Alle inzendingen over duinen

959 resultaten.

Sorteren op:

Uit jouw schuilend duin

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 608
Uit jouw schuilend duin ben ik geworpen schoonheid, wassend zand tussen hoop en troost verloren loop ik de dagen aan jouw hand, voel ik de woestenij zeer eenzaam lopen we langzaam naar het strand waar de zee ons doet geloven achter de schaduw van jouw gedichten houden we van onze liefde.…
mobar9 december 2008Lees meer >

Beste Andre van Duin

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
Je luchtkus naar je overleden man Martin Deed me pijn en doen breken tranen biggelde over m’n wangen Ik droogde m’n tranen van (je) verdriet Omdat jouw toespraak zoveel hoop biedt Ondanks de toen zo opkomende donkere wolken Wolken die ook het pijnlijke verlies loslieten In wat zoveel mensen mee maakten en maken In ons Nederland van de zo…

koldermolens

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 742
Ze malen tranen uit mijn ogen als ik het vlakke land bekijk worden wolken luchten bedorven als ik wandel op de dijk honderden witte zenuwlijders wieken door mijn vergezicht ook met zonneschijn en regen in het donker en het licht nergens heeft een oog nog rust straks ook niet meer op de duinen en aan hollands smalle kust.…

Je maakt...

netgedicht
2.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.653
je maakt de zee je maakt het zand je maakt de duinen en het land je maakt het schaap je maakt het lam je maakt de kudde en de dam je maakt de grond je maakt de klei je maakt de bloemen en de wei je maakt de boom je maakt het bos je maakt de merels in me los…

voorjaarshaiku 4 - 8

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 485
stelpend: om mij wattige wolken zon op mijn huid bij de stille sloot steekt hij zelf de loftrompet narcissus dat verre duin in de zon op haar rug een lome vrouw kijk nou die meerkoet met plastic overschoenen pvd!…

gedragen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
tussen stromen en verstillen glijdt hun blik over het grijze ritme van de golven in volmaaktheid elkaar raken secondenlang als de wind in een ademteug hen boven de duinen blaast gedragen door het zachte ontmoeten van zien met zwijgen voorbij dik hout en grote stappen…

een nacht van vermiljoen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.107
daar op het hoge duin heb ik je ontmoet starend naar de avondzon op je haren lag een gouden gloed de horizon was vol van vermiljoen de zee doorsneden met een gouden spoor weerspiegelde zich in je ogen ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen de weerspiegeling drong in mij door de duinpan vulde zich die nacht met gloed met sauzen, spijzen…

Als vroeger

gedicht
3.5 met 206 stemmen aantal keer bekeken 29.071
Als vroeger galopperen over de lage duinen gepluimde legioenen, etst als vanouds de wind zijn geheime tekens. Ja, alles nog als vroeger maar in de fles geen brief, de duinpan leeg.…

Gedachten ....

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.516
Golven overspoelen het warme zand woest en wild het stille strand Duinen uit de wind halmen waaien als zachtgeel lint De zee neemt de zee geeft elke schelp heeft haar eigen verhaal Mijn gedachten als hoge golven woest en wild gebroken door emotie ...…
metha27 september 2003Lees meer >

Reizen in boeken.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Is zorgeloos en vrij ronddwalen door exotische tuinen of eindeloze duinen op reis gaan in de tijd op zoek naar mensen en leefgewoonten je bewegen in het verhaal je zelf helemaal los laten.…

Ontsluimeren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
langzaam kruipt de zon uit haar schulp als zij zich uitrekt over wegen en landerijen om in alle schoonheid de mist te verjagen de bladeren hun kleuren terug te geven genieten de dieren in de duinen nog van geruisloze stilte voordat de stad werkelijk ontwaakt en zij deze kalmte zwijgend verruilt voor geluiden van alledag…
LadyLove8 oktober 2008Lees meer >

Windgolf

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 709
dagen korten in het nachttij van een dromendichter sterven in de duinen van het eigenzinnig hart woorden staren wangenbleek naar het ongekende afscheid waar ik de zilte vloed in mijn zakdoek druk zilverwit sterven vleugels door de stilte van een open zee op vreemde vogels schrijf ik blauw wat eenzaamheid is…

bittere coniferen

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.328
zeven dagen al wandel ik met de houtvester de duinen door en teken ik op de kaart percelen voor nieuwe dennenakkers maar ik verafschuw stammen in dichte gelederen waar eeuwig schemer hangt en zang van kindertotenlieder morgen ben ik weg 2 februari 2002 ZONNELEEN De episoden van Amos 64…

BADERS HARTEWENS

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.392
Dwars door de tuinen Van roos en ranken Zich ’t pad te banen, Dan door de lanen Van zand en dennen Vluchtig te rennen Tot waar de kruinen Van hoge duinen In ’t blauwe blanken En zo te naderen Met zwellende aderen In laatste loop De harde golven En, overdolven, Hun koele doop.…

Lichte golven

netgedicht
4.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 397
ik zie je staan op de rand van water en zand een speelse wind blondeert in lichte golven je haar je lach ruist blauw met opspattend schuim dat wit vervliegt in het warme diep van het duin je blik straalt al een lente ontluikende zon jij bent natuur met niet meer dan een niemendalletje om…

Het witte laken

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
gedachten vlokken jagen zonder het serene wit haken tot obstakels hoge duinen waar geen uitweg is warrelwinden kolken draaien horendol de geest op hol in uitgeraasd herneemt de rust vermoeid haar stilte strakke orde en geen vlokken meer het witte laken doet zo zeer…
wil melker21 januari 2013Lees meer >

Nog steeds prenataal

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 656
het huist al in warme tuinen struint op beschutte plaatsen in de duinen jaagt met de vogels in lied en gebied bij het zonnig lengen van dagen het cirkelt rond in takjes met vragen hoe krijg ik dit jaar mijn nest van de grond het is mijn lente nog steeds prenataal zij wordt geboren in een totaal onverwacht ochtendgloren…
wil melker25 februari 2009Lees meer >

Eendimensionaal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
luchten zijn geklaard alle lijnen getrokken ieders schuld verhaald nu waarde is gewogen en de schemer naar waarheid ingevuld kan het helderwit nog breken het gras zijn duinen nog waaien zijn wildgroei beteugelen graniet tot gruis verweren mocht het volmaakte zijn treden nog struikelen op schreden nog keren…
Iniduo5 september 2015Lees meer >

uit rots gehouwen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
over knerpend grind wandel ik hand in hand met zachte woorden naar het kerkhof ik houd ervan om naar jou te gaan te voet alleen in een onophoudelijke regen doordesemd van aardse kleuren als een opgewaaide rode duin in de woestijn een wiegelied van zachte woorden uit rots gehouwen je naam…
J.Bakx16 oktober 2015Lees meer >

GP 3 mei 2020

snelsonnet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 826
Het is bár duur, neem brood en koffie mee Al wordt milieuvervuiling om te snijden De race mag scheurend Hollands duin kastijden We danken dit aan ‘t vorstelijk gelobby Voor die onwijs goed foute rechtse hobby…

je ogen golfden zee

netgedicht
3.4 met 185 stemmen aantal keer bekeken 59.452
ik zag je haar in blonde duinen je ogen golfden zee in donkergroen licht vlocht blauw in zonnestralen bruinde huid uit wit van toen we ontsluierden geloken blikken huiverden van liefde in elkaar we kusten rood tot roze vochtig werd en aten nacht tot aan de morgenster…

Warden en wierden

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
Ik wed dat het wad in de tijd dat de ee en de lauwers uitvloeiden in één grote zee ten zuiden waarvan het zompige land een laagvlakte was met enkel hoog gras en dorpen op wierden en kerken op terpen de eilanden niets waren dan platen van zand met enkel hoge duinen als warden…

Afgevinkt !

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 76
Vink landde op een duin. Maar vond het strand net te veel zand en vloog terug naar zijn kruin.…

de zee en ik

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.110
De duinen nog onvervuild voelen de wind waaien naar de landelijke polder weg van de glooiende golven. Boven het bruisende bruine schuimende sop schuift scheerlings een meeuw naar haar zeeluchten kajuit.…
walter tack23 november 2005Lees meer >

Fluister zandkorrels .....

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
Neem mijn gewonde hart mee fluister zandkorrels zachtjes in mijn lange blonde haren en proef het leven in verwoestende golven, die koppen tegen de wind in naar het duister als deze nacht voorbij is wandel ik door de duinen naar het licht en wacht daar op de zon die mij roept en samen met haar ga ik op in vergetelheid, geen zandkorrel…
metha25 december 2004Lees meer >

Zij brak schoonheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
ik vond haar op strand ontgroeid aan het zand en zout van de zee rankte in onstuimig vallende golven met wit bloeiend schuim ik nam haar mee maar zij brak schoonheid in vertakte broosheid stalde haar uit op de scheidingsmuur tussen duin en tuin maar zij verdween slechts een spoortje zand dwarrelde nog op de rand…
wil melker10 november 2015Lees meer >

gezandstraald

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
lopend door de duinen de schuimkoppen ruikend van een steeds woester wordende zee zie ik de lucht gejaagd kleuren oorverdovend zwart gezandstraald weggeblazen door storm en krijsende meeuwen kom ik thuis weer langzaam tot rust alleen m’ n stoppelkoppie is nog wat zoutig en verward…

Tussen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
tussen strand en duin en vlakke polders staat mijn huis tussen regen en wind man, kinderen en dieren heerst familiale sfeer tussen willen en weten en nog niet kunnen aanvaarden regeert pijn tussen dag en nacht en lichamelijke aftakkeling triomfeert een creatieve geest…
Nadine9 november 2009Lees meer >

koraalrood

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 667
vandaag droeg de aarde mijn hemel laag zoals een horizon vol meeuwen je keek naar mij opnieuw en nader vertraagde de zee rondom tijd en diepliggende duinen slapend in elkaar geen vragen over onbereikbare plaatsen of landschappen anders dan mezelf het waren momenten van volheid met bloemen overal…

Wolkers' wereld

hartenkreet
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 853
Eiland van vrijheid, blonde duinen, weidsheid, water, eenzaam struinen door oneindig ogend land. Vergezichten onder wolken die het hemelsblauw bevolken. Hollands paradijs op zand. Boerderijen, mooie luchten meeuwen schreeuwen, lange kust. Wolkers' wereld: niets te duchten dan de vrijheid en de rust.…
Zeni17 april 2012Lees meer >