3762 resultaten.
Zomerzon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
570 De nacht nog amper weggevlogen,
wek jij mij zonder mededogen
om met jouw stroom lauwwarme stralen
mij wéér zo vroeg uit bed te halen
Mijn lichaam voelt zwaar, ik zucht en gaap,
ik aarzel tussen wakker en slaap,
doch jij maant mij kalm en tevreden
na het douchen snel aan te kleden
Heel mild werp jij je gouden licht
direct op mijn gepoetst…
Verzorgingshuisverhuizing
netgedicht
2.4 met 34 stemmen
2.979 Eén nacht nog in de
leeggeruimde kamer
waar enkel hun
twee bedden staan,
een tas met medicijnen
kijkt hen medelijdend aan.…
Alleengelaten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
760 Nachtenlang hebben we hetzelfde bed gedeeld,
we waren naakt als Adam en Eva voor die rotboom,
je erotische lichaam heeft me nooit verveeld
en je handelen was de vervulling van een wensdroom.…
dag acht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
660 waarvan de hechtdraad asymmetrisch
de oevers tracht te helen versmalt
slechts het zicht op de horizon
midscheeps loodst nog wel mijn trots
ons door de branding, doch wanneer het roer
stuurloos blijft zal het land voor eeuwig
onder het water bedolven zijn en zal mijn loods
zich eigenen aan een zelf geworpen boei
Toelichting:
ben aan bed…
Het leven als niets
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
640 Weg van haar die zijn moeder was in wiens lichaam
hij werd tot wat hij was maar die nu geluierd en wel,
ligt weg te kwijnen, tot er niets meer is, zonder weet te hebben
van het feit dat haar zoon, zich aan haar bed verschanste,
het verdriet deed nog niet eerder zo’n pijn.…
Bedolven onder de massa
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
530 In bed lag ze boven.
Hij kwam er maar niet onderuit.
Overdag was de man altijd bang,
dat-ie 't 's avonds moest doen onder dwang.
en dan wéér werd geplet.
Hij verzonk in gebed:
'O verlos me toch van deze tang!'
Op een bergtocht met haar kreeg-ie hoop:
bij een brug ging-ie plots op de loop.
'Kom onmidd'lijk terug!'…
Van boom tot as ?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
605 Krakend ben ik gevallen, te
vroeg, mijn stammen in de lente,
een droom droeg mij weg op
vlotten, op een bed van kale takken,
waarop ik het avonduur op schreef
langs steile oevers waarlangs ik dreef
langs wolkenloze nachten,
langs de schroom van liefde
naar de droogten van de zomer.…
Jong hart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Mijn lichaam is allang over de helft van
zijn kunnen, hapert meer en meer, gaat niet
meer zo zwierig van de trappen op en neer,
neemt veel vaker de lift, stort zich na het
openen van de voordeur gelijk in bed en
slaapt aan één stuk door, droomt van
zijn geliefde vrouw en schokt van
de navrante afwezigheid daarvan.…
Bottle of Blues
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
750 ‘k Zit al een tijdje in m’n glas te turen
Ik weet het…. drinken…het is verkeerd…
en het zal ook niet zolang gaan duren
Maar ik word vanbinnen verteerd,
nadat je vanmorgen woest ’t bed uitgleed
me schrijnend van weemoed achterliet
je mooie kontje definitief de deur dichtsmeet
greep ik naar een fles vol bluesverdriet
de bodem is al een tijdje…
Mijn vriend, de blonde dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 angst aan een eind,
in de vallei in mijn mond,
waar ik met een tandenborstel cafeïne weg boen,
resteert een slechte smaak,
opborrelende woorden kruipen nabij als opstijgend maagzuur,
verankerd als een kankerende hoest,
die niet verdwijnt met een slok water,
maar terugkeert,
als gele urine,
keer op keer,
sterven,
vanochtend,
bij het naar bed…
Vastgeroest?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Gelijk een zwaan, die schuchter de veren
strijkt, zich dompelt in het koele meer om
de lange slaap te vinden in een donzen bed,
gebonden aan het strikte heden, in de
brekende golfslag van de tijd, schuddend aan
mijn levensboom, waarvan de vruchten maar niet
willen vallen, in het stof van opgewaaide verzen is
het moeilijk keren in een…
Verkeerde vrouw
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 's Nachts uit mijn bed gelicht
door het hospitaal: u moet komen
uw vrouw gaat bevallen
in de auto sjezend ging ik op weg
met mijn broek op de hielen
stoof ik het ziekenhuis binnen
dook een kamer in waar zij zou baren
blind was ik: door de spanning
kuste haar en vroeg hoe het ging
was ik te laat?…
Binnenbrand
gedicht
3.1 met 11 stemmen
5.945 Wie engelt me het bed in? De meisjes
onder mijn matras, die zijn zo snel,
die bliksemen op mijn bevel hun kleren uit,
die heten niet, die leven niet, die zijn
zo weggelegd. Maar 's avonds zie ik soms
dat bos waar ik mijn eerste boekje vond:
een stronk met dijen, schaamgras, lillend licht,
mijn ogen smeulen en de hemel kleurt.…
Thüringen tegen het licht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 gedachten
op de autoroute naar 't oosten
van het Duitse land sluipt dan wel
donkere geschiedenis naar binnen
maar bij dit stralend vergezicht
op doorreis naar verleden
groeit de vrede ook in mij
in Weimar aangekomen
wacht ons een welkom in het woonhuis
van de grootste Duitse dichter
hij komt tot leven door de kamer
waar hij schreef, het bed…
NACHT VOL KUSSEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
696 Toen de duisternis ingevallen was
verscheen een prachtig, volle maan
Wij lagen saampjes op ‘t lentegras
waarop ze mij liefdevol liet begaan
Zingen deed die fantastische nacht
gelijk een fluisterende achtergrond
Het gras lag als een bed, donszacht
in duister vonden we elkaars mond
Kussen spraken woordloos zo veel
dat meer woorden overtollig…
allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 allerlaatste keer
strak haar gezicht
gespannen lijnen
vaag een blos
ogen met verre blik
lippen een streep
honderd glazen bollen
in alle kleuren van de regenboog
kijken op haar neer
als ze naar de lift loopt
voor de allerlaatste keer
zegt ze monter
even iets dat op een glimlach lijkt
op het bed een bruin hemd
haarkap en broekje…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 het scherm verschijnt er iets
dat correspondeert, getallen met een letter
en een grote A erbij: de rij krimpt in
tot boze blikken aan een oud begin
nog even dan
voor het raam verschijnt een blauwe vlek
het lijkt op hoop en op een uur dat eerder nog
als zorgeloos minuten telde
drie plastic bloemen vernoemen slechts
een oude naam
het bed…
Zomertijd/ Wintertijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.329 De klok verzet, geeft weer dikke pret,
kinderen denken,
mama stuurt me te vroeg naar bed,
want het is nog licht!…
Onweer
netgedicht
1.1 met 10 stemmen
2.081 In bed wordt de ruimte afgepast,
elke ademtocht een stille klacht.
De klem die om de hoofden kranst
voorkomt slaap der vergetelheid,
vol spanning groeit de eenzaamheid
in het woordeloos gelijk verschanst.…
sprong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 gedachtes door me heen gaan en spring
dan van de hoge, de hoge brug, om zeker te
zijn dat ik het water hard zal raken. ik wil
wel, maar nu even niet meer. val plat op
het water en ga onder, en zweef zweef doods,
om plots wakker te worden uit mijn dode be-
sluiteloosheid, zwem naar boven en haal diep
adem, haal opgelucht adem, zittend rechtop
bed…
DICHTGESMETEN DEUR
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
808 Ik laat je wel, zonder traan
Nu echter die woede is gaan luwen
ga ik jou toch alsmaar meer missen
Trots ik dat gevoel wilde wegduwen
zie ik om naar al onze belevenissen
Nu ik ’s nachts alleen in ‘t bed rust
sluipt het eenzaam alsmaar naderbij
Het besef, dat ik jou niet heb gekust
komt hoe langer, hoe meer langszij
Nu jij mogelijk ook…
STERVELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.430 Terwijl de laatste lucht verdwijnt
roert mijn stem zich nog eenmaal
Eenmaal kom ik nu nog overeind
wijl ik luister naar het eindsignaal
Terwijl de laatste lucht verdwijnt
prevelt mijn stem het zacht gebed
Van de duisternis, die ondermijnt
wijl ik lig te sterven op mijn bed
Terwijl de laatste lucht verdwijnt
zucht mijn stem bij ‘t einde…
EMILY DICKINSON 754
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Geladen in een hoek
Totdat de eigenaar het zag en
Meenam, was het zoek
Nu dwalen we door bos en dal
En jagen daar op wild
En telkens als ik voor hem spreek
Herhaalt dat hoogte mild
En als ik schater, komt de gloed
Die de vallei glazuurt
Dan is het of een kratermond
Een lachsalvo afvuurt
Wanneer ik na een fraaie dag
Hem naast zijn bed…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 * Voor Thomas *
Elke druppel draagt zijn glinstering
als een vloeibaar kleed der naaktheid
De kille winterzon glijdt als een oogopslag
over een koortsige Aarde
die eens het droesem dronk uit de diepzee
van haar verleden
Haar huid ligt gevroren,
bedekt onder een zware adem van ijs
Ze slaapt haar roes uit
in een bed van kristallen…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als ik daar adem
voor vond, een laatste
bede op de hoogste
trede van de lentestond,
geënt op marmer
perkament voor de
uren waar de zon op
scheen, wanneer
je mij niet kent.…
Brief aan mijn moeder
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.163 Ze worden thuisbezorgd en in je bed gelegd.
Ze slaan hun linker vleugel om je heen: dat
is tegen angst voor duizeligheid en ze leggen
hun snavel op het andere kussen:
dat is tegen de eenzaamheid.
's Ochtends worden ze weer opgehaald.
Nou, doe het maar, mamma.…
De grote trek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
859 troosteloos
Het zijn de laatste loodjes
die je hier nog weegt
Gedachten en herinnering
Passeren de revue
Verhalen uit het verleden
De toekomst, wat die brengt
En de hectiek van nu
Er ligt altijd vuil
onder een meubelstuk
Hoe vaak je ook nog sopt
Een periode wordt pas beoordeeld
Lang nadat hij is gestopt
Je verkoopt je meubels
je auto en je bed…
Gered?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Nachten lag ik stil te luisteren
hoorde mijn hart en de
klokken niet meer slaan, de
dood had mij dus uitverkoren,
ik had het goed maar ook de
pijn en angst verloren, wakker
worden in een benauwde en
hermetisch gesloten kamer, ik
wilde dat ik op kon staan uit bed.…
Mijn dichterschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
971 Ik lag daar in mijn bed,
jaren, maanden, dagen, uren, secondes,
momenten.
Er was de stilte, het verdriet
en eenzaamheid en de ademhaling.
Er waren geen pijn en verdriet; want deze
twee woorden dekten de lading niet meer.
De zon scheen binnen en ik zag het Licht
verplaatsen: van de éne muur, op de andere.
Het Licht verschoof.…
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 Als een zwaan, die schuchter zijn veren
strijkt en zich dompelt in het koele meer
om de lange slaap te vinden in een donzen
bed, gebonden aan het strikte zekerheden.
In de golfslag van de tijd, schuddend aan mijn
levensboom, waarvan de vruchten niet willen
rijpen.…