15171 resultaten.
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 Hier verberg ik mijn overpeinzingen
duistere gedachten en herinneringen
die zich kleden met schemer
geheime bewaarplaats
van verregende strelingen
Ik woon er tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera…
Clair-obscur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 [Haiku]
avondschemering
zeven meeuwen op de pier
onheilspellend wit…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
Schemerkrabbel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Schemer valt
Als lood op een suikerspin
Asfalt vloeit
In dikke druppels
Stijf staat m’n lijf
Van staal en glaswol
Ooit rolde hier water
M’n knieën knikken
Mijn enkels verweken
Paars schijnt mij de hemel
Toe en helblauw de vloer
’t Godsbeeld kruisigt
Zichzelf en ’t dak wankelt
Want geen muur torst voor eeuwig
Duister kietelt
Prikkelt…
Tijdloos wisselkind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
631 in roodwarme stralen
overpeinst de zon
de lange zomerdag
zakt in het
eigen licht als nacht
haar donker baart
met schemering
als tijdloos
wisselkind
waar eendaags leven
overgaat in dood
het geboortebrood
voor hen
die in het duister
hun bestaan vergeten…
Woning
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.062 Van de ochtenddauw
tot in de stilte van de schemering
heb ik mijn denken in bruikleen
ik tast langs het draad
waarlangs mensen elkaar negeren
de lange schaduwen beschermen mij
tegen de terloopse waarheid
van het licht dat mij hier vindt
terug klim ik op het podium
waarop elke dag een deur is
jaren snaren zijn
waar hoon en hosanna…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.700 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
Wat ik hoor
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.832 Wat ik mij herinner
is wat mij verteld is,
langzaam overeind komen
en golven komen door de schemering, van wat?
-----------------------------------------
uit: Als ik als eerste aankom (2011)…
Op een balkon
poëzie
3.3 met 3 stemmen
5.127 Wolken in maanlicht trekken hun schemerende sporen
over en langs het hoog balkon waar ik heb postgevat,
uitziende op het land, dat aan de rand der stad
tot een verzonken werelddeel lijkt te behoren.…
VERRASSENDE TRIP
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Trimmen in het bos:
goed loskomen, hard stampen:
een zwijn rent bang weg.
Die grijze pluisbol
waait over het pad - en valt:
een jong steenuiltje.
De maan schijnt gemoedelijk
over ruiters vol spanning.…
Tussenweg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Daar sta je dan
ietwat verdwaasd
zonder koers of richting
je raapt de keuze op
de verkoelende duisternis
met de muizenissen
of het warme licht
vol fata morgana's
in beide werelden
liggen de stammen geveld
geteld en gemarkeerd
je draalt een wijle
bukt, legt de keuze terug
en verdampt in de omarming
van alle kruinen.…
In vervreemding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 als de schemer
zich verdiept
heeft dat altijd
iets mystieks
hoor ik stilte
voel hoe licht en
donker zich bewegen
in hun strijd om leven
proef droefheid
van melancholie
omdat ik weer
het spijtig einde zie
van wat een mooie
dag ons bracht
aan zonnepracht
in prille lentetooi
nu verduisterd door
het holle van de nacht
in vervreemding…
Zomerse Avond
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.145 De halve wereld voelt met lust
Zich uit de dichte drom der daagse zorgen redden.
Ware Amaril nu mijn,
Wij zouden onder 't schuilen
Voorwaar geen droge kusjes ruilen;
Maar och! zal mij 't geluk wel ooit zo gunstig zijn?
----------------------------------
Mineias dochters - vleermuizen…
Blijde Mijmering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.089 En achter 't groen der wijde tarwelanden
Staan blanke hoeven in de donkre hoven
Omtogen door een zachte schemering;
Maar schoner dan al 't schone op aarde, branden
Hóóg de eerste starren; maar nòg schoner boven
Al 't zichtb're stijgt mijn blijde mijmering.…
Gewijde tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 nog donkert
niet de lucht
de ondergaande
zon schijnt alle
schaapjes rood
intense drukte
van de dag
neemt langzaam af
de stille schemering
draagt sporen nacht
gewijde tijd
in terugblik naar
het volle licht
een mijmering over
de dagelijkse plicht
in ontspanning rust
de avond vol vermaak
die in voldane moeheid
wordt genoten…
De eerste regens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 ik heb de ochtend
zien schemeren tot in
de diepste tinten rood
verglijdend in oplichten
stierven zij een zonnige dood
de vlokjes die
het langste bleven
dreven voor de zonnewind
als lieve roze schaapjes
wolkten zij in wit de kudde in
verloren kleur in
contrasterende onderkanten
waar grijs en zwart de
eerste regens droegen die
met…
SCHUINE STRAAL
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Vanuit een muurlamp
valt licht op de tapkraan,
die oogt als kaarsvlam.…
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Zal ik gewoon dromen,
zolang de beek blijft stromen?
Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Schemerland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Kom zitten en warm je aan mijn haardvuur,
nu buiten de late winterzon
wegkruipt achter de kale takken
en het bos in diepe slaap gewiegd wordt.
Dit is het moment dat de magie aan zet is
en het schemerland tot leven komt
bij het schijnsel van de maan
Het fluistert tussen de stenen op de heuveltop
en het ruist rondom de open plekken in het…
Schemerlicht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
480 Als de zon ondergaat, is het ongetwijfeld het
mooiste visuele spektakel dat in het leven plaatsvindt
Subtiel kleurenspel van zachte toetsen: van rood in blauwe
lucht, onderweg oranje strepen met gele accenten tegengekomen.
Romantische sfeer in open hemel maakt het plaatje
compleet maar het zijn ook de wolken die als ware parade
van goed uitgebalanceerde…
De droom der dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.288 Ik droom wel eens dat ik kan vliegen
dat is de droom der dromen.…
droom na droom
gedicht
3.2 met 30 stemmen
13.427 droom na droom
splijten de rotsen open
steken ravijnen scherper af
verstuivend gebied
getijde na getijde
onder de blauwe koepel
tekent helder een woestijn
terrassen van zand
resten van een tempel
in stralende verlatenheid
--------------------------------------
uit: 'Verstuivend gebied', 1979.…
Droom mijn droom .....
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.975 mijn droom, kom en geniet…
Dromen van toen, dromen van nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
654 Blote voeten in het zand
opgerolde broekspijpen
het koude zilte zeewater
veroorzaakt gilletjes
brrrr verfrissend
ogen vol van weemoed
dromen van toen
dromen van nu
met in de hand
wat opgeraapte schelpjes
haren in de wind
kind, vrouw, kind…
Dromen in een Droom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
691 in een droom ...…
droom ik mijn droom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 het licht van de zon dat
door de groene bladeren speelt
legt warme schaduwen neer
op mijn armen - mijn benen
mijn hele lijf
verlicht mijn hart
de last mijner gedachten
met een schat aan emoties
droom ik mijn droom
tot werkelijkheid…
Droom voor droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 dromen van margrieten
dansend in de wind
madeliefjes gevlochten
als een haarlint
dromen van de dauw
zilverbolletjes in het gras
van zongerijpte tomaten
in de broeikas
dromen van pasgeboren
roodborst jongen
van het veulentje
met zijn rare sprongen
dromen van de hartjes
de poesjes van mei
van lakenvelders
grazend in een wei…
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Toen schrok ik wakker in mijn droom
en merkte, terwijl ik dromend verder sliep,
dat de zee zich zwijgend had teruggetrokken
en nu iets heel anders mij riep.…
Lyme Regis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Mensen zijn verdwenen, het zijn alleen nog wij,
de zee, het strand en de verhalen van verlangen
om te mogen dromen als een kind……