3024 resultaten.
Mijn handen
poëzie
3.9 met 32 stemmen
7.220 Ik zie op mijn oude handen -
hun taak is bijna gedaan -
Brachten ze eer of schande?
Brachten ze zegen aan?
O mijn handen! Mijn handen!
Nu moeten ze spoedig vergaan.
Ze hebben al rimpels en vouwen,
vlekken bruin, die geen water wist.
Ach! Al te groot vertrouwen!
Wat hebben ze vaak zich vergist -
Mijn handen! Mijn handen!…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 23 stemmen
5.443 Uit de schaduw van mijn stille leven,
Over de onrust van mijn blinde zorgen,
Heb ik mij naar de eindeloze verte
Met een glimlach weder heengebukt, -
En tevreden bij haar heldre gaven,
Heb ik met mijn beide dankbre handen
Weer een groene tak vol zoete vruchten
Van de boom des levens afgeplukt.…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Zwarte takken ragen tegen
witte regenwolken
waaruit op koude dagen
hun witte schraapsel valt.
Die wereld aldus bestoven
te midden van de stilte
ligt daar in rust verzonken
en houdt haar winterslaap.…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Hoog over de lege tuinen
staat het, zuiver afgerond,
met zijn vederige kruinen
op tegen de avondstond,
met zijn neergebogen takken,
met zijn twijgen, teer en sterk
en volledig, op de zwakke
weerglans in 't namiddagzwerk.…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 roerloos op een tak
wachten kraaien in de tuin
toch niet op mij?
in zijn element:
de hond wrijft zijn gouden vacht
door de verse sneeuw
die spreeuw...…
Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.166 Waar wolken drijven en winden waaien,
de druppels vloeien en takken graaien,
dansen de tranen van wanhoop verbitterd.
Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf,
terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust.
De lach van de raaf verstomt de klucht van de troubadour met eenvoud!…
Wiegend ontwaken
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
525 Laat mij wiegend wiegen
op de takken van de treurwilg
tussen het ritselend gebladerte
en het jonge groen van zijn lentekleed.
Laat mij wiegend wiegen
luisterend naar de taal
van de licht wervelende wind
en zijn eeuwenoude verhalen
van moeder aarde en het Lentekind.…
Aan een gevallen makker
gedicht
2.2 met 164 stemmen
27.623 Een lied brak af na d'eerste teedre strofe
een dapper hart hield plotseling opmet slaan
een makker minder op de donkre wegen
die door de modder onze voeten gaan,
maar deze morgen zet een jonge vogel
zich op een tak en zingt en zingt en zingt
het schijnt mij of in 't zoete vogelfluiten
de stem van mijn gevallen makker klinkt.…
Begluurde nymph
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
607 Ik loop wat doelloos door de Griekse bergen,
ineens hoor ik wat gespetter en geschater,
ik, sater, schuif de bebladerde takken opzij,
ik geloof mijn helderblauwe ogen niet, daar
baden wel tien verrukkelijke nimfen in een
weergaloos schone waterplas. Was ik maar één
van hen, dan kon ik hen onverdacht begluren
en lekker samen badderen.…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 Gods aangezicht, het is de atmosfeer,
Het zijn de bomen, is der wolken veer,
De akkers en de gronden en de dalen,
De bergen en de schitterende schalen
Der zeeën, waar de zilvervis in school,
Gods aangezicht is in de veldviool,
In struik en plant en in der dieren oog,
Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog,
Wanneer de vogel op…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 De lucht is blauw , de vloed is ijs,
't Blinkt al in de avondzonneschijn,
En langs de takken, bruin en grijs,
Hangt de ijzel, als een blank gordijn ;
Daar vliegt, met korte vleugelslag,
Een kraaienzwerm door 't pijnboomhout...
't Is toch een heerlijk ding in 't woud,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
Toen we van oorlog
gedicht
3.5 met 2 stemmen
9.611 Daarop gingen we elkaar, redenen genoeg,
met aardappelen en stenen en spijkers
bekogelen en probeerden we elkaar te raken
met takken en hamers en staven
en met alles wat we te pakken konden krijgen.*)
Zo hard en zo lang sloegen wij erop
dat wij uiteindelijk allemaal
zonder uitzondering lurp waren
en uitgeput op de grond vielen
en ons innig…
Hoog in mijn boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 Dacht alleen te zijn
hoog in een boom
met slechts de wind
rond mijn volle hoofd
maar op een tak vlakbij
streek een vogel neer
zij zei: wat doe jij hier
zo ver van de grond
onder je voeten?…
Mijn potentie ( P.H. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Géén eenvoudige taak voor een vrouw!
Ik heb zo'n krachtige potentie,
dagdagelijks in me
dat menig mens terugdeinst.
Ik brand van verlangen, om dat wat is
om te buigen
in positiviteit...
Ik heb alles in mijn schrijfster handen
waarin geen man vanuit eigenliefde zal belanden.
Niet jouw vriendin, niet jouw vrouw zal ik zijn.
Neen.…
Voortschrijdende Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 Ergens in het winterse duister
der ruige Lage Landen
warmt een knapperend houtvuur
de gerieflijke aarden hut
van een gezellige stoere Germaan
hoopvol kijkt het hele gezin
naar de kleine spar die trots glimt
in het kleine vertrek
waar licht kringelt en schaduw danst
de frisse groene takken
beloven voorspoed en vruchtbaarheid
voor het…
De grijsaard en 't kleine meisje.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.135 Met genoegen in hare ogen,
En met zweet op hare kaak,
Ging de kleine, 't hoofd gebogen,
Weder voort aan hare taak.…
Genius Loci
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 eindeloos lang aanwezig
op deze sublieme plek waar ik ooit stil bleef
staan en nooit meer een sprong verder wilde,
zelfs geen ogenblik verlangde naar
andere velden of wegen of vergezichten;
moeders zuigknobbels, vaders grijpklauwen
ben ik vergeten; zelfs mijn gegeven naam
vergat ik toen mijn tentakels veranderden in
twijgjes en knoestige takken…
Demonen en duivels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Onze wil om sint Joris
te wezen stelt de mens voor de onmogelijke
taak, om elke dag weer een kwade kop van
de draak te verslaan; en voor even ruimte
te geven de weg van het goede te gaan.…
Liefde, ik ben bang
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
728 Misschien ben ik gewoon een ongeduldige zak. tik, tak, ...
Tijd gaat voorbij nog steeds niks anders aan mij want mij is uniek.
Ik wil niks anders. Normaal maakt me ziek.
Liefde, ik ben bang
Zeker nu, alweer het tij waarin je mijn gedachten en gevoelens overheerst.
Eerst.…
Paastijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
781 De bloemist verkoopt weer kale takken,
opgespoten met een eiïg kleurtje,
in de kerkbanken hangen de slijmslakken
stiekem te dromen van een likeurtje.
De nieuwe Jezus Herr Bach wordt aanbeden
met voor de zoveelste keer de Mattheüs
Passion, waarin er volop wordt geleden,
hoe komen ze er doorheen, O, Jezus!...…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 De bladeren aan de takken verkleuren
dat is iedere herfst hetzelfde gebeuren.
Prachtige, goud gele tinten verschijnen,
maar zullen helaas spoedig verdwijnen.
De bomen worden kaler en kaler
weer en wind steeds schraler.
Storm en regen vieren nu hoogtij,
maar wij weten, dit gaat voorbij..…
groots
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
693 de rots in zijn branding
zijn hartenlief mien
die hij op handen draagt
omdat zij hem schraagt
groots
als fantastische vader
van in liefde geënt kroost
dat hij vertrouwen geeft
in zichzelf en het leven
dat je vieren mag
in en met elkaar
groots
als nestor van de stam
die ook de groene loten
in wie hij voortleeft
de twijgen en de takken…
het jaar verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
498 verder gaande wind
maar voorwaar, ik zeg u, mijn gerijpte ranken
met rode en groene druiven komen steeds dichterbij
het is de zuiverheid en glans die ik in mijn geliefde cognac
vaker en vol tederheid, proef en gespiegeld terugvind
veel zal komend jaar, deo volente, nog verder veredelen;
immers de vergankelijkheid geeft ook kleur aan iedere tak…
Marokaans-Nederlands meisje van 15
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Jasmina ik heb de betekenis van je naam opgezocht
maar bloem valt in het niet bij wat ik zie, wat ik voel
ik voel een stevige struik, zich ontwikkelend tot een boom
met veel takken, veel schors, veel schaduw en omarmingen
Jasmina ik zie zoveel rots bij jou zich als trots verinnigd in mij je oom Jan Jacob
die op "Paula Familias" de oudste is…
De merel en de poes
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
565 staat de tuin met blauwe druifjes schoon
zont de poes zalig onder d’ oude perenboom
je zou denken ze is aan ’t spinnen en ‘t ronken
maar soms kijkt ze even met een loens oog
wat hipt die merel op en af die stronken
hij moet ergens broeden en dan nog zo hoog
wanneer ‘t donker wordt zijn haar ogen lichtjes
zij kan klauteren langs de takken…
Lenteleven
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
939 De lente baart overal nieuw leven
en iedere kale tak krijgt weer zijn blad
wintermensen kom je met een blosje al tegen
en de trouwste huismus gaat zelfs weer op pad.…
de koude wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 de hand die ik je reik
is warm
maar wat schuw voor de koude,
die van jou
je vingers zijn bevangen
de wind stormt door verstilde wouden
waar de waarheid is gekrompen
en ik enkel luister naar ijzige gezangen
die als het ware ieder blad bevriezen
en letterlijk de liefde afstompen,
levende takken alsmaar meer doen verliezen
de macht die…
Dag lieve geschilderde dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 Die boom, haar zijkant, de vormen van een lijf
met uitgestrekte armen naar de hemel alsof zij
'n grote omarming zou willen ontvangen van tijd,
kijk haar takken,ze zwaaien boven de kleine ven.…
Explosief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 huis zijn ingevlucht
Met blosjes op de wangen
't Is vroeger licht, om zeven uur
Hoor je de eerste liedjes
De ochtend prikt van avontuur
Met zachte zilversprietjes
De katten jagen op hun staart
In felle pirouettes
Dit is hún maand, ze spelen, maar 't
Kan best dat het een wet is
Je hoort weer fluiten in de tuin
Van mensen, wind en takken…
Het verlaten huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.169 Maar weggedoken zit de laatste vogel
Thans in de takken en door de enge spleet
Der halfgesloten blinden valt het licht
Op ons, die treuren in 't verlaten huis. –…