8933 resultaten.
Zomerse kijk
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
773 zicht op zon
laat triestheid verglijden
wekt nieuw verlangen
uit de grond van mijn hart
vrolijkheid slaat een tropische overmaat
en ik voel mij volkomen
gedicht voor winterse wroeging, woede en haat
herken in pijn en blijdschap
gekartelde randen van dit zijn
scherper afgetekend dan in regentijd
zie ik zomers de feiten
en schijn…
een zomerse dag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Op een mooie zomerse dag,
Met onze voeten op de zanderige grond,
Met op ons gezicht een brede lach.
Tussen de lekkere geuren van bloemen,
Met de lieve kleine lammetjes in de wei,
De bijtjes zoemen,
En iedereen is vrolijk en blij.…
Lichtval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 De asperges groeien in het donker
in een bed van zand, de mol met
zijn grappige graafpootjes woont
onder de grond, vleermuizen vliegen
in de nacht en wijze uilen schuwen
het licht.…
Het regent!
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
458 Mensen lopen
gebukt,
als ware het
onder
een zwaar juk,
mensen kijken
naar de grond,
alsof er
geldbedragen liggen,
mensen lopen
gehaast,
alsof de trein van
kwart voor drie
moet worden gehaald,
mensen lopen met
een gezicht
van ouwe lappen,
alsof ze de globe
op hun nek hebben
hangen,
mensen zijn
onvriendelijk,…
Met gebroken ogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
610 je hebt het blad
nooit voor de mond gehouden
het dwarrelt naar de grond
uit vingers die
onmachtig zijn om
alles in de hand te houden
jij hebt altijd
de rug gerecht
maar nu lig je gestrekt
laat gods water
over akkers lopen in een
afscheid met gebroken ogen
toch zal uit as
jouw feniks weer herrijzen om
levend in herinnering te…
stop licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
737 middenin de sneeuw
liggen wegen weggedrukt - nog wit
maar later vloeipapier, in ombervolle stappen
hoog reikt de populier mijn hemel in
met laag-bij-de-grondse voeten en een ferme
standplaats
weggesleept in kleine emoties
verliest de grotere haar tranen; buitengaats
in dit verdriet
sinds de winterzwarte dag dat jij
mijn levenslicht…
Verschiet te Rome
gedicht
3.2 met 8 stemmen
3.778 Een weids terrein vol brokken, zelf gemaakt,
uit eigen grond gestampt. Maar avondgloed
te Rome, zachtvurige zonsravage regenboogbekroond
laat door geen glorieus verwoest bestaan
zich evenaren.…
Weg
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
509 Lange gangen vol immense leegte
worstelt ze door voordat ze
daar is waar ze wil zijn
voetstappen lijken te vertragen
daar de grond van modder schijnt
waarin haar voeten
steeds verder weg zakken
wordt het zicht vager, het happen
naar lucht ijler
tot ze vast zit tot aan haar middel
al vechtend hopend op
geeft ze zich over aan wat komen…
levensboom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.021 Zijn levens elixir deelt hij
met zijn uitgestrekte armen,
tot zijn plantzaad de grond raakt
Het is de herhaling van zijn bestaan.…
Een tweede leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
571 ben aan het verschimmen
alleen de schijn blijkt nog
wat werkelijkheid te zijn
bleek en kleurloos
dwaal ik rond in een leven
dat lijkt te verstommen
maar diep van binnen
is in hoekjes en luwte
de lente voorzichtig begonnen
op onontgonnen gronden
ontkiemt reserve zaad
dat voor een tweede leven gaat
aan mij de eer
om later als herboren…
Jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
874 ik vraag mezelf nu wat ik wil in
een leven dat zijn grond verliest,
ga ik nu zweven om niet te voelen
dat pijn hoort bij het langzaam loslaten
van een mooie liefde zonder einde,
die vraagt om vrijheid en evolutie
Ik ga in voeling met het hart
dat verliefd is op de liefde maar
blijft kiezen voor het bijzondere: jij…
de boom die alles zag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
620 de boom staat
aan de grond genageld als
een verwoestende vuurzee
haar inferno uitspuugt
de boom, de stille getuige
die niet vluchten kan
blijft zwijgend staan temidden
van een kolkende ontwrichting
de boom blijft alleen achter
weet hij misschien
hoeveel mensen stierven
tranen vloeien als
de achterblijvers
een bloemenzee aan…
muze
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
620 voorzichtig de lucht in of
met vleugels op de grond.
ik denk aan bloemen.
hoe we zijn geboren. dat
het zo nooit is gebleven. de vlekken
en waar we leven.
ergens sterft een vlinder.
in iemand.
van het reizen moe.…
Er zijn mensen
gedicht
4.1 met 18 stemmen
15.622 Weer anderen liggen in elkaars armen
en denken aan de vijand,
houden soms even hun oor aan de grond.
---------------------------------------------
uit: 'Over liefde en niets anders', 1997.…
uitvliegen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
988 Vroeger liep je koddig
En je sprak een eigen taal
Tegenwoordig vlieg je zonder vleugels
Maar in een kast van staal
Van oost naar west reis je
Door het luchtruim of op de grond
De techniek brengt je overal
Een vreemde taal komt uit je mond
Vroeger liep je
Geen zeven sloten tegelijk
Tegenwoordig vlieg je
En ik zwaai als je naar beneden…
Asregen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 Met zo veel liefde
Verbouwd, zorgvuldig
Opgekweekt op dat
Kleine stukje grond
Waar in eenvoud
Met gelijkgestemden
Het gewas alle kans
Krijgt zijn bladeren
Uit te slaan om voor
De mens gezonde voeding
Te zijn - met in de nabije
Toekomst bemesting van
Heel andere koek:
Er wordt asregen verwacht
Niet van een uitbarstende…
Speciale oma
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
774 Volgens de kleine ligt de eerste
" onder de grond",
zit de tweede in een pot,
want zo zegt ze schrander,
ik denk dat die eerst
moest worden gekookt!
Haar laatste zin is meer dan duidelijk,
het maakt niet uit hè oma,
want hun zieltjes zijn daarboven!
Zo is het kind, zo is het.…
Lofzang op Het Leven I - Het Ontwaken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
649 Na de twaalfde zomerwende
voleindigde mijn welpentijd
en overheerste ’t onbekende;
‘k begon de reis oningewijd
Een gulle gift van oude gronden,
door de Tijdstroom zelf gevoed.
Rede en waanzin zijn verbonden
in Darckheims ambrozijne bloed.…
Grote Onbekende Dienaar 1
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
573 Velen van ons ervaren het idee,
dat je de moeder van de liefde bent,
en de grond van ons bestaan.
Blijf ons dienen.
Blijf in ons geloven.
Leer ons op eigen benen staan.…
Overpeinzing der simpelheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 Bomen staan buiten
met takken in de lucht,
wortels in de grond.
Die boom staat daar,
zoals hij daar altijd stond.
Misschien is het wel
niets meer dan dat.
Doodgewoon
zijn.
De boom die is,
Die was,
Net als ik ben
En jij die
hier las.…
Prettig ongeschikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 voor mij niets eeuwigdurends,
geen bezwerende formules
geen eikenhouten planken,
tunnels, dichte mistbanken
die het zicht belemmeren
geen patronen die zich
aan vaste grond nagelen
liever ook geen criteria, een
functieprofiel met targets
ik zie de afwijking in elke
spiegeling van tegenlicht
vandaag kijk ik in het water,
de enige…
Sprakeloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 De mond verbiedt het spreken
kostbaar licht het niet verdraagt
de pijnboom waakt over de stam
ontkiemen wordt geweigerd
emoties strelen het gevaar
dwaling zoekt de warme corpus
hoogtepunten dag en nacht
stroomt de hars het wilde kleven
zaad verspilt op droge grond
waar Onan’s scepter heerst.…
Levenswandel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 Balanserend over smalle pad van het leven
Zoekend naar vaste grond en steun
Gaan we voetstap dagelijks verder
Langs rivieren, rotsen of ravijn
Bij voor of tegenspoed
Zo nu en dan dwalend, dan zeker wetend
Waarnemend de bermen van het pad
Struikelend of mijden de kuilen
Volgend de richting naar één doel
Naar het eind, de horizon.…
Winter
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
556 Winter (haiku)
Besneeuwde velden
wissen bevroren sporen
geen voet aan de grond.
Winterblues (tanka)
De liefde duurt kort
het vergeten gaat langzaam
de nacht is inktzwart
de tuin wordt alsmaar witter
mascara loopt langs mijn wangen…
In het bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Als je geluk hebt groei je
langzaam
beschut door familie
Je begint bij het begin
het netwerken
in de grond
Je eet langzaam, maakt
centimeter voor centimeter
elke spiervezel sterk
en vormt een stevige huid
om een reus te worden
zoals toen
er nog geen mensen waren
en je het leven kon tellen
in eeuwen, in duizenden
nieuwe manen…
Lang verzwegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
442 Berusting zucht
uit de geur van
bemeste grond,
het houdt het
groenste hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt ververst bloed
door de navelstreng
van genegenheid, nooit
vergeten het verdriet
dat in mij een
kinderbrand ontstak,
vonken blijven springen in
wind, as en regen,
z’n broedplaats vindt,
veel te lang verzwegen aan
ieder…
Vingers maken mij bang [1]
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
451 Het was een schot in de roos
Als doelwit mijn hart
Toch sta ik hier met twee voeten vast aan de grond
De bloem der jeugd is nog niet gepasseerd
Oorverdovende stilte kroop langzaam binnen in mijn oor
Mijn onschuldigheid was weggenomen
Schaamte was een woord die in jouw woordenboek niet te vinden was
Jouw vingertoppen hebben hun verhaal achtergelaten…
Koninginnig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 De slaapkamer ruikt naar parfum en kruit
ik waad door de kleuren van mijn kleren
half op hun hangers
Je bent weg, op de grond lig je
dwingend met al je liefde
op een foto van jouw armen
om mij heen
Jij, de koning, jij wilde mij
koninginnig, geen ontembare
krabbekat
Ik heb alles weer netjes
mijn garderobe ingeruimd
en de andere kast…
gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 het moeras
tussen land en water
waar je wieg
geen grond vond
om te bestaan aan
de korsterige oever
hoorde je de zuigende
tijd het nachtelijk
kikkergezang
liet het onweer je huilen
was je bang voor de
zuchtende wind
moerasruiters
verborgen je
kleine lichaam
met gesloten ogen
de drassige bodem
zou je bewaren
je kermde…
Bij 'Trust yourself' van Iris le Rütte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Dus ik ben mijn eigen engel
en ik neem mijzelf onder
de arm
maar wat als ik struikel
of geen grond meer onder
de voeten heb?
Wat moet ik met mijn
zelfvertrouwen wanneer jij
mij verlaat?
Wat kan mijn territorium
nog toevoegen als het hart
eenzaam is?…