548 resultaten.
Geef nooit het hele hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Liefde is voor haar slechts een vergankelijk lot;
een kort en dromerig genot.
En ook al beweren zoete lippen het tegendeel,
ach, prille, zotte minnaar, weet jij veel.
Hij die dit schreef kan het weten,
want hij gaf heel zijn hart
en was zichzelf vergeten.…
Achter de Tilburgse donkere wolk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
661 Na de Tilburgse stortbui schitterde het verwelkomend licht
gemeend tintelde zij voor één moment bedeesd haar warmte
bruisend wendde deze seconde tot een levend volle minuut
met een dromerige achtergrond van de dageraad die straalde.…
Transparant leeg glas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Dromerig met de afdronk
Illustreren vele indrukken
van onze intense beleving
voor mij nog kort geleden.
Transparant tekent het licht
door de geslepen scherpte
haar enorme portret in prisma
als schilderij tegen de muur.…
Wintertuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 de wintertuin
laat mij haar ribben zien
de klankkast van de zomer
penselen veilig opgeborgen
voor het kleuren straks op
de eerste voorjaarsmorgen
de kleuren worden weer
gedroomd door elke vaste dromer
de vogels zijn nog stil
en oefenen hun kwieke deunen
om ooit weer al het fraais
in het voorjaar te ondersteunen
maar nu moeten ze nog…
Archeologie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Laat de nacht mij niet verdrijven
met zand in dromerige ogen.
Leg deze schatten naast mijn kussen:
een munt, een foto, al het onvermogen
om het toeval te begrijpen dat ons
samen bracht in tijd en ruimte.…
OVER HOGE BERGEN EN DIEPE DALEN, een Jan Jacobsje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
760 De zon is zo moe
sluimerende slaap slaat toe
dromerige wolken bevolken 't kussen
bergen bedekken warm 't bed intussen
Slaap maar zacht lieve zon
de nacht is zo om
ga je dan morgen weer stralen?
over hoge bergen en diepe dalen!
Jan Jacob JordaanDichter in Noord-Italië!
een Jan Jacobsje = titel en laatste zin 't zelfde!…
Heerlijk Bed
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.720 In het schemerochtendlicht
nog even met mijn ogen dicht
diep onder de lakens weggekropen
de realiteit nog even ontlopen
nog even soezen in het heerlijk warme bed
mijn handen gevouwen als in een stil gebed
nog één keer even op mijn andere zij
nog niet ontwaken, nog even lekker vrij
dromerig voel ik rond mijn mond een glimlach
nog even niet de…
interactie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.938 de stilte onder gedichten
verwoord slechts een amen
het kleuren van gezichten
geluk zonder voeren van reclame
zuiver lijkt het in de zomer
in de winter is het koud
Ik ben vaak een dromer
en soms toch wel wat stout
weet dan dat mijn gedachten
speels verwijzen naar het leven
waar nog veel valt te verzachten
om ook even een glimlach te geven…
villeneuve
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
876 in de hangaar met het harde licht
graait amos met de graaienden
en ziet dan in de drom de vrouw
zo droef en dromerig gebootst
door botticelli
de ogen druppels van de zee
hij loodst het winkelwagentje
langs haar lange haren
en schrikt van het dode kind
van celluloid tegen haar borst
en van de grote glad gesleten
donkerbruine…
Wohltemperiertes
gedicht
3.4 met 31 stemmen
15.911 voor Wiske
'Mijn ogen zijn mooier dan de jouwe' -
onder dromerig losknopen van haar
argeloos opgehoeste fonkelende beuzeling!…
DEZELDE LUCHT
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.053 Jij houdt van de winterse kou
en ik van een lange zomer
jij bent de nuchterheid zelf
en ik ben een dromer.
We hebben beide onze wensen
daarvan zijn we ons beducht
twee verschillende personen
toch ademen we dezelfde lucht.…
Aan Albert Verwey
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
804 En in een dromerig bestaan
Werden wij troostloze wezens.
Soms denken wij te veel eraan,
Geluk gevonden in je mooie verzen.…
Zeeballade
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
979 op
en leggen een schelpentapijt
in een kleurig patroon op het zand
Dan jaagt de wind de golven op
en het donderend geraas
van het aanstormend water
doorbreekt de serene stilte
Dreigend verovert de zee het land
met een nietsontziende kracht
neemt de zee als overwinnaar
vele trofeeën met zich mee
En de zee weer tot rust gekomen
dromerig…
WATERBALLET.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
819 en leggen een schelpentapijt
in een kleurig patroon op het zand
Dan jaagd de wind de golven op
en het donderend geraas
van het aanstormende water
doorbreekt de sirene stilte
Dreigend verovert de zee het land
met een niets ontziende kracht
neemt de zee als overwinnaar
vele trofeeën met zich mee
En de zee weer tot rust gekomen
dromerig…
sferen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 waterkant, aflopend zand
glinsterende watersplinters spatten
door fladderende kwekkende eenden uit
boven de rieten oeverkant
stotende zonnestralen
op een wazig herhalend
transparant trekgordijn
dromerige projectie
op een waarnemersbrein
zwoel is het dampend gras
door regenwater gedoopt
ruikt weer naar jeugdig elan
dat blindelings…
De dagdroom voorbij
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.797 ~~~
ze heeft de soul in haar lijf
en het ritme in haar benen
staart dromerig voor zich uit
terwijl ze zonder aarzeling
de juiste toon inzet
zwoel is de sfeer en
zinderend de lucht
haar frêle postuur
op dat ruime podium
lijkt zo nietig, maar jee
wat is ze groots
geen gebroken spiegels
-she ain’t superstitious-
maar geloof in zichzelf…
Trillend
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
4.667 Linnen lakens fris
Parfum geurt rond
Kussens donszacht
Lelieblanke mond
Licht van kaarsen
Warme roze gloed
Nevelig van drank
Tongen suikerzoet
Dromerige klanken
Vingers die spelen
Over huid van zijde
Bedekt met juwelen
Ogen die schitteren
Glanzend kleurspel
Weerkaatst de lust
Bezorgen kippenvel
Trillend golft adem
Hitsig opgewonden…
Een meisje
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.801 's Avonds lacht ze in een stille
kamer, zonder 't zelf te willen
wordt ze weer dromerig en lacht
minder en minder - zegt goênacht.…
Bruisende zinnen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
479 ik keek
naar vingers
die dansend over
de toetsen vlogen
in een weergaloos
spel van snelheid
en souplesse
een staccato
rood touche van
gelakte nagels
bracht leven
in de brouwerij
van woorden tot
bruisende zinnen
het is probleemloos
spelen in de eigen
lettertuin zonder
visuele controle
van ogen die met
een dromerige lach
in de…
Gevallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 Het licht breekt de nacht
De sterren de duisternis
De kou verknipt de felle kleuren
De wind de stilte, de dromerige rust
En ik wacht
Onveranderlijk, onvermurwbaar
Hoop op het knakken van
Mijn botten, ruggengraat in stukken
Gebroken en verlaten lichaamsdelen
Verlangen naar de gepijnigden
Hopen op een plekje tussen
De gevallenen
Ik weet…
De jaargetijden
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.665 Lente, de blonde,
Winter en zomer,
Najaar, de dromer,
Innig verbonden
Dansen hun ronde.
Al de bezonde,
Zwellende kelken,
't Rijpen, verwelken,
Elk heeft zijn stonde
In deze ronde.
Wanneer de monden
Van deze teersten
Lachten zij 't eerste?
Wanneer begon de
Dans in het ronde?…
Op de drempel van de tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.239 Gezichten die dromerig
doch hoopvol uitkijken
naar een tijd
die nog niet is
maar die hopelijk
komen gaat
terecht gekomen in
de sluizen van de tijd
het oude achter zich
gelaten, het nieuwe
binnengevaren, niet
wetend wat er komen
gaat - onwetend van
de liefde en het leven
dat hen overkomen gaat
en van de dood die -nog - niet…
Normaal autisme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Uitvinders en dromers.
Zij allen weten wat ik bedoel.
Abnormale mensen zijn zij,
zo oordelen de normalen,
levend in een normale wereld.
Waar horen autisten thuis?
Ook zij zijn 'abnormaal'!
Toch zijn autisten normale mensen,
levend in een voor hen onveilige wereld.…
Gakken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
576 Zit ik nog met een haan die kraait en een kraai die krast,
met een zomer die niet zomert en een dromer die niet droomt.
Is toch bijkans net zo vreemd als een dichter die niet dicht?
Gelukkig ben ik slechts een denker die niet denkt.…
Bloot in hooggehakt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
753 spiegelde profiel
in de grote winkelruit
een charmant verschijnen en
met kokette stap verdwijnen
ik draaide keek
en liep haar achterna
de wind droeg modisch
haar jas in lichtjes vlagen
een korte rok en
vleugjes lange benen
de tenen rood gelakt
bloot in hooggehakt
het haar speels
opgebonden in het
heersend blond een
zachte dromerige…
de meiden veel te fel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
614 ik ben niet meer
van deze wereld
de zon schijnt me te hel
de meiden veel te fel
kan best wat licht
in water laten schijnen en
hoge golven laat ik niet verdwijnen
maar het gaat me allemaal te snel
ik ben meer een dromer
gewoon geen vlugge komer
genieter met de toekomst in verschiet
al wil ik altijd nog veel slomer
nu zit ik in…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 Nog denkend aan die vele jonge jaren
Stoeiend, rennend door het veld
‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan
Maar geloofde nog in eeuwige jeugd
Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen
’t Is voorbij, de lente en de zomer
De natuur duidt thans het herfsttij
Nu loop ik hier als oude dromer
Mijmerend over de tijd van toen
Op dat pad…
achter dubbel glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
894 dunner wordt de wind
vlaagt speels in
haar verschralend raken
zij rolt en tolt het
drogend blad vertelt
van troosteloze kou
in eerste winterse verhalen
de zon is later in
verschijnen haar licht
lijkt langzaam te verijlen
de warme gloed
van zomer is nog
enkel voor de dromer
achter dubbel glas
nog heeft de vorst
niet toegeslagen…
Herfstdeuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
426 Hoor de scharnieren kraken
het hoofdseizoen is nu voorbij
wankelend
afgrond nabij
opent zij herfstdeuren
in haar dromerig verlangen
tussen haar slanke vingers
glippen er dagen
langs herinneringen
die ze ooit had
aan vlinderverlangen
groeien wilgen
houdbare dromen
verder tijdens nachten
door duister smachten
tussen talloze lippen…
Zou het helpen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 Leg je hoofd nu maar neer, mijn herfstige dromer.…