1059 resultaten.
Synchroon gehoorzamen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
524 er zit geen rek meer
in de touwen
van het poppenspel
wij worden
kort gehouden
door het houten kruis
ons bewegen
wordt gestuurd
door de waan van alle dag
de grote speler
trekt de draden aan tot
niemand meer iets eigens mag
voorkom gedonder in de hel
in het synchroon gehoorzamen
verdien je echt de hemel wel…
Nieuw-Weerdinge bij nacht en ontij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Terwijl ik mezelf nog zoek,
Niet weet of ik het nog wel ben
Die zijn eigenheid ongemerkt verloor
Aan de waan van de dag, het jaar,
Kijk ik met doffe ogen
Naar het verlaten landschap
Van mijn jeugd -
Vasthouden heeft geen zin meer,
Al het nieuwe wordt oud,
En heeft alleen een nieuw begin
Waarna alles weer verglijdt
In minuten,…
het ritme van een schaduw
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
856 met het kussen op het hoofd gedrukt
ontstond de wil om te overleven
lijf en leden, 't vrouwelijke
luidde de pijn in, de duisternis als
een wijde cirkel in waan
naar latere jaren, de rug gedraaid
om te kunnen dragen, in het verlaten
van het kind en opzij gevallen dromen
van het niet meer kunnen bewegen
uiteindelijk
gedoofd, de mond…
Duel der Illusies
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 (Eerder dan juist nu (II))
Hoewel duivels denken
voor zover zij
bij machte zijn dit te
doen
de wereld hun wil op te leggen
zijn hun fata morgana's
echt niet van de lucht
Luchtspiegelingen
zijn geïnfiltreerd in
hun branie-brein
Wanen zij zich Zijn gelijke
of kruipen zij liever als
Zijn slaaf?…
Ervaren leven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
408 Met ongekende wanen van de dag.
Onervaren blijven oude mensen,
die angstig zijn voor hoge golven.
Ze leven in vrije zeeën van tijd,
behalve in het meer van nu.
Daar hebben onervaren mensen
nog nooit ervaren moeite mee.…
de leegte raakt aan alles
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
524 het leed smijt
de deur open
onder dekens
dromen
bundeltjes kind in
ruimteloze tijd
tere bloemen
roerloos na
die korte waan
geen woord
gesproken geen
lach geschaterd
aan de muur
afbeeldingen van
Indische goudenregen
en het alfabet
aan de vuurrode
hemel gloeien tranen
de leegte raakt aan alles…
LAIS CCLXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 De schriele gestalte in de bunker
vermaakt zich met wentelen in wanen.
Het is verdriet, maar dan zonder tranen,
bedrog als gevolg van de belofte,
doos voor het andermaal verkochte,
liefde verstrikt in het haten van toen,
lust met de wansmaak van het bezochte.
Hoe hard is het echt, hoe zacht was de zoen?…
Verloren
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.668 Ik rende haar achterna
dwars door het hart van duisternis
verdwaalde gazelle
van het niet kunnen verwoorden
schaduwenen, wildernis en waan,
flarden van eens al gedroomde dromen
zij rende mij achterna
dwars door de duisternis van het hart
verdwaalde gazelle
herinnering aan jouw gezicht en handen
dat samen met het licht
en vertrapte ochtend…
Over lijken?
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
846 hoe vaak kun je sterven
aan dodelijke blikken
de bodem raken van
een glas bloedrode wijn
hoe sterk moet je zijn
om te kunnen overleven
tussen andermans wanen
die zo realistisch lijken
hoe lang ben je in staat
de zure druiven te slikken
waarvan je weet dat ze niet
rijpen zonder warme lucht
en hoe blauw is het antwoord
op al deze ongestelde…
de hel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
842 droog mijn laatste dauwtranen
als de ochtenstond wordt gebaard
uit nachtelijke wanen
waar dromen hebben gepaard
in spelonken zochten zij elkaar
om mijn slaap durend te verwarren
zij bevruchtten op een dodenbaar
stenen eieren zonder erbarmen
duivels braken uit de schalen
vuurspuwend naar mijn keel
ik kon niet anders meer
dan in de hel…
Zwaan, zwaan, kleef aan...
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
834 Zwaan, zwaan, kleef aan,
doe me weer opnieuw verstaan
hoe 'k kan leven zonder waan;
Zwaan, zwaan, kleef aan
laat me nimmer stil dan staan,
maar in 't wijde water gaan.…
Sprakeloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 wind spreekt wartaal
wanneer bomen klappen laten vallen
in de hoek waar
hangletters lusteloos hun klaaglied stallen
in het laatste boek
aan de achterkant van ruggespraak
waar het gelijk
een rede houdt over waan in de zin
die taal ontworteld
en berooid achterlaat
tot zelfs de houtduif niet meer tortelt…
Sprakeloos
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
690 wind spreekt wartaal
wanneer bomen klappen laten vallen
in de hoek waar
hangletters lusteloos hun klaaglied stallen
in het laatste boek
aan de achterkant van ruggespraak
waar het gelijk
een rede houdt over waan in de zin
die taal ontworteld
en berooid achterlaat
tot zelfs de houtduif niet meer tortelt…
DE PRESSIE
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
761 De blijde boodschappen
verdwijnen in de mist van
weemoed en wanen.
En toch die jubel
om al dat positieve
van leven en dood.
Om al die liefde
die iedereen doet stralen
op hoop van zegen.…
Concert at Sea
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
758 Hoor een zacht briesje en een schreeuwende meeuw
Een ontspannende geeuw
Veel familie om ons heen en een stralende dag te gaan
Helemaal in de CAS waan
Bluf en Rowen Hèze, daar verheugen we ons op
Ruik de bakker en sta maar eens op…
Pace della musicá
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Moeder drijft met
Zes kleintjes over
Het zacht golvende
Water van het meer,
Vijf bruin, één geel,
Het vreemde eendje
In de bijt wordt
Met rust gelaten,
Hoort er gewoon bij,
Weet zich gedragen
Door zachte muziek
Door de violist met
Gevoel over mens
En dier losgelaten,
Beiden wanen zich
In het voorportaal
Van de hemel…
De nieuwe verte
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
398 ik waan mij
met het trapje
hoger weer
verder in het
exploreren
van mijn
vergezicht
dat zonder
te bewegen
naderbij is
gekomen
op de ladder
van mijn eys-
opener dromen
ik wist de
aarde rond
maar dichtbij
gekomen doet
de nieuwe verte
optisch aan
vervlakking
het eind-
resultaat
van mijn
waarneming
die weer naar
een hoger…
Kronkel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
968 Juist die onbegrepen éénvoud
door het ijle van het ontstaan
maakt de gedachte niet warm of koud
is er geen grens tussen zicht en waan
De hunkering blijkt niet tastbaar
en een oogwenk niet te meten
ook de gouden gloed van een korenaar
blijft vast gehecht, nooit te vergeten
Gekooid in de kringloop van de uren
vervagen de deuren in de muren…
SIMULATIE
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.110 ik ben nooit een kind geweest
de anderen die om mij stonden
herkenden niet mijn ware geest
ik was niet aan tijd gebonden
ik ben nooit alleen geweest
de anderen die ernaar vroegen
liet ik in hun waan, bedeesd
gaf ik gehoor aan hun genoegen
ik ben nooit een mens geweest
lang voor elke onheilstijding
was ik al stof en as, verweesd,
bewaard…
melkdauw
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.784 in de stilte van de morgen
vol van dauwend gras
blote slippertenen
geurend naar jasmijn
loopt zij naakt
te dromen
nagenietend van de nacht
fluwelen liefde
teder en toch hard
trapt zij kevers plat
even is zij als een kind
zonder toekomst
gelovend in die waan
van echt en puur
tot zij nuchter
naar de zure melkboer grijpt…
melkdauw
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.790 in de stilte van de morgen
vol van dauwend gras
blote slippertenen
geurend naar jasmijn
loopt zij naakt
te dromen
nagenietend van de nacht
fluwelen liefde
teder en toch hard
trapt zij kevers plat
even is zij als een kind
zonder toekomst
gelovend in die waan
van echt en puur
tot zij nuchter
naar de zure melkboer grijpt…
de vertrokkenen
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
4.811 vertrek uit huizen
in boos verdriet
hartezeer
ontparingen
men ziet ze vaak
bij pakken neer
gekeuteld nog
van muizen
lege kamers
vol met zakken
kale peertjes lichten
verloren waan
gedeeld bestaan
bruine dozen
kilo’s herinnering
verteren onuitgepakt
bij helle schrijn
van ochtendzon…
melkdauw
hartenkreet
1.5 met 23 stemmen
3.866 in de stilte van de morgen
vol van dauwend gras
blote slippertenen
geurend naar jasmijn
loopt zij naakt
te dromen
nagenietend van de nacht
fluwelen liefde
teder en toch hard
trapt zij kevers plat
even is zij als een kind
zonder toekomst
gelovend in die waan
van echt en puur
tot zij nuchter
naar de zure melkboer grijpt…
uit: getuigenis van een vriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
506 verhoede-
van dorre takken die zich met
niets meer kunnen voeden
koude voert schuldbeladen benen
langs rafels van een versleten nacht
wanneer ben ik gegaan, wanneer
heeft men mij tot zwijgen gebracht
het is in deze donkere tijd
dat al wat sterft, krimpt en kraakt
mij in mijn wezen raakt
het onhoorbare geruis
van waarheid voor of achter waan…
Waarheid en fictie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 mij is
Overgekomen, meestentijds
Met mijn ik, vaak genoeg
Ook zonder, waarbij ik
Voor mijzelf een grote
Onbekende was, die misschien
Wel in mij leefde, of daar buiten,
Dat maakte ook niet uit -
In de verhalen de ik of misschien
Ook wel hij geschreven heeft, ik weet
Het gewoon niet, in mijn leven,
Dit leven van mij waarin
Waan…
Wobbelke
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 waan ik me bij je
o mijn zoete zotteke ..
kus ik je wangen
proef je blanketsel
je onverbiddelijke mond
gestrenge kaken.
Zachte mooiigheid..
laat me niet sterven vol smart
als je me niet wilt!…
Tijd om weg te gaan.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
614 Als ze je gaan vertellen
wie je bent en wat
en vooral ook wat niet
Als ze je verleden
willen doen vergeten
maar je weet niet waarom
Alsof de herinneringen
niet hebben bestaan
als was het slechts een waan
Maar jij weet
uit de grond van je hart
dat je je best hebt gedaan
Dan is het tijd...…
fluweel en nikkelstaal (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
722 ik bouw dan in mijn huis
een kleiner, houten huis
met een huid van nikkelstaal
en fluwelen binnenwanden
daar bereid ik volgens
vaste regel de spijs
en waan ik me voor even
buitengewoon wijs
ik zet er mijn stoel en
wik mijn mijmeringen
om mijn dierbare demonen
te bedwingen
dan leer ik ze een andere,
schrandere taal
om hun zo vaak…
die blauwe pijn
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.000 die blauwe pijn
haar ogen vol met tranen
haar zielsverlangen was
het samenzijn met jou
kon jij wat doen
aan al haar domme wanen
zij droomde van
beschutting tegen kou
daar waar zij ging
moest jij haar laten gaan
jij peilde naar jezelf
de diepte van haar pijn
wist alles van
haar kille eenzaam zijn
zij troost zichzelf
omdat jij warmen…
Onvolmaakt
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.458 Een gedicht is veel te kort
dat is wat ik zeker weet
wat aan poëzie nog schort
is hetgeen men weer vergeet
Een gedicht is veel te lang
dat is algemeen bekend
woorden zijn als geldingsdrang
eigen waan is inherent
Zelden wordt het hart geraakt
door een woord vanuit de put
ook al wordt een zin van nut
Een gedicht is pas volmaakt
als het…