421 resultaten.
Langs de sprookjeskant
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
478 haar schalkse ogen
dwaalden steeds vaker
langs de sprookjeskant
ongeziene feeën en
kabouters liepen daar
gewoon hand in hand
in een overkoepelende
dimensie scheen de
zon zijn twee halo’s
er waren mensen
maar hun aanwezigheid
was op gasten niveau
zij domineerden niet
maar schouwden toe met
bewondering hoe alles ging
leken…
Stille liefde
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.376 Ik wachtte ongezien op enige afstand
tot je uitgezeten was, en
haastte me toen om de warmte van je billen
nog te speuren.
Misschien loop jij onderwijl
wel achter mij aan,
eveneens op zoek naar een heimelijke
aanraking.
Mijn lief
laten we de achtervolging toch staken
en elkaar met lijf en ziel omarmen.…
Koffietijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
526 Nergens morst zelfs stolt tot woord
Wat wisselt blijkt louter verschiet
En uit de keuken werd gehoord
Er klonk straf als een pamflet;
“Het leven is een pittig bakkie
met onuitsprekelijk diner
of met een schamel prakkie
De koffie heb je zelf gezet”
Soms lijkt dat expres zo
Maar kom omarm ieder verzet
Niemand schenkt er iets verkeerd
Ongezien…
Tussen heg en steg
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.134 ogen zie ik nog
de granieten keukenvloer
geëmailleerde pannen op het vuur
het bleekveld en de moestuin
een houten schuur op 't oude erf
die mijn vader zelf ooit bouwde
tussen overpad en achterbuur
er wonen andere mensen nu
achter de strak gevoegde muren
die elegante tuin en dubbel glas
ja, ik stond te gluren, even maar
en zag wat ongezien…
Vervloekte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Zijn cocaïnebloed stroomde ongezien
de aarde in, een verschrikte duif draaide zijn
nek als vanzelf te ver door, viel als een rijpe
appel op zijn aangehaalde hartstilstand.…
Zelfacceptatie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
731 Ongezien, maar blij. Ik ben ik en
gelukkig niemand anders.…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 kieren, magere lijven gekluisterd
aan ketting van de tijd, glippen
langs de gekozen paden om de
daadkracht in te lijven, slierten
wierrook waart langs vagevuur
en blinde hellegaard, dooft de gulle
lach om al té vastberaden lippen,
maakt dat ik dit niet kan verklaren,
waarom ik in de nog te tellen uren
niet mag blijven zwijgen, ongezien…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 je tijd, zo spaarzaam,
voel ik me in no time
op het spoor hoe kort 't moment
van huid en haar en stem,
om mij gewaar van het blijvende
in alles wat verandert, gaat en komt,
gewaar hoe onze bron dezelfde is
eender als die van dier, insect, het blad,
zwart vastgeplakt op straat,
dan oplost in de regen
en ook de as,
maar ons huis in het ongeziene…
Bloot en onbedekt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 gaan
die jas is nu kapot
de kou dringt door de gaten
je voelt je bloot en onbedekt
er zijn geen andere maten
de koffer is maar half vol
je kleding blijft hetzelfde
de dubbele bodem is in tact
met foto's en herinnering
zij zullen weer de steden zien
die wortels gaan ze zoeken
je zult ze nooit op kunnen doeken
ze zijn van jou ook ongezien…
alles heeft zijn uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 het zonlicht valt
op de lege tafel
kruimels blijven over
gaten glippen ongezien
naar binnen in deze
rafelige dag
buiten kronkel je
je een weg
door de wei die
kleurt in zoveel
tinten groen
je loopt jezelf voorbij
verbeten zoek je
de draak
het veelkoppige monster
dat je pijnlijk uitholt
en de dood
buigend begroet
krassende…
crux'je-ontroer-mij-nou
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
186 poëzie vermag
te zijn, of niet
kleingeestig
deze woorden zijn dicht-
gekit met natte vingers
langs afgemeten latten
rond gestes van sensitiviteit
ingemetselde wederkerigheid
zonder vraag
in behoeftes voorzien
waarvan bovendien voordien
geen enkele notie bestond
geen lid een motie indiende
zeg maar tien tot tachtig procent
ongezien…
Geen reden om te klagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
661 Dan blijft een naar gevoel vanbinnen knagen
Dat wat nog komen moet wel mooi kan zijn,
Bijzonder zelfs en moeiteloos te verdragen,
Maar nieuw en ongezien, dat wordt het niet.
Kan ik die kille onrust doen vervagen
Door uit te kijken naar iets helemaal anders
En mij aan hele nieuwe dingen wagen ?…
Een feeeriek lichtspel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 door herinneringen
te bewaren kan ik
het lijnenspel uit
het schilderbestand
beter bewaren
Iedere streek
tekent zijn eigen
contrast scheidt de
vlakken en schaduwt
zelfs wit en zwart
In het feeërieke
lichtspel van manet
bepaalt gloed de sfeer
waarin het tedere spel
zich ongezien afspeelt
omdat emoties de
weg gewezen worden
door…
Mazen en pumps
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
314 Ze staan in de sociale ruimte
dat wil zeggen in het onvrije veld
gelimiteerd in vrijheid voor gekken en halve dwazen die bewegen
en klimmen door mazen
maar altijd ongezien door quasi opvallend de regels in hun hoofd
net bijtijds te repeteren
de demons de dieven de pumps en de shrinks
de halve malloten en hele debielen
ook gij, ja daar…
[ We roepen heel veel ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
376 We roepen heel veel
zienswijzen, onderzoeken --
zelden ons standpunt.…
Braba Nostra
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
663 De misdaadscene verplaatst zich naar het zuiden
De wietproductie levert daar grof geld
En dat leidt bijgevolg tot meer geweld
Zodat gemeenten nu de noodklok luiden
Misschien valt het nog wel een beetje mee:
Het zijn wel gangsters met een zachte g…
DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.604 Weldra zijn over alle horizonnen
mijn ongeziene blikken de een'ge zonnen.
----------------------------------------
doom - damp, mist, nevel
vout(e) - gewelf
vest(e) - stadsmuur, wal, stad…
leven is verbijzonderen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.173 op de vraag waartoe
een mens op de wereld is gezet
valt uiteraard met het vorderen in jaren
minder algemeen te antwoorden
zuigen eten lachen kruipen lopen leren
ja te antwoorden met twee woorden
of als nee gevraagd is nee
altijd met fatsoen op je tronie
te trouwen in de wolken
je werkt in het vertrouwen
dat je ongezien aan een toekomst…
Wapenfeiten
gedicht
3.6 met 13 stemmen
8.523 Want zij zoeken
en vinden, vroeg of laat, de ongeziene,
de ene ware stoot tussen de ogen
die men verwacht en nergens, niet zal weren.…
Zo dicht bij Kerstmis al...
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
672 De kaarten en de pakjes zijn gekocht
maar haastig lopen mensen door de straten
alsof er ongezien toch iemand achter hen
met wapens of gevaarlijk spul hen voortdrijft.
Waar is de vrede die we allen zoeken?
Waar is 't geluk dat wenkt en wordt beloofd?…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Zijn witte bloed
stroomde ongezien de aarde in, een verschrikte
duif draaide zijn nek als vanzelf te ver door,
viel als een rijpe appel op zijn aangehaalde
hartstilstand.…
Spijbelende beloftes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 fluisteren
maar hoorbaar spreken tegen het gesteente
dat moest zwijgen, geen langgerekte
palissades maar wat gestapelde
kluiten uit het woeste water dat
weigerde te drijven
- buurvrouw, jij bent de verlosser
van zware lijven, en als in koor
toetst elke piano de schreeuw
van de pasgeborene -
en toch strompel ik terwijl
mijn schreden ongezien…
ze zeggen dat hij verder leeft
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
656 ze zeggen dat hij verder leeft
in elke mens van goede wil,
die zich graag ten volle geeft
liefst ongezien en stil.
misschien leeft hij ook voort in mij
als ik meer aan d' anderen denk
en zonnehartelijk en blij
hen 't beste van mij schenk.…
De parel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 verlangen begeesterd op zoek naar
de parel, ver van je weg, los
alleen, met magenta en smaragd
het eens vinden van de ene die het
ganse palet laat zingen, de handen
gevouwen tot vlammend gebed, voorbij
emoties vrij om oranje te stromen,
terug in de eerste en eeuwige kracht
als niemand me drijft behalve de
vlam die vreugde belooft in ongezien…
WANEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
486 niet zoals bij mensen
van adel die zich titels aan meten
en zich hierdoor verheven menen te weten
die soms plechtig schenen te moeten schrijden
als teken dat ze zich beter dan een ander wanen
nee deze wezens zijn trots enkel
op zichzelf op wie en wat ze zijn
van nature weten ze ingetogen te glijden
in een of andere vijver of slootje
ongezien…
Overstijgende stap?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 verschil, als je
aandachtig luistert, hoe de
donderwolken van gisteren
braken op het aanbeeld van
de zon haar gouden haren tot
de verbeelding spraken om de
oorsprong niet te vergeten,
het raakt het hart van de
innerlijke wetenschap,
een eigen beheersing van
geweld en twijfel, dat
alles er toe doet, wat niet lijkt
te zijn maar ongezien…
Dode eend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
537 Het is dat ik hem zag,
maar anders was hij voor eeuwig ongezien
gebleven. Prooi voor de ratten. Gatver, dat
ja en
geen waardige begrafenis met bevriende eenden
en een grafrede van zijn allerbeste vriend.
Zijn ontzielde kopje hing slap onderwater en
een spierwitte zwaan zwom trots langs zijn
levenloze lichaam. Zeer misplaatst.…
Held
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Wie wordt zelf nooit eens opgetild,
hoewel trouw tot zijn dood misschien
door een echte held helaas ongezien
hij zijn kleine plicht volbracht
zonder ooit de geringste klacht?
Held zijn is maar relatief.
Historie werkt correctief.…
Winterstille maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De maan gaat ongezien
voorbij het sterrenlicht
zacht, maar zo ver weg
warmte geeft hij niet
ik voel me weer een nacht
weer een nacht
een nacht
ik voel me weer een nacht
alleen, een zwarte maan
een zwarte maan
zwarte maan
waar niemands licht op schijnt
Ik adem ja en nee
of morgenvroeg de zon
zal schijnen in mijn tuin
of er iemand…
Geen nummer voor noodgevallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
153 een doffe dag, die niet meer week
er was niemand aan wie de stilte
zich kon vastgrijpen
geen stem, geen hand achter
een telefoon, geen nummer
dat op haar wachtte,
alsof een mens pas verdwijnt
wanneer verbindingen,
verbannen één voor één,
hun licht doven
ergens tussen de vloer
en verwarming
bleef de vraag liggen
hoeveel pijn kan ongezien…