2969 resultaten.
Houdt nooit op
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
817 Denkend aan molens bij sloten
waarop recht toe recht aan
tussen twee punten in lage landen
gevaarten steeds heen en weer gaan
soms om op zandbanken te stranden
verbreed ik mijn perspectief
om uit de hoogst wondere
wereld van waterwerken
teer gevoelig te verbijzonderen
Tot de vorst onder de Molen van Sloten
de Ringvaart doet kraken en snerpen…
Schilderij van een nazomerse dag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
876 Straks ben ik weer op het strand,
met de eindeloze zee voor m'n voeten.
Nee, ik ben niet zoals vroeger bang,
maar ik ben vrij in al wat ik doe,
feitelijk is er niets aan de hand.
Ik loop van je af, zonder te groeten.…
Voetjes
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
965 Lekker lopen op het gras of het strand,
Lieve kleine voetafdrukken in het zand.
Eerst samen de wereld ontdekken,
Alle hoekjes, gaatjes en plekken.
Maar ze stappen steeds verder bij je vandaan,
Dit zal gaan met een lacht en een traan.
Gelukkig rennen ze regelmatig naar je toe,
Met vier bijzondere woordjes:
Papa I love you.…
Stof in de wind
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.516 Als een ander jou eens raakt
Later gaat nog komen
In een ietwat bittere vorm
Alles blijkt veel groter
Dan voel jij je plots een worm
Later zal je leren
Dat de wereld jou niet mist
Aan den lijve ondervinden
Hoe vergankelijk leven is
Hoe betrekkelijk je iets kent
Als alles weer ontbindt
En hoe nietig je wel bent
Zelfs geen korrel op het strand…
Welke weg dan ook!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
710 Ik neem hem graag verder mee aan mijn hand
want, ook zonder geld, spoelen wij aan strand.
Zo, ook zonder geld, komen wij aan in dromenland
wij komen er toch
is het niet via deze..dan is het wel via een andere andere kant.…
Voor een vriend als jij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.746 Parelwitte stranden vol zuiver zand,
Staan symbool voor jouw eerlijkheid,
Als Romeo en Julio voor onze vriendschapsband.
Voor jou heb ik woorden,
Een zachte klank in mijn stem,
Door jou wordt haat bevroren,
Jij bent zoals ik jou ken.…
Ballade van de Badmeesters van het verdronken Kalfje Helena.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 En hij gromt tussen zijn tanden
terwijl hij grijnst naar alle stranden
en blikt naar borst en bil en been:
‘Wij zijn zo door die crisis heen.‘
Koele kikker Rutte buigt
en zegt: ‘Ook ik ben toegejuicht.
Of het een onsje meer mocht zijn?
Nou, ik ben heus geen Albert H….!…
Als de dag gaat slapen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 Als de dag gaat slapen,
de bloemen zich gesloten hebben
en ik aan 't strand zit,
denkend aan ginds,
hoor ik je zingen
in de verte. Of is 't de zee
die stil ruisend zijn lied
ritmisch golvend fluistert,
als de dag gaat slapen?…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 Wij allen zijn als die daarboven:
Wij leven zelden hier beneên;
Wij zien de volle korenschoven,
Geblakerd bouwland om ons heen; -
De blauwe lichtpracht van rivieren,
De gele bloemen aan de kant,
De vlucht van reigers en plevieren
Langs drassig moer en zandig strand; -
De meeuwen op de brede wieken,
Boven de duinpan, verontrust,…
DE ZEVENTIENDE NOVEMBER (1863)
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.352 En juiche 't langs ons strand
In 't duizendste geslachte:
„Oranje en Nederland!"…
Februari, Bergen aan Zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 Over het hele lange strand
liepen maar twee paartjes.
Landinwaarts, glooide halm waartussen meertjes glommen,
vogels vlogen, verre lichtjes schenen.
We volgden hondensporen
om de inplant niet te storen.…
Heel ver.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.440 Langs blauwende zeeën en duinige stranden,
Tot wij in Vrede-stede landden,
Waar mensengelaat
Is als een bloem die opengaat,
Wijl zij in lichte vrede staat.
Daar zou ik je leiden....…
Babel
gedicht
2.2 met 4 stemmen
1.107 Stranden woorden op kusten
van verwarring en onenigheid. Uitgeteld
gaan de sterren uit, terwijl het firmament buigt
en neerdaalt als een duistere stolp over ons
verpauperen. Warrelt verdord het spreken rond, kruipt
in ons luchtkasteel een kilte na de toorn Gods…
De wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
490 De zon spiegelt de zee rood
En goud de witte stranden.
Met mijn handen maak ik een gebaar,
Mij niet bewust van elk gevaar; wenk ik
In een poging om te beminnen de onstuimige
Zilveren zeemeerminnen.
De wind heeft mij gebracht naar het
Land van de onmogelijke dromen. De
Maan reflecteert het blauw van het
Meer tussen de bomen.…
Gebed van een godsloochenaar
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.693 Ik zocht U in kille kerken en liep langs brede warme stranden
vol verbeten haat om ’t schone schitteren van Uw eeuwigen naam.
Ik zag mannen en vrouwen U volgen als driftloze honden
en kroop U in ’t donker na om ’t strelen van Uw vergevend’ hand.…
welkom sterrenkind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
718 geruisloos daar te planten
waar hij zijn oorsprong vond
de weg is lang en donker
als zo stil de nacht
waarin vriendelijk de maan lacht
als wind zacht zijn snoetje blaast
zachtjes fluistert hij in de oren
van zijn lieve pa en ma
dat wat ik kan geven
schenkt jullie de liefde
klein nog is zij in deze wereld
als een zandkorrel op het strand…
Nog eenmaal...Van Gaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
840 De missie was helder en oogstte succes,
Australië, Mexico en Costa Rica
werden bedwongen met Houdini-acts
...tot de vloot strandde nabij Argentina...
Pen en papier en 't concept van Louis
brachten de compagnie weer aan de macht,
de rest is geschiedenis - brons in Brazil
is wat ook Van Gaal niet zal hebben verwacht.…
Ik zie de zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 Ik zie de zon
staan op het strand
de horizon bloedt
waar de zilte zee
rollend het hete zand
bespoelt en bekoelt
wiegend in de gloed
hoop ik en weet
het verschil tussen
hopen en weten
is het grote verdriet
waarom weet jij nog niet
ik laat me omarmen
in zonnestralen
en laat na het warmen
diep adem halen
en adembenemend
wiegen in de…
het land van de onmogelijke dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
388 De zon spiegelt de zee rood en
goud de witte stranden.
Met mijn handen maak ik een gebaar.
mij niet bewust van elk gevaar;
wenk ik in een poging om te beminnen
de onstuimige zilveren zeemeerminnen.
De wind heeft mij gebracht naar het
land van de onmogelijke dromen.
De maan reflecteert het blauw van het
meer tussen de bomen.…
Residu?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
365 Mijn uitkijktoren, mijn vertrouwende plek
torent hoog boven de vloedlijn van het
strand om de wereld te aanschouwen .…
Verdwenen verdriet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 Stranden vol kabaal.
Het gewone.
Vooral het gewone
bleef me bij,
zoals de omwonenden
en haar volgelingen.
Wandelend
richting de bergen
stonden we
oog in oog
met de tijd.
De dagen
werden weken,
de maanden jaren.
Het vloog voorbij.…
Corona - juli 2020
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
377 Menig vakantieganger ligt al uitgestrekt op een zuiders strand;
de tuin onderhouden en stijve botten gaan ook hand in hand.
Zij die naar het buitenland reizen, komen hopelijk gezond terug;
want van corona herstelt men minder snel, dan van een zere rug.…
voluit - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 de jaren zien verstrijken
telkens als een jaardag voorbijkomt
wordt deze weer als mijlpaal gevierd
voor jou daarom oprecht deze wens
dat jou de warmte van de liefde
voor de mensen en hun volle leven
jou vele gelukkige uren tellen laat
ook als schaduwen voorbijtrekken
dat jij elke dag opnieuw blij mag zijn
als ben je blootsvoets op het strand…
CALYPSO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
468 verwent hem dan gastvrij
met smakelijke maaltijd
blijft de eenzaamheid verkiezen
kunstig spinnen en weven
in de ruime grottenwoning
geeft haar levensvreugde
begeleid door beekgeklater
aanhoudend vogellied
welke daar buiten klinken
zij ontfermt zich liefdevol
over de Griekse krijgsheld
die als berooide drenkeling
aanspoelt op het strand…
Weerlicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
724 De grote terts vibreert hoog aan de wind
Een mast breekt, klapwiekt dubbel op het strand
Het ruimteschip meert in 't beloofde land
Maar mist de taal van een Arabisch kind
Ligt Netanyahu met één been in 't graf
Der Wederdopers en Anabaptisten
In lichterlaaie staat de dodenmars
Speelt Amnesty de Internationale
Dan horen wij de zonnevlechtverhalen…
Man en vrouw schiep Hij hen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
552 Ooit schreef ik roekeloos haar naam in't zand
maar kijk, voor wat geschreven op - het strand
woorden die ik bevend schreef met vingers
kwamen de golven als boz' indringers
daar kwam de branding aan met een golf, een slag en veeg
en weg was wat ik had bemind en kreeg.…
Amaland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Verboden vrucht voor vrouw
Op leeftijd, straks bij Jeroen Pauw
Vertellen wij van ons ultieme
Anti-stollings medicijn
Elixer voor een mooie huid
En ogenglans vol liefdesgloed
Zo puur erotisch hartedief
Zo sensueel en sensitief
De tijd voelt als een eeuwighuid
Vandaag gaan wij naar 't eiland
Waar de liefde woont, met een breed strand…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.7 met 41 stemmen
623 De zee trekt en duwt als een kind
dat te groot is voor knuffels, ze draagt het verdriet
van de wereld, gooit het op het strand. Ik zit aan de rand, mijn
voeten in het zoute weten, en voel hoe haar eindeloze ritme iets in mij kalmeert.
Een indringend onweer breekt open
boven mijn hoofd, als een inzicht dat losbarst uit
een zwijgende hemel.…
Het afscheid dat nooit kwam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
350 de dag begon die langer moest duren door de nacht te willen stuiten
waarin alleen bedrog zich in een droom zal laten vangen
En lopend door warm zand besloop me dat moment waarop ik verlangde
de herinneringen die de zomer bracht in vrijheid op te sluiten
Het daglicht schoof voorbij, de zon maakte haar baan
toen ik de eerste keer vanaf het strand…
oude liefde
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.440 Hij zei:'k had nog zo graag met je samen gelopen,
langs het strand en de zee met de wind in de rug,
jouw hand in de mijne, zo fijn net als vroeger.
Lief... het mag niet zo wezen, het gaat mij veel te vlug.'
En ik zag het aan hem; hij moest het aanvaarden,
maar ze was hem zo dierbaar dat vrouwtje... zijn lief.…