrampt
door de weeën van het baren
de dwaas laat zijn vleugels los
in het stuwen van het bloed
en zegeviert om wat hij achterlaat
onder het presse-papier…
de ogen dicht
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
4.208 ze zag hoe schaamte
de lakens bedekte met een bleke blos
alsof haar buik nooit zou baren en enkel
prooi werd van de zwartste nacht
al wat ze kon zien, de woorden
te klein, werd wind en vreemd uitgespreid
zonder bedaren
en op het harde gras, waar geen mens
meer keek, brak elke maan
in het schommelen, stil
de zonde bevroor
in het boomzwijgen…
Menstrueel geval in druk
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
671 onwenselijk papierverbruik)
eenmaal
met veel omhaal
een gedrocht in woord verwekt
en maagdelijk wit verbruid
met doorrookte zinnensluiers
is de maker ijdel
in verwachting van
wat kale uitgeversfeiten
en bleef van veelbelovend wit
niets dan leegte over
gedrukt rijst snel de vraag
hoe zo’n steriele pennenvrucht
ooit volmaakt te baren…
Ik keer mijn huid
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.298 lekkend langs mijn gewonde bast
zoekt water vaste grond in aarde
waar zaad verholen wacht
op kiem verwekkend baren
doch gezichtsvelden wilde bloemen
wiegend in diepe dalen
verwelken onder het wolkenwier
van mijn vruchteloos verlangen
want in mij vergroeit de levensader
langs schier verweerde ribben
en onbezwangerde schoot
bloeiend rood…
Dood, jij rijpt
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 Mag ik jouw zinnen rijpen
zoals je schoot mij kan bevrijden
van lusten ongerijmd
met ingelijste metaforen
jou berijden nachten lang
door het woud waarheen ik ga
is het duister slechts mijn licht
en sterf ik eer ik voor je sta
maar ‘k moet de dood nog baren
in scheuten pijn vanachter
hemd en rok, toch bewaar
ik in dit leven
jouw laatste…
Bepaald - niet stuurloos
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.869 omdat roerloos leven beslist
geen vaststaand gegeven is
kan ik vrijelijk laveren
op de baren in een ruwe zee
hoewel getijden slaafs verkeren
met de verdraaid gedistingeerde
volkomen kaal geblazen maan
ben als de dood voor lieverlee
dus als miljarden sterren morgen
of een dag of week erna
ook maar even gunstig staan
ervaar ik ongeremd…
The bag I'm in
gedicht
2.3 met 58 stemmen
18.195 Beneden in de neutrale bar
een vrouw die niet op je wacht.
En jij wacht op niemand.
Dan de nacht in, de straat over
die mateloos is. Nergens
een hoofd dat knikt, iedereen
zieltogend of aan de drank.
Terugkomst in de hotelkamer,
nu zonder welkomstgroet.
-------------------------------------
uit: 'Toespraak in een struik', 2008.…
Zonder gemis geen voeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
456 Haar baren dragen mild,
banen een weg. Van een voetstuk getild
slepen ze je mee in ondergangen,
tronen omhoog tot jouw lijf ervan rilt,
jij toegeeft aan levensecht verlangen.…
Voor het mooiste meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 Laat je emoties varen
over het woeste baren.
Blijf je krachten sparen,
want het wordt nog veel zwaarder.
Nu voel je de pijn,
geluk komt met de jaren.
Er zitten zeeën van tijd
tussen de weeën verspreid.
Ik steun je,
we voeren met z'n tweeën de strijd.
Denk aan onze liefde,
sterk en eindeloos.…
Bewogen afscheid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
521 ik had
je handen
zien ontluiken
toen jij naar
mij wuifde
met de intense
warmte van hart
en ogen in een
bewogen afscheid
in je soepele
gebaren las ik
de taal en tekens
van je ziel
die zonder opzien
te baren vrijwel
altijd binnen
het begrip van
ons mensen viel
in perspectief
vonden zij de paden
gaven veerkracht
aan onze passen…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog te slapen
op zo’n bed van zwarte spijt
mijn geest is dood, gebruik het straks
om mijn lichaam op te baren…
Prettig onderweg
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
768 anoniem op weg
naar een eigen bestemming
in de late bus
is er ineens een vrolijk ontmoeten
dat hartelijk
doet groeten bij de deur
de montere chauffeur
die zijn klanten welkom heet
ontspanning weet te brengen
voorkomt dat stress en angsten
mengen tot een barse rit
hij slingert met een lach
woorden in de gang
feestelijk
van hier naar…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 haar kind moet komen
ze zal het baren
en zo wordt…
storm geboren!…
Lezenslast
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 Het was als Wijn en Trijn
een must mijn lezenslust
kompas boeken opgetast
in hoek en boekenkast houvast
maar mettertijd en jaren
gingen ze bezwaren
zouden boeken baren
mij van lust tot last
tot taal getemd
getob van intellectuelen
in letterkoord en zin verwoord
ik kon het niet meer velen
nu sta ik intellectueel gestremd…
NOORWEGEN, 'BOORWEGEN': BAR EN BOOS!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
354 Ik droomde vannacht van Noorwegen
ook wel voor mij Bagger-Boorwegen
die Noren boorden, baggerden naar goud
olie voor de kust, rijkste land Europa
geen lid van de Europese Unie, wel Navo
een koud en kil Koninkrijk van 4 miljoen Noren
met burgermeisje Sonja, de Koningin
met burgermeisje Metta-Marit de kroonprinses
haar burgerzoontje komt…
Al die willen te kapen varen
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.666 Tartend stormen, strijd en pijn,
Wild als de baren!
Vliegend als schuim over de zee,
Mannen met baarden, die varen mee!…
Naast elkaar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.323 haar uitgeraasde golven baren
nog nauwelijks keien uit het zand
het witte schuim dat kraagt al jaren
de bleke schelpen op het strand
toch proeft zij keer op keer
zijn diepe sporen van weleer
aan de zoute waterkant
zijn uitgeraasde stormen waren
teveel voor een rechterhand
zijn witte haren dragen jaren
van noest werken op haar land
wel…
Spelende meisjes
gedicht
3.7 met 33 stemmen
19.986 Want die meisjes met aardige ogen
en met hun prachtige haar
zullen de kinderen baren
voor de komende duizend jaar.
-----------------------------------------------------…
Nachtregen
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
15.968 zie de lichten halo's glijden
over natte straat kasseien
't zijn manestralen die wenen
om hun verloren schijn
baar niet voor diegenen
die toch verloren zijn
enkel de verscheurde wolken
die grijze hemels bevolken
treuren zo gelaten bedroefd
in plassen die deinen
totdat het niet meer hoeft
en rimpels verdwijnen
zelfs de kringen…