1304 resultaten.
Ets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 Ik heb deze ochtend
in jouw armen gelegd
verwonderd over
zoveel schoonheid lachen
ogen spontaan geluk
achter glas tracht ik
weemoed te vangen
doch het vlies te dun
om zelfs maar broos te zijn
laat zich net niet vastleggen…
Als de avond valt.
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.351 Maar als het
daglicht weer gaat schijnen,
gaan mijn weemoedige
gedachten verdwijnen.
Dan kan ik alles weer aan.
En wil met mijn leven
weer vrolijk verder gaan!…
Johann Sebastian Bach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 Zo weemoedig wordt ik door Bach,
Ik waan mij in Parijs daar bij de
Notre Dame ,Zo subtiel speelt de pianist de
Air on the g string, gevoelig stuk van Bach
Het is net alsof je wordt gezegend bij
Het luisteren ernaar, zo gevoelsmatig is hij…
Je moet er even stil bij staan
snelsonnet
3.1 met 8 stemmen
755 De Volnij- en de C&A-reclame
De Brekers, Pinter, Shakespeare en Bernhard
Veel comedy- en meezingrepertoire
Het hele scala kwam in Kraaijkamp samen
Zo bracht de tijding, gisteren vernomen
Een weemoed waar geen mens aan kon ontkomen…
verjaard geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 hoe dikwijls is geluk
niet meer dan een oude droom
uit een vervlogen tijd
ik heb er destijds zorgvuldig
notitie van genomen en het opgeschreven
in een groen cahier met mijn naam
in schuinschrift op het etiket
nu ik na jaren de woorden
durf te herlezen betrap
ik mijzelf op weemoed…
Verander niet en beweeg niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
664 Laat je kleuren slapen in de
geleende schaduw van
de illusie die begint
met weemoed.
Liefde zal fluisteren
wat nog overblijft.
Warme dromen zullen je
bedekken en verstopen
wat je wakker maakt
als ik elke spiegel
vraag wie ons nog zou
willen
beminnen.…
Toevlucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 een vogel
zoekt het ochtendlicht
wil zingen in de weemoed
van het sterven
de vruchtbare bloesem
waait uit de bomen
zo graag…
een wens…dromen
kom maar landen
op mijn handen
ik stop mijn adem
in een fluister
en luister
naar jouw laatste lied……
Verdriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Diepe tranen
altijd stil en versluierd
nooit uitbundig
slechts weemoedig introvert
ingetogen opwellend
in een enkel spoor omlaag
weglopend op de wang
onwillig de kin verlatend
geborgen in de hand
die de ogen wist…
wij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 beminnen wij elkaar
als vroeger nog
zijn wij twee lichten nog
van één licht
passen wij samen nog
in één gedicht
of minnen wij
enkel maar
de weemoed weg
zijn wij samen eenzaam nog
of zelfs dat niet meer…
Mismoedige ochtendstemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
792 gedachten komen in flarden bovendrijven
net als het weer verandert mijn stemming zo
sluit uiteindelijk noodgedwongen de computer op het bureau
kan al die weemoedige gedachten maar niet verdrijven
mijn stemming schept thans woorden van een somber niveau…
Drinken en weten
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.308 Zo ben ik weer hier en staat
de tijd
mij toe
te beginnen
met
een ochtend die
woorden bederft
en de regen koestert
als de zwijgende boodschap
van weemoed
over een warme nacht
en
gedachten
die herinneringen
verleiden
maar
uiteindelijk
niets meer
verzinnen en
alleen
een tergende kater
beloven…
EN VACANCE
snelsonnet
3.1 met 23 stemmen
2.266 Terwijl de wijn mijn smaakpapillen streelt,
met Bleu d’Auvergne een fraai duetje speelt,
voel ik de weemoed in mij nederdalen.
Drie weken, denk ik door een tranenwaas;
ik mis drop, hagelslag en pindakaas.…
bij vertrek
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.146 (20 maart 2008)
de laatste dag
mijn laatste trein
ik voelde al
een beetje pijn
dit was het dan
zo moet het zijn
wat sentiment
een vleug chagrijn
een beetje weemoed
voor de vaak
iets van berusting
in de maak
doch naar verluidt
in zekere zin
'is dit vertrek
een nieuw begin'…
Mij doet rondlopen
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.452 in de muze
van jouw gedichten
daar herken ik mijzelf in
mijn hart vulde
zich met jouw innerwarmte
in een onzichtbare taal
omgeven door kunst
die het kenmerkt
daardoor voel ik me begrepen
dat als een mengelmoes
van weemoed mij doet rondlopen
over ‘t veld van herinneringen...…
Une rose pour Pp
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
4.762 ik zocht woorden
vond er geen
het geluid viel stil
in late rozen
weemoed en wind
in je naam verscholen
dromen die ik langzaam
heb veroverd
zacht en zuiver
aan mijn lippen gefluisterd
ik gloei rood glanzend
schapenwolkjes in de zomer…
Lechia mijn liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
602 Dat grijze steden geuren
Gedoopt in vrouw'lijk weemoed
Met halogeen ingekleurd
Waar gelach verdriet ontmoet
Gezichten door drank gemerkt
Verloren ogen kijken
Wee mijn geliefde Polen
Laat mij mijn liefde blijken…
Woordenloze pijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Deze waanzin,
dit ongeregeld kloppen van mijn denken,
gehavend, tot in het lekkende hart
dat weemoedig dode mensen draagt,
en wensen…
Onstilbaar stil de sombere stilte.
Ze schreeuwt in woordenloze vloed.
Draag mij,
of begraaf mij
maar laat mijn pijn niet zinloos zijn...…
recht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
473 Weemoed
Hoe zinloos, hoe leeg en klein
Hoe armetierig kan een leven zijn…..
Het moment van doodsangst en
duizelingwekkende ademnood
Mij een wonderschone schim te binnen schoot
Me aanstootte blij en opgelucht
De tijd perst sap zelfs uit de droogste vrucht
l.v…
de merel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 een merel op het dak
vederlichte klanken
orakelen
het ontwaken
van deze dag
lief is deze merel mij
zijn euforie een
aubade aan de stilte
op een laatste reis
naar huis
en 's avonds
druipt de weemoed
van het dak
en betraant een bed
slaperige sleutelbloemen…
paradox
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 het overvalt je plotseling
onderweg naar ergens waar
je eigenlijk niet wil zijn
als een pakketje weemoed
dat je mee moet torsen
in een wrakke rugzak
maar toch ook bang
het weer te verliezen...
zo sjok je telkens verder
met een gevoel van twijfel
van zal je wel of niet
en ook de vrees van als
niemand mij maar ziet…
Doornroos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 Houd niet van de dichter
je krijgt meer doorn dan roos
je leven wordt niet lichter,
en niet transparant, wél
mooi verwoord elke schoonheid
verbloemd of onverbloemd
uniek elk stukje romantiek
tranen en weemoed bij gemis
een liefdevolle belevenis…
Eindexamentijdevaluatie
snelsonnet
2.5 met 4 stemmen
979 Er komen heel wat soorten weemoed samen
Bij regen in de tijd van het examen
Waardoor ik snel door mijn verleden dwaal
Het waren barre would be-Weltschmertzdagen
Met enkel één betekenis van slagen…
Voorbij de vrees
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
1.011 Je voelt het bij het beeld op elk journaal:
Zo'n aula of zo'n gymzaal vol scholieren
Die zenuwen die ongetwijfeld gieren
Die droge stoffigheid van zo'n lokaal
En straks, na duizenden gestorven doden
Weemoedig afscheid van een periode…
droombeeld
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
519 het plaatje schetst het relaas
van een schijnbaar weldadig verleden
als je goed kijkt zie je de hond met
weemoed turen naar de tijd van toen
ach ja de herinnering aan de tijd
van toen alles nog zo sober was en
't geluk ruimschoots voorhanden leek…
Zacht verdriet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Ik spreek de woorden niet,
het zingt in mij,
een weemoedig lied
als het ruisen van regen.
Ik hoor de klanken niet,
het zucht in mij,
als wuivend riet
langs diepe waterwegen.
Ik zie de kleuren niet,
grijs stroomt uit mijn ogen,
als zacht vedriet
in stil bewegen.…
Alleen maar kijken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
487 Een vlucht wilde ganzen gesponnen uit zonlicht
De schuwe roerdomp in de geslotenheid van het moeras
Een veldleeuwerik jubelt naar beneden
De zwaluw brengt zielen thuis
Een weemoedige engel schildert
Het licht van de beeldenzee
Ik zal de dag roerloos ondergaan…
haar laatste lied....
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.070 weemoedig zacht
fluistert zij vragen
zoekt het waarom
in het lied van de wind
danst zij de regen
haar droefenis toe
in verlopen tranen
breekt haar lach
waar zij leven aanvaardt
in vergane dagen
smeekt zij de wind
haar laatste lied…
Lentegeur
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
843 Welkom de geur van nieuw leven
met weemoed verweven
In klein gekant
alleen, zonder verwant
Herschapen en zo gewild
weer kind, weer vreemd, zo mild
Ieder jaar weer, verwondering zo teer
zo pril, zo stil
Er is geen verweer…
de wals
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.260 van ver uit de stad
beweegt een driekwartsmaat
over de huizen
door het open raam
de kamer in, voorbij de stoel
langs de tafel, zo in mijn bed
alwaar ik luister
naar de wals
de wals geeft een glimlach
en wat weemoed
een herinnering
en wat tranen op het gezicht
van een ouwe dwaas…
Oeverloos
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.166 het is de weemoed van een deken
die het draaglijk regen doet
in zorg verborgen tranen
bedekken de zachte warmte
die de morgenvroegte wekt
in kleine stralen
door het vensterraam
de kleur
van een nieuwe dag
verbreedt z’n glimlach
tot een stroom
van blijde gedachten…