Alle inzendingen over oude beelden

14189 resultaten.

Sorteren op:

Een mythisch beeld?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Men zou zelf die schilder willen zijn om het aardse linnen te bekladden in de kleuren van de regenboog de diversiteit te bewaren om dat mythisch beeld in z’n archief op te slaan het betreedt een bont verlichte weg voor nu, voor later en voor altijd.…
Pama5 december 2019Lees meer >

Lang geleden

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Doch tijd, d’ illusie van vervlogen vreugd, heeft ons getekend tot het beeld van heden dat slechts op verre toekomst zich verheugt en liever niet meer denkt aan ver verleden.…

Schone lei.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Beelden gaan voorbij. Worden als sporen gewist. Dan een schone lei.…
martin valk13 oktober 2021Lees meer >

Wisent

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Nabij het modderige pad, aan de rand van het Noorderplantsoen, staat, in scherpe schaduwen gevat, de grijze wisent in 't groen. Massief en vol intense kracht, de kop strak naar de grond gebogen, houdt hij roerloos de wacht, hij kent angst noch mededogen. Dreigend en aanvalsbereid, door kastanjebomen in de rug gedekt, hunkert hij naar de…

Precies en vaag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Het ging over precies Dat we alles zo netjes, precies willen doen, In de pas Elk snippertje in de goede bak bijvoorbeeld De dag beginnen met citroen met gember Dat niets overgroeit Vooral dat niets fout In één stroom meerinnen Dat ik soms zo genoeg Van mijn eigen pedanterie Dat ik nooit schreeuw Of nooit gil Genoeg stof voor de sauna…
Ralameimaar8 december 2023Lees meer >

Op een bed van veren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Tussen droom en daad laveren heldere dan weer bleke beelden. Wilde ganzen gakken het afscheid de vlucht van kraaien voor het licht. Het wenden van de zonnebloem haar bloei door lucht en vogels verteerd. Aan de andere kant van een muur alleen de contouren iemand die hier was en verdwenen is.…
J.Bakx7 januari 2024Lees meer >

Ik ben het beu.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
Wie doet er mee? De woelige zee en vieze lucht maken ons ziek. Chemie met vliegtuigen uitgestuurd als gif tegen elk leven. Mijn lijf reeds ziek, maar ik nog niet. Daarom die roep tot creëren; verbeeldt en het wordt je deel. Gedachten verzetten piramiden. Al gehoord van het Noro-virus? Weg ermee. Toveren is de boodschap. Een nieuwe aarde…

Mind blowing

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
Eens was er niets behalve iets dat alles bevatte: het Kosmisch Ei. Met een oerknal knalden ruimte en tijd de leegte in: Ginnungagap. Sterren ontstonden, energie, materie, donker of licht: Jin en Yang. Zwarte gaten vormden wormholen naar parallelle universa elders. De mens, denkend nietig klompje sterrenstof in de goldilockzone…
Jack Stoop14 september 2020Lees meer >

moeder

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.055
Gisteren zag ik je weer heldin uit mijn verleden oud, en de dagen zat maar schijnbaar nog tevreden. Je gaat je eigen gang probeert een manier te kiezen die op de jouwe lijkt wilt de grip niet graag verliezen Maar achter de facade zie ik ontsteltenis een beeld dat wordt verdrongen voor dat wat er nog is.…

Niets in mijn schoen

hartenkreet
4.0 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.097
Beste Sint dit jaar hoef ik niets in mijn schoen ik wil u vragen dat bij anderen te doen er zijn zoveel kinderen met helemaal niets ik heb een computer, gameboy en een fiets ik weet natuurlijk wel wat te vragen maar als ik dan die beelden op zie dagen op de tv van kinderen met oude kleren en zonder school om iets te leren armoe, honger…
Wim Niesten29 november 2005Lees meer >

dromerij

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.953
geruisloos kwamen ze weer te voorschijn, vertrouwde beelden uit mijn kinderjaren het huis en de buurt waar ik ooit woonde, de kerk en de oude jongensschool toch zag ik ze nu anders dan voorheen, was het dorp met een gouden gloed omhuld sluimerden straten en bomen in een stralend, tijdloos licht de ochtendzon…

oude stenen

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 644
het beeld met geduld om weer iets van de toekomst te lenen dat nu nog met nevel is omhuld…

Open eindes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
het waren slechts beelden die met elkaar speelden als in een vluchtige klucht tekens uit oude geschriften met eigen haken en ogen die zich niet wilden schikken mijn orde was chaos toch vormden zich woorden alsof zij elkaar beter hoorden samenwonend in zinnen was het een moeizaam beginnen maar zij voltooiden toch hun verhaal vol transparant…
wil melker21 januari 2016Lees meer >

Voortvluchtig

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.035
Ik lig hier leeg en koud Ik werd dus niet zo oud Maar wat een mooie vlucht Zuivertransparant Klinkt iets uit een gewelf Witter wordt mijn beeld “Heb jij dit zo gewild?” Was ik het dan toch zelf?…
Jeroen Zwaal12 september 2009Lees meer >

Niet bedoeld als godslasterlijk

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
Wist ik veel dat dit oude schubreptiel Symbool staat voor een revitaliseren Herbronning, inzicht, creativiteit? Dat god een ezel was, sneed door mijn ziel Maar nu kan ik het niet langer negeren Niet altijd staat iets wrangs voor lelijkheid…

vertrouwde melodie

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
hoe m'n ogen vochtiger worden meer dan bewogen naar het verleden dwalen bij het luisteren naar een oude melodie waarin het dorp uit mijn jeugd weerklinkt hoezeer vertrouwde beelden en geluiden me nog altijd weten te raken in wat mij ooit geborgenheid schonk, doorheen het leven nooit verloren ging hoe het kind in mij me nog…

tussen woorden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 240
In de echo van oude woorden leeft nog altijd het beeld dat vlinders verbranden in de vlam van liefde, dat meisjes van veertien de volle maan zijn in de hemel van mannen. Ik was een vlinder. En toen ik vloog, wierp ik mij tussen nieuwe woorden, in het diepe, om te ontsnappen aan het vuur.…
Akbar Ilbegi27 september 2025Lees meer >

Afscheid

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.526
Mijn niets ontziend gedachtenbeest verlustigt zich, likt oude wonden.…

kunst loutert

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 954
weer zo'n verdomde zonsopgang de rozevingerige dageraad de oude visser telt heel langzaam de pasgesneden inktvismoten snij met een scheermes in het ros de huid van Aurora gaat bloeden haar lippen in de huid gekerfd schilder ze voor eeuwig en langer vast het beeld wil niet blijven, dwingt mij keer op keer te snijden in haar vel haar lippen…

Back-up

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 961
Resten in mijn hoofd de beelden, eer zij toen woorden, zinnen werden onuitwisbaar ingeprent. Al blijft van deze oude tekst ook als ik die zou herschrijven de eerste versie onbekend.…

Boetzelaerpark De Bilt, entree Blauwkapelseweg

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 718
Zij kijkt nu op mijn rug ik zwaai met gedachten zie op naar beelden die hier woorden dichten.…

Vervagende beelden

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 809
zij tuurde gisteren naar het trieste grijze weer de koude bleef stil in de lucht hangen in voorwaartse vlucht zij steunde op haar armen verzucht door weemoedige gevoelens zucht o zucht ergens binnenin was zij weer kind ziet zij zichzelf als klein meisje zitten in vervagende beelden over oud en nieuwjaar ging zij terug in de tijd…

Grootmoeders portret

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.308
En de oude in haar leunstoel met bril en toer, Keek op bij deze rede: ‘ Wie zou dat schone kindje zijn?… Gij speelt er altijd mede.’ ----------------------------------------- toer: geplooid lint over een vrouwenmuts 1870…

uiteindelijk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
elk beeld vertelt een oud verhaal rond mooie woorden struikelt het gevoel van volgepakte zinnen om te beginnen was er nog een zachte foto en een valse naam, die afscheid aan zijn slippen droeg waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit geen uitgestippelde staketsels of een patroon naar nieuw duinenzand grondt helm aan zee verlaten…
switi lobi15 oktober 2012Lees meer >

Watermolenpad

netgedicht
4.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 705
te wonen zo ontstond dit idyllsch beeld bij een drooggevallen watermolen.…

Mijn levens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Een heuveltje in het landschap deze leistenen daken van de boerderij onder de hoge rug en de ronde bil langs de Oude Landweg Moet je een stedeling zijn zoals ik om de schoorsteen te laten roken en de beelden in elkaar te schuiven tot mijn eigen naakte lichaam op een schapenvacht voor de open haard wachtend op liefkozingen van mijn man…
Zywa30 november 2022Lees meer >

Sliep uit

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.628
.' De vrijwillige molenaar, scharrelvleesafvalsnor, te oud om nog auto te rijden. Te oud en trouwens zo vroeg in de lente is het te glad en te koud. Brom, een klomp portret; een beeld merk. ----------------------------- uit: 'Ware grootte', 2008.…

Levensvreugde

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
zij uiteindelijk ook dat zij klaar zijn met het leven soms kijk ik om me heen wordt overspoeld door al die wanhoop om me heen ik voel, ik lijd omdat mijn medemensen lijden laat de beelden binnen komen door je hart naar buiten stromen mijn oude hond zou ik nog zo'n pil niet geven ook al slaapt hij zo wat de hele dag in zijn warme mand…

Ons oude huis ligt plat

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Mijn voorgevoel zei me: ga door je " oude" straat, en zo toog ik richting mijn geboorteplaats. Moest even zoeken, er stonden flats, het parkje van voorheen was weg. De kerk in het midden houdend met mijn rug er naar toe, dacht ik nu moet ik vooruit, maar weet niet hoe?…
An Terlouw4 augustus 2015Lees meer >

Context ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
Blijf moedig ouwe dichter schrijf je pen niet stuk, anders blijven boeken zonder lezers, verlaten onder stof, vergaan tot kruimels van gedachten, die je opveegde voor je ziellepartners weer herhaald op een andere morgen, wachtende op de teksten die je brak in het samenkomen tot een gilde, waarin het nog ongeboren kind van taal…
Pama12 april 2019Lees meer >