463 resultaten.
Antwoord op het zwart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
213 Waar men een drift vermoedt, vindt een hand een andere hand.
We hoeven hier niet blind te dwalen.
Een stem doorbreekt de stilte, een blik brengt de onrust tot rust.
Het weefsel van de dag is broos, misschien.
Maar hoe we de ander overeind houden is geen illusie,
geen rustpunt tussen slagen.
Het is het wezen zelf.…
blikt gevaar uit rode koppen
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
3.848 de akkoorden
spraken met een licht aksent
ze waren niet verwend
bewogen stijfjes met elkaar
dansen deed je toch als paar
totdat drank
de handen losten
de voeten minder klosten
en de lach zijn vrijheid gaf
in het fluisteren tegen oren
werden scharreltjes geboren
voor een middag op het land
even springen uit de band
dan krijgt drift…
Voortplanting?
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.663 Wat zal ik mij met voortplanting bemoeien
waarvoor de seks per saldo is bedoeld,
bij die gedachte wordt m'n drift gelijk bekoeld,
het mensdom hoeft toch nog niet méér te groeien?
Dus waarom met de andere kunne stoeien
en heftig met een blote meid gekroeld?…
EEN DING HEB IK BEGEERD
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.033 Want, als op 't strand geslagen door de drift der branding
Een kinkhoorn, draagt mijn ziel uit dit mijn leven mee
De één onzegbre vreugd, die Gij mij hebt gegeven:
Het Ruisen van de Wind: het Ritme van de Zee!…
HET GEHEIME IK
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
773 Beschermd wordt tegen verre vriend en buur
Hier ligt wat anderen maar wat graag tonen
Het kamertje waarin de schrijnkast staat
Dat dit, eenmaal publiek, door de afvoer gaat
Is hun besluit, hij wil er blijven wonen
Zoals een monnik in zijn kloostercel
Een hoofse ridder in zijn bidkapel
Als wijze rabbi’s in hun synagogen
De drang, de drift…
Beurs van 't Leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.565 Net begonnen
Stuur ik mijn hoofd naar beneden
Denk links, kijk rechts en links
Opnieuw
Vaag leer je de Waarheid van 't Leven
Kennen en dat
Terwijl je jaren geleden al dacht, nee
Wíst dat je
In een niet te stuiten drift naar
Meer, absoluut geconfronteerd zou
Worden met
Grenzen
Grenzen die geen waarde hechten aan
Belangen in een…
Fatum
gedicht
2.5 met 20 stemmen
16.928 Hoe komt het dat, die de drift verstond,
werelden, oceanen door te trekken,
eilanden, poolgebieden te ontdekken,
desnoods gestrand, versmachtend in de brand
van pampa's 't wit gebeente uit te strekken,
maar nooit, nooit terug te gaan, nu als een hond
binnen het veeg moeras lig te verrekken
van dit mijn onvolvloekbaar vaderland?…
De familie Löb, 7 broers en zusters
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
692 U had u beter bekwaamd
in het beheersen van de machteloze driften.
Echter: kracht der vredebroeders en vredezusters
bleef staande overeind.
De kloppende harten van hen
die onnodig en meedogenloos werden gestopt
bij deportatie en vernietiging:
ze lieten met hun laatste tik horen dat zou sterven
uiteindelijk uw woede, ongegrond geklopt!…
DE ZONDARES
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.163 Ze ontwond in drift de slingerende tres
Der haren die haar teedre schouders smukte.
Slavin, die kussen op Uw voeten drukte,
Was ze aller zondaars zoete meesteres.
Nooit in haar leven kwam een zaalger stond,
Dan toen ze Uw goddelijke deernis vond.
Nog vóór zij bad, was al haar schuld vergeven.…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 woeste drift van het
ongewisse in een warme
golfstroom, avontuur
gebonden aan zelfverwijt
als een doorwaadbare…
Bevlogen (deel 2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Iedere spreuk plotseling gedragen door haar idealisme
het is een onaangekondigd drift tijdens het mijmeren
waar ze door mijn aura het zuurstof door poriën verdeeld.…
Op zonnewind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 wij zijn
onverhoeds het
luchtruim ingedoken
met gedachten als
vleugels en ogen al
de horizon voorbij
eindelijk totaal vrij
alleen de lach
legt beslag op de
koers die wij
willen aanhouden
in de chaos die
ruimte ons biedt met
als baken ga en geniet
vervluchtigd
driften wij langs
stelsels en sterrenhopen
liggen lui op zonnewind…
Liefdescondens
netgedicht
5.0 met 101 stemmen
387 ik voelde de muur
met de avond kou
van de stenen
en toch was er
de muziek van het
winkelend publiek met
zongebruinde benen
de mêlee emoties
van opzwepende
drift tot vertederende
liefde ging de muur
aan als autist die alles
voelde en wist met
versteende herinnering
ook wij beleven
de stad in de stap
van de mensen hun
schuifelende…
WAARHEID
poëzie
3.5 met 6 stemmen
3.611 Zo leef dan, Jongeling, en onweerstaanbaar
vervoere u Drift tot levenswerkzaamheid,
door lenteweder, zomergloed en winterstorm,
door zonnewonne, maneschijn en duisternisse,
ter rusteloze werkzaamheid. Maar steeds
beheerse Waarheid, in het vroedend voorhoofd
gerust en kalm gedregen, Drift en Daad.…
Ballade van de man
gedicht
2.3 met 147 stemmen
30.595 ontkoppeld met een koude knip -
sindsdien een satelliet op drift,
vervloekt en vloekend eeuwig zoekend
naar het moederschip.
------------------------
uit: 'Alle goeds', 2003.…
Outcast
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.191 Geen oceaan heeft onze drift geblust,
En niets op aard, ook zwerven niet, geeft rust,
En de enige toevlucht de prostituee.
Bij haar die achter iedre haven wacht
– Altijd een andre en toch steeds dezelfde –
Wordt ons heimwee tijdlijk ter dood gebracht.…
Titus Brandsma
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.470 kwam je vandaag bij toeval tegen
je foto’s en verhaal op een verlaten site
een strijder voor het vrije woord
in weerwil van een duist’re macht
ontvang hierbij postuum mijn eerbetoon
niet slechts de levens die je redde
de richting die je velen bood
in een op drift geraakte tijd
noch dat wat je ons naliet
als onbedoelde held die
droom aan…
Zwaluwzwerm
poëzie
2.3 met 10 stemmen
2.881 Hoe die kleine spitse lijven
Tuimelend stijgen, pijlsnel drijven,
En in tomeloze drift,
Tevens tekenaar en stift,
Hun volkomen lijnen schrijven.
Neen, ik ken geen groter weelde,
Dan hun schijnbaar half gespeelde,
Half in ernst bedreven vlucht
Stil te volgen met de zucht,
Dat mijn droom dit dartlen deelde.…
jaagt nu het kwaad de zinnen aan
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.249 opengedaan
het zwart van bladzijden gelezen
waar wit eens had gestaan jaagt
nu het kwaad de zinnen aan
in het ruisen van mijn bloed
fluisteren de echo's hun relaas
haat klopt in de slapen van mijn
hoofd een gevaarlijk rode waas
letters dansen voor
mijn ogen hun macaber lied
de waarheid wordt gelogen
de werkelijkheid herkent haar niet
drift…
sneeuw in de zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
575 haar maaginhoud in chaos sneller
dan ik denken kan volgt de dag de nacht
de nacht de dag wordt
eikel boom waaronder kinderen
nietsvermoedend blindemannetje spelen de
schrille kreet van de specht veroorzaakt kil
moment van siddering waarin
herinnering aan vroeger wordt uitgewist er
rest alleen nog snelheid èn vaart èn tempo
de aardbol is op drift…
de morgenster
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
817 reiger
een grijs en heilbegerig quiëtist
ademloos te wachten wat ik weiger
op wat verschijnt en altijd wordt gewist
ik wil verlossing ik wil licht en lucht
ik sla de strak gespannen trommelwand
dwars door het water heen maar geen gerucht
geen zucht wordt hoorbaar in omringend land
een rabbi dwingt mij uit te zien op straat
hij toont in drift…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
op zee gedragen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
525 verder weg
zoals ik
met mijn linkerhand
geen raad weet
hoe die moet schrijven
draag ik iedere kustlijn
op mijn rechterpalm
wat onder het zand ligt
kan ik niet zien
met ogen
die rechtvaardig zijn
tussen mijn vingers in
is slierlings een zwart gat
geslopen dat een wereld regeert
met koppen van schuim
ik zou mijn ledematen
de drift…
Straatje
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
590 Jan Peter raadt ons zeer indringend aan
Om na het driften, dwarrelen en stuiven
De sneeuw van onze eigen stoep te schuiven
Het land blijft dan op eigen benen staan
De Kamer moet hém straks ook maar bewegen
Om rond Irak zíjn straatje schoon te vegen.
----
Den Haag.…
Twee parels
gedicht
2.0 met 63 stemmen
29.180 elkaar gegleden,
Omsnoerden zij elkaar de bleke leden …
En als twee zwanen, een bleek zusterpaar,
Bewegend licht, bevoeren zij elkaar,
Beheerst, in een stil vloeispel, in een vlijen
En als met zachte zwemvliezen de dijen
Wegwentelende, enkel vrezend om
Te diepe dracht in spiegelgladde kom
Van schoot, opdat door de beroering niet
De diepe drift…
Octopus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 je een streepje voor
in de minnekunst en dat weten de zoete vrouwen
die zich in jouw domein laten vangen,
zonder kieuwen wagen ze de dieptesprong en
eenmaal op de bodemrotsen van de oceaan gaan ze
vol overgave in op jouw zoutwatervischarmes,
omdat de Chinese landmannen hen teleurstelden
en ze zichzelf niet generen voor hun dierlijke
driften…
Mijlenver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 vliegend, al vliedend
komt verte nooit dichtbij
en is hier altijd ginds
zo op het oog bespiedend
bij gebrek aan ondiep
lijkt hoogte te bezwijken
zonder bedektzadig gezicht
verdwijnen nachtbloemen
onder vetgemest maaiveld
in gebrekkig tegenlicht
vervagen droomresten
met de lage oosterzon
dadendrang ten spijt;
herinnering raakt op drift…
Aan een, die mij ‘vriend’ noemde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
952 Hoe zalig troost mij dat woord: ‘Onze Vriend’
Voor al mijn dwalingen, mijn smaad en smart
En drift, die tergend al tucht heeft getart,
Maar 'k vraag beschaamd: ‘Waarmede is het verdiend?
Met mijn lied, dat niets meer deed, dan herzingen
Wat ons Volk leed, sinds het door overmacht
Zijn macht gebroken vond, zijn Stad verbrand?’…
Voor hem die al dees dagen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 Voor hem die al dees dagen, zonder bate
voor zijn verdriet, zijn eigen ik ontvlood,
en langs de huizen liep met kaken rood
van drift en pijn in 't harte bovenmate;
Voor hem die, wankel, in zijn trotse nood
de moed niet vond om 't leven zelf te haten,
die beedlaars tegenkwam langs gore straten
en hun niet gaf hun luttel dagelijks brood…