14189 resultaten.
Een mythisch beeld?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Men zou zelf die schilder willen zijn
om het aardse linnen te bekladden
in de kleuren van de regenboog de
diversiteit te bewaren om dat mythisch
beeld in z’n archief op te slaan
het betreedt een bont verlichte weg
voor nu, voor later en voor altijd.…
Lang geleden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 Doch tijd, d’ illusie van vervlogen vreugd,
heeft ons getekend tot het beeld van heden
dat slechts op verre toekomst zich verheugt
en liever niet meer denkt aan ver verleden.…
Schone lei.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Beelden gaan voorbij.
Worden als sporen gewist.
Dan een schone lei.…
Wisent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Nabij het modderige pad,
aan de rand van het Noorderplantsoen,
staat, in scherpe schaduwen gevat,
de grijze wisent in 't groen.
Massief en vol intense kracht,
de kop strak naar de grond gebogen,
houdt hij roerloos de wacht,
hij kent angst noch mededogen.
Dreigend en aanvalsbereid,
door kastanjebomen in de rug gedekt,
hunkert hij naar de…
Precies en vaag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Het ging over precies
Dat we alles zo netjes,
precies willen doen,
In de pas
Elk snippertje in de goede bak bijvoorbeeld
De dag beginnen met
citroen met gember
Dat niets overgroeit
Vooral dat niets fout
In één stroom meerinnen
Dat ik soms zo genoeg
Van mijn eigen pedanterie
Dat ik nooit schreeuw
Of nooit gil
Genoeg stof voor de sauna…
Op een bed van veren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Tussen droom en daad laveren
heldere dan weer bleke beelden.
Wilde ganzen gakken het afscheid
de vlucht van kraaien voor het licht.
Het wenden van de zonnebloem
haar bloei door lucht en vogels verteerd.
Aan de andere kant van een muur alleen de contouren
iemand die hier was en verdwenen is.…
Ik ben het beu.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 Wie doet er mee?
De woelige zee en vieze lucht maken ons ziek.
Chemie met vliegtuigen uitgestuurd als gif tegen elk leven.
Mijn lijf reeds ziek, maar ik nog niet.
Daarom die roep tot creëren; verbeeldt en het wordt je deel.
Gedachten verzetten piramiden.
Al gehoord van het Noro-virus? Weg ermee. Toveren is de boodschap.
Een nieuwe aarde…
Mind blowing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Eens was er niets
behalve iets
dat alles bevatte:
het Kosmisch Ei.
Met een oerknal
knalden ruimte en tijd
de leegte in:
Ginnungagap.
Sterren ontstonden,
energie, materie,
donker of licht:
Jin en Yang.
Zwarte gaten
vormden wormholen
naar parallelle universa
elders.
De mens,
denkend nietig klompje
sterrenstof in de goldilockzone…
moeder
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.055 Gisteren zag ik je weer
heldin uit mijn verleden
oud, en de dagen zat
maar schijnbaar nog tevreden.
Je gaat je eigen gang
probeert een manier te kiezen
die op de jouwe lijkt
wilt de grip niet graag verliezen
Maar achter de facade
zie ik ontsteltenis
een beeld dat wordt verdrongen
voor dat wat er nog is.…
Niets in mijn schoen
hartenkreet
4.0 met 43 stemmen
5.097 Beste Sint
dit jaar hoef ik niets in mijn schoen
ik wil u vragen dat bij anderen te doen
er zijn zoveel kinderen met helemaal niets
ik heb een computer, gameboy en een fiets
ik weet natuurlijk wel wat te vragen
maar als ik dan die beelden op zie dagen
op de tv van kinderen met oude kleren
en zonder school om iets te leren
armoe, honger…
dromerij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.953 geruisloos kwamen ze weer
te voorschijn, vertrouwde
beelden uit mijn kinderjaren
het huis en de buurt waar ik
ooit woonde, de kerk en
de oude jongensschool
toch zag ik ze nu anders dan
voorheen, was het dorp met
een gouden gloed omhuld
sluimerden straten en bomen
in een stralend, tijdloos licht
de ochtendzon…
oude stenen
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
644 het beeld met geduld
om weer iets van de toekomst te lenen
dat nu nog met nevel is omhuld…
Open eindes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 het waren slechts beelden
die met elkaar speelden
als in een vluchtige klucht
tekens uit oude geschriften
met eigen haken en ogen
die zich niet wilden schikken
mijn orde was chaos
toch vormden zich woorden
alsof zij elkaar beter hoorden
samenwonend in zinnen
was het een moeizaam beginnen
maar zij voltooiden toch hun verhaal
vol transparant…
Voortvluchtig
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.035 Ik lig hier leeg en koud
Ik werd dus niet zo oud
Maar wat een mooie vlucht
Zuivertransparant
Klinkt iets uit een gewelf
Witter wordt mijn beeld
“Heb jij dit zo gewild?”
Was ik het dan toch zelf?…
Niet bedoeld als godslasterlijk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
491 Wist ik veel dat dit oude schubreptiel
Symbool staat voor een revitaliseren
Herbronning, inzicht, creativiteit?
Dat god een ezel was, sneed door mijn ziel
Maar nu kan ik het niet langer negeren
Niet altijd staat iets wrangs voor lelijkheid…
vertrouwde melodie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 hoe m'n ogen vochtiger worden
meer dan bewogen naar het
verleden dwalen
bij het luisteren naar een oude
melodie waarin het dorp uit
mijn jeugd weerklinkt
hoezeer vertrouwde beelden
en geluiden me nog altijd
weten te raken
in wat mij ooit geborgenheid
schonk, doorheen het leven
nooit verloren ging
hoe het kind in mij me nog…
tussen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 In de echo van oude woorden
leeft nog altijd het beeld
dat vlinders
verbranden in de vlam van liefde,
dat meisjes van veertien
de volle maan zijn
in de hemel van mannen.
Ik was een vlinder.
En toen ik vloog,
wierp ik mij
tussen nieuwe woorden,
in het diepe,
om te ontsnappen
aan het vuur.…
Afscheid
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.526 Mijn niets ontziend gedachtenbeest
verlustigt zich, likt oude wonden.…
kunst loutert
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
954 weer zo'n verdomde zonsopgang
de rozevingerige dageraad
de oude visser telt heel langzaam
de pasgesneden inktvismoten
snij met een scheermes in het ros
de huid van Aurora gaat bloeden
haar lippen in de huid gekerfd
schilder ze voor eeuwig en langer vast
het beeld wil niet blijven, dwingt mij
keer op keer te snijden in haar vel
haar lippen…
Back-up
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
961 Resten in mijn hoofd de beelden,
eer zij toen woorden, zinnen werden
onuitwisbaar ingeprent.
Al blijft van deze oude tekst
ook als ik die zou herschrijven
de eerste versie onbekend.…
Boetzelaerpark De Bilt, entree Blauwkapelseweg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 Zij kijkt nu op mijn rug
ik zwaai met gedachten
zie op naar beelden
die hier woorden dichten.…
Vervagende beelden
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
809 zij tuurde gisteren
naar het trieste grijze weer
de koude bleef stil in de lucht hangen
in voorwaartse vlucht
zij steunde op haar armen
verzucht door weemoedige gevoelens
zucht o zucht
ergens binnenin was zij weer kind
ziet zij zichzelf als klein meisje zitten
in vervagende beelden
over oud en nieuwjaar
ging zij terug in de tijd…
Grootmoeders portret
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.308 En de oude in haar leunstoel met bril en toer,
Keek op bij deze rede:
‘ Wie zou dat schone kindje zijn?…
Gij speelt er altijd mede.’
-----------------------------------------
toer: geplooid lint over een vrouwenmuts
1870…
uiteindelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 elk beeld vertelt een oud verhaal
rond mooie woorden struikelt het gevoel van
volgepakte zinnen
om te beginnen was er nog een zachte foto
en een valse naam, die
afscheid aan zijn slippen droeg
waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit
geen uitgestippelde staketsels
of een patroon naar nieuw
duinenzand grondt helm
aan zee verlaten…
Watermolenpad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
705 te wonen
zo ontstond dit idyllsch beeld
bij een drooggevallen watermolen.…
Mijn levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Een heuveltje in het landschap
deze leistenen daken van de boerderij
onder de hoge rug en de ronde bil
langs de Oude Landweg
Moet je een stedeling zijn zoals ik
om de schoorsteen te laten roken
en de beelden in elkaar te schuiven
tot mijn eigen naakte lichaam
op een schapenvacht voor de open haard
wachtend op liefkozingen van mijn man…
Sliep uit
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.628 .'
De vrijwillige molenaar, scharrelvleesafvalsnor,
te oud om nog auto te rijden.
Te oud en trouwens zo vroeg in de lente
is het te glad en te koud.
Brom, een klomp portret; een beeld merk.
-----------------------------
uit: 'Ware grootte', 2008.…
Levensvreugde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 zij uiteindelijk ook dat zij
klaar zijn met het leven
soms kijk ik om me heen
wordt overspoeld door al die wanhoop om me heen
ik voel, ik lijd omdat mijn medemensen lijden
laat de beelden binnen komen
door je hart naar buiten stromen
mijn oude hond zou ik nog zo'n pil niet
geven ook al slaapt hij zo wat
de hele dag in zijn warme mand…
Ons oude huis ligt plat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
490 Mijn voorgevoel zei me: ga door je " oude" straat,
en zo toog ik richting mijn geboorteplaats.
Moest even zoeken, er stonden flats,
het parkje van voorheen was weg.
De kerk in het midden houdend met mijn rug
er naar toe,
dacht ik nu moet ik vooruit, maar weet niet hoe?…
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 Blijf moedig ouwe dichter
schrijf je pen niet stuk, anders
blijven boeken zonder lezers,
verlaten onder stof, vergaan tot
kruimels van gedachten, die
je opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal…