Alle inzendingen

De lepel met honing, kijkt mij angstig aan. “Waag het niet, mij in die hete thee te steken.” “Stop!” Ik doe het toch en zeg: “Ik blijf wel roeren, dan lost het zich vanzelf wel op.”

de ziel zoekt zucht wacht en waakt ze weent kust koost en troost ach de ziel rust en raakt vaart zacht naar het magisch licht dat haar bevrijdt uit de knellende armen van de duisternis de ziel zucht haar odyssee naar het licht is volbracht

Een zachte frisse zucht strijkt over het bosmeertje kleine trillende rimpels glijden langzaam voort even tracht het riet te zingen maar zwijgt gewillig boomtakken boven het water zuigen de fluistering op dit vluchtige ogenblik geeft zich aan het tijdloze gaat ongehinderd als een kronk...

Ik ben oud geworden en kan alleen nog spelen met mijn gedachten de rest is te stram Maar vergis je niet het is aangenaam om in de warme wind van vandaag te voelen hoe het is om in een dunne jurk op de steiger te staan wachten zonder noodzaak om iets anders te doen dan wapperend in ...

ik heb de bloem niet geplukt kon haar niet zien lijden om jou te verblijden een leven in volle bloei dat reikt naar hemel breekt abrupt in de groei ik heb jou haar uitzicht laten zien waar zij leeft vorm en kleur aan ieder geeft zij wiegt met ons op de wind het mooiste ...

verschrikt door ‘t geblaf van honden zag ik ze vechten om een bot met weinig vlees erop ik vluchtte met mijn handen tegen mijn oren tot aan de rivier het glinsterend water de wonderschone bloemen ‘t zachte gras de blauwe hemel met de witte wolk daar kwam i...

Al jaren dood gaat zij nog elke dag een heel eind om in mij. Ik zie haar na het scheren elke morgen voor me, en sta een voetstap in haar schaduw stil. Haar lach tast mij in oog en mondhoek aan, breekt uit zijn glazen kooi de kamer in en zwijgt wat aldoor was verzwegen: dat ze begraven lag ond...

Moeder, ik zou mijn hoofd van zorgen zwaar nog eenmaal in uw handen willen leggen, terwijl uw stem m'een oud verhaal ging zeggen, waarvan ik de heugenis nog bewaar. Ik weet een avond, 't is al menig jaar geleden, zoete rook van meidoornheggen, die bloeiend bogen langs de smalle weggen, ma...

Het vuur in Tokio is weer gedoofd, En de medailles zijn weer omgehangen, Nu gaan we drie jaar naar ‘Parijs’ verlangen, Daar worden nieuwe prijzen uitgeloofd. Maar wie écht won, - ik voel het aan m’n water - Dat horen we misschien pas járen later.

Boven de hoge bomen in onze tuin, komen wonderlijke gedachten op, als drijvende hemelwolken, die vanzelf verschijnen. Vanzelf weer gaan. Toekomstige gedachten zijn het. Voorspellingen uit oude tijden. Angsten zijn het. Luchtkastelen. Vannacht, boven dezelfde bomen, lacht een oudgeword...

Vandaag heb ik gewroet in wolken en in velden Matroesjka, het zal lukken, ik word één van je helden al is mijn Russisch pover, ik ben een kosmonaut, wiens landing zal mislukken in jouw Siberisch achterwoud. Nu ben ik een Etrusk die naar jouw warme billen haakt en alles met je doet wat nach...

De reus die mij tegenhield was een muur aan de oever van de grote rivier, ver voorbij de paleizen waar bedienden als engelen een hemel op aarde verzorgden voor prinsen en prinsessen en voor de poort altijd naakte wijzen zaten te bedelen om het volk te waarschuwen dat het zich geen illus...

Ze zijn graag samen, lief en innig En zeer loyaal als metgezel Dus waarom dát paar niet, wíj wel? Ons land is immers zo vrijzinnig! Oprechter trouw werd nooit gevonden: Laat ze ook huwen, onze honden!

Het regent tranen, het oerwoud brand, en op het strand, ligt het teloorgegane. Het oerwoud brand, eeuwenoud, het moet verdwijnen, welvaart, vlakke lijnen verschijnen, voor meer en misverstand. En aan het strand, beuken de oliegolven, ’t land wordt bedolven, door de vooruitgang o...

ik zag je gaan als deel van de dampkring een wolkje op weg naar de maan gevangen in het jojo-spel van water en nevel in het luchtig en vluchtige onder zons bevel jij speelde als geen ander de drie fases van bestaan liet lopen waar de modus was gaan verdruppelde in mi...

En ongemerkt kwam regelmaat in maaltijden wandelingen, lijn in gesprekken, herinneringen. We kochten kaarten, maakten foto's en deze vitrine met namen van schelpen op kaartjes die het leven had moeten betrappen maar kansloos liet ontsnappen, vergeeld, verregend onder stof; Bontemantel, Waterm...

Volmaakte vreê van 't landelijke rusten: een brief, een boek, en dan de grammofoon... Het grasveld is geschoren, de einder schoon, de vijver uitgediept, geregeld onze lusten. De zwanen varen traagzaam langs de kusten, Loh'ngrins onzeker van der Jonkvrouw' woon, maar God woont hier met zi...

Vrijheid is waar wij allen naar verlangen en streven Overtuigd zijn in doen en laten en ook zo ernaar leven Gelijk in bereik tolerant en begripvol Respect voor ieders keuze ook al lijkt het soms niet zinvol krijg ik hier een getuige want deze rechtstaat wil ons buigen ons verplichten om zomaar ...

ze begon bij het begin ze keerde naar binnen en maakte de zwarte steen wit ze kraste er lijnen en letters in de sporen van het ingekerfde versteende verleden dat ze achterliet

De vrije weken komen glansrijk in zicht. Welke rust of reis mogen ze geven? Opgewekte vragen vol drang kleven aan je hoofd als een weg wijzend gedicht. Met een gastvrij, steeds weer ander gezicht, wenkt de verre kust, wil naar vreugde streven. Ruige bergen doen hun uitdaging beven. Toch waa...

Wanneer ons zeepaardje luistert, naar de stilte in onze hersenpan, kalmeren onze amygdala's. Angstige mensen worden moedig. Zo kan onze hele mensheid, vredig voortbestaan. Wantrouw elk ondoordacht plan. Verbied alle illusies toegang, tot uw verstilde hersenpan.

als een bosje bloemen is het leven van alledag met een eigen kleur ook voor iedere nieuwe dag als boodschap of verslag van door jou ervaren passie met felle kleuren bedacht in wit roze of rode rozen naast ook sereen de lelies voor de rust en reinheid of tulpen misschien wel die succes ...

O zo klein en mooi puur uit onverwachte hoek een glimlach schittert.

Eigenbouwer is een tijdschrift, voor mensen met fijne smaak. Met de kennis die ze vergaren, bouwen ze hun omgeving op, in een huis dat stevig staat. De zelfbouwer als centrum. Zelfverzekerd. Vertwijfeld. Middenin. Een zelfbouwer is een mens, die zichzelf heeft afgebroken. Die als een ze...

Een kaars die brandt met kleine vlam schijnt zoveel als wordt waargenomen in eigen glorie en vol vuur aangewakkerd om meer te tonen

Ik wandelde Zag man met hond langs sloot met riet waartussen licht. Aan takkenslierten hing blad dat geelbruin Een visserstentje bij t kanaal waaruit mannenbenen kaal Een blij wandelpaar met hond, vast goede nacht. Ze wachtten, mij door te laten voelden mijn fantasie deinen op hun b...

Als ik een reus was, zou ik zeker in het bos gaan wonen omdat bomen nog groter zijn en dan heb ik meteen familie want ze wonen ook in het bos Verder woont daar niemand misschien kabouters, onzichtbaar omdat ze achter de bomen blijven Ik kom graag in het grote bos de bomen staan op mij...

Als het moeilijk is om door te gaan. Tel ik mijn zegeningen En als ik weet dat ik nog een lange weg te gaan heb. Pak ik de aangereikte hand. Ik kom tot leven, Want samen komen er we wel. Iedereen mist wel iets in het leven. Maar iedereen heeft ook een kracht. Stop met zelfmedelijden en...

zacht vlaagde zonwarme wind koesterend langs onze huid en legde zomers ontspannen uit waar witte wolken het blauw beperkten zorgde schaduw voor contrast dat heerlijk verkoelend werkte alleen in het spel van onze ogen vonkte de spanning in fraaie met emotie gevulde bogen in een...

Zicht op jou Op jou en jouw strijd met de tijd die 24/7 jouw aandacht eist aangezien de tijd gewetenloos blijft tikken Hier is niets tegen te doen. Het tij is geenszins immer nog te keren knagend aan echt alles In decennia opgebouwd, weg Ja, weg gaat langzaam het leven logisch, want ee...