5774 resultaten.
Idylle
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
681 In slierten waaien nevels langs de randen
van al in diepe schemering gehulde landen,
in ijle mist gaan lome koeien langzaam zweven,
alleen in ademwolken leeft hun stille leven.
Hun laatste nacht - morgen gaan ze eraan.
Uit verre wei komt klacht tot hier:
de stier.…
DIE MIJNS HARTEN VREDE ZIJT
poëzie
3.5 met 25 stemmen
5.462 En de enig ware ruste,
Reine bron van klare lusten,
Zuivre zon van zaligheid -
Laat mij willen en niet willen,
Wat Gij wilt en niet en wilt,
Blijde gaande door het stille
Leven in uw vree verstild.
Buiten U is niets dan strijd,
Niets dan moeiten, niets dan zorgen -
Laat mij, in Uw rust geborgen,
Slapen gaan in eeuwigheid.…
Tranen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
583 De tranen in mijn hart zijn opgedroogd
De wind nam de verhalen mee
En soms dan komt een kleine bries
En brengt ze weer terug
De diepe onbeweeglijkheid
Waarin ik woon en ben
Laat golven golven daar omhoog
Terwijl de diepte stilte blijft
Het stille diepe water
daar ben ik van gemaakt
Het is hetzelfde water
als traan en golf en golf en…
Aan mijn kind
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.916 willen
Dat jij bij wat ik heb gedaan
Niet denkt aan al mijn grillen
Niet aan mijn veel te vaak gezeur
Mijn boosheid of mijn woede
Al had ik soms wel wat humeur
Voor jou wou ik het goede
Mijn lieve kind, ga ik eens heen
Wil jij dan daaraan denken
Dan voel ik mij niet zo alleen
Maar ga ik op die ene dag
Misschien wel met een stille…
Alp
gedicht
2.7 met 16 stemmen
10.792 Donsoor trilt, neus snurkt roze
rauw, zij weent en roept
teloor in 't stille dal.
Het is niet groen, 't is wit.
------------------------
uit: 'Aurora', 1987.…
WINTERSTILTE
poëzie
4.1 met 20 stemmen
5.639 ’t Is even stille
en stom, alhier
aldaar; en, ondertussen
en hore ik maar
het kreunen meer,
en ’t kriepen van de mussen.
----------------------------------
uit: Rijmsnoer (1897)…
Middagdutje
gedicht
3.3 met 105 stemmen
38.310 Zit ik rustig aan de oever
van mijn stille binnenzee
komt een scheepje langs gevaren
met aan boord mijn liefste fee
roept de stralende gestalte
van de kleine boot mij aan
loopt het tegen hoogtij, vraagt ze
anders moet ik verder gaan.…
Zachtjes geschreven
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.136 In schreiende verhalen
herinner ik stille tranen,
door de tijd gezwicht.
In de kilte van de nacht
verlies ik mezelf,
gekneusd en onzeker,
in de stilte van een gedicht.…
werelden
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.020 armoede is een slechte adem
een versleten loper
op de steile trap
waar een lucht hangt
uit vreemde keukens
om daar boven te wachten
een koude stille kamer
in niets dan eenzaamheid
rijkdom is gelijkvloers
hoogpolig tapijt vol
blote kindervoetjes
de geur van vers brood
en giechelgrapjes uit de
warme keuken
daar waar zoete kusjes…
wat is een gedicht (of net niet)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.076 dat ligt helemaal aan de ontvanger
ontvankelijk of geen weet hebbend
van des schrijvers problemen
gemakzucht plaatst mensen in een vakje
niemand neemt nog tijd voor zichzelf
laat staan, voor een ander
kostbare tijd vraagt niet om een pauze
en toch, sta even stil bij stille tochten
voor vervangend eigen verdriet
misschien dat u dan uw eigen…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.654 Hij maakte een hart van goud
Uit het zand, anders was er niet
Niemand zag zijn stille verdriet
Een teken van liefde, die ene, van wie hij houdt
Toen de vloed eindelijk opkwam
Was hij verslagen en aangedaan
Het stilde niet zijn vuur of vlam
En hij bleef zwijgend stilstaan
Tot het hart zijn vuur bluste
En hij huilde, zijn hart sloeg
Vlak…
Haar jeugdliefde
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.877 Op stille avonden
denkt ze nog weleens dromerig
terug aan hem
haar jeugdliefde
met een tedere glimlach
in haar ogen
wat hield ze van hem
soms hoort ze nog
zijn warme stem
en stillekes in haar hart
staat zijn naam
geschreven
met een gouden pen
onuitwisbaar
al had ze later ook weer lief gehad
op andere wijze
de herinnering aan…
Even maar
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.687 Ik zou alles willen opgeven
Alles wat belangrijk leek
Me volledig willen overgeven
Aan wat eens onmogelijk bleek
Ik wil helemaal niets meer willen
Niet meer moeten, alleen zijn
En alleen nog verdwijnen
In een stille witte schijn
Ik wil alleen nog waarnemen
Me verwonderen over wat is
En me geen zorgen hoeven maken
Over wat ik wel of niet…
Muren van niet thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 zag de grauwe vensters
in muren van niet thuis
een straatlantaarn
donkerde de chaos in
schijnbaar verlaten huis
toch klop ik aan
in licht verwachten
de voordeur kraakte
in het openen na
zoveel stille nachten
je blik weerkaatste
in de schemer van de trap
ik had de eerste stap gezet
jij wist mijn gevoel jouw hand
vond feilloos snel…
De opschik modieus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.230 een boom tot aan plafond
slank nog in de taille
de voet in bloem vermomd
de opschik modieus
ballen sfeervol bruin
en zilver blinkend
er is geen stille nacht
tv programma's pieken en aan
drie koningen wordt niet gedacht
de stal heeft afgedaan
de schaapjes worden niet geteld
zijn al geveld voor andere feesten
toch zal ooit het kind…
Soms woon ik nergens
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.035 Ik groet
de nieuwe morgen en je stille lach
omdat alweer een dag
ik nergens woon en toch echt thuis ben.…
Incompleet aanwezig
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
559 Ik stond oog in oog
in de kleine stille kapel
van de kathedraal
zag alleen je ogen
neus en mond
je handen en voeten
heel vertrouwd dat wel
een lichaam had je niet
stil werd ik even
was in gedachten bezig
een moment van inleven bij
de bedoeling van de kunstenaar
er kwam iemand binnen
ging voor het kunstwerk staan
vanaf dat ogenblik…
de Grote liefde (3 en slot)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
566 de man loopt met haar op
neemt in het veen 't gebaande pad
en houdt het voor haar open
pas later ziet hij dan
de spiegeling in 't stille water
van de afgeknotte kale bomen
waar zelfs de kraaien zelden komen
zij hoort hun roep
er was veel liefde onderweg
zegt zij, vooral van hem die
zich verliezen kon
en niet eens groots
of zeer meeslepend…
Te overzien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 Vandaag de grootsheid van
een mooie krachtige zee die
mij wel eens wil doen vergeten
dat ik nooit die onstuimige
waarheid van tij en ontij
ooit zou kunnen breken
hier kunnen wij niet bij
dus morgen neem ik je mee
naar een stille beek
daar mijn lief laat ik je weten
tussen eenden en waterlelies
salamanderstaart en kroost
vlak bij ons…
hij las me
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
738 zij vroeg hem aarzelend
om haar gedicht te lezen
hij las haar woorden
tastte naar de bron
verloor zich in haar ogen
en haar mond, haar huid
ontdekte zelfs verdriet
driftig dronk hij
van haar lippen
liet hij haar woorden zwijgen
in zijn stille stem
haar zucht verdwijnen in de zijne
de hartstocht vluchtte weg
haar uitgelezen woorden…
Verjaardagskaart
netgedicht
2.5 met 43 stemmen
4.727 De kunst van het verjaren
is niet de rimpels tellen
of de grijze haren,
maar wel het stille geluk
van vele mooie jaren.
Het fijne aan verjaren
is herinneringen delen
die we in ons hart bewaren
en vooral de wijsheid
die we door de tijd vergaren.…
Uit jouw stilte
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
837 Mijn diepste stille ik
dat zou je wel willen zien
begrijp ik uit jouw stilte
terwijl je
mij mijn woorden ontneemt
alsof we samen vleugellam zijn
niet meer alleen, zonder elkaar
in de spiegel kunnen kijken
het antwoord blijft verzwegen
achter vreemde ogen
schuilt de wind
zwaar op de hand
geef ik mijn zwijgen terug
aan jouw verstand…
Te rusten lig ik stil
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.280 Dat klokgetik in stille nacht
doet ijzen, ijzen -
want slaaploos door gedachten-jacht
volg ik die wijze.
---------------------------------
uit: Johanneskind (1907)…
de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 de nacht
De nacht is een stille pracht.
waar je niet zo veel verwacht.
Een duistere wereld
Waar zomaar iemand word doodgeknuppeld
Het is een tijd om te slapen
En om over je geliefden te waken.
Waarvan je misschien nooit meer van geniet.
Of die je zelfs nooit meer ziet.
Een tijd om te gaan.
En morgen weer op te staan.…
de herinnering blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.164 In een groene oase
door sereenheid en rust omgeven
waar het zonlicht de graven kust
besef je de eindigheid van het leven
waar alleen het gezang van de vogels
de stilte doorbreekt
als het verdriet
zacht tot ons spreekt
dan voel je het gemis
van een dierbaar mens
die er niet meer is
In deze stille oase ontstaat
een moment van bezinning
om…
Napraat
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.893 Vreemd laat zich de liefde lezen
door alle staten van jouw lust
krachtpatserig bestaan
van transparante fluister
met gedroogde intentie
hang je mijn vanzelfsprekendheid
aan randen van de nacht
de meest fervente aanhanger
slaat zijn tijd kapot
om niet te hoeven voelen
samen gebald overruled jouw
vurigste wens mijn niet te stillen
mijn nauwelijks…
Vreemde mond
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.047 Je ligt vergeeld in het dossier
als onomstotelijk bewijs
je leven loopt juridisch mee
in dode sporen van de zeis
stille getuigen spreken recht
om jouw zwijgen te verbreken
het geeft niet wat de dader zegt
dit verlies is niet te wreken
je naam klinkt uit een vreemde mond
zo onwaarachtig levenloos
wil schreeuwen dat jij echt bestond
en…
WENS DIE STEEDS WEER KEERT
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.628 Mocht
in de stille kerstnacht
een kleine smeulende vlam
geboren uit de ster van Bethlehem
op me neerdalen, door mijn huid dringen
zich bescheiden schuilhouden
binnen aders en zenuwen
als een onschuldig brandend stipje
onder weke pollen vochtig mos
somtijds vermanend gloeien
of
even aanzwellen tot oplaaiend vuur
waarin moed en hoop liefdevol…
Het kerstpanorama
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.143 zacht zoekt
de vlam rust
van de kaars
die ik heb aangestoken
op de achtergrond
brengt stille nacht
in gospeluitvoering
herinneringen naar boven
het kerstpanorama
ontrolt zich met
boom kerststal
herders en schapen
ik zie de ster
zoals ieder jaar
weer helderder
met hoop op vrede
die boodschap
door velen gedragen
ook ik was…
de wader
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 als het stille zand strandt in de golfslag
en enkel water ooglicht vult
-een behoedzame wader zoekend naar
wat laatste wulkenresten niet te na gesproken -
mengt zich zilte ziel met zee
rouwt ze om haar diep geheim verborgen
waar het wrak dat ooit haar leven was
in de onderstroom tot de bodem is gezakt
zwanger van de heimwee
en zie
de zee…