6334 resultaten.
panis angelicus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 hemel huilt op
de tere witte rozen
een zachte deken
daaronder zwijgt hij
zijn glimlach blijft
en verzacht de pijn
veelvuldig waardig nijgen
een laatste blik in de aarde
waar deze moedige man rust
zo ver weg van de wereld
en zo dichtbij in ons hart
teruggegeven aan de aarde
die nu triomfantelijk deelt
in het brood der engelen
eeuwig…
de b-kant
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
985 genoeg geschreven over
de reserve-tijd waarin het
allemaal nog moet gebeuren
alsof die voor de eeuwigheid
de beste indruk achterlaat
zo heb ik je nog niet verteld
over de b-kant van mijn leven
die soms veel mooier blijkt,
het grijsgedraaide lied meer
naar de achtergrond verdwenen
misschien was er niet mee te scoren
allesbehalve spectaculair…
daar ligt mijn schaduw op het zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
529 daar waar de branding buldert
de wind loeit
de golven kletsen op het zand
het schuim waait over het strand
waar de wolken vliegensvlug
veranderen in staalblauwe luchtdromen
daar is mijn oog en hart beland
in het schuim van de woeste baren
de eeuwig durende verandering
ontwaarde in alle vrijheid
en onveranderlijke eenheid
zeemijlen…
het water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 rivier is een naamloos
graf voor jodenkinderen
een zoon uit ‘t water
gered en voorbestemd
bevrijder van slaven
onbegrepen en gekwetst
eenzame in zijn woestijn
thans herder naast god
wat had hij een medelijden
met de onsnapte naar egypte
die stierf door blinde haat
verraden en gekruisigd
verlaten in diepe duisternis
leider naar ’t eeuwig…
Samen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.166 Universeel
Zielsveel
Verbonden
Uniek een deel
Twee zielen,
één geheel
Gezonden
Als de boodschap
Van intens
Lief
En leed
Vanuit de zekerheid
Van verleden tijd
Immens bereid
Je lief te hebben
Door wat je me doet
En deed
Vanuit jouw hart
Tot op mijn bot
Vanuit trouw
Samen apart
Tot mijn schot
In de roos
Eindeloos
Tot in de eeuwigheid…
Hardloper
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
835 en wie wint
krijgt eeuwige roem,
hij ziet de rondetijden
passeren bij het voorbijrennen
en hijgt stevig
zijn longen klappen
bijna en het publiek
juicht en klapt ook
als hij als eerste
de finish passeert
het zweet sijpelt tussen zijn oogleden
dus hij ziet even wazig
maar het einde is in zicht
hij heeft het gehaald
nu kan hij zich doodlopen…
de mooiste
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.064 daar glinstert eeuwig in mijn oog
de mooiste die ik ken…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
Zal je
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
652 Dan uit de schaduw zal stappen
de eeuwige warmte zal voelen
die me liefdevol zal omarmen.
Wil jij me dan begeleiden naar
het heldere licht waar de
engelen mij zullen ontvangen.…
Regen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.817 nu kan ik nog wel bij u schuilen
maar hoe zal het zijn in die nacht
als de winden als wolven huilen
en de eeuwige vierschaar ons wacht.
o God! sta ons bij in het einde —
wij zelf zijn zonder kracht.…
Scherven
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.052 Onverwerkte pijn
zal er, spijtig genoeg, voor eeuwig zijn.…
klik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 ’t was of de sombere nacht
lichter leek te dragen
vonken warm oversprongen
toen twee eenzame sterren
elkaar verlangend bestraalden
’t was of de zwoele nacht
strooide met verse bloemen
toen armen zich omsloten
lippen elkaar beroerden
wensen zich vervulden
’t was of de kortste nacht
bijna eeuwig duurde
maar toch voorbij was
in een diepe…
Territorium
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
569 Je dwaalt in een vierkant land
waar ratio en emotie oorlog voeren
zonder elkaar pijn te doen
af en toe
komt er een spreekwoord voorbij
toepasselijk in de tijd
maar verloren voor de eeuwigheid
van het alsmaar dieper innerlijk voelen
alsof het land geen bodem kent
beadem je verleden in de toekomst
haal je alles wat overbodig is weg
om…
graflichtjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
656 ik
zachter, door droombeelden van toen
er brandt een kaars, mijn loflied zingt
en onderaan de dag klinkt wee
een jammerklacht
maar hier, geborgen in het nu
draagt liefde duizend rozen op, aan
alle zielen
waar we knielen zucht de grond
mijn mond noemt honderd namen rond
een warm moment
wat ben ik blij- mijn troost
dat ik jou eeuwig…
Jij sterft in mij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
922 Pasen maar elke
Dag wel in mij sterft
En samen met mij doodgaat,
Wakend de nacht van doodsangst
Doorbrengt, me door de dood
Heen vasthoudt en samen stervend
Tot nieuw leven komt in een
Leven dat echt is, waarachtig,
Waar niets gekunstelds meer aan is
En waar we samen drinken
van het water des levens
Gelouterde onschuld
In eeuwig…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig geworden is,
Terug bij het begin
Zoals ze ooit uit
Niets geschapen is -
Eeuwig…
tegemoet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
595 hou me vast
met handen van de nacht
en laat dit eeuwig duren
want morgen
nog voor duinen aarde worden
treurt de dageraad
langs grijze wangen
vederloos en onafwendbaar
met om mij heen
de lage stilte van een dichtgegroeide dag
hou me vast
in het voorbijgaan
en draag het ruisen naar verlangen
avondblauw, naar wie ik ben
de zee…
"Es gibt !" naar Heidegger
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 Zoemende zoemer, zoemende bij
eeuwige zoener
van bloemen, geuren, kleuren
after likeuren
trillende, rillende wemelslag
elfen vlieger
in de vleugelslag
van ringende ringen
nachten van wachten
scheervlucht in gekraakt sonar
zoekspel van onaantastbaar
jagen naar een nieuwe horizon
zoemende zoenende bij, zo na-bij
zonder midzomernachtzoen…
Gemoedsrust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
646 Zij ontvangt eeuwig
energie en voeding.
Geen storing
van de kringloop.
Ooit is de oerbron
weer tijdelijk gastheer
voor mijn ziel,
dan laaft hij haar
ruimschoots opnieuw,
stuurt haar, verkwikt,
wederom op weg,
tijdloos . . .…
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…
Uitzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn
gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond
vloeibaar naar weiden of een verworpen stad
bevangen aan uiterste randen van trillende lucht
op een morgen ontwaakt
nog beschonken van donker
de volgende dag na vandaag
met daarboven eeuwig hemel
het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…
Slaap zacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 Wat zou je doen
als de dagen nachten werden
maar de nachten niet doorbloedden
tot dag
Als een eeuwig firmament
van verduisterde sterren
verdwijnt in het neplicht
van gevallen dromen
Als de angst voor het donker
gegrond blijkt
omdat in het donker
jij jezelf tegenkomt
Kanten die je dacht
te hebben verloren
blijven je volgen
voelen…
de raaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 M'n ademhaling stopt plotseling
als ik aan je denken moet
ze zeggen een eeuwige leerling
zacht is de hand en z'n groet.
Lang is de zucht naar een hunkering
tussen het zwarte water en licht
verschuilt zich in ontmoeting
daar achter in het vergezicht.…
Stukjes hemel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
471 wij hebben
goden geschapen
sterren gecreëerd
om stukjes van
de hemel te zien
in hoger reiken
dan de ander zullen
ooit onze rechten blijken
om deel te nemen
aan het eeuwig fenomeen
in aanbidden
zit diep van binnen
de onzekerheid van
niet begrijpen door een
constante afhankelijkheid
alleen de sterken
claimen in gelijk
hun rol…
kwets-baar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Onder een badlaken een meisjesbeen
zandkorrels verraden een zomerse dag
gestrand in eeuwigheid
De dood die IS zaait angst
Vliegtuigen keren terug zonder dromen
De zon achtergelaten op een kwetsbaar strand
Tegelijk een stille straat in een rustig dorp
Een egel roerloos langs de kant van de weg
Geveld door snelle onachtzaamheid
We zijn…
Het vrouwelijk rond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 in haakse hoeken
steekt het leven
altijd scherp af
zij hebben nooit
mijn voorkeur gehad
ik rond zaken
liever met een
harmoniemodel
waarbij we stekels
niet meer tolereren
de cirkel laat ik
dan ook prevaleren
in zijn eeuwig gaan
begin en einde
sluiten naadloos aan
rechte lijnen
zullen ooit verdwijnen
het vrouwelijk rond
heeft al…
Het tijdelijk wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 weer brandde geestdrift
zijn heilig vuur
trok vitaliteit zich
niets aan van jaar en uur
ik speelde als kind
met hagel en sneeuw
wind liet ons dansen in
een wereld van voorheen
het tijdelijk wit
had alles begraven
waar wij eerder om gaven
het voelde zo een
in samen smelten
warmde eeuwige jeugd
kou deerde mij niet
wist dat de zon…
vergetelheid
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
676 het is negen uur
in de ochtend
ik schrijf
over de eeuwigheid
mijn pen sleept langs woorden
verzonken in de stilte
ik wil geen eind forceren
noch een gezicht onthullen
dat ver teruggaat naar kinderjaren
en enkel op een zwarte bladzijde
wakker te krijgen is
ergens moet er een land zijn
een zacht land, een heel zacht land
wie wil…
het verschil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Aaneenrijgen van woorden
Samensmelten tot een zin
Poëzie of gewoon vertellen
Iedere klank steunt de andere
Even mooi is de verwoording
Even goed het begrip
Emotionele ontlading
Prettige herinnering
Hersenspinsels putten uit het niets
Nooit aan gedacht
Maar toch de pen gegrepen
Zo niet eeuwig verdwenen
Schrijven is blijven
Als uw eigen…
Maar nu niet meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Want wat eeuwig had moeten zijn
was niets meer dan een tijdelijk besef
En wat door had mogen rijmen tot het einde,
rijmt nu niet meer.
Alleen frustratie en teleurstelling blijft over
in het tijdloze waarin ik altijd had willen geloven.…