2249 resultaten.
mijn woorden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
668 woorden zijn zo ontoereikend
ze omvatten meest
mijn voelen niet
noch het trage duister
dagen in mijn ogen
duiden kunnen ze het niet
wat mijn toekomst rustloos
overzien mag
al mijn zorgen niet behelzen
noch bedoelen
dat omspannen, het be-grijpen
nee, dat doen ze niet…
Danszalen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
808 Ja, het was in een roes
je wist niet hoe dat ging
als je steeds maar jong was
had je nog geen gedachten
van afscheid nemen
kreeg je eeuwig spijt
in dat gevoelige woordenboek
werden er danszalen ingericht
naar het inzicht van jouw geestdrift
sloofden wij ons uit in trage jurken.…
Regen op mijn raam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Regen op mijn raam
Water en glas
Vervloeien geruisloos
tot een kus
Traag samenrollend
in hun omarming
Versterken ze onbewust
elkaars schittering
Een doorzichtige samensmelting
Nauwelijks merkbaar
alleen als je er doorheen kijkt
Verandert de breking…
weerzien
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
680 hoe stil legt herfst
zijn hand over de aarde
de verste klokken hoor ik nu
geluiden die de witte berken
voor me bewaarden
en ieder die hier is
ook de vogels grijs en traag
zien bomen rillen
ik wrijf over schaduwen
maar er is niemand die wat vraagt…
Mijn hart slaat.
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
639 Mijn hart slaat traag
tijd voorbij het klopt
maar kent geen rust.
Kan niet vinden wat
eens was, is gebroken
liefde verdwenen
Eenzaamheid heeft bezit
genomen, kilte de
warmte verdreven.
Buiten lonkt een lente
zal hij ook in mijn
hart kunnen ontluiken?…
De tijd tussen ons in
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
499 Grabbelend, grijpend
naar de ruimte tussen ons in
blijf jij in jezelf en daar,
ik in mij en hier
en verloopt de tijd tikkend traag.
Loom is de oeroude klok.
Zij geeft niet om jou
niet om mij
het doet haar geen moer.
Ze kijkt de leegte van de tijd
tussen ons voorbij.…
Natte gaai
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
575 Door het gespetter met zijn kuif
raakte hij een trage duif
die het tortelen vergat
en van kop tot teen erg nat
nog wat zaadjes van de erg
doorweekte grond at.…
BOSSEN BIJ BEETSTERZWAAG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Een kleine draaikolk
glijdt traag voort in de bossloot:
daar komt de ringslang.
De dode boomstam
is vol levendige galm:
het spechtennest roept.…
NOG NIET GELAND
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
790 De CO2-emissie gaat omlaag
Althans, vooral van energiebedrijven
De vliegsector blijkt juist veel bij te schrijven
De groei gaat snel, verduurzaming te traag
Trouw aan haar naam en functie toont de luchtvaart
Dus ook bij verantwoordelijkheid haar vluchtaard…
Klagers geen nood!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.006 'k ben zo duf als een konijn,
Zo suf als een wezel
Zo traag als een slak
Kortom: vandaag overvalt Oma me met
" klagers geen nood"
Want het kan altijd erger.…
Barcelona-Bayern München 2-8
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
916 Een lessie voor de wandelende Messi
Een Duitse Blitzkrieg overviel de club
Een eenzaam vrouwtje riep nog twee maal ‘Hup’
Ze zág een trage sacramentsprocessie
een zeef, wat zachtgekookte eieren
en hóórde steeds de Doodsklok Beieren…
Ons lichaam rust wanneer wij eindlijk slapen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
967 Dan rijst zij traag uit haar kortstondig thuis
Om tot de droom, die leven heet, te ontwaken.
------------------------------------------------------
uit: Opwaartsche wegen, jrg 9 (1931-1932)…
weemoed
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
377 weemoed is de geur
van wuivend riet
en korenvelden
het handschrift
in sierlijke letters
in trage tijd
een bankje in de tuin
de gebutste emmer
naast het kippenhok
na het zwaaien
het afbuigen
naar eenzaamheid
weemoed is
poëzie de kleur
van het vaarwel…
ontknoping
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 de woorden vonken
uit je mond
de geest kan amper
ademen
mokerslagen zet je
niet om in honing
de chemo druppelt
onverstoorbaar door
een trage rit
naar de dood
laat het licht maar
branden
een engel beweegt
hemel noch aarde…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Een stoet in zwart
traag tussen rijen grijze stenen.
Wijwatervogels kijken druipend toe
hoe het leven prevelend afscheid neemt.
In een kale boom zit een grafparkiet;
een windvlaag blaast speels door zijn veren.…
afscheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
628 en als wij dan
afscheid hebben genomen
ik
verloren
het schip ben opgegaan
zie ik jou
traag en wankel
naar de kade gaan
zie ik
hoe jij even stilstaat nog
en kijkt
met zachte vaste blik
naar het
nu al weggevaren
verre schip…
binnen de perken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
444 vandaag is verboden te betreden
want er zijn grenzen
hoewel gras geen geheimen kent
en het louter in herhaling ligt
meestal traag
maar niet minder voorspelbaar
te verklaren als hellend vlak
in toekomend besluit
voor zover wij weten…
Wat baat de wijn ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
186 het is een troostloos bitter zeggen
ik heb dit en dat gehad
wat baat ons nu de gouden wijn
die gisteren fonkelde in het vat
zwijgt liever van de diepe beke
als t water traag en moede is
de molenwieken vangen nimmer
de wind die reeds vervlogen is…
morning has broken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
266 de mist hangt ginds
nog laag boven de aarde
tot de morgenzon
de damp verdwijnen doet
vanuit coulissen van
wijdgeopende gordijnen
zie ik het trage schouwspel
als een gestaag ontwaken
van het vroege landschap
voor een nieuwe lentedag...…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 op een levend ver verleden
uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem
herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in
verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen
de stijlte van de boszoom is een speeltuin
waar vlinders ritmisch zweven in opmaat
van de bonte specht, zijn roffel sterft de stilte
even voor een kort moment in mij
traag…
Stille tango in een trage ruimte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.412 Ik ren heen en weer
zonder te bewegen,
sluit mijn ogen
maar vind geen rust.
Ik bel naar zomaar mensen
zonder een kik te geven
(fluister mijn naam
maar zij horen mij niet.)
En uiteindelijk weer
overweldig ik mezelf
zoals altijd; zonder lust.
Gevangen in een nis
tussen de dagen.
Ik probeer te slapen
maar ik slaap niet.…
de nacht is een kat op trage poten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
621 de nacht is mijn kat op trage poten
ze woont in een wit kasteel
met dikke muren die kluisteren
als we buigen naar zware wind
sterrenbeelden vallen uiteen
in ovale ogen breder dan de maan
het verre licht, fijn wit zand
ooit valt alles uit elkaar
zweeft alles zacht met iedereen
ik raak de dag
hij is van steen…
Je rook de trage warmte teer...
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.988 Je rook de trage warmte teer en kroop
bij mij in bed. Je zweeg en keek. Je hand
raakte mijn wang, meer niet. je luisterde
aandachtig, bewoog ternauwernood, wachtte
op de morgen. We lagen daar met droge mond.
Dood was mijn moeder, was ze vermoord?
Heb ik haar laatste woorden niet gehoord?…
wuiven traag als oud publiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 hij dwarrelt rond je hoofd
en golft je lange haren
vertelt verhaaltjes aan je oor
en gaat er met je stem van door
hij ritselt in het bos de blaadjes los
de takjes laat hij dansen
dennen met hun groene piek
wuiven traag als oud publiek
zuchtend kijkt hij onder
donkergroen en tilt de takken op
de bosmuis vlucht een vogel wiekt
een schreeuw…
Dichtersleed
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.022 Ik kan de laatste tijd maar geen gedichten schrijven
de zinnen groeien moeizaam in mijn hoofd
mijn hersenpan lijkt soms wel wat verdoofd
en spaarzaam zijn gedachten die beklijven
Maar dit gedicht dat kwam er toch nog wel
hoe traag het denken ook, een speedsonnet schrijft snel…
zwart gat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.045 een lek in de melkweg
zuigt sprankels en stof
nevels duiken in een kolk
die naar binnen toe versnelt
naar een gebald middelpunt
kleiner dan de zandkorrel
een ineengeplofte ster
verpakt in een schil
houdt alles gevangen
traag verdampt het onzichtbare tot niets…
Dans van glans
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
816 Een voor een
glijden zij hun trage dans
schijnbaar zonder maat,
zonder doel.
Voor het eerste zonlicht
weer opgegaan in de natuur,
slechts glinstersporen achterlatend
als teken van bestaan.…
De aarde
gedicht
2.9 met 63 stemmen
16.610 Het trage zilver van mijn spoor
Bevlagt de dagen tot waar
Zij heimelijk gaan:
De echo van geluidloze paarden.
------------------------------
uit: Winterrunen, 1967.…
Blauwbloedig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.203 Op één stelt keert zij zich
Naar het verzonkene
Haar evenwicht duurt
Het zwaartepunt schuift traag
Gedragen door broze scharnieren
Zwenkend en zwaaiend naar nergens
De long klapt dicht
Wachtend op haar kronkeling
Onder neonlicht
Een sober, star gebaar…
Koude Schrift
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
30 Alle avonden kruip
traag terug als schulpdier
tussen de kille lakens
ik lees de vreemde brief
schrijf van uur tot uur
op het eiland taal
nooit meer die knieën
trekken tegen koude kin
de avonden keren…