Alle inzendingen over koude grond

8933 resultaten.

Sorteren op:

Zomerse kijk

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 773
zicht op zon laat triestheid verglijden wekt nieuw verlangen uit de grond van mijn hart vrolijkheid slaat een tropische overmaat en ik voel mij volkomen gedicht voor winterse wroeging, woede en haat herken in pijn en blijdschap gekartelde randen van dit zijn scherper afgetekend dan in regentijd zie ik zomers de feiten en schijn…

een zomerse dag

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
Op een mooie zomerse dag, Met onze voeten op de zanderige grond, Met op ons gezicht een brede lach. Tussen de lekkere geuren van bloemen, Met de lieve kleine lammetjes in de wei, De bijtjes zoemen, En iedereen is vrolijk en blij.…

Lichtval

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
De asperges groeien in het donker in een bed van zand, de mol met zijn grappige graafpootjes woont onder de grond, vleermuizen vliegen in de nacht en wijze uilen schuwen het licht.…

Het regent!

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 458
Mensen lopen gebukt, als ware het onder een zwaar juk, mensen kijken naar de grond, alsof er geldbedragen liggen, mensen lopen gehaast, alsof de trein van kwart voor drie moet worden gehaald, mensen lopen met een gezicht van ouwe lappen, alsof ze de globe op hun nek hebben hangen, mensen zijn onvriendelijk,…
Johanna14 september 2010Lees meer >

Met gebroken ogen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
je hebt het blad nooit voor de mond gehouden het dwarrelt naar de grond uit vingers die onmachtig zijn om alles in de hand te houden jij hebt altijd de rug gerecht maar nu lig je gestrekt laat gods water over akkers lopen in een afscheid met gebroken ogen toch zal uit as jouw feniks weer herrijzen om levend in herinnering te…
wil melker18 september 2010Lees meer >

stop licht

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 737
middenin de sneeuw liggen wegen weggedrukt - nog wit maar later vloeipapier, in ombervolle stappen hoog reikt de populier mijn hemel in met laag-bij-de-grondse voeten en een ferme standplaats weggesleept in kleine emoties verliest de grotere haar tranen; buitengaats in dit verdriet sinds de winterzwarte dag dat jij mijn levenslicht…
switi lobi15 december 2010Lees meer >

Verschiet te Rome

gedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.778
Een weids terrein vol brokken, zelf gemaakt, uit eigen grond gestampt. Maar avondgloed te Rome, zachtvurige zonsravage regenboogbekroond laat door geen glorieus verwoest bestaan zich evenaren.…

Weg

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 509
Lange gangen vol immense leegte worstelt ze door voordat ze daar is waar ze wil zijn voetstappen lijken te vertragen daar de grond van modder schijnt waarin haar voeten steeds verder weg zakken wordt het zicht vager, het happen naar lucht ijler tot ze vast zit tot aan haar middel al vechtend hopend op geeft ze zich over aan wat komen…
LadyLove27 november 2012Lees meer >

levensboom

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Zijn levens elixir deelt hij met zijn uitgestrekte armen, tot zijn plantzaad de grond raakt Het is de herhaling van zijn bestaan.…

Een tweede leven

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
ben aan het verschimmen alleen de schijn blijkt nog wat werkelijkheid te zijn bleek en kleurloos dwaal ik rond in een leven dat lijkt te verstommen maar diep van binnen is in hoekjes en luwte de lente voorzichtig begonnen op onontgonnen gronden ontkiemt reserve zaad dat voor een tweede leven gaat aan mij de eer om later als herboren…

Jij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 874
ik vraag mezelf nu wat ik wil in een leven dat zijn grond verliest, ga ik nu zweven om niet te voelen dat pijn hoort bij het langzaam loslaten van een mooie liefde zonder einde, die vraagt om vrijheid en evolutie Ik ga in voeling met het hart dat verliefd is op de liefde maar blijft kiezen voor het bijzondere: jij…

de boom die alles zag

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 620
de boom staat aan de grond genageld als een verwoestende vuurzee haar inferno uitspuugt de boom, de stille getuige die niet vluchten kan blijft zwijgend staan temidden van een kolkende ontwrichting de boom blijft alleen achter weet hij misschien hoeveel mensen stierven tranen vloeien als de achterblijvers een bloemenzee aan…
J.Bakx16 oktober 2013Lees meer >

muze

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 620
voorzichtig de lucht in of met vleugels op de grond. ik denk aan bloemen. hoe we zijn geboren. dat het zo nooit is gebleven. de vlekken en waar we leven. ergens sterft een vlinder. in iemand. van het reizen moe.…

Er zijn mensen

gedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 15.622
Weer anderen liggen in elkaars armen en denken aan de vijand, houden soms even hun oor aan de grond. --------------------------------------------- uit: 'Over liefde en niets anders', 1997.…

uitvliegen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 988
Vroeger liep je koddig En je sprak een eigen taal Tegenwoordig vlieg je zonder vleugels Maar in een kast van staal Van oost naar west reis je Door het luchtruim of op de grond De techniek brengt je overal Een vreemde taal komt uit je mond Vroeger liep je Geen zeven sloten tegelijk Tegenwoordig vlieg je En ik zwaai als je naar beneden…

Asregen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
Met zo veel liefde Verbouwd, zorgvuldig Opgekweekt op dat Kleine stukje grond Waar in eenvoud Met gelijkgestemden Het gewas alle kans Krijgt zijn bladeren Uit te slaan om voor De mens gezonde voeding Te zijn - met in de nabije Toekomst bemesting van Heel andere koek: Er wordt asregen verwacht Niet van een uitbarstende…

Speciale oma

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
Volgens de kleine ligt de eerste " onder de grond", zit de tweede in een pot, want zo zegt ze schrander, ik denk dat die eerst moest worden gekookt! Haar laatste zin is meer dan duidelijk, het maakt niet uit hè oma, want hun zieltjes zijn daarboven! Zo is het kind, zo is het.…

Lofzang op Het Leven I - Het Ontwaken

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 649
Na de twaalfde zomerwende voleindigde mijn welpentijd en overheerste ’t onbekende; ‘k begon de reis oningewijd Een gulle gift van oude gronden, door de Tijdstroom zelf gevoed. Rede en waanzin zijn verbonden in Darckheims ambrozijne bloed.…

Grote Onbekende Dienaar 1

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
Velen van ons ervaren het idee, dat je de moeder van de liefde bent, en de grond van ons bestaan. Blijf ons dienen. Blijf in ons geloven. Leer ons op eigen benen staan.…

Overpeinzing der simpelheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
Bomen staan buiten met takken in de lucht, wortels in de grond. Die boom staat daar, zoals hij daar altijd stond. Misschien is het wel niets meer dan dat. Doodgewoon zijn. De boom die is, Die was, Net als ik ben En jij die hier las.…

Prettig ongeschikt

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
voor mij niets eeuwigdurends, geen bezwerende formules geen eikenhouten planken, tunnels, dichte mistbanken die het zicht belemmeren geen patronen die zich aan vaste grond nagelen liever ook geen criteria, een functieprofiel met targets ik zie de afwijking in elke spiegeling van tegenlicht vandaag kijk ik in het water, de enige…
Iniduo16 januari 2016Lees meer >

Sprakeloos

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
De mond verbiedt het spreken kostbaar licht het niet verdraagt de pijnboom waakt over de stam ontkiemen wordt geweigerd emoties strelen het gevaar dwaling zoekt de warme corpus hoogtepunten dag en nacht stroomt de hars het wilde kleven zaad verspilt op droge grond waar Onan’s scepter heerst.…
Laurens Windig29 september 2016Lees meer >

Levenswandel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Balanserend over smalle pad van het leven Zoekend naar vaste grond en steun Gaan we voetstap dagelijks verder Langs rivieren, rotsen of ravijn Bij voor of tegenspoed Zo nu en dan dwalend, dan zeker wetend Waarnemend de bermen van het pad Struikelend of mijden de kuilen Volgend de richting naar één doel Naar het eind, de horizon.…

Winter

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Winter (haiku) Besneeuwde velden wissen bevroren sporen geen voet aan de grond. Winterblues (tanka) De liefde duurt kort het vergeten gaat langzaam de nacht is inktzwart de tuin wordt alsmaar witter mascara loopt langs mijn wangen…

In het bos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
Als je geluk hebt groei je langzaam beschut door familie Je begint bij het begin het netwerken in de grond Je eet langzaam, maakt centimeter voor centimeter elke spiervezel sterk en vormt een stevige huid om een reus te worden zoals toen er nog geen mensen waren en je het leven kon tellen in eeuwen, in duizenden nieuwe manen…
Zywa14 maart 2019Lees meer >

Lang verzwegen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
Berusting zucht uit de geur van bemeste grond, het houdt het groenste hart omhoog, onophoudelijk stroomt ververst bloed door de navelstreng van genegenheid, nooit vergeten het verdriet dat in mij een kinderbrand ontstak, vonken blijven springen in wind, as en regen, z’n broedplaats vindt, veel te lang verzwegen aan ieder…
Pama15 maart 2019Lees meer >

Vingers maken mij bang [1]

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Het was een schot in de roos Als doelwit mijn hart Toch sta ik hier met twee voeten vast aan de grond De bloem der jeugd is nog niet gepasseerd Oorverdovende stilte kroop langzaam binnen in mijn oor Mijn onschuldigheid was weggenomen Schaamte was een woord die in jouw woordenboek niet te vinden was Jouw vingertoppen hebben hun verhaal achtergelaten…
Lexa15 mei 2019Lees meer >

Koninginnig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
De slaapkamer ruikt naar parfum en kruit ik waad door de kleuren van mijn kleren half op hun hangers Je bent weg, op de grond lig je dwingend met al je liefde op een foto van jouw armen om mij heen Jij, de koning, jij wilde mij koninginnig, geen ontembare krabbekat Ik heb alles weer netjes mijn garderobe ingeruimd en de andere kast…
Zywa12 juli 2019Lees meer >

gebleven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
het moeras tussen land en water waar je wieg geen grond vond om te bestaan aan de korsterige oever hoorde je de zuigende tijd het nachtelijk kikkergezang liet het onweer je huilen was je bang voor de zuchtende wind moerasruiters verborgen je kleine lichaam met gesloten ogen de drassige bodem zou je bewaren je kermde…
J.Bakx6 november 2019Lees meer >

Bij 'Trust yourself' van Iris le Rütte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Dus ik ben mijn eigen engel en ik neem mijzelf onder de arm maar wat als ik struikel of geen grond meer onder de voeten heb? Wat moet ik met mijn zelfvertrouwen wanneer jij mij verlaat? Wat kan mijn territorium nog toevoegen als het hart eenzaam is?…