782 resultaten.
Nomen est omen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
744 niet de plicht ontwricht mijn denken
het zijn de barsten in het beeld
de afgebladderde verf van zijn gezicht
ik schuif het loden gordijn opzij
vervloek mijn duivels werk
marmer, zwart en wit geaderd
zerk, na zerk, na zerk
mijn handen glijden langs de groeven
van geboorte en sterven
terwijl mijn hoofd door doden bladert
kerf ik in de diepste…
Stress
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.771 Hoeveel stress kan een mens verdragen
hoeveel diploma’s voor een baan
hoeveel antwoorden, hoeveel vragen
hoeveel kunnen de hersenen aan
Hoelang moet je studeren
hoe groot moet je gedachtegang zijn
om elke dag weer te leren
terwijl je hoofd barst van de pijn
Hoeveel tentamens moet je proberen
hoe weinig dagen ben je vrij
voordat een mens…
Harden in zwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
580 er was geen ontdooien
juist het harden in zwart
gaf onverzettelijkheid kracht
met een glijdende schaal
maakte jouw karakter
ruimte in sociaal bewegen
maar er waren limieten
die jou niet toe lieten
je wendde je af met een lach
toch heb ik lente zien komen
scheurtjes en barsten
in het schier onneembare ijs
nog komt de nachtvorst
kruiend…
"HERFSTDIP & WINTERSNIK/STIK"
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.079 Nederland krijgt met wat regen te maken
'god-vorme-me' dat Hij ons laten stikken, snikken en
Nederland laat barsten, rillen van de kou zodat
velen gaan kennismaken met "´n wintersnik/stik"…
Buikte tot de bodem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
609 jouw licht
kaatste in het glas
stroopte langs
de randen
vulde in haar
volheid alle wanden
buikte tot de bodem
in wat er over was
heb je gesmaakt
met neus
en lippen
zacht gemaakt
geurde fijne
overdaad jij kwam
zo aromatisch binnen
in een warm beginnen
na intens beminnen
kwamen toch de eerste
barsten in het glas
de scherven…
dood, ik lach je uit!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 na het vreugdevuur van de dood
- het leven gaat er na de dood niet op vooruit -
keert zij haar gezicht naar de barsten van alledag
de flakkerende veelheid van het leven kiert
tussen haar woorden door
zij ziet en schrijft alles op
haar woorden baden in welige zomergloed
het licht in haar ogen werd niet gegund
zij heeft gezien en geschreven…
Europa zit vol 'barsten'.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
579 dan barst het open;
liefdevol en zelfs teder…
De heer en mevrouw Merel delen u mede
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
590 vannacht voor het eerst
heb ik ontmoet en begrepen
de lichaamstaal van de merel
hij zette zich voor mij neer
ineengedoken en brutaal
bij het schijnen van mijn lamp
hij ging niet aan de haal
vertelde zonder fluiten
in stilte zijn verhaal
leidde mij van zijn nest
waarin de schalen barstten
beschermd door ma
ik begrijp je merel
kerels…
Vertekende beeld
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
492 Waar woorden die
niet sterven kunnen
zwerven regenbogen
recht de hemel in, ge -
zellin van achterdocht
en aardse puin om me
een ander gesternte
te gunnen in een kloof
die in mij leeft, dan de
nachten weer te laten
rijmen, komt mijn adem
op borgtocht vrij, in de
wegtrekkende wasem
op de ramen, waarin
barsten gezichten worden,…
Heimwee
hartenkreet
4.5 met 29 stemmen
1.415 bloedverwante
van alle lieve dieren
de konijnen van mijn neef
ruiken naar huzarensla
als ik ze een wortel geef
doen ze schele hamsters na
de forellen van mijn nicht
smaken naar bunzingmagen
de vislucht rond haar gezicht
doet scherpe blik vervagen
moederlief, breng mij naar huis
neem desnoods insecten mee
of een walvis met veel luis
ik barst…
Kaarslicht danste stilte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
743 het kaarslicht
danste stilte in ons
woordeloos gesprek
handen
voelden vingers
gebogen en gestrekt
bewegend
in passeren van de
maanden van het jaar
wij zijn
begonnen maar
nog lang niet klaar
dan barst
het vuurwerk los
verbrijzelt onze dromen
onmacht knalt
om dichter
bij elkaar te komen
rode stank verlamt het zicht
gods…
Te moeilijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 ’t Was op een bijbelkring,
het ging over vergeving,
één van de mannen traande
ik kan het niet, het heeft te diep geraakt,
hij had de oorlog meegemaakt.
’t Was in een kringloopwinkel,
men sprak over vergeving,
je weet toch wat er in de Bijbel staat,
de vrouw barstte in huilen uit,
ze was haar hele jeugd misbruikt.…
Warmde in pandemonium
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
693 jij barstte
in de zon
ging nova op
heel eigen wijze
ik warmde in
pandemonium zag
de manen steeds
steiler rijzen
in het licht
van verre sterren
kon ik je na lichtjaren
eindelijk achterhalen
jouw nova gaan
hebben mijn manen
en planeten altijd in
het schrikkeljaar geweten
ze waren tijdelijk
maar in de nieuwe zon
zullen alle…
onomkeerbaar
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
698 meer en meer
worden boterhammen belegd
met achterdocht
beschuldigingen vinden het heden
branden handen langs borden
waarin grote barsten blijven
't dagelijks opruimen
worden knelpunten, het bekladden
van verdwenen mes-steken
geen enkel beeld
kan nog rusten; achteraf uitgetekend
in een te kleine kamer
waar voeten gekluisterd zijn…
tot bloei in duizendschonen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
724 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon verwelken
zond jij mij regen
om te helpen ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen…
Het is maar dat je het weet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
416 Ik val uit elkaar, geloof me
het is echt, en geen verzoek
om medelijden, gewoon
uit elkaar vallen, barsten
als een oude kruik
Ik heb teveel meegemaakt
teveel geleden, voorlopig
gaat het langzaam
maar toch steeds
sneller
Ik houd mezelf niet meer
bij elkaar, het zij zo
ik laat het je weten
dan kun je het ook
gaan accepteren
Ik zal…
Getijdenlied
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.669 Ze barstte van de centen
en baadde in comfort.
Het werd een kille lente.
De schoorsteen rookte door.
Doordat ze met 'm trouwde,
had zij het nimmer arm.
de zomer was een koude,
maar binnen bleef het warm.
De herfst was aangebroken,
de schoorsteen van de baan,
doordat-ie van het roken
de pijp uit was gegaan.…
Hartverscheurend.
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.190 Lopend door de straten van mijn gedachten,
probeer ik te herinneren hoe ze hiervoor waren geweest,
toen er nog geen barsten en scheuren waren
en er geen schokken werden gevreesd.
De zon is verruild voor grijze wolken,
de glimlach is omgebouwd tot traan,
puinhopen hoop achtergelaten op straat,
te bang om het verraderlijke in te gaan.…
Als adem verdwijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.049 Was het maar leeg van binnen
het opstandige legt knopen
zo wringend vult een alles jij
Was maar licht gaan verwaaien
ik had gelopen in witte sneeuw
zonder weerkaatsend beeld
Je hand is door mijn haar gedwaald
en eindeloos vielen plukjes mond
in mijn poreuze aderen ‘s nachts
met blijven van het vergane moment
je sloeg mij open tot barsten…
protestgedicht
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.785 ze zeggen dat hij barst
van ongekend talent
tot dichter bij alledaagsheid
komen ze niet voorbij
de horde der eigenzinnigheid
zo geplaatst, zo gelezen
en gesponnen vindt zijn weg
op het scherm van vervreemding
wat is dat toch, een boek
wel duizend bijbels online
en niemand die ze echt leest
geef mij dat been, beste
vrienden, zo noem ik…
Maniëristisch
gedicht
3.3 met 12 stemmen
6.065 Het ontbrekend licht barst los als stoom,
in stilte.
Het licht is als de dood, er komt geen einde aan,
het kent geen falen.
Het licht heeft een begin van vuur en kalk
dat niet valt te bepalen.
Het licht is slank. Het oog is sloom,
in kilte.…
sleutel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.548 Sleutel
Innerlijk gevoel achter tralies
Verlangen in mijn lichaam
Liefde opgesloten in mijn hart
Voor jaren die voorbij zijn gegaan
De handreiking is afgeslagen
Het verlangen blijft onbewogen
De zorg kan niet weg
De troost staat op barsten
Er is niemand die het ontvangen kan
Er is niemand die het krijgen mag
Mijn hart zit op slot…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
627 toen een roodborst riep dat het morgen was
verdween de vage kleur van dromen
mijn hart barstte haast,
door overgaan vol nieuwe adem
in gestrekte ledematen kwam dit lijf op gang
goedemorgen wereld
je bent ingeluid door hoop, gezongen
door de zuiverheid van dauw, op oude nacht
ik vertrek nu naar de dag -en wacht
tot aan de stille overdracht…
Madelieven
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.972 Madelieven zijn er altijd,
En die ze wil zoeken die vindt er;
We zijn ze slechts een ogenblik kwijt,
In 't barste van de winter.
En daar het voor mij nog geen winter is,
Maar — zo als gij 't wilt noemen!
Zo leg ik heden op uwe dis,
Een handvol van deze bloemen.…
In filigrein van pijn
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
718 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn harten
bloeien steen in
dierbare herinnering…
Het herfst in me.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Over de barst op het plafond
marcheert een stoet mistroostige vrouwen.
Vandaag ben ik week als fontanellen.
Het herfst in me al zit de kat als vanouds
stoïcijns op haar muurtje, dat zie ik
wanneer ik voor de spiegel mijn tanden poets
en de grijze wolf sardonisch naar me grijnst.…
Met masker op
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
707 in ogenschijnlijke rust
lijkt alles goed te gaan
met masker op weet je de
kleine wervelingen te weerstaan
ik voel de storm
die in je woedt en
groeven ploegt in je bestaan
dit kan echt niet verder gaan
je kruipt niet zomaar
door het oog van een orkaan
want je verstand zit samen
met gevoel op een vulkaan
barst maar uit en
laat de winden…
onbemind
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
642 kamer die dun is
aan de binnenkant, breekbaar
nu het weer herfst wordt en waar ik
op de avonduren wacht
om het licht van de maan
neer te halen
lang duurt het niet
want op de terugweg struikel ik alweer
over enkele gedichten
die mij komen vertellen
dat het leven morgen herbegint
al is ieder zwanger van de dood
ik lees
maar de barst…
in filigrein van pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn hart
bloeit steen in
dierbare herinnering…
lichtsignalen in de taal van bloed
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.423 lichtsignalen in
de taal van bloed
vampieren zoeken
en verstaan het
onderbreken van de
schaduw donders goed
hangen aan de keel
drinken je gedachten
halen krachten uit
het pulsen van je hart
het ogenzwart
verkleurt tot lijkenwit
en echoot het gebeuren
van de zieleoverdracht
leeggezogen zwerft
de zombie in het veld
waar barsten…