930 resultaten.
geboortegrond of reisdrift
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
751 zo ik een Hagenaar ben (geweest)
getuigd mijn identiteitskaart
daar nog altijd van
maar wat is zaligmakend
de stad in het westen
of het dorp in 't oosten
wie het weet mag het zeggen
voor mij is het een keuze
tussen tumult van ginds of
de betrekkelijke rust van hier
en ik moet bekennen dat met
het klimmen der jaren
ik meer ben gaan…
Ze kwamen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
340 Gebroken harten
in het dorp.
Sporen van verraad
op uitgesleten
wegen.
Wegen waarlangs
ze weer vertrokken
naar daar
waar ze vandaan
gekomen waren.
Om hier
in dit slaperige huis
te houden.
Te nemen wat ze dachten
dat klaarlag.
Ze droegen vaderjassen
die ze achterlieten
voordat ze weer verdwenen.…
Warden en wierden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
437 Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
Krimp
snelsonnet
4.1 met 9 stemmen
957 Gereedschap hing ik ooit hoog aan de muur,
Maar dat blijkt nu om moeilijkheden vragen.
Want daar bij mij ook ‘krimp’ heeft toegeslagen
Is alles onbereikbaar in mijn schuur.
Nu draag ik van ellende hoge hakken,
Alleen al om een tang te kunnen pakken.…
Corfu
netgedicht
3.3 met 95 stemmen
30.715 Vergrijsde olijfbomen
leiden de weg
naar het dorp
de hitte drukt
zwaar en loom
op het plein
in de stilte
van het middaguur
zingen slechts de krekels
een hond ligt hijgend
gevangen in het spel
van zon en schaduw
onder de cypres
zit een vrouw
in roerloos zwart
een leven
trekt voorbij…
Maasai
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.069 Aan de rand van het dorp
leunt op zijn speer een rijzige man
in een kleurrijk gewaad,
het grijze hoofd geheven.
Zijn ogen, bleke slakkehuizen
bedekt met slijm,
vermoeden de rode
spiegel van de horizon.
Achter hem huilt de wind
droge tranen
en in lemen hutten
kermen ongeboren kleinkinderen.…
020 op zijn plaats
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
894 Verrot vervallen en gezakt in de grond
stinkende door de regen weggespoelde stront
De zogenaamde hoofdstad van Nederland
zinkt van ellende en ouderdom weg in het zand
Arrogantie decadentie en borstklopperij
vol met stinkgrachten ergens aan het Ei
Eindelijk is het eerdaags einde verhaal
het dorp op palen in het rioleringskanaal…
je bent er niet
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
750 Vandaag zag ik de zon opgaan
mogelijk nooit zo mooi
ik lette daar toch niet zo op
nu jij bent weggegaan
goed dat er wolken zijn
waar de zon zich in verstopt
en in de grijze regen
naar wat verkoeling zoekt
maar wat de zon ook denkt of doet
dat is me om het even
net als de klokken in het dorp
en t ontwaken van het leven…
Winter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
496 Onder het zilverwit tapijt van
sneeuw en ijs zijn dorp en
rivier, vermengd met mens
en dier, plots bevroren in
de beker van het koude uur.
Op deze gestolde en verkilde dag
vol met sneeuwbestuifde velden
gelijk een eeuwenoud tableau.
Houden tijd en klank voor heel
even...hun bevroren adem in.…
Gewoon bereikbaar
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.153 Er staan files
ten zuiden van mijn stad
langzaam rijdend verkeer
opstoppingen rond het dorp
winkels onbereikbaar
vertragingen op het spoor
vluchten geannuleerd
stapvoets door de polder
boten uit de vaart
veerpont gestremd
omleidingen
en uitkomen op een doodlopende weg
maar mijn hart is
gewoon bereikbaar…
Moment
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
824 Alles gaat voorbij
De treinen die langsrazen
De koeien die daar grazen
Het leven, jou en mij
De stad, het dorp, de straten
Ooit wordt het stil, verlaten
Terug naar wat ooit was
Van oersoep, water, gas
Naar leven, jou en mij
Treinen razen langs
Koeien in de wei
De zon die onder daalt
Alles gaat voorbij…
Overschie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Overschie Met je hoge brug Abtsweg West Sidelinge en Kleinpolderplein
Overschie hoe zou je over honderd jaar zijn
Overschie Met je Burgemeester Bauwmannlaan
Een komen van mensen en gaan
Overschie zal altijd blijven bestaan
Overschie zal nooit verloren gaan
Overschie dorp in een stad
Maar wel 1 zo mooi als een schat…
In het donker voor mijn raam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
342 Het licht van de dancing danst
naar buiten en kleurt de wind
in mijn vitrage
Ruisend spat de regen
in de vette glans van het natte vlies
over de kleiweg door het dorp
Een vrouw en een man komen
in hun ondergoed spelen
Ze duwen en schuiven
Modder op hun huid, ik kijk
en kleed me uit in het donker
Waar is mijn lief?…
O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen
poëzie
2.7 met 19 stemmen
2.497 En 't was uw vraag: 'Gij waart een blij bewoner
Van rijke steden en van weidse streken
Is mijn dorp schoon? Mijn land? Waar vindt men schoner?'
En 't antwoord: 'Maat: ik heb mijn weg gewend
Van land naar land, niets heeft mij meer geleken
Dan uw dorp Tonbridge en uw heuvlend Kent.'…
- Dorpstafereel -
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 In 't dorp bleek iemand
vreselijk gehaast.
Bij de bakker brandt nog licht.
De buschauffeur
doet gauw zijn deuren dicht,
en aan mijn hand
loopt met grote ogen
mijn allerliefste kleine meid.…
Boeket
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
682 Ik heb een vriend
tot hoofdvriend uitverkoren,
hij woont in het dorp,
waarin ik ben geboren,
waaruit ik vroeger ben vertrokken,
hij zorgt ervoor
dat mijn oude dorp weer opleeft,
me terug wil lokken.…
Mijn woorden
gedicht
2.9 met 254 stemmen
51.008 ongebonden slenteren ze
door dit beregende dorp
soms stoppen ze even,
zoals nu.…
Maan boven Transsylvanië
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.101 O schoonheid van het land
rondom het dorp dat heet
Bikafalva.…
de anderen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
951 de eeuwige andere kant
ineens sta je er midden in
als je wandelt in de stad
over land door dorpen
zoals sommigen nog doen
jij en ik vermoed ik
steeds minder mensen
ze gaan het uit de weg
dan hoeven ze niet te denken
over asielzoekers
het waarom van een spuit
een verlaten boterbriefje
de betekenis van verlatenheid
alleenstaande nauwelijks…
Vlieland
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
815 Beleeft het dorp
Ziet de duinen
Hoort de wind
Ruikt de bossen
Je….
Proeft de zilte zee
Beleeft het strand
Voelt het zand
Je….
Betreedt de boot
Voelt de golven
Nadert de kust
Verlaat de rust….…
Wandeling
gedicht
4.0 met 30 stemmen
24.742 Onze gesprekken werden langzaam
onze vragen beantwoordden we met kijken
naar de langzame wereld om ons heen
de dorpen en landerijen in de diepte
de vogels bijna verdwijnend in de hemel
we gingen zitten kijken naar deze prachtige
onverschilligheid van de wereld
naar de overbodigheid van onze vragen
----------------------------------
uit…
Met eenzijdig wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 winter heeft vleugels gekregen
sneeuw jacht driftend
langs herens wegen
tekent bomen en struiken
met eenzijdig wit
spookachtig zonder gezicht
nog stuiven duinen
naar onbegaanbaar
raken dorpen geïsoleerd
snel zal de mens
de sneeuw weer gaan ruimen
in overleving zijn kleinheid geleerd…
Rouvres-la-Chétive
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
729 In het doodstille dorp dreunt rapmuziek.
De stamgast trommelt mee, melancholiek.
Ergens geblaf. Of wordt daarginds gezaagd?
Alles sterft weg. Elk tempo wordt vertraagd.…
Gemeentelijke groen-sadisten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
843 Zij maken de inwoners van 't dorp danig overstuur.
Slopen van bomen, heesters, perken en parken.
Alleen om wat geld te besparen op snoeien en harken.…
Uithoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Achter zomen
Van honderden
Meters vlierbes
Weggedrukt in
Een uithoek van
Het dorp dat
Misschien in jullie
Ogen wel een gehucht
Moet zijn geweest
En voor mij voelde
Als het einde
Van de aarde
Stond mijn eenzame
Wieg, gezelschap
Had ik alleen van
Koeien en paarden
Die mij anders dan
Mensen woordeloos begrepen
Want…
Wandeling
gedicht
5.0 met 1 stemmen
16.527 Onze gesprekken werden langzaam
onze vragen beantwoordden we met kijken
naar de langzame wereld om ons heen
de dorpen en landerijen in de diepte
de vogels bijna verdwijnend in de hemel
we gingen zitten kijken naar deze prachtige
onverschilligheid van de wereld
naar de overbodigheid van onze vragen.
----------------------------------
uit…
Boeiend.......
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 Op Raqqa vallen bommen
maar wat kan mij dat verdommen
Als in Bagdad een markt wordt opgeblazen
en in Kongo een dorp uitgeroeid
is het geen nieuws dat mij boeit
Ik hoef het niet te weten en
ben het toch zo vergeten
Zolang ze lekker dáár krakelen
kan het me geen ene moer schelen
Nu ik m'n hart toch luchten moet
Wat vindt u van Depay z'n…
Ashanti Maathai
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Jambo Wangari
Ashanti Maathai
Jouw plan was het stoppen
Der urbanisatie
Rond dorpen en steden
Door 'n Gordel van Groen
De Vredenobelprijs
Voor grote verdiensten
Het planten van bomen
Wel dertig miljoen
Ashanti Wangari,
Als eerste donkere
Vrouw, Keniaanse,
De Vredenobelprijs
Ashanti Maathai…
moestuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 bloeiende tulpen
in de Voelitsa Mira
Straat van de Vrede
stille getuigen
van hoe het leven hier was
hoe mensen leefden
het luide tjilpen
van mussen in de struiken
moestuin met kraters
brandnetelblaren
als we uit greppels kruipen
huid en hart verwond
dit was zo’n mooi dorp
nu zou zelfs God hier bang zijn
in de Vredesstraat…
Samenscholingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
38 Om de harmonie en de schoonheid
van de mensen, in een dorp
of een stad te observeren
moet je een toren bouwen
Want van dichtbij ruik je alleen
de wrijfvlakken en de wetten
van aantrekking en afstoting
van zielen die voelen
één te zijn zonder te weten
hoe dat werkt, hoe het kan
georganiseerd worden:
talloze kleine groepen
en samenscholingen…