984 resultaten.
spelen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 zing, zing, piano, zing
en stuur mijn handen
laat ze dansen
op 't uitdagend licht
voer me maar mee
't mag naar het duister
laat het maar stromen
verborgen gedicht
maak het vooral open
mijn passievol hart
geef mij herfst
en ook lente
het leven
en dan minder hard…
Dashbord of love
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
650 Stuur me snel je mooie glimlach,
volg het pad, omhels mijn hoop,
geef de liefde vrije baan.…
Wanneer twijfel je inhaalt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
592 Bij twijfel haal je niet in
Bij onzekerheid ga je niet achter het stuur
Bij zekerheid twijfel je niet meer
En zeker weten, bij bovenstaande ben je
Onzekerheid kwijt, want geen mens
Is gelijk!…
Blote kont
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
785 Parkeerplaats in het bos
Bovendiepsterweg
aan het begin
een stuk het bos in
stond een man
in zijn blote kont
broek om zijn enkels
op de grond
zijn rug naar mij toe
reageert niet
is verdiept
in de natuur
ik fiets verder
kijk op mijn stuur.…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 In het geliefde Fokkervliegtuig
de trots van Nederlands vernuft
omvatten koninklijke handen
het gewillig draaiende stuur
onze prins gaat steeds verder
de wijde open lucht tegemoet
houdt kundig de strenge wetten
waar lang voor het bestaan der mensheid
vogels al vertrouwd mee waren.…
Over de dood heen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 Denk aan mij als je mij vertrouwt
voor altijd ben ik bij je
ook al werd ik niet oud
dat staat daar buiten
kijk eens door de ruiten
dan zie je mij staan
kijk goed, ik ben nooit bij je weggegaan
denk aan mij zodat je weet dat ik van je hou
over de grens heen
stuur ik je mijn liefde
twijfels zijn er geen
ik hield van jou tijdens mijn leven…
Mensen van de dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 Vanuit hier, waar ik nu ben,
stuur ik u mijn glimme lach.
Fijne aanwezigheid wens ik u,
in de momenten waarin u leeft.
Wie of wat u ook denkt te zijn.
Waar u zich ook bevinden mag.…
Twee wielen later
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
265 Mijn fiets twijfelde even
tussen links en rechtdoor
terwijl de bel alvast
haar mening liet horen
Het stuur probeerde ernstig
de mogelijkheden te tellen,
maar de banden rolden
gewoon verder
Zo bleek mijn bestemming
minder belangrijk dan gedacht
en zag ik de balans onderweg
al op het rugnummer voor me,
vallen.…
a dreaming dance
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.158 mijn vingers missen
het strelend raken
ogen staren ver
van mij weg
zoekend naar
jouw tranen
geen woord verlaat
mijn mond
want al wat ik zeg
zweeft door stervende
eikenlanen
of draait slechts in mijn
nabijheid rond
daarom stuur ik
je een wens;
i am still here
in a dreaming dance…
Naar huis
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
979 Parelende handen sturen de auto
over rivieren uit teer,
de blik stuit op rubberbomen.
Terwijl de verte nadert
weet ik een glimp van koelte
om de volgende bocht.
Sproeiers en magnolia,
gin-tonic en een bries,
een stoel op de veranda.…
Memento mori
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.643 nog steeds heeft ze je lief
liever dan de werkelijkheid
die het schip liet stranden
voor het uit kon varen
nog steeds ziet ze je graag
elk zwart-wit moment in kleur
ontwikkeld in haar gedachten
gefixeerd door het verleden
nog steeds staat ze stil bij jou
maar voelt nu je handen sturen
in de richting van het leven
verder weg van jou…
"De Boodschap"
hartenkreet
3.2 met 82 stemmen
8.418 Ik voel je kijken
open m'n ogen,
lees de boodschap
en stuur 'm terug:
..."ik ook van jou"…
Euro Visie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
648 De Toppers gaan in Moskou de finale voor ons halen
Na jaren zero points wordt dat echt wel weer eens tijd
Maar stuur dan ook die andere vaderlandse nachtegalen
en laat ze lekker blijven, dan zijn wij ze lekker kwijt
Dág Bauer, Roelvink, Weber, de Dijk, dat enge Bluf
en als dat ook mislukt hebben we Patty nog met LUF…
op weg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 langs de rand van het park
schijnt de zon, gebroken door takken,
schitterend de nevel
zilveren snelwegen tussen de bomen,
waar elfen dansen in het ochtendlicht
en kleine wezens met puntmutsjes
wroeten in de aarde
op weg naar mijn werk
fiets ik door een sprookje
zijdelings zie ik stuurse auto's,
koninkrijken zonder doel…
Liefste....,
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
965 En stuur je met de wind een hele dikke knuffelzoen...!!!
Voor altijd in mijn hart........…
toe maar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 net nog voor het slapen gaan
vlak voor een sluimerend bestaan
stuur ik u, het is donker, uit het zicht
nog even heel snel een gedicht
er rijmt niets op twaalf
ik lig hier op zaal F
ik kijk om mij heen, zo moe
maar mijn ogen doen er niet meer toe
ik weet niet of ze luistert
mijn mond fluistert
zuster, goedenacht
een licht gaat uit en wacht…
Steen is weerbarstig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 gedachten belijnen het beeld
in hakken boren en slijpen
handen voeren het uit
vingers verstaan
intuïtief de intenties
die ik ze stuur in creatie
steen is weerbarstig
maar alleen
met mij in relatie
ik dicht het
mijn zinnen toe
beziel het met vorm en glans
hij heeft mijn emoties gevoeld
geweten wat ik met hem bedoel
beeldschoon…
Zijn tankstation
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
621 Maar daar,
in stilte op de pot gezeten,
is hij alleen met het geluid
van dagjesmensen tot nachtburgemeesters die hun
veelal onbenutte gezinsauto geconcentreerd het tankstation voorbij sturen.
Kak aan de muren.…
als de regendruppels
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
719 Dan stuur ik een brief met mijn kus
Wil jij misschien terug bij me komen?
Wanneer het veld naar mij ruikt
Dan kom ik als regendruppels bij jou…
De laatste vlucht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 En liefde, stuur ik naar jullie allen.…
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
687 Gedachten kan ik er sturen,
terwijl hier niemand stuurt.
Zelf ben ik niet aanwezig.
Hier is niets en iedereen.
Er is hier geen leider,
die ons leidt.
Tussen slapen en waken,
ervaar ik eeuwigheid.
Wanneer ik ontwaak,
geldt hier tijdigheid,
die mijn wekker is.
Het wordt tijd helaas,
uitgeslapen of niet,
om op te staan.…
De bibliotheek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 Het begint te regenen
als ik halverwege ben
Bij aankomst
blijkt mijn lenerspas thuis
Terug
Regent het harder
Alle stoplichten staan op rood
Op één na
Die-ik-in-een-sprint-
hoop-te-halen-als…
mijn voorvork breekt
Het lukt me niet te genieten
van het moment van gewichtloosheid
wanneer ik over het stuur
naar het asfalt zweef
“Analfabetisme…
Bully
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
362 Maar luister goed, bully:
vanaf nu mag je lullen,
maar niet meer sturen.
Ik ruil je noodtoestand in
voor een rustig geel knipperlicht.
Ik tel tot tien,
zet je op de passagiersstoel,
handen weg van het stuur,
riem om, bek dicht.…
Een witte duif
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
569 ik stuur
mijn boodschap
met de wind
een witte duif
draagt letters
die jij zo kleurrijk vindt
storm en regen
trotserend laveert
zij op instinct
opgetogen
rol jij de boodschap
uit van boven
in zinnen mag
ik jou op afstand
nog steeds beminnen
ik zie je lach
weet dat jij mijn
kaartje hebt verwacht…
Onbegrip
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
897 Ik heb het nooit begrepen
Waarom men bloemen plukt
Om ze dan met liefde te verzorgen
En het afsterven te aanschouwen
Ik heb het nooit begrepen
Kinderen te spenen aan de borst
Ze met liefde te verzorgen
Om hen de oorlog in te sturen
Ik heb het nooit begrepen
Waaraan wij het recht ontlenen
Het onrecht te profileren
Waarom wij zijn, wie…
teuzelkneukels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
922 Stuur ze toch naar
zijn keuterbroer.…
Een hart voor jou
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
554 gelijk de golven van een zomerzee
zo blijft jouw liefde in me stromen
zoals een schelp het strand bemint
leg ik jou in mijn dromen
‘k vraag de zilvermeeuw
zich naar mijn koers te keren
stuur zuchtjes tederheid
naar zijn donzige veren
vleugellicht tekent goudstreepjes
tegen het hemelsblauw
duinroosjes kleuren in het zand
een hart…
DE ROERGANGER
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.518 Want de dreiging om en om
Kan ik dan getroost verduren,
Als door rechts of links te sturen
Ik bij u te lande kom.
----------------------------------
Het zichtbaar geheim (1915)…
Trein der traagheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Ten einde raad heeft men beslist,
hoewel men het al maanden wist
geen nieuw tijdperk in te luiden,
hem terug te sturen naar het zuiden
want hij kan niet tegen sneeuw,
de allertraagste trein der eeuw.…
Vrijkaartje.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
673 Waarom ik jou geen kaartje stuur,
of een berichtje
’t is al weer zolang gelee
Ik weet soms zelfs niet meer
of jij nou m’n moeder was
of ik jouw vrijer
als ik zo heerlijk bij je lag
in je armen, op je buik
zo moe, voldaan en heel tevree
’t is al weer zolang gelee
maar een kaartje, een berichtje
nee…