Alle inzendingen over park

616 resultaten.

Sorteren op:

Conservatorium

gedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 12.110
De ramen van het conservatorium staan wijd open daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens de vleugel jammert en klaagt In het park scheren zwaluwen het gras oogsten wind en insecten Hoe te leven? Voor wat?…

Sevilla!

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 947
Het park van Maria Luisa zindert levendig onder de reflectie van de gouden toren. Talloze terrassen vol rode parasollen, ademen aroma´s van tapas, lichte wijnen en vertier. Orkestrivier! Wervelende armen dirigeren een denkbeeldige barbier op de Puente de San Telmo. Sevilla!…

WONDER

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Ik zat op een bankje in het park en zag in de verte een boom, hoorde het geluid van een hark viel in slaap en kreeg een droom. Daar in werd ik opnieuw geboren, ook werd ik in de kerk gedoopt. Nu ga ik opnieuw bij Hem horen dat is waar ik op had gehoopt. Iemand stootte tegen mij aan en ik keek in een vrolijk gezicht.…

De ramen zemen

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 699
ik woon in het park der geestelijke onnozelheid mij ontgaat niets en alles maar ik word gestuurd of wellicht om de tuin geleid het stroomt over voor mijn ogen en lijk kunstig door de werkelijkheid bedrogen ik vul dus geen zakken met zand en schuif gewoon op met de ademende vloed; ik laat me de eb ontnemen daar sluit ik de…

Perpetuum Mobile

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Groen gras over verre velden struiken zo hier en daar een boom die geschiedenis vertelt of een bos vol frisse geuren een tuin vol weelderige bloemen park met borders van kleuren waarin concerten van vogelzang mensen op bankjes langs paden rust van water in rivier, meer of beek geluid van klaterende waterval wind zacht ruisend door de…

Slotakkoord

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 801
Op een bankje in het park vervloekt hij de volle maan. Pas na zijn laatste compositie mag het licht weer langzaam aan.…
Irma Keck12 oktober 2011Lees meer >

De kunst

gedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.726
Of ze betraden gretig het park op de dag van de eerste sneeuw. Vanaf meegenomen keukentrapjes legden zij vast hoe ijzel of rijp van takjes toverstokjes maakte.…

Onrustige natuur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
We beheren natuurlijke natuur, alsof het onze eigen parken zijn. Zeldzame dieren mogen blijven. Wie het te goed willen doen, zullen we bestrijden uiteraard. Zij verdienen natuurlijk beheer, behalve wanneer ze lekker zijn. Zij wachten in megastallen af, tot ze door ons gemest zijn, en worden opgegeten.…

Vol bloemen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 186
Af en toe is Buiten meer dan onderweg zijn met een agenda vol gezondheidszorg met een hoofd vol regeldingen en een buik vol stofwisselingsproblemen maar ook een hart vol levenslust die me staande houdt en uit bed haalt Af en toe is Buiten meer dan besmettelijke lucht - de ruimte van een stil park de vrijheid van mijn pure zelf…
Zywa10 oktober 2025Lees meer >

Bestiarium

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
vlakbij de stad waar ik woon net erbuiten dus, niet tè afgelegen in een bosgebied, is een park aangelegd waarin bedreigde of speciale creaturen zijn ondergebracht ter leering ende vermaeck de hokken zijn goed beveiligd, dacht men, maar soms ontsnapt er één tot hilariteit van de modalen hok 1: een uitgeblustte occupyer hok 2: een bijbels…
enrico10 januari 2012Lees meer >

Leeftijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
De jaren tellen: een zomer in Een tuin, eendjes in het park, Hondjes om mee te spelen; Hij is weer thuis geweest, heeft De wijzers van de klok gespeld, Vluchtig woorden gekust. De vrijheid; om terug te zwaaien, Het korenveld te zien bloeien, Het water zien stromen, als een Beek, als een beek.…

waar Pietje was

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.163
een plank in het park draagt de schilfers van de herfst in bruin verlaten kleuren door naaktheid omgeven op zijn houten lijf staat uit de weggelopen keuken van een randbewoner een kommetje met water te waken naast een pluim die blijven hangen is welke vreemde vogel toch kwam hier snel een bad nemen om dan weer weg te vliegen dat zijn…

rangeerheuvel

netgedicht
3.4 met 65 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Wij, in dit gespreide park. Loom van droom. Groen nog van klaver en rood van rozen. wringen de bodem open. Scheuten water in droge monden en licht achter zwarte ogen. zoeken barsten in de omklemming van de stam. Basismieren volgen kromme koninginnen. Sleets zijn hun vage kleden. Scheef de gesteven boorden van de klerken.…

Conservatorium

gedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.838
De ramen van het conservatorium staan wijd open daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens de vleugel jammert en klaagt In het park scheren zwaluwen het gras oogsten lucht en insecten Hoe te leven? Voor wat?…

Zeepziedster met Parkinson

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 655
zelfs toen, kon jij niet verder gaan Het was moeilijk te geloven, dat jij voelde dat ik nog steeds van je hield Daarom sprak ik het hardop uit in kapitalen hoe pervers het lot van jou en mij kon zijn Ik op twee benen en jij als viervoetster maar jij vond van niet en mij in Londen een zeepkist waard in het groene Hyde Park…

een februari avond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Het park stroomt leeg nu weg van de oranje lantaarns schemer en maanlicht vergeefs de invallende duisternis te lijf gaan Voor het echt gaat duisteren laten eekhoorn en merel nog één keer staart en snavel zien, een afscheid als een toegift het groen van de parkwachter en de blauwige schijn van onze wankele begeerte is het laatste wat…

hier knispert beschaving

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 734
bomen zijn weg uit het bos het ruisen is aan het verhuizen jengelt nog na in versgezaagd hout op het mos hun zielen dwalen in het woud van oudsher dat tot park verwordt paden van naalden zijn al door asfalt vermoord hoor drift in het stappen van mensen hier knispert beschaving stilte verwensend met schreeuwen in dolle…

drift in het stappen van mensen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.033
bomen zijn weg uit het bos het ruisen is aan het verhuizen jengelt nog na in versgezaagd hout op het mos hun zielen dwalen in het woud van oudsher dat tot park verwordt paden van naalden zijn al door asfalt vermoord hoor drift in het stappen van mensen, hier knispert beschaving stilte verwensend met schreeuwen in dolle verdwazing…
wil melker26 januari 2003Lees meer >

TUSSEN DE DIJKEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 59
Het park aan Breda 's noordelijke rand behoedt in zijn dicht gras en woeste struiken pril leven, dat weldra zal ontluiken tot telgen van veredelde, wilde stand. Hier hebben veld- en bosdier vertrouwde band met het rund, waarmee ze maaltijd gebruiken, samen zoeken wat het gewas laat ruiken.…
Han Messie5 oktober 2026Lees meer >

ZUYLENS VOLKJES

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Ergens in Breda 's grote tuin vol graven staan, keurig opgestapeld, woningen van wilde bijen; ronde openingen in 't hout bergen woelige werkhaven. De diertjes zoemen rond om zich te laven aan bloemen, die stil opbeurend zingen tot mensen, die hier overdenkingen, door vrolijke bloei geleid, verhalen. Nectar zuigen en stuifmeel verspreiden…

Zeg Rijswijk

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 751
ben jij wel bezongen om je bedding waar de strandwal nog glooit waar de lijster met nestelende jongen en het daslook je lentekleed tooit Zeg Rijswijk, ben jij wel bezongen om je reiger die langs knotwilgen giert waar de tjiftjaf met goed gestemde longen en luzerne je zomerkleed siert Zeg Rijswijk... laat mij nu dan zingen want je parken…

orchidee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 869
orchidee klein plantje prachtig paars gespikkeld sta je bloeiend daar wildgroei…

Zomerschemering

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 405
rug ik denk aan de gewelven van een kerk die buigt onder de wind van het volk je keert jouw gerimpelde blonde hoofd naar het laatste beetje warme zonlicht ik fluister – winter - en help je overeind dansen samen op melodie van de vogels rijker dan toen we jong waren armer dan toen we nog geld hadden op weg naar het bankje in het park…

Jij....

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.140
Ik loop in ons het park, het is leeg, net zo leeg als ik me voel Er staat een boom, groot en sterk net zo sterk als mijn liefde voor jou Er is een vijver diep en roerloos net zo diep en roerloos als mijn gevoel voor jou Ik zie een eendje het zoekt brood, het zoekt net zo, als ik jou zoek Er valt regen vele druppels, net zoveel…

Spinneman

hartenkreet
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.722
wordt er alleen maar groter door vrees ik en ik hou niet van dat superman gedoe Geef mij de natuur: een regen van bloedzuigers tse tse vlieg en vraatzuchtige penisvisjes heerlijke docu's over duiken naar scheepswrakken met mensenetende witte haaien en over het wroeten in aarde of ik verlies me in een erbarmelijke vertaling van Mansfield Park…

Op pad

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Onder het treurgeboomte twee vroege zielen de hond voorop, geestdriftig in galop en hij – misschien een dichter – vol gedachten door het park. Het eerste licht maakt weer geluiden en in de verte kraait begin. Nu mogen we weer het leven leren.…

Als de tuinen van Versaille

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
en nette grindpaadjes Spel van schaduw en kleur D’een een schoffel, d’ander een heggenschaar Af en toe een hofbaron Schuifelend over zanderige vlakte Nee, het is nog steeds niets Binnenhuisarchitect heeft liever Fontainebleau Parkwachter een pretpark Extra personeel met schroevendraaier en Engelse sleutel Heggenschaar een baco Het park…

een dagdroom

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.195
ik loop door mijn park nog zo heiig vroeg droom nog verder van mijn nachtelijke ark met ontluisterende pracht en zachte gitaarmuziek waar ieder mij toelacht rust mijn woord verzacht slenterend hoor ik vogels roepen mij als het ware toe: zie ook hier het voorjaar hoor onze klanken de lotus opent zich voor jou ik voel, het is waar…

stadsparkvijver

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 686
het park kijkt geharkt naar het vale water verdwenen liters plezier voor de verdorde stedenmens de tijd heeft niet stilgestaan hier loopt de stad mondiaal vooruit op wat eenieder te wachten staat dorst en dorst en ook wel dood de bodem van de vijver staart groen in opperste vijandigheid naar de verdwaalde toerist - voor water moet je…