371 resultaten.
Zonnehemel
gedicht
2.2 met 257 stemmen
35.900 Loom druipt het fruit, de hitte veegt
de vloer met ons aan. Jouw schouder,
jouw oog, dat donkeren van een watervlek
op tafel. Mijn hand, maar iets dat me
weerhoudt. Er is een stralen
dat tussen ons in gaat staan.
----------------------------
uit: De bloedplek (2011)…
SPEL VAN TIJDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Verfijnde waterdamp doordringt het fruit,
hernieuwt klein leven tussen schil en pit,
speelt vrij, bescheiden, voor genezend kruid.
De sappige bollen hangen zwaar, toch loom,
roepen opgewekt bemoedigend: "Vooruit,
aanvaard de onvoorspelbare toekomstrit!"…
verstrengelde passie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 na de bruiloft van papier
spon zich het katoenen huwelijk
tot het houdbaar lederen
waarvan het fruit en de bloemen
zich inmiddels rijpen laten
in een houten verband
dat jullie hartstocht
om, voor, naast en met elkaar
gelijk haar oorspronkelijke passie
dat pact ook mag suikeren
dat jullie liefde
om, voor, naast en met elkaar
tot wollen…
Ergensooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Maar in mijn geheugen wachten
voorbije dagen tot ik hen weer opzoek
en in mijn slaap
keren nog oudere seconden naar mij terug:
een monnik stilletjes biddend in zijn donkere cel;
een piloot in paniek, zijn vliegtuig brandt;
jouw omhelzing die me kalmeert;
een geur van rook en fruit
en het geluid van een kalm kabbelende beek
in een vallei…
In Pretoria
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 De totale rust zal jou goed doen en
heel veel lekker eten als kogelbiefstuk
en fruit, ook in de vorm van witte wijn.
Adem het leven. Adem Christus Jezus en
de reine frisheid van de oceaanwind.…
Het inklinken van mijn ouders
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.969 een GFT-blaadje geeft tips
over duurzaamheid
ik veeg er de kliekjes in
achter de moestuin klinkt
de composthoop
in hetzelfde tempo als mijn vertraagde
ouders die elke keer dat ik hen zie
iets zijn gekrompen
zodra ze slapen kras ik
hun uiteinden in het ledikant
groente- fruit- tuin-
afval dat we over de asperges scheppen
compost van jaren…
vier de betovering - van harte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
694 van verleiding
als ledlampjes op de taart
straal jij het geluk van leven
als de altijd zingende vogel
springend van tak naar twijg
kwinkeleer jij jeugdig fortuin
de lift van de jeugdige jaren
brengt jou zo steeds hoger
op de ladder van het geluk
in het weten van de ervaring
dat niet alle dagen zonnig zijn
of vol van laaghangend fruit…
In Natura
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
698 Koppert Cress vecht dit uit tot de Hoge Raad
*
Bij tuínbouwbedrijf Cress
te Wèhl
Geen broodjes kroket bij de
lunch
Maar salades en fruit, müslicrunch
Zongerijpt is gezond,
alhoewel...
'In natura is toch niet fiscaal?'
Zegt Cress, 'ja, pluk mij maar weer kaal!…
De slechtste wensen voor 2026
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
435 Een weekje intensive care
voor mensen die in supermarkten
uitgebreid (met hun armen gespreid)
boven het fruit staan te hoesten.
Een stevige eik voor de wegpiraat, een
afgeblazen middelvinger voor iedere
vuurwerkknal die vanaf vandaag nog
de lucht ingaat. Ontslag voor activisten
die doorslaan in witte-mannen-haat.…
zonder uitstel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
417 Het zinnelijk vermalen van wortels
fruit en plant
de oren gespreid als vleugels van
verlangen naar het ritme van de zee.
De valstrikken en begoochelingen
alles is vergeten voordat zij
de tijd en de dood overwonnen
zoals het taaie struikgewas
en de wilde olijfbomen stellen zij
de zwarte varkens van Atokos
het leven niet uit.…
Verlangen
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
5.377 ~~**~~
Ik lig op bed
dromend over jou
Naakt lig je naast mij
ik zie een geweldige vrouw
Je kijkt me aan
met ogen van verlangen
Ik kijk naar je ogen
en zie deze gedachtengangen
Lippen raken elkaar
je smaakt naar zoet fruit
Ik ruik de heerlijke geur
van je zachte huid
Ik kus je nek
zachtjes, stevig en heel langzaam…
Herfst
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
87 De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Dat huis waar de tuin een fresco was
van bloemen, fruit en groen
waarin we heerlijk speelden
elke warme “zondagnoen”
en ied’reen wanneer fonkelden
de pretlichtjes der nacht,
rondom een konkelfoezend vuur
tesamen werd gebracht
Dat huis waar nu geen grootmoederkloek
meer opendoet de deur
en waar geen grootvader meer leeft
als een patroon…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 zuiver en jong
is nog de wijnrank
als zich de liefde meldt
met prachtig de loten
die zij spruiten laat
rijk en vol is het leven
in het volle besef
geniet elk moment
als druiven in trossen
het terroir van de wijngaard
als seizoenen verstrijken
rijpt zich de liefde
tot donkerrood fruit
witte chocolade
dan wel kruidige rosé
van druif…
mijn droomwereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
950 de hemel
Als de zon in de heldere lucht
Waar géén auto of afval is
Waar géén vervuilende mensen zijn
Mijn droomwereld is hier
Als grote en wilde bomen op de helling
Als kabbelend water tussen de bomen
Waar vissen en vogels rustig leven
Waar géén kooien met dieren staan
Mijn droomwereld is hier
Als een etende beer bij de rivier
Als fruit…
Ronald
hartenkreet
4.5 met 31 stemmen
1.286 naar je mooie bruine huid
Je spieren hard en glad
Mijn zalig tropische fruit
Ik kijk naar jou.......
mijn hart voorgoed verloren
Wil diep in je wegkruipen
Je voor eeuwig bekoren
Ik kijk naar jou.......
wil je voelen beminnen
Verstrengeld vol passie
steeds opnieuw beginnen
Ik kijk naar jou.......…
Wantje en Karel
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.682 De een vlocht haar een bloemenkrans,
De andre schonk haar fruit;
Men verzocht ze tot de dans:
Wantje lachte ze uit.
Karel was een flinkse maat,
Struis en bruin van vel;
Al de meiskens uit de buurt
Vonden Karel wel.
Ze belonkten hem zo teer
Door de groene ruit...
Hij keek toch naar hen nooit weer, -
Karel lachte ze uit.…
'Ik heb het Rood van ’t Joodse Bruidje lief’
gedicht
3.1 met 7 stemmen
5.805 …het broderietje kruip ik over, ‘t kuise
blozende vergood ik, schroomvol ruisende
de rode gewaden als bijna-dode wingerdbladen
om haar heen, een ruif is zij mijn haverkist,
mijn stoof van suikering, de kozende struise
een struikje broos, ik heb mijn hand op dit
broodje gelegd – de ruiker van haar konen
rozen, zij is het blote fruit aan mij geopend…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
Jean Paul Sartre
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 Het existentialisme,
legde je onnavolgbaar uit,
is pas écht humanisme -
en dat bleek filosofisch fruit,
vitamine, voor mijn denken.
Ik bleef je lezen, telkens weer -
maar zag verwantschap slenken.
Jij koos soms averechts; dat deed zeer.…
BioBescherming
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
576 Wie durft beschadigd fruit te eten,
dat wormstekig in de winkel ligt?
Ook mensen willen beschermd worden.
Tegen eng en smerig ongedierte.
Zonder beschermingsmiddelen,
worden mensen onbeschermd ziek.
Wie houdt er nu van grijze muizen?
Van ratten die leven in riolen?
Van wormen die in meubels boren?
Wie is er dol op luizen?…
Als het stroomt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 nooit genoeg
ik voel je nooit te lang
er is iets in je armen
waar ik altijd naar verlang
je draagt me zonder moeite
de zon zegt ons gedag
duizend sterren stralen
in je ogen en je lach
je vult mijn hart met kussen
we dansen in de nacht
het gras aait onze voeten
huid op huid zo zacht
je handen strelen teder
de droom, de bron, het fruit…
KERSEN
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.691 Knaap, breng mij kersen op een zilvren schaal,
Strooi blanke rozen over ’t frisrood fruit,
Drijf ’t licht der zon met purpren voorhang uit
En buig de schenkkan naar de wijnbokaal.…
Dorps-idylle
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.069 De wingerd, rood op witgekalkten muur,
Laat op het fruit scharlaken blaadjes vallen.
Verlegen blozend, staat de boer te mallen,
knipoogt, verblind door meisjes oogazuur.
- "Roodkapje, zeg! kon trouwen jou bevallen,
Blij werd mijn huisje en warmer 't wintervuur!"…
Uitgelicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 laat weten hoe het er voorstond
Mijn blik wordt zonder te blozen gelezen
Ontkenning geeft geen zin
Je snapt mijn hele wezen
Humoristische benadering, houden wij erin
Wanneer ik mezelf niet begrijp
Leg je het mij gewoon even uit
Angstig ben ik zelden, tot je weer iets uit mij knijpt
De appel valt ver van de boom, echter wel het friste fruit…
Individu
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
1.249 Er is maar één kassa open
Smal is het pad
Snel de boodschappen lopen
De caissière is bezig
Iedereen wacht ongeduldig op zijn beurt
Mensen kijken zuur en cru
Individu
De lopende band is gevuld
Langzaam schuift alles naar voren
Ik proef het ongeduld
Ik kan het duidelijk horen
Ik pak alles in dozen
Maar heb het fruit…
Ruimtelijke ordening
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
959 het komt door de maan hangend in mijn haar,
treurend, niet zoekende naar een ruimere baan
maar naar zijn schaduw, onder de kale takken
daar, waar de kustlijn is, een zeeënkloof die zingt,
trillend als nanometers van schijnbare stilte
samengeperst zweet, geuren en ogen,
dichtheid waar geen licht is noch lucht
als in de zonkern of in het fruit…
Geestelijk goud
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
679 (voor Mirjam)
Ik kon je geen aardse schatten bieden,
ook al had ik dat zo graag gewild,
weelderige hemelbedden en schone lakens,
schalen vol rijp fruit en wijnen van allure,
landhuizen in wijdse bossen of aan de frisse
oceanen, privé-helicopters en bubbelbaden.
Ik ben slechts een arme dichter, die met
heel weinig genoegen moet nemen.…
Lintjesregen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 En kwam augustus in het jaar
dan had de eik het extra zwaar
want al dat geurig sappig fruit
stak hem de droge eikels uit.…
DE SEIZOENEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Langs de zoom der bruine heide
Zweef zo ijlings niet voorbij,
Zet Uw ben met fruit terzijde,
En tot afscheid zegen mij.…