de avondwandeling zonder idee
Dat was de avondwandeling zonder idee
zonder die pot met goud aan dat einde
niks vloog vervangbaar uit zijn hand
De hedonistische nachtgenieter
die vertrok als de buitenissige
naast de lelijke maatvoering
-met eeltplekken-
fors ingekort door de smalle
scherpe scheuren
lag in naakte puurheid als ding
-te kijk-
[ondanks
dat rook
je geleerde gedachten afsloten
van een hardheid zonder hemel]
Omstanders sneden geen houtjes
in de regen
noch in dat nachtverraad
dromen als tegels
doorsluizend
of als kleurloze straf
de waarheid verdraaiend
om het gezag
als een doorgeleefde dag
strompelend
als leegtes en afvallers
op stenen
of in de heldere modderpoelen
bleef de lichte stilte
als knuffelgod
bij een hemels einde
Het appelvinkje
miste zijn avondmaal nooit
dankzij poëtische toevoegingen
de pimpelmees
dook als blaadje op
in onmachtige vlagen
voordat van hem
zinnen zonder diepte
doofden
Dissend
en aangedikt
op handen zonder kracht
vergat hij de kooi
welke hem
het stilstaand verdriet
toen met groene vingers
deed wroeten
uit de hoogte
bij gebrek aan
krachteloze rotsen
Bijkans
met inhoud
en een hemel
vervalt hier
de appelvinkjes-club
geschoond van
spontane woorden
doch barmhartig
zonder geloof
... ==met aanpassing van vorm 25/7== ...
Schrijver: R.E.N.S., 24 juli 2026
outlook.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: maatschappij
transformatie
84
Er zijn 16 reacties op deze inzending:
omdat het merendeel van de mensen,
nu eenmaal door dwaasheid is bevangen.
[Erasmus?]
what, or whom
are you waiting for?!
dit appelvinkje had een schot hagel wel verdiend…
het was alleen wachten op het moment….
een zachte dood…
met een paradijselijk inzicht glorend aan de horizon…
wensen we ons dat niet allemaal?
Dank jullie wel daarvoor,
kunnen we weer door?
Al weten we niet wie
naar jouw idee
de beste is...
Ach, doet er niet toe
We doen het ermee.
stante pé de beste van De Grote Drie
en niet door de minste uitgeroepen
ps. ik heb de vorm van het gedicht veranderd
en twee woordjes toegevoegd
misschien helpt dat voor de leesbaarheid
Van Xanten vind ik doorgaans best te pruimen
En R.E.N.S kan er meestal ook wel mee door
Maar nummer drie draaft vaak behoorlijk door
In hunkering naar Maximale pluimen
Oh... heeft ie hier de appelvink gered
Pardon..een schouderklop..de loftrompet
dat jij weer tevoorschijn treedt
Maxim
en mij te voorzien
van een flinke schop
onder mijn [...]
over verhaalt en relaast
weet gij ons de tippen der sluiers
uwer denkraam op te lichten
van iets dat iets wegheeft
van een semiotische analyse
een gewaagd inzicht
met een ergo conclusio
als slot?
Waarlijk, ik zie de avondwandeling zonder enig idee
van zin ontheven zingeving
want zeg mij, o P of E,
waar is de knuffelgod in dit
komisch danteske relaas?
Ondergedompeld in eigen modder
de kwalijke poelen des verderfs?
Rook jij de hedonische nachtgenieter in het hemd zijner hemelloze hardheid?
En wie der buitenissige omstanders heeft deze mistige mystery man
deze duistergast verraden, weet gij dat?
Ik denk, doch verbeter mij
als ik er naast zit,
dat hier eerder iets van het zijn zich door de mazen dringt
dat maar niet worden wil
wat het wil zijn...
maar zich niet verbeteren laat...
jou kunnen we om een boodschap sturen
fijn dat jij weer eens van je laat horen
en dat je nog (mee)leest
Oei...toch raak geschoten. Kijk nou dat appelvinkje op z'n rug met de pootjes omhoog.
"Such is life" sprak de priester en schonk zich nog één in.
ik ben heel blij met jou
als trouwe lezer
en commentator
inmiddels ook
inspirator ; -)
ik lees weemoed, melancholie
en ook een kritische toon...
het is een prachtig gedicht, R.E.N.S...