2830 resultaten.
Klassiek Toneel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
249 de opkomst van vele personages
persiflages op uitgevoerde werken
versterken opgeblazen verwachtingen
vanachter verwilderde coulissen
waar verliezen diep worden doorleefd
de wave het theater bijna verlaat
het kwaad als scène verschijnt
of wegkwijnt in een akte die rijpt
geen splijtende dialoog die de vloer aankan
geen masterplan dat een…
Schaduw van het niets
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
373 Het is onduidelijk wat ik in de spiegel zie
maar het is beslist geen mooie vrouw
het is angstaanjagend dat ik zo lelijk
tijdens mijn leven ben geworden
leven doe ik niet langer in de duisterschaduw
van de rijke mensen, die ik zonder twijfels
hypocriet noem met hun belachelijke gedrag
alsof schoonheid voor een spiegel te koop is
niet nadenkend…
Leider verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
185 Leiders van veel grootse landen
verzamelen vooral jaknikkers
in hun kring vertrouwelingen
hij houdt ze dreigend in zijn handen
die gedweeë hielenlikkers
deze verblinde volgelingen
tillen hun leider op het schild
die slaat daarna heel wild
naar elke vrije demonstrant
en vermeende tegenstand
met afwijkende opvattingen
een veronderstelde…
het onthoofde gezag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
255 .
de kerk was dood
geen ziel te bekennen
ook niet in de gewelven
het godslampje is gedoofd
of uitgegaan uit zich zelve
.
de neus ruikt enkel een muffe sfeer
zo een die al lang voorbij het heden is
niet meer levend, ademend, laat staan
nog kan luisteren naar die ene mens
wel naar de zwarte druipkaars uit een laatste mis
.
ja, het blijft…
Als het lood verdwijnt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
256 De cirkel draait, het haakje sluit,
het woord krijgt weer stem en hout.
Wat Gutenberg ooit heeft gezaaid,
verdwijnt nu in het schermpraat.
Vijfhonderd jaar lag alles vast:
in zwarte inkt, in lood gegoten.
De schrijver sprak, de lezer zweeg,
de wereld leek haast dichtgespijkerd.
Maar telkens als de taal verandert,
begint ook iets in ons…
Antigif
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
129 De ingevallen gelaatstrekken van een maan:
de senioren mokkend in ouderwets chagrijn,
een glyfosaatveld aan haat ten onder gegaan
(doornen van de duinvariant, als snijtanden,
tekenden en sneden de kleding, hun huiden
als flinterdunne herinneringen op stranden);
deze seizoensluwte brak hun schone hemden,
alles was klaar, drijfzand zoog aan…
niks van waarde; cirkeldrang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
122 Waar niks van waarde overblijft
geen gevoel in zijn/haar lijf beklijven wil
een verwaarloosbare wind zelfs
vrij spel krijgt
bij een gebrek aan
boeiende elementen
als de betekenis volledig ontbreekt
de stekende leegte hem/haar bleek achterlaat
met onwaarachtige woorden
over veerkracht of strijd
uit zijn/haar kromme duim
gezogen argumenten…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Zij eisen geen kansel, geen marmeren steen,
geen priesterhand die hun taal verklaart.
Schuif de tolken opzij.
De grond spreekt stroef maar rechtstreeks,
een trilling in de voetzool, een rimpel in de slaap.
Geen kansel heft hun botten uit het zand.
De aarde stampt onder tienduizend voeten,
een ritme van huid, stof en herinnering.
Hun…
De open horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
170 De stof die om haar schouders valt,
is geen gevangenis, geen muur,
het is een vrije, bewuste keuze,
een eigen kompas in het uur.
Niemand meet haar waarde af
aan de plooien van haar kleed.
Maar zie de ware schaduw vallen,
waar het krijt de lei niet raakt.
Een meisje dat naar buiten staart,
terwijl de poort haar wereld sluit.
Geen boek dat…
Recessie Partij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
149 Kijk niet naar het verleden
niet naar de statistieken
die dienen te stijgen
en zo de afgrond verdiepen
waarin je niet durft te vallen
Draai je liever om, stap terug
en leef zoals oude mensen
eenvoudig, zonder illusies
over wat je nodig hebt
Zet zoveel stappen terug
dat je weer tijd hebt
om niets te doen
Kies als geuzenlid
van de splinterpartij…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 We slaan de boeken open op de pagina’s die schuren,
voelen het koude marmer van namen die we niet kenden,
zien de breuklijnen in de straten van de stad.
Het verleden is geen rugzak vol stenen van een ander,
geen vonnis dat we dragen in het felle licht van vandaag.
Niemand vraagt om tranen over gisteren,
om het buigen van een rug onder andermans…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 de tijdlijnen stromen over
van meningen als opgewaaid zand
iedereen roept
en de modder spat omhoog
tot we elkaar niet meer zien
we willen de stroom dwingen
vangen in filters van ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit…
het hangijzer
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
233 Het vooruitzicht is nu juist het hangijzer
dat te lang in deze veel te hete zon is blijven liggen
waar je alleen maar je vingers aan kunt branden
Een zekere mate van zelfkastijding is mij echter
als geboren antitheïst
niet vreemd
wel vreemd zijn de grote hoeveelheden
zoete trivialiteiten
die hier almaar geslikt worden
of genegeerd
zonder…
Nederland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
184 Ik juich, geen hoger heil heeft ooit mijn ziel gestreeld
dan dat ik, Nederland, op uw grond ben geteeld,
dat fijn gevoel voor kunst, dat reine hoger leven
is, Nederlanders, u bij uw geboorte reeds gegeven;
Denk enkel maar aan Vader Abraham
en diens onvolprezen smurfenlied,
en shalalie aan Sieneke,
zulke zangers vindt men elders niet;
Redenaren…
De kooi
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
159 Veel muizen in de kooi
en het licht blijft
steeds langer aan
De spanning loopt op
We leiden ze af
met hapjes en drankjes
mierzoet of alcoholisch
het werkt allebei
We zetten de verwarming hoger
We zetten er nog wat muizen bij
Het piepen zwelt aan
/Geef ons een eigen huis
/Geef ons een buiten
/Geef ons meer tijd
/Geef ons de nacht…
De ondergang van ons allen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
134 * It is no measure of health to be well adjusted to a profoundly sick society – Jiddu Krishnamurti *
Na een leven vol zinloos gezwets
overheerst door geroddel en geklets
kon niets hem meer bekoren
Nooit geweten van tevoren
dat nergens meer bij willen horen
het resultaat zou kunnen zijn
in het menselijk domein
waar oppervlakkigheid regeerde…
Moessonwater
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
170 Door onze red-de-wereldzeeën onkundige redaxy
NIET-GEPLAATSTE REACTIE
op "AQUA" van Anneke Haasnoot
*
"Had ik hem nooit met een karveel
bevaren langs de Afrikaanse
kust, dan was de ondermaanse
wereldzee voor de makreel
en aten octopus en haai
geen plastic soep uit com.bol
met zeemeermin op een atol
tussen Mombasa en Mumbay
verbleven…
De koers van morgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 De zorgkraan drupt, de muren knellen,
geen huis te bekennen voor wie wil starten.
We tellen de handen die bedden verschonen,
maar mantelzorgers dragen te zware lasten.
Vrijwilligers gezocht, de gaten worden groter,
een stille storm die door de straten raast.
Maar kijk naar de horizon, de lucht is nog open.
De kaarten liggen schudbaar op de…
In mijn park
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
184 Al die vaders in hun Mr. Marvisshorts
strakgestreken blouses of afgekeken T-shirts
die stumperds met tattoos op teenslippers
anderen ongegeneerd met Happy Socks
ze lopen hier rond als hippe daddy’s
met nog wat overbodig lelijk spruit
in een caddy-dinges met blue-ish shader-plu
te shinen op de ronde weide in mijn park
Een aantal met een…
Onderweg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
187 Stevige schoenen,
nodig voor wat
onderweg ontstaat
Voor de last van
wat niet achterblijft
Voor herinneringen
die zich
vastzetten
klevende grassen
in hondenharen
Voor vragen die
bij de eerste toren
nog zwijgen
verderop het ritme
van de stappen
aannemen
Het meanderen
door rivieren
zoals tijd door
een mensenleven…
De kracht van verbondenheid
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
128 Hand in hand wij gaan
onzichtbare lijnen dragen
verbonden in stilte.
Hier mogen mensen
elkaar dragen, zonder verwachting,
zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf
verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan.
In het zachte midden
van een oprechte ontmoeting mag
kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie
zwaar…
Nog zonder vonnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
160 Er zijn dagen
waarop een naam
sneller valt
dan de waarheid.
Een gerucht
heeft geen bewijs nodig,
het wordt geloofd.
Iemand wijst.
Een ander herhaalt.
Nog iemand weet
hoe het ongeveer zit.
Zo groeit een verhaal
dat nergens hoeft aan te kloppen
om overal
binnen te komen.
Misschien was er schuld.
Misschien ook niet.
Maar tussen…
als je alle ogen verzamelen zou
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
159 wat als je alle ogen verzamelen zou
die jou ooit smekend hebben aangekeken
of jij hen asjeblieft helpen wou
als je elke hand vastpakken mocht
welke jij jouw hulp geboden hebt
je huid spotgoedkoop aan verkocht
als je iedere maaltijd die je weggaf
aan allen die het konden gebruiken
zonodig bracht jij het eigenhandig en in draf
als je de…
Ochtendkrant
gedicht
4.0 met 2 stemmen
443 De krant valt met een klap op de mat
omdat leed in de ochtend zwaarder weegt
en hardnekkiger aan de pagina's kleeft
Verschuil je onder de dekens, citeer zacht
de mooiste regels die je kent en sluit het raam
zo komt de dag niet binnen gewaaid.
Morgen mag je heus wel weer over de wereld
lezen, maar vandaag nog niet. Dus blijf in bed.
Ik heb…
in de pen; sinds de revolutie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
181 Deze eeuw hoef je niet eens meer
in de pen te klimmen,
de deur nog uit
nadat je die wrange postzegel had gelikt,
of nog te wachten op de volgende dag
waarop gewerkt zou moeten kunnen worden.
Je kán ieder moment van elke nieuwe dag
je commentaar geven of leveren,
zonder gezicht of naam kun je compleet los gaan,
over allemans grenzen…
met een speelse eenvoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
162 deze benen
hebben de Helikon
én de Olympus bedwongen
deze handen
bomen verzaagd tot molens
die ijdele winden opjoegen
deze schouders
konden al die verschillende wereldbeelden
nog verdragen of af laten glijden
met het grootste gemak bleven zij overeind staan
met de vloeiendste bewegingen kwamen zij overal doorheen
met een speelse…
De vliegende vriend
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
185 Er was eens een drone, genaamd Daan,
die hoog in de lucht zijn rondjes ging slaan.
Met zijn propellers zo krachtig en snel,
vloog hij hoger dan een vogel, als een snelle wervelwind wel.
Daan had ogen die alles konden zien,
van groene velden tot het blauwe zoute zeeschuim misschien.
Hij zweefde over steden en dorpen klein,
verbindend wat ver…
de avondwandeling zonder idee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Dat was de avondwandeling zonder idee
zonder die pot met goud aan dat einde
niks vloog vervangbaar uit zijn hand
De hedonistische nachtgenieter
die vertrok als de buitenissige
naast de lelijke maatvoering
-met eeltplekken-
fors ingekort door de smalle
scherpe scheuren
lag in naakte puurheid als ding
-te kijk-
[ondanks
dat rook…
Slapende vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Merlijn betoverde de mensen
met de adem van een draak
zodat ze hun strijd vergaten
en met elkaar leefden zonder besef
van geleden verliezen en verdriet
zelfs zonder haat jegens de ander
die hier vanaf zijn geboorte woonde
of zich er juist pas kort geleden
was komen vestigen
Eindelijk kon het, eindelijk
was het vrede, dankzij
de vergetelheid…
BAR EN BOOS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
133 Het was er altijd wel min vijftig graden
In zomers kan het er plus dertig zijn
Siberië was ooit een ijswoestijn
Die Stalin exploiteerde, vastberaden
De rijke boeren moesten het berouwen
Dwong hij te gaan naar onbewoond gebied
Om landbouw te bedrijven, vaker liet
Hij hen een spoorlijn of fabrieken bouwen
Grondstoffen delven moesten die Koelakken…