959 resultaten.
Uit jouw schuilend duin
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
608 Uit jouw schuilend duin
ben ik geworpen
schoonheid,
wassend zand
tussen hoop
en troost verloren
loop ik de dagen
aan jouw hand,
voel ik de woestenij
zeer eenzaam
lopen we langzaam
naar het strand
waar de zee
ons doet geloven
achter de schaduw
van jouw gedichten
houden we van onze liefde.…
Beste Andre van Duin
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
624 Je luchtkus naar je overleden man Martin
Deed me pijn en doen breken
tranen biggelde over m’n wangen
Ik droogde m’n tranen van (je) verdriet
Omdat jouw toespraak zoveel hoop biedt
Ondanks de toen zo opkomende donkere wolken
Wolken die ook het pijnlijke verlies loslieten
In wat zoveel mensen mee maakten en maken
In ons Nederland van de zo…
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
Je maakt...
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
2.653 je maakt de zee
je maakt het zand
je maakt de duinen en het land
je maakt het schaap
je maakt het lam
je maakt de kudde en de dam
je maakt de grond
je maakt de klei
je maakt de bloemen en de wei
je maakt de boom
je maakt het bos
je maakt de merels in me los…
voorjaarshaiku 4 - 8
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
485 stelpend:
om mij wattige wolken
zon op mijn huid
bij de stille sloot
steekt hij zelf de loftrompet
narcissus
dat verre duin
in de zon op haar rug
een lome vrouw
kijk nou die meerkoet
met plastic overschoenen
pvd!…
gedragen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 tussen stromen
en verstillen
glijdt hun blik
over het grijze
ritme van de golven
in volmaaktheid elkaar
raken secondenlang
als de wind in een
ademteug hen boven
de duinen blaast
gedragen door het
zachte ontmoeten van
zien met zwijgen
voorbij dik hout
en grote stappen…
een nacht van vermiljoen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.107 daar op het hoge duin heb ik je ontmoet
starend naar de avondzon
op je haren lag een gouden gloed
de horizon was vol van vermiljoen
de zee doorsneden met een gouden spoor
weerspiegelde zich in je ogen
ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen
de weerspiegeling drong in mij door
de duinpan vulde zich die nacht met gloed
met sauzen, spijzen…
Als vroeger
gedicht
3.5 met 206 stemmen
29.071 Als vroeger galopperen
over de lage duinen
gepluimde legioenen,
etst als vanouds de wind
zijn geheime tekens.
Ja, alles nog als vroeger
maar in de fles geen brief,
de duinpan leeg.…
Gedachten ....
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.516 Golven overspoelen
het warme zand
woest en wild
het stille strand
Duinen
uit de wind
halmen waaien
als zachtgeel lint
De zee neemt
de zee geeft
elke schelp heeft
haar eigen verhaal
Mijn gedachten
als hoge golven
woest en wild
gebroken door emotie ...…
Reizen in boeken.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.067 Is zorgeloos en vrij ronddwalen
door exotische tuinen of
eindeloze duinen
op reis gaan in de tijd
op zoek naar mensen en
leefgewoonten
je bewegen in het verhaal
je zelf helemaal
los laten.…
Ontsluimeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 langzaam kruipt de zon uit haar schulp
als zij zich uitrekt over wegen en landerijen
om in alle schoonheid de mist te verjagen
de bladeren hun kleuren terug te geven
genieten de dieren in de duinen nog van
geruisloze stilte voordat de stad
werkelijk ontwaakt en zij deze kalmte
zwijgend verruilt voor geluiden van alledag…
Windgolf
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
709 dagen korten
in het nachttij
van een dromendichter
sterven in de duinen
van het eigenzinnig hart
woorden staren
wangenbleek
naar het ongekende afscheid
waar ik de zilte vloed
in mijn zakdoek druk
zilverwit
sterven vleugels
door de stilte van een open zee
op vreemde vogels
schrijf ik blauw wat eenzaamheid is…
bittere coniferen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.328 zeven dagen al wandel ik
met de houtvester de duinen door
en teken ik op de kaart percelen
voor nieuwe dennenakkers
maar ik verafschuw stammen
in dichte gelederen waar eeuwig
schemer hangt en zang
van kindertotenlieder
morgen ben ik weg
2 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 64…
BADERS HARTEWENS
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.392 Dwars door de tuinen
Van roos en ranken
Zich ’t pad te banen,
Dan door de lanen
Van zand en dennen
Vluchtig te rennen
Tot waar de kruinen
Van hoge duinen
In ’t blauwe blanken
En zo te naderen
Met zwellende aderen
In laatste loop
De harde golven
En, overdolven,
Hun koele doop.…
Lichte golven
netgedicht
4.9 met 29 stemmen
397 ik zie je staan
op de rand van
water en zand
een speelse wind
blondeert in
lichte golven je haar
je lach ruist
blauw met
opspattend schuim
dat wit vervliegt
in het warme
diep van het duin
je blik straalt
al een lente
ontluikende zon
jij bent natuur
met niet meer dan
een niemendalletje om…
Het witte laken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
599 gedachten vlokken
jagen zonder
het serene wit
haken tot obstakels
hoge duinen
waar geen uitweg is
warrelwinden kolken
draaien horendol
de geest op hol
in uitgeraasd
herneemt de rust
vermoeid haar stilte
strakke orde
en geen vlokken meer
het witte laken doet zo zeer…
Nog steeds prenataal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
656 het huist al
in warme tuinen
struint op beschutte
plaatsen in de duinen
jaagt met de
vogels in lied
en gebied bij het
zonnig lengen van dagen
het cirkelt rond
in takjes met vragen
hoe krijg ik dit jaar
mijn nest van de grond
het is mijn lente
nog steeds prenataal
zij wordt geboren in een
totaal onverwacht ochtendgloren…
Eendimensionaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 luchten zijn geklaard
alle lijnen getrokken
ieders schuld verhaald
nu waarde is gewogen
en de schemer naar
waarheid ingevuld
kan het helderwit nog breken
het gras zijn duinen nog waaien
zijn wildgroei beteugelen
graniet tot gruis verweren
mocht het volmaakte
zijn treden nog struikelen
op schreden nog keren…
uit rots gehouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 over knerpend grind
wandel ik hand in hand
met zachte woorden
naar het kerkhof
ik houd ervan om naar jou
te gaan te voet alleen
in een onophoudelijke regen
doordesemd van aardse kleuren
als een opgewaaide rode duin
in de woestijn een wiegelied
van zachte woorden
uit rots gehouwen je naam…
GP 3 mei 2020
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
826 Het is bár duur, neem brood en koffie mee
Al wordt milieuvervuiling om te snijden
De race mag scheurend Hollands duin kastijden
We danken dit aan ‘t vorstelijk gelobby
Voor die onwijs goed foute rechtse hobby…
je ogen golfden zee
netgedicht
3.4 met 185 stemmen
59.452 ik zag je haar
in blonde duinen
je ogen golfden zee
in donkergroen
licht vlocht blauw
in zonnestralen
bruinde huid
uit wit van toen
we ontsluierden
geloken blikken
huiverden van
liefde in elkaar
we kusten rood
tot roze vochtig werd
en aten nacht tot
aan de morgenster…
Warden en wierden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
437 Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
Afgevinkt !
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
76 Vink landde op een duin.
Maar vond het strand
net te veel zand
en vloog terug naar zijn kruin.…
de zee en ik
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.110 De duinen nog onvervuild
voelen de wind waaien
naar de landelijke polder
weg van de glooiende golven.
Boven het bruisende
bruine schuimende sop
schuift scheerlings een meeuw
naar haar zeeluchten kajuit.…
Fluister zandkorrels .....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
847 Neem mijn gewonde hart mee
fluister zandkorrels
zachtjes in mijn lange
blonde haren en proef
het leven in verwoestende
golven, die koppen tegen
de wind in naar het duister
als deze nacht voorbij is
wandel ik door de duinen
naar het licht en wacht daar
op de zon die mij roept en
samen met haar ga ik op in
vergetelheid, geen zandkorrel…
Zij brak schoonheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ik vond haar op strand
ontgroeid aan het zand
en zout van de zee
rankte in onstuimig
vallende golven
met wit bloeiend schuim
ik nam haar mee
maar zij brak schoonheid
in vertakte broosheid
stalde haar uit
op de scheidingsmuur
tussen duin en tuin
maar zij verdween
slechts een spoortje zand
dwarrelde nog op de rand…
gezandstraald
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 lopend door de duinen
de schuimkoppen ruikend
van een steeds woester wordende zee
zie ik de lucht gejaagd kleuren
oorverdovend zwart
gezandstraald weggeblazen
door storm en krijsende meeuwen
kom ik thuis weer langzaam tot rust
alleen m’ n stoppelkoppie
is nog wat zoutig en verward…
Tussen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
707 tussen strand en duin
en vlakke polders
staat mijn huis
tussen regen en wind
man, kinderen en dieren
heerst familiale sfeer
tussen willen en weten
en nog niet kunnen aanvaarden
regeert pijn
tussen dag en nacht
en lichamelijke aftakkeling
triomfeert een creatieve geest…
koraalrood
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
667 vandaag droeg de aarde
mijn hemel
laag
zoals een horizon
vol meeuwen
je keek naar mij
opnieuw en
nader
vertraagde
de zee
rondom tijd
en diepliggende duinen
slapend in elkaar
geen vragen over onbereikbare plaatsen
of landschappen anders
dan mezelf
het waren momenten van volheid
met bloemen overal…
Wolkers' wereld
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
853 Eiland van vrijheid, blonde duinen,
weidsheid, water, eenzaam struinen
door oneindig ogend land.
Vergezichten onder wolken
die het hemelsblauw bevolken.
Hollands paradijs op zand.
Boerderijen, mooie luchten
meeuwen schreeuwen, lange kust.
Wolkers' wereld: niets te duchten
dan de vrijheid en de rust.…