5374 resultaten.
Een vage troost
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
569 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren
een blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
Donker valt de nacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
529 Mezelf een beetje
niet helemaal die komiek
of die zonderling van vroeger
nog in korte broek op weg
in de straattaal van mijn schaduw
vermoei ik mijn nachten
nabij de trotse pruimenboom
geef ik mezelf een beetje leven
in mijn wolvengehuil.
*…
Uit de greep van de schaduw (2)
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
488 De mensheid heeft haar
parasol geplant, schaduw valt
over een half verlichte wereld.
De zon lekt over graven,
tekens van ontmoetingen,
mededogen gekerfd in stenen.
Waar licht komt baden,
rekken luie schaduwen
tot een nieuwe dageraad.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
uit de bundel:
- Wie de zon ziet,mag het zeggen. -…
Opgelost...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
473 Schaduwen slopen mee
in zonbeschenen gaan
Steeds groter wordend
in het nakend duister
Vergetend de milde
zonnestralen
Vergetend het licht
te vertalen in vreugd
en levendige dagen,
loste de schaduw op
in inktzwarte nacht
De doemdenker had
daarop gewacht,
kreeg zijn gelijk…
De geur van de schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
556 Waar woont de geur van de schaduw,
waar is het huis van de klank?
Kinderen weten de wegen,
kort is het geheugen van de trouw.
Waar tuimelen de geluiden,
waar schildert de zon?
Vannacht droomde ik zonder beweging,
zonder noten, maar vol muziek.…
Het Luciferische
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 Een naamloze schaduw komt binnen
door tijdloze koude tocht omspoeld,
spiegelt door mijn ogen de kamer in
op het netvlies van mijn gewonde zinnen.
Grimmig weersta ik zijn oude, vertrouwde blik
die mij doorzindert met duister, onaards geweld.
Welk bloed kan deze vlammengloed doorstaan
die niet door koudvuur is geveld?…
- Als een lichte schaduw -
netgedicht
4.4 met 58 stemmen
1.255 tastbaar als spanning,
werkelijk waar onverklaarbaar
als een lichte schaduw die mij troost
ben je ver weg zo dichtbij
onzichtbaar voel ik je hand aanwezig
losgemaakt en geanalyseerd
zo moedig en triest, schijnt hemels licht
de stiltesluier zacht als fijne mist
zo mooi als door schaduwen heen
loop ik heel dicht naast je in het niets.…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 wit
zoals het onschuldig lichaam
van de winter, mijn lot
in het weten
blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden
zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo…
OMGEKEERD
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
474 Omgekeerd in mijn lijf
loop ik over mijn schaduw
naar de zon
benut nu mijn herinnering
die mij in bescherming neemt
tegen nalatigheid
breng de waterval
terug naar de bron
was het stof weg
gedachten zijn ingesluimerd
om te ontkomen
aan woekering
verre vriendschappen
geven de liefde
die ik steeds koesterde…
Schaduwland
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
571 We wonen in een schaduwland
waarvoor geen taal of tint bestaat
het witbleke zuigt er hartstochtelijk
de kleuren van kindergezichten
terwijl een molen stil en star
de uren naar de einder waait
Alle dagen zijn daar deuren
naar eindeloze wegen die
zonder bestemming voort waggelen
op weg van eergisteren naar
de welvingen van 't onaantastbare…
Gesprekken als wajang
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 Gesprekken als wajang,
Schimmen zonder diepte
Een scherm tussen schijn
En werkelijkheid
Een veilige projectie
De schaduwkant belichtend
En zo verduisterd
Slechts de contouren zichtbaar
Fragiele nuances
Maken verschil
Tussen zwart en wit,
Iets wat alleen gevoel ziet…
Ontmoet de zwarte kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 ik spiegelde in glas
zag anderen op
mijn schaduw trappen
zwaaide en keek om
hoorde slechts de
echo’s van hun passen
ben in het volle licht getreden
mijn silhouet is nu
verbannen uit het heden
ontmoet de zwarte kat
loop onder ladders door
het onverwachte heb ik wel gehad
leer eindelijk beseffen
dat alles wat ik doe
mijn schaduw…
Heerlijkheid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
866 Waar Uw licht schijnt
is Uw Geest nabij,
in de schaduw
houdt U mij aan Uw zijde.
Wat heerlijk Heer
dat U zo straalt,
elke morgen weer!…
Zij ontglipt me steeds
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 ik wil
je schaduw vangen
maar zij ontglipt me steeds
restjes licht blijven
aan mijn vingers hangen
worden in het donker sleets
volg je waar je
gaat maar kom voor
het raken vaak te laat
heb je in vol licht benaderd
zag alleen je schoenen staan
je schaduw had je uitgedaan…
uitlopers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 lange schaduwen
zijn van start gegaan
lopen met ons mee
trappen met gestrekte benen
op onze tenen en hielen
konden we de bramentijd maar rekken…
Lichtende schaduw
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
683 Ik zag een vage regenboog
over een heldere
gebogen
alsof de één de schaduw
van de ander was.
Mijn pas vertraagde,
zilverkleurig vlogen
speelse vogels
voorlangs
en onderdoor
tegen het lichtend
donkergrijs
Ik ondervond
hoe schaduwrijke vleugels
zich spreidden over mij.…
Huang He
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
695 Geel is de rivier
Rood de ondergaande zon
Donker mijn schaduw…
Geaderd marmer ( Haiku’s )
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
703 Vermoeid licht rekt zich
in luie schaduw, herpakt
glazuren dagen.…
Als keerzijde van licht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.382 je weet
weer schaduw
te waarderen
niet als
keerzijde van licht
dat donker geeft
maar in accentueren
voelt de kleur
dat zij echt leeft
alleen op het randje
van bestaan en dood
geeft zij zichzelf bloot…
Zoals gij in de schaduw zat
poëzie
4.4 met 12 stemmen
2.209 Zoals gij in de schaduw zat
En al de glans in de armen had,
Die fijngesponnen, wonderbaar
Geweven lag in 't hangend haar
Van uwe zuster, - want gij zijt
Mij zusters in lieftalligheid, -
En gij die ongevlochten pracht,
Die als een bruidskleed van de nacht
Haar lichtgebogen hoofd omsloot, -
Uw handen hoog, uw schouders bloot,…
Vaalrivier
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
747 Lastig, die schaduw!…
Time-out
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 [Haiku]
schaduwen rusten
op een bankje in het park
naast zonnebloemen…
uiterste
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 in jouw schaduw staan
is meer dan schijn
alleen
jij bent van jezelf
het middelpunt
waaromheen de aarde draaien moet
jouw vliedende kracht
brengt mij tot het uiterste
waar ik val
en opsta
telkens weer…
Aanraking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 [Haiku]
De zon schept een band –
treurwilgen strelen elkaar
met schaduwvingers.…
Samenzijn in négligé
gedicht
2.5 met 10 stemmen
6.856 En zo lichtgevend was zij,
Dat ik, toen ik mij omdraaide naar de wand
(De toilettafel - zij - ik - de wand),
Zag een driedubbele schaduw in haar hand.
Drie lichtende vingers; ik ontweek ze schuw,
Ik ontweek ze, ik, driedubbele schaduw.
-------------------------
Uit: Horror Coeli, 1946…
aan één bepaalde kritikaster
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.271 zet jij jezelf
in volle zon
door anderen
doel bewust
de schaduw in te stuwen?
als jij
voor anderen
de zon niet in 't water
kunt laten schijnen,
zit je dan zelf niet
in de hoogste nood?
staat het water
nu echt al tot aan je kin?
kruip uit je kast!
out je, niet langer naamloos,
maar doe dat
met werkelijkheidszin!…
DE LINDEBOOM
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.151 Er stond bij gindse molen
Een linde, zwaar en groot,
Die vaak bij 't ommedolen
Mij dak en schaduw bood.
Veel heb ik in haar lommer
Gezongen en gedicht,
En drukte me elders kommer,
Dáár scheen mij 't leven licht.
'k Ben laatst, toen zorgen kwamen,
Naar de oude plek gesneld;
Maar ach, mijn hart kromp samen:
De linde was geveld.…
Volbloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 De winterkim haalt haar
– zoals men met vliegers doet -
onder grote voorzichtigheid binnen
Nog dansen de schaduwkegels
over het zandloze strand
tot ze achter de stammen wegsterven
Het oude land geeft de stralen door
aan het teruggewonnen prille polderland
dat achter de dijk rijpt in de tijd
Water sluimert in de laatste winterstand
de…
Toen ik het licht vond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 ik keek op hem neer
wilde vaak meer zijn
dan mijn schaduw
kon hem nooit ontwijken
waar ik ging of kwam
hij hield mij bij de hand
wij groeiden samen op
van lieverlee
deelden wij wel en wee
pas toen ik het licht vond
verdween hij
langzaam naar de achtergrond
toch zal hij ook groeien
want het donker
doet ons altijd samenvloeien…
De blauwe schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 zij straalt rood
en andere kleuren
aan de wereld om ons heen
is het middelpunt
van haar heelal dat
cirkelt in de zonnewind
die in balans
ster en manen
draaien laat
op de maat
van het
tijdloze seizoen
in de blauwe
schaduw van mijn
kleine korenbloem…