Alle inzendingen over vermoeid

757 resultaten.

Sorteren op:

Zonnestraal

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
Toen haar eenzame oude dag langzaam in tijd wegtikte verscheen er voor haar vermoeide voeten onverwachts een zonnestraal Op een wonder had zij al jaren niet meer gehoopt Kleine stofdeeltjes stegen op gevangen in de lichtstraal Verwonderd als een kind grepen haar verkleumde vingers naar het sprankelende licht Plots voelde zij een warme…
M. Bos26 oktober 2020Lees meer >

Jaargetijden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
Vermoeide takken breken af. Een gure storm steekt op, en blaast hersenspinsels uit mijn oude kop. Versleten gedachten zijn het, die ik niet meer nodig heb. De lente staat alweer klaar, in winterharde knoppen. Wilskrachtig veer ik op, de zomer tegemoet. Toch is het volop herfst. Oude gedachten waaien, uit kaalgeworden bomen.…

Kiezen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Hij pakt met vermoeid gezicht, brieven - niet aan hem gericht - en gaat dan even later, de zegels weken boven ’t stomend water. Kinderen met een drukke baan, gezegend met een rijk bestaan. gekozen voor een leven van vlijt, hem bezoeken blijft weinig tijd, Dagelijks voelt hij de pijn, van het alleen en eenzaam zijn.…
Jean Arnou17 december 2015Lees meer >

Ons hout

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
vervolgens is het koppig en ruw met onrust ingewreven Ons houden van is hout geworden zilt van de oneindige traan het haalde het zoete uit datgene wat eenmaal was ontstaan Ons houden van is hout geworden verweerd door het verleden geblakerde nerven relateren aan hoe vurig het heeft gestreden Ons houden van is hout geworden vermoeid…

Kracht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
Als mijn dromen zijn vervlogen en illusies zijn vergaan, als de winter is gekomen en het licht is uitgegaan, als het leven me te druk is en mijn lichaam te vermoeid, als mijn vrijheid werd gevangen en de wanhoop is gegroeid, dan wil ik mezelf bevrijden en gaan stappen in de wind, wil ik net zolang gaan dwalen tot mijn ziel de rust hervindt…

Appelblauw

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
wanneer de hemel en de wolken als beddenlaken lonken en ook het stille wiegen van de wind je in verleiding laten komen kunnen appelblauw en ook zeegroen de kleuren in je dromen zijn je ogen loom en zo vermoeid jouw wereld draait op volle toeren de nacht komt zalig, is mysterieus met rust en tijd als heerlijkheid de appel terug groen,…
Jonhy Donovan27 september 2019Lees meer >

Charon

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
het was een zwarte droom toen de wind verstomde en achter de witte ijle berken een hand naar me leek te wenken een vlucht van duiven tuimelde omlaag in kalme tred liep ik naar de rivier de storm in mij ging liggen het verre tussen hem en mij verdween toen ik de wenkende hand van de oude vermoeide veerman naderde mijn gedachten…
J.Bakx30 november 2020Lees meer >

verwachtingsvol

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
in de lijn van verwachting vervagen oude contouren nu nieuw beginnend leven in de moederschoot groeit de hoop leeft naast angst in de onzichtbare littekens uit eerder ervaren verlies van vroeger groeiend loot de eerste zachte schopjes wakkeren stil vertrouwen dat het verlangen herwint een moeder te mogen zijn dan baart de vermoeidheid…

REUZE NIETIGHEID

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 136
De Nederlandse en Vlaamse bloemen laten vaker dan voorheen hun prachtige kronen peinzend neerhangen gegons en gefladder in en om hen heen klinkt bedachtzaam wellicht vermoeid zaadverstuiving dreigt te tanen bijen vlinders en kevers verdwijnen langzaamaan de reine schepping lijdt onder misbruik van mensen men vergete nooit dat…

Waarom zou ik in het buitenland dwalen?

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
Vermoeid, verward zal ik dwalen; en spreek ik de woorden in alle talen, waarin mijn hart het meeste wordt bemind. Ben ik een kameleon die niet kan omgaan met zijn kleuren onder een eigen zon? Die de zon zoekt waar die schijnt, omdat daar zijn hart niet kwijnt. Ik neem wat ik goed vind van elke wind.…

Met blij makend licht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 592
ik wiste wat zon uit je vermoeide blik had eindelijk weer een blijde sprankeling in zicht uit donker geloken ogen kijkend naar boven want je had nu niet echt veel te geven uit de stress waarin jij op dit moment had te leven op een merkwaardig kruispunt van allerhande wegen niemand nam je bij de hand gaf je zicht en een…
wil melker9 september 2022Lees meer >

in de ban van de meester

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.011
een vermoeid hoofd rust op mijn handen de armen steunend op een gammele tafel ik zie naar u allen ja ieder in de virtuele zaal leg ik in mijn blik aan banden u ziet mij vragend aan verwacht iets groots, een meesterdichter dient u voor te gaan in deze schrijversloods mijn mond opent zich langzaam en beheerst, frons de wenkbrauwen…

Een tikje herfst

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
ik zag een tikje herfst in je anders zo zomerse lach een vaag en broos verkleuren van ogen waarin vermoeidheid bodem had nee geen fragiele breekbaarheid maar ook in jouw leven herken jij de tijd in wisseling van momenten sprankel je in pure vitaliteit maar in een rustige achtergrond raak jij die lijn soms even kwijt nog…
wil melker11 november 2017Lees meer >

Opruiming

netgedicht
4.1 met 41 stemmen aantal keer bekeken 947
Geestelijk vermoeid ritme van de dag eentonig eenzelfde beleving zonder lach thuis uitgesproken lacht u met uw gebleekte tanden door de dag weet de betweter verf uw huis in heldere verzonnen kleur muren waterval licht en schelpenwit rommel weg kasten leeg en uw geest verlicht maar....…

Eindbalans

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.152
Sus maar, niemand hoort je ziet de kringen van de jaren niet ritselbla'ren, fluisterwoorden sus maar, zachtjes ebt verdriet Koninklijk, je trotse houding steelse blikken, bleke man blauwe luchten, stille zuchten sus nu maar en wees niet bang Vermoeide ogen, mededogen zo heel breekbaar, ga nu maar stralend licht, jouw mooi gezicht jij…
Ivette Bens8 november 2008Lees meer >

Pruimensaus

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Stralend wit bloempje Aan de kalme waterkant Drinkt niet graag water Arm zwetend hondje Wacht op water van baasje Loopt helemaal leeg Lief klein vlindertje Dartelt schoon zonder weemoed Tot de regen komt Wee vermoeid musje Vliegt met korte vleugeltjes Hijgend in het sneeuw Lief dik konijntje Wacht op een kom met zoet fruit Konijn…
Nemo van Oss22 september 2009Lees meer >

Aambeeld,

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 623
Zag de manen zich in fletse kringen verkrampen in de handen van de nacht, verdwenen figuren trekken voorbij in een onafgebroken stoet om de vege huid te redden, vermoeide hoofden gebogen, de witte lippen stijf gesloten zonder klacht of vragen op het aambeeld van de dag gewogen, als de zon z’n rug opricht,wordt de droom een plicht…
pama14 november 2009Lees meer >

De gemiste Vogel

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 903
Ik droomde van een gouden vogel bezet met edelstenen en vleugels van satijn Zij nam mij mee naar de hoogste sferen om te plukten diamanten smaragden en robijn doch mijn mandje had geen bodem toch bleef ik plukken aards als ik was tot ik vermoeid van onder haar vleugels glipte en naakt terug plofte op mijn harde matras Waarom…
Ivan Grud1 oktober 2010Lees meer >

teagy twee

hartenkreet
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.993
op deze saaie pinksterdag denk ik zo aan jou je liefde en je onvoorwaardelijke trouw je lach en je kattekwaad zie ik je dansen heel vrolijk en op de maat daar doe ik graag aan mee met veel plezier een buitenkans want jij woont hier al wordt het soms wel wat veel kijk van vermoeidheid dan haast bijna scheel..…
gerda13 juni 2011Lees meer >

carpaal tunnelsyndroom

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
de onrust in mijn ene hand trekt voren door de nacht, de andere houdt - rustig nog - mijn zere vingers vast ze branden gaten in mijn slaap ondertussen gaapt vermoeidheid als een grot vol scherpe punten overdadig en steevast vergaat de wil tot schragen, want het dragen kent geen grenzen meer elke keer slaapt slechts mijn hand en elke…

Kleine geneugten voor fanatici

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 345
Over het volle leven piekeren terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt over de vermoeide oude stad legt gedachten over stilte na de dood terwijl de sterren helder schijnen met hun gefemel van hoopgevend licht dromen over warme zomers nu het volop wintert, ijskoud ontkennen dat het glad wordt en donker in de nacht warme wijn met gevulde…

Stenen Gevangenis

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Slepende voetstappen op het plein doen vermoeidheid vermoeden, soelaas alleen voor de goeden in vergiffenis verworven door pijn. Mannen in zware bruine gewaden leven in stilte en eenvoud, hun boete met offers beladen. Hierbinnen is het leven hard geen zilverstukken noch goud, Gods' liefde spaart geen gard.…
Ditheke7 oktober 2002Lees meer >

de lont in het Kruidvat

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.194
hoge luchtdruk, hoofden rood stemmen hard en ogen groot een vermoeide man met een V komt het verkeer regelen de dame met het kind op haar arm mag eerst braaf sta ik beschaafd te wezen met blauwe haarverf in mijn handen…

Zat.

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.430
Ik had eens de behoefte Om mij te bezatten En deed dit met champagne En rode wijn Gewoon Om los te komen Heel even Vogelvrij te zijn Ik ruste wat, Vermoeid van al dat vliegen, Op wat mij een hangmat leek En liet mij heerlijk wiegen Aan een boompje bij een beek Uren later, Bij het ontwaken, Voelde ik mij niet zo 'hot' Ik had…
Eva31 januari 2003Lees meer >

AFSCHEID

gedicht
2.9 met 120 stemmen aantal keer bekeken 80.950
Van afscheid nemen hou ik niet en van wachten nog veel minder maar door het glas raken mij zijn vermoeide ogen. En ik ben druk ik pak een boek doe of ik mijn kaartje zoek hij wuift en kijkt mij vragend aan. Ik mag graag in treinen zitten die op tijd vertrekken.…

het aangeschoven woord

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 650
voor Gerrit Kouwenaar stoelen van woorden bieden plaats aan vermoeiden in de luwte neergestreken krijgt het zitten zijn beslag we schuiven aan met z'n allen aan tafels van vertier hier wordt straks wellicht een drankje gedronken en luchtig geconverseerd over het één en ander morgen wanneer tafels en stoelen zijn verlaten getuigen…

Vlinderzang

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.547
vrees omklemt je trillend hart benauwt je tere longen snakkend naar verlichte lucht ruimte waar nog wordt gezongen gekrenkt jouw ijle wonderwezen bestemt verdriet je fijne lied klinkt enkel nog de jammerklacht van hopeloos vermoeid gezucht kom laat je krachten warmen met luisterwoorden in mijn macht jouw verzwakte klanken sterken bewerk…
Ludy Bührs27 februari 2008Lees meer >

Winterpijn

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
niet aangepast in diepe blauwe kruinen De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven Een tango die er ongedanst ook toen niet kon beletten Hoe ouwe botten zich vermoeid…
falm24 januari 2010Lees meer >

Grijs

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
ik loop de ondergaande zon tegemoet de mist plakt aan mij als natte lucht mijn haren hangen als slierten zeewier langs mijn vermoeide gezicht mijn kleren wapperen als zeilen in de wind wolken hangen uitgerafeld in een stille schemering de lucht een baldakijn van grijs in 't westen een smalle strook oranjerood met een vage streep blauw…