616 resultaten.
Conservatorium
gedicht
3.3 met 26 stemmen
12.110 De ramen van het conservatorium staan wijd open
daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens
de vleugel jammert en klaagt
In het park scheren zwaluwen het gras
oogsten wind en insecten
Hoe te leven? Voor wat?…
Sevilla!
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
947 Het park van Maria Luisa
zindert levendig
onder de reflectie
van de gouden toren.
Talloze terrassen vol
rode parasollen,
ademen aroma´s van tapas,
lichte wijnen en vertier.
Orkestrivier!
Wervelende armen
dirigeren een denkbeeldige barbier
op de Puente de San Telmo.
Sevilla!…
WONDER
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.249 Ik zat op een bankje in het park
en zag in de verte een boom,
hoorde het geluid van een hark
viel in slaap en kreeg een droom.
Daar in werd ik opnieuw geboren,
ook werd ik in de kerk gedoopt.
Nu ga ik opnieuw bij Hem horen
dat is waar ik op had gehoopt.
Iemand stootte tegen mij aan
en ik keek in een vrolijk gezicht.…
De ramen zemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
699 ik woon in het park
der geestelijke onnozelheid
mij ontgaat niets en alles
maar ik word gestuurd
of wellicht om de tuin geleid
het stroomt over
voor mijn ogen
en lijk kunstig door de
werkelijkheid bedrogen
ik vul dus geen
zakken met zand
en schuif gewoon op
met de ademende vloed;
ik laat me de eb ontnemen
daar sluit ik de…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
Slotakkoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
801 Op een bankje in het park
vervloekt hij de volle maan.
Pas na zijn laatste compositie
mag het licht weer langzaam aan.…
De kunst
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.726 Of ze betraden gretig het park
op de dag van de eerste sneeuw.
Vanaf meegenomen keukentrapjes
legden zij vast hoe ijzel of rijp
van takjes toverstokjes maakte.…
Goed gesprek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
622 zijn grote liefde
in dit park gevonden.…
Onrustige natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 We beheren natuurlijke natuur,
alsof het onze eigen parken zijn.
Zeldzame dieren mogen blijven.
Wie het te goed willen doen,
zullen we bestrijden uiteraard.
Zij verdienen natuurlijk beheer,
behalve wanneer ze lekker zijn.
Zij wachten in megastallen af,
tot ze door ons gemest zijn,
en worden opgegeten.…
Vol bloemen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
186 Af en toe is Buiten meer
dan onderweg zijn
met een agenda vol
gezondheidszorg
met een hoofd vol
regeldingen
en een buik vol
stofwisselingsproblemen
maar ook een hart vol
levenslust
die me staande houdt
en uit bed haalt
Af en toe is Buiten meer
dan besmettelijke lucht -
de ruimte van een stil park
de vrijheid van mijn pure zelf…
Bestiarium
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
457 vlakbij de stad waar ik woon
net erbuiten dus, niet tè afgelegen
in een bosgebied,
is een park aangelegd
waarin bedreigde of speciale creaturen
zijn ondergebracht
ter leering ende vermaeck
de hokken zijn goed beveiligd,
dacht men, maar soms ontsnapt er één
tot hilariteit van de modalen
hok 1: een uitgeblustte occupyer
hok 2: een bijbels…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.
De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld te zien bloeien,
Het water zien stromen, als een
Beek, als een beek.…
waar Pietje was
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.163 een plank in het park
draagt de schilfers van de herfst
in bruin verlaten kleuren
door naaktheid omgeven
op zijn houten lijf staat
uit de weggelopen keuken
van een randbewoner
een kommetje met water
te waken naast een pluim
die blijven hangen is
welke vreemde vogel toch
kwam hier snel een bad nemen
om dan weer weg te vliegen
dat zijn…
rangeerheuvel
netgedicht
3.4 met 65 stemmen
1.027 Wij, in dit gespreide park. Loom van droom.
Groen nog van klaver en rood van rozen.
wringen de bodem open. Scheuten water
in droge monden en licht achter zwarte ogen.
zoeken barsten in de omklemming van de stam.
Basismieren volgen kromme koninginnen. Sleets
zijn hun vage kleden. Scheef de gesteven boorden
van de klerken.…
Conservatorium
gedicht
4.0 met 27 stemmen
14.838 De ramen van het conservatorium staan wijd open
daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens
de vleugel jammert en klaagt
In het park scheren zwaluwen het gras
oogsten lucht en insecten
Hoe te leven? Voor wat?…
Zeepziedster met Parkinson
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
655 zelfs toen, kon jij niet verder gaan
Het was moeilijk te geloven, dat jij
voelde dat ik nog steeds van je hield
Daarom sprak ik het hardop uit in kapitalen
hoe pervers het lot van jou en mij kon zijn
Ik op twee benen en jij als viervoetster
maar jij vond van niet en mij in Londen
een zeepkist waard in het groene Hyde Park…
een februari avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Het park stroomt leeg nu
weg van de oranje lantaarns
schemer en maanlicht vergeefs
de invallende duisternis
te lijf gaan
Voor het echt gaat duisteren
laten eekhoorn en merel
nog één keer staart en snavel
zien, een afscheid als een toegift
het groen van de parkwachter
en de blauwige schijn van onze
wankele begeerte is het laatste
wat…
hier knispert beschaving
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 bomen zijn weg
uit het bos
het ruisen is
aan het verhuizen
jengelt nog na
in versgezaagd hout
op het mos
hun zielen dwalen
in het woud van
oudsher dat tot
park verwordt
paden van naalden
zijn al door
asfalt vermoord
hoor drift
in het stappen
van mensen hier
knispert beschaving
stilte verwensend
met schreeuwen in
dolle…
drift in het stappen van mensen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.033 bomen zijn weg
uit het bos
het ruisen is
aan het verhuizen
jengelt nog na
in versgezaagd hout
op het mos
hun zielen dwalen
in het woud van
oudsher dat tot
park verwordt
paden van naalden
zijn al door
asfalt vermoord
hoor drift
in het stappen
van mensen, hier
knispert beschaving
stilte verwensend
met schreeuwen in
dolle verdwazing…
TUSSEN DE DIJKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
59 Het park aan Breda 's noordelijke rand
behoedt in zijn dicht gras en woeste struiken
pril leven, dat weldra zal ontluiken
tot telgen van veredelde, wilde stand.
Hier hebben veld- en bosdier vertrouwde band
met het rund, waarmee ze maaltijd gebruiken,
samen zoeken wat het gewas laat ruiken.…
ZUYLENS VOLKJES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Ergens in Breda 's grote tuin vol graven
staan, keurig opgestapeld, woningen
van wilde bijen; ronde openingen
in 't hout bergen woelige werkhaven.
De diertjes zoemen rond om zich te laven
aan bloemen, die stil opbeurend zingen
tot mensen, die hier overdenkingen,
door vrolijke bloei geleid, verhalen.
Nectar zuigen en stuifmeel verspreiden…
Zeg Rijswijk
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
751 ben jij wel bezongen
om je bedding waar de strandwal nog glooit
waar de lijster met nestelende jongen
en het daslook je lentekleed tooit
Zeg Rijswijk, ben jij wel bezongen
om je reiger die langs knotwilgen giert
waar de tjiftjaf met goed gestemde longen
en luzerne je zomerkleed siert
Zeg Rijswijk... laat mij nu dan zingen
want je parken…
orchidee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
869 orchidee
klein plantje
prachtig paars gespikkeld
sta je bloeiend daar
wildgroei…
Zomerschemering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
405 rug
ik denk aan de gewelven van een kerk
die buigt onder de wind van het volk
je keert jouw gerimpelde blonde hoofd
naar het laatste beetje warme zonlicht
ik fluister – winter - en help je overeind
dansen samen op melodie van de vogels
rijker dan toen we jong waren
armer dan toen we nog geld hadden
op weg naar het bankje in het park…
Jij....
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
2.140 Ik loop in ons het park,
het is leeg,
net zo leeg
als ik me voel
Er staat een boom,
groot en sterk
net zo sterk
als mijn liefde voor jou
Er is een vijver
diep en roerloos
net zo diep en roerloos
als mijn gevoel voor jou
Ik zie een eendje
het zoekt brood,
het zoekt net zo,
als ik jou zoek
Er valt regen
vele druppels,
net zoveel…
Spinneman
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
2.722 wordt er alleen maar groter door
vrees ik en ik hou niet van dat superman gedoe
Geef mij de natuur: een regen van bloedzuigers
tse tse vlieg en vraatzuchtige penisvisjes
heerlijke docu's over duiken naar scheepswrakken
met mensenetende witte haaien en over
het wroeten in aarde of ik verlies me
in een erbarmelijke vertaling van Mansfield
Park…
Op pad
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.193 Onder het treurgeboomte twee vroege zielen
de hond voorop, geestdriftig in galop
en hij – misschien een dichter – vol gedachten
door het park.
Het eerste licht maakt weer geluiden
en in de verte kraait begin. Nu mogen we weer
het leven leren.…
Als de tuinen van Versaille
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
723 en nette grindpaadjes
Spel van schaduw en kleur
D’een een schoffel, d’ander een heggenschaar
Af en toe een hofbaron
Schuifelend over zanderige vlakte
Nee, het is nog steeds niets
Binnenhuisarchitect heeft liever Fontainebleau
Parkwachter een pretpark
Extra personeel met schroevendraaier en Engelse sleutel
Heggenschaar een baco
Het park…
een dagdroom
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.195 ik loop door mijn park
nog zo heiig vroeg
droom nog verder
van mijn nachtelijke ark
met ontluisterende pracht
en zachte gitaarmuziek
waar ieder mij toelacht
rust mijn woord verzacht
slenterend hoor ik vogels
roepen mij als het ware toe:
zie ook hier het voorjaar
hoor onze klanken
de lotus opent zich voor jou
ik voel, het is waar…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 het park kijkt geharkt
naar het vale water
verdwenen liters plezier
voor de verdorde stedenmens
de tijd heeft niet stilgestaan
hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je…