Alle inzendingen over barst

782 resultaten.

Sorteren op:

Nomen est omen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 744
niet de plicht ontwricht mijn denken het zijn de barsten in het beeld de afgebladderde verf van zijn gezicht ik schuif het loden gordijn opzij vervloek mijn duivels werk marmer, zwart en wit geaderd zerk, na zerk, na zerk mijn handen glijden langs de groeven van geboorte en sterven terwijl mijn hoofd door doden bladert kerf ik in de diepste…
Hanny10 maart 2010Lees meer >

Stress

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.771
Hoeveel stress kan een mens verdragen hoeveel diploma’s voor een baan hoeveel antwoorden, hoeveel vragen hoeveel kunnen de hersenen aan Hoelang moet je studeren hoe groot moet je gedachtegang zijn om elke dag weer te leren terwijl je hoofd barst van de pijn Hoeveel tentamens moet je proberen hoe weinig dagen ben je vrij voordat een mens…

Harden in zwart

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
er was geen ontdooien juist het harden in zwart gaf onverzettelijkheid kracht met een glijdende schaal maakte jouw karakter ruimte in sociaal bewegen maar er waren limieten die jou niet toe lieten je wendde je af met een lach toch heb ik lente zien komen scheurtjes en barsten in het schier onneembare ijs nog komt de nachtvorst kruiend…
wil melker16 januari 2013Lees meer >

"HERFSTDIP & WINTERSNIK/STIK"

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Nederland krijgt met wat regen te maken 'god-vorme-me' dat Hij ons laten stikken, snikken en Nederland laat barsten, rillen van de kou zodat velen gaan kennismaken met "´n wintersnik/stik"…

Buikte tot de bodem

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
jouw licht kaatste in het glas stroopte langs de randen vulde in haar volheid alle wanden buikte tot de bodem in wat er over was heb je gesmaakt met neus en lippen zacht gemaakt geurde fijne overdaad jij kwam zo aromatisch binnen in een warm beginnen na intens beminnen kwamen toch de eerste barsten in het glas de scherven…
wil melker14 augustus 2007Lees meer >

dood, ik lach je uit!

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
na het vreugdevuur van de dood - het leven gaat er na de dood niet op vooruit - keert zij haar gezicht naar de barsten van alledag de flakkerende veelheid van het leven kiert tussen haar woorden door zij ziet en schrijft alles op haar woorden baden in welige zomergloed het licht in haar ogen werd niet gegund zij heeft gezien en geschreven…
J.Bakx22 februari 2023Lees meer >

De heer en mevrouw Merel delen u mede

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 590
vannacht voor het eerst heb ik ontmoet en begrepen de lichaamstaal van de merel hij zette zich voor mij neer ineengedoken en brutaal bij het schijnen van mijn lamp hij ging niet aan de haal vertelde zonder fluiten in stilte zijn verhaal leidde mij van zijn nest waarin de schalen barstten beschermd door ma ik begrijp je merel kerels…

Vertekende beeld

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 492
Waar woorden die niet sterven kunnen zwerven regenbogen recht de hemel in, ge - zellin van achterdocht en aardse puin om me een ander gesternte te gunnen in een kloof die in mij leeft, dan de nachten weer te laten rijmen, komt mijn adem op borgtocht vrij, in de wegtrekkende wasem op de ramen, waarin barsten gezichten worden,…
pama9 november 2009Lees meer >

Heimwee

hartenkreet
4.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.415
bloedverwante van alle lieve dieren de konijnen van mijn neef ruiken naar huzarensla als ik ze een wortel geef doen ze schele hamsters na de forellen van mijn nicht smaken naar bunzingmagen de vislucht rond haar gezicht doet scherpe blik vervagen moederlief, breng mij naar huis neem desnoods insecten mee of een walvis met veel luis ik barst…

Kaarslicht danste stilte

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 743
het kaarslicht danste stilte in ons woordeloos gesprek handen voelden vingers gebogen en gestrekt bewegend in passeren van de maanden van het jaar wij zijn begonnen maar nog lang niet klaar dan barst het vuurwerk los verbrijzelt onze dromen onmacht knalt om dichter bij elkaar te komen rode stank verlamt het zicht gods…
wil melker30 december 2009Lees meer >

Te moeilijk

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 631
’t Was op een bijbelkring, het ging over vergeving, één van de mannen traande ik kan het niet, het heeft te diep geraakt, hij had de oorlog meegemaakt. ’t Was in een kringloopwinkel, men sprak over vergeving, je weet toch wat er in de Bijbel staat, de vrouw barstte in huilen uit, ze was haar hele jeugd misbruikt.…

Warmde in pandemonium

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
jij barstte in de zon ging nova op heel eigen wijze ik warmde in pandemonium zag de manen steeds steiler rijzen in het licht van verre sterren kon ik je na lichtjaren eindelijk achterhalen jouw nova gaan hebben mijn manen en planeten altijd in het schrikkeljaar geweten ze waren tijdelijk maar in de nieuwe zon zullen alle…

onomkeerbaar

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 698
meer en meer worden boterhammen belegd met achterdocht beschuldigingen vinden het heden branden handen langs borden waarin grote barsten blijven 't dagelijks opruimen worden knelpunten, het bekladden van verdwenen mes-steken geen enkel beeld kan nog rusten; achteraf uitgetekend in een te kleine kamer waar voeten gekluisterd zijn…

tot bloei in duizendschonen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 724
ik was het kind dat hulp nodig had ik raakte zacht je mannenhart ik groeide op de kale rots in breuken wortelden mijn barsten ik was gebroken door de hand die met mij knoeide het eigen lijf dat ik verfoeide voordat ik kon verwelken zond jij mij regen om te helpen ik fleurde op je kuste me tot bloei in duizendschonen…

Het is maar dat je het weet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
Ik val uit elkaar, geloof me het is echt, en geen verzoek om medelijden, gewoon uit elkaar vallen, barsten als een oude kruik Ik heb teveel meegemaakt teveel geleden, voorlopig gaat het langzaam maar toch steeds sneller Ik houd mezelf niet meer bij elkaar, het zij zo ik laat het je weten dan kun je het ook gaan accepteren Ik zal…
Zywa25 november 2023Lees meer >

Getijdenlied

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.669
Ze barstte van de centen en baadde in comfort. Het werd een kille lente. De schoorsteen rookte door. Doordat ze met 'm trouwde, had zij het nimmer arm. de zomer was een koude, maar binnen bleef het warm. De herfst was aangebroken, de schoorsteen van de baan, doordat-ie van het roken de pijp uit was gegaan.…
Aubrey28 oktober 2004Lees meer >

Hartverscheurend.

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.190
Lopend door de straten van mijn gedachten, probeer ik te herinneren hoe ze hiervoor waren geweest, toen er nog geen barsten en scheuren waren en er geen schokken werden gevreesd. De zon is verruild voor grijze wolken, de glimlach is omgebouwd tot traan, puinhopen hoop achtergelaten op straat, te bang om het verraderlijke in te gaan.…
Chadia29 februari 2004Lees meer >

Als adem verdwijnt

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Was het maar leeg van binnen het opstandige legt knopen zo wringend vult een alles jij Was maar licht gaan verwaaien ik had gelopen in witte sneeuw zonder weerkaatsend beeld Je hand is door mijn haar gedwaald en eindeloos vielen plukjes mond in mijn poreuze aderen ‘s nachts met blijven van het vergane moment je sloeg mij open tot barsten…
Irmgard27 december 2005Lees meer >

protestgedicht

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.785
ze zeggen dat hij barst van ongekend talent tot dichter bij alledaagsheid komen ze niet voorbij de horde der eigenzinnigheid zo geplaatst, zo gelezen en gesponnen vindt zijn weg op het scherm van vervreemding wat is dat toch, een boek wel duizend bijbels online en niemand die ze echt leest geef mij dat been, beste vrienden, zo noem ik…

Maniëristisch

gedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.065
Het ontbrekend licht barst los als stoom, in stilte. Het licht is als de dood, er komt geen einde aan, het kent geen falen. Het licht heeft een begin van vuur en kalk dat niet valt te bepalen. Het licht is slank. Het oog is sloom, in kilte.…

sleutel

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.548
Sleutel Innerlijk gevoel achter tralies Verlangen in mijn lichaam Liefde opgesloten in mijn hart Voor jaren die voorbij zijn gegaan De handreiking is afgeslagen Het verlangen blijft onbewogen De zorg kan niet weg De troost staat op barsten Er is niemand die het ontvangen kan Er is niemand die het krijgen mag Mijn hart zit op slot…

ontwaken

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 627
toen een roodborst riep dat het morgen was verdween de vage kleur van dromen mijn hart barstte haast, door overgaan vol nieuwe adem in gestrekte ledematen kwam dit lijf op gang goedemorgen wereld je bent ingeluid door hoop, gezongen door de zuiverheid van dauw, op oude nacht ik vertrek nu naar de dag -en wacht tot aan de stille overdracht…
switi lobi11 november 2010Lees meer >

Madelieven

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.972
Madelieven zijn er altijd, En die ze wil zoeken die vindt er; We zijn ze slechts een ogenblik kwijt, In 't barste van de winter. En daar het voor mij nog geen winter is, Maar — zo als gij 't wilt noemen! Zo leg ik heden op uwe dis, Een handvol van deze bloemen.…
Nicolaas Beets12 september 2012Lees meer >

In filigrein van pijn

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
de helling op waar warmte breekt in vergezichten de zon in rimpels bron langs rotsen stroomt licht snijdt glas de pas af in doorzichtig existeren de glazen schijn gevat in filigrein van pijn sculpturen klinken kristallijnen tonen barsten als hun spiegelbeeld verstart in tijd mijn harten bloeien steen in dierbare herinnering…

Het herfst in me.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Over de barst op het plafond marcheert een stoet mistroostige vrouwen. Vandaag ben ik week als fontanellen. Het herfst in me al zit de kat als vanouds stoïcijns op haar muurtje, dat zie ik wanneer ik voor de spiegel mijn tanden poets en de grijze wolf sardonisch naar me grijnst.…

Met masker op

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 707
in ogenschijnlijke rust lijkt alles goed te gaan met masker op weet je de kleine wervelingen te weerstaan ik voel de storm die in je woedt en groeven ploegt in je bestaan dit kan echt niet verder gaan je kruipt niet zomaar door het oog van een orkaan want je verstand zit samen met gevoel op een vulkaan barst maar uit en laat de winden…

onbemind

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 642
kamer die dun is aan de binnenkant, breekbaar nu het weer herfst wordt en waar ik op de avonduren wacht om het licht van de maan neer te halen lang duurt het niet want op de terugweg struikel ik alweer over enkele gedichten die mij komen vertellen dat het leven morgen herbegint al is ieder zwanger van de dood ik lees maar de barst…

in filigrein van pijn

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
de helling op waar warmte breekt in vergezichten de zon in rimpels bron langs rotsen stroomt licht snijdt glas de pas af in doorzichtig existeren de glazen schijn gevat in filigrein van pijn sculpturen klinken kristallijnen tonen barsten als hun spiegelbeeld verstart in tijd mijn hart bloeit steen in dierbare herinnering…

lichtsignalen in de taal van bloed

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.423
lichtsignalen in de taal van bloed vampieren zoeken en verstaan het onderbreken van de schaduw donders goed hangen aan de keel drinken je gedachten halen krachten uit het pulsen van je hart het ogenzwart verkleurt tot lijkenwit en echoot het gebeuren van de zieleoverdracht leeggezogen zwerft de zombie in het veld waar barsten…
wil melker3 oktober 2003Lees meer >