5616 resultaten.
waterwetten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 zee van verstomde stemmen
hortende adem van sleuren
deinen en neerhalen
van zeenmans graven
brulboei van toevloed
en terugloop
drager van watergrijze
wolken het blauw het
groen en de mist
zee van verraderlijke
stroming van stille
schitter en schaduw
koele waarnemer
aanjager van stormen
zonneklare beuker
zee opstandig…
Verstrengeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Misschien zijn mijn woorden
Als blokken ijs in de winter
Bevroren water in een teil
Maar ze zullen smelten voor de zon
Van jouw liefde die komt als de lente
En geeft kleur aan ontluikend blad
Tooit tuin en veld met bloemengeur
Wolken in blauw met zilver omvat
Vergeet dan mijn woorden
Als ijsblokken zo koud
Ze zijn in jouw liefde gesmolten…
Niets extravagants
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
503 je verzuimde
tijdens je tocht
langs het hemelruim
het beperkend wit
weg te vegen
om ons de zon en
haar dominante
plaats in het blauw
vol warmte te
laten herleven
in jouw brede
armzwaaien wiekten
wolken weg regenden uit
losten op in een zonnig
vrij baan te gaan voor
hen die met vlijt en zuinig
zijn hun vrijheid hadden
gespaard…
Vrijheid Zweeft Voorbij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 verscholen in een kelder
voor de leugens van de mensheid
vrijheid gelijkheid broederschap
en zoiets als naastenliefde
leugens waarvan de scherven
door ramen en in deuren slaan
en zelfs soms bevolkte gebouwen
niet weten te laten staan
en door een kiertje
ziet hij de blauwe lucht
waaraan de witte wolkjes
gelijkelijk en gebroederlijk…
Er is, er zijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
599 het licht dat lonkt in een krimpende nacht
de lokroep naar de weg, het opgeheven handje
een wandeling in allenigheid met zacht vertraagde stap
het inhalen van mezelf en het negeren van de regels
de geur van vers brood, er is niemand die ik ken
er is niets wat nog moet in deze plotse regenbui
hier stap ik in een plas op de harde blauwe weg…
Herfstmeditatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.…
Mesokosmos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 De lucht is blauw en koud vandaag
alsof de dampkring dunner is
en ik de lege ruimte ervaar
waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar
De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
Ontroostbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Één donderdag is jaarlijks weer
Een zondag is aan ons geleerd
Op Hemelvaartsdag teruggekeerd
Naar ver dichtbij is onze Heer
In wolkenwit omzoomd met blauw
Verdween Hij langzaam uit het zicht
Werd Zelf zo leek het zonnelicht
Hij nam de schrik in ogenschouw
Van achterblijvers, triest, betraand
Verbaasd, geschrokken, sprakeloos
Geloofden…
Existentiële kou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
412 in de aanwezigheid
van warme
belangstelling voor
jouw sprankelende
personaliteit
kleine edelstenen
en parels maakten
zich kenbaar door
hun specifieke setting
en bijzondere glans
in loepzuiver
weerkaatsen kwam
ik stukjes schoonheid
tegen die lovend over
jouw talenten schreven
jouw vriesheldere
speels wit tegen het
diepste blauw…
Vluchten hoeft niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 Altijd op de vlucht
In de regen
Onder de blauwe lucht
Tijd om het te gaan overwegen
Overal neem ik mezelf mee
Hoe hard ik ook ren
Hoe goed ik mezelf ook ken
Weer niet hoeven voelen stel ik tevree
Mogelijk bedaart de boel
Wanneer ik van binnen kijk
Hoe ik mij nou echt voel
Zeg niet altijd wat ik bedoel
Veel liefde voor mensen in het…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Alsof je ademt
je hard bruist, knallend beukt,
of zacht als een lam, stil,
jouw verten licht vangen,
sterren op je laat deinen
kleuren van blauw
en wolken op je laat schijnen
Hoe je triljoenen wezens herbergt
die in je gedijen
je zo zilt ruikt
je schepen, mij drijven laat
de surfers glijen laat…
De smidse van de macht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
415 de pubers
hebben het
spel gerekt en
toch zichzelf
niet in het
hemd gezet
een stukje
onbedorven
jeugd heeft
gelukkig gezorgd
voor de lach
en ontspanning
in de smidse
van de macht
is het vuur pas
eindelijk wat
opgelaaid met
blauwe vlammetjes
het ijzer wordt
geplet in de
vormen van geluk
zij hebben de weg
van blind gaan…
Aan het meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
477 ik kijk naar de weerspiegeling
van de bomen in het water
in de verte hoor ik eenden
met hun vrolijk gesnater
er gleden net twee zwanen
statig en sierlijk voorbij
ik groette ze hoffelijk
ze keken even naar mij
in het water zie ik
stukjes blauwe lucht
en soms een rimpeling
als de wind eventjes zucht
ik voel me vredig
en kom helemaal…
Mijn land, ik sta hier om te eren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
713 Mijn land ik sta hier om te eren
het rood, het wit, het blauw.
Oranje zal ik nooit negeren
de kleur waarvan ik hou(d).
Ik zing... dit lied... als burger, met eerbied en getrouw.
Het vaandel geheven
met mijn hart vol van jou.
Mijn land ik sta hier om te roemen
de driekleur die ik beschreef.…
Elegie voor een abrikoos.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Lieve abrikoos, vergeef me al die keren
dat ik voor een ander koos,
voor ordinaire pruimen om maar iets te zeggen
matgeel of doodsaai blauw,
het valt ook nauwelijks uit te leggen
wanneer ik op je zachte vruchtvlees kauw.…
een eigen biotoop
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
301 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
Een eigen biotoop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
Ruisende revolutie
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
589 Nu het verleden een
ander land is en dat
meetpunt verloren ging
Wij de kunst van het
vuur maken uit onze
handen lieten glippen
Nu wij de schoonheid van
ruïnes en oude verhalen
niet meer herkennen
Wij onachtzaam de
ongeborenen van de toekomst
geen ruimte geven
Nu wij een boom planten
en ondanks alles naar
de blauwe hemel kijken…
Catfish
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
537 versnaperingen
alcoholvrije delicatessen
vrij van oververzadiging
in het antiperistaltische
maagdarmcomplex
verzwolgen
door blauwalg
in de koele meren des doods,
en op zijn beurt door blaudzun
te zijn geconsumeerd
en de aanlandige spinvis
gedecimeerd
en na bewezen diensten gereduceerd tot fijnmazige weidekruiden
tussen baleinen der blauwe…
klapwiekend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 zal ik dan maar
de liefde zwijgen
of zwijgen
zonder meer
elk woord
gesproken of geschreven
is dansen
op een koord
zal ik dan maar
mijn gedicht
als witte duif
de lucht in gooien
klapwiekend
verdwijnt zij
achter blauwe bomen
of zal ik toch maar
nog één keer
voor jou
mijn woorden laten dansen
een valse triste
een danse macabre…
fuga
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
510 haar eerste
prille stem door het dal
een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis
tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet
troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid
een fuga van de liefde zweeft
door het dal
in het blauwe…
Doorheen de wolken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
243 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.…
Ode aan jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
180 Je ogen glinsteren
als twinkelende sterren
vanaf diep blauwe hemelkoepel.
Iedere dag zweef je
als veel kleurige vlinder
tussen bloemen in mijn tuin.
Jij bent jij
ik zou je nooit
kunnen missen.…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
Verten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
292 Blauw is de hemel
Grijsgeel is het strand
De verte lijkt te verdwijnen
Zoals ikzelf en mijn pijnen
En wandel waarheen?…
Wat het donker maakt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
23 Oh regen in november zonder wind
Donk're zuil van water uit de hemel
Ze vraagt niet wat ik ervan vind
Ik schrijf wat woorden over later
Het blauwe licht zit in een hoek
En stelt me weer teleur
De gang zet alles open naar de deur
Potsierlijk noemt zij mij ik laat haar
Ik haat haar niet dat kan ik niet
De sluizen open ik hoor het kletteren…
schepping van de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 En onbeweeglijk tussen het zwart en het rood
met het blauw in Zijn handen
want daar kwam het immers vandaan
was daar de grote Kunstenaar......
Hij overdacht de dingen die Hij maken zou.
En Hij die de naam van Creatie draagt
sloeg Zijn hand op het blauw van de hemel.…
Ons Nederland...
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.166 Wanneer zal je rood wit blauw weer schijnen
Vertel mij weer je prachtige oorsprong
daar waar het ooit allemaal eens begon……
Winter
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.687 Wanneer ik mijn ogen sluit voor de kou en de waarheid,
zie ik enkel ogen, zomerlucht blauw, en zijn lach.
De klok begint achter te lopen, mij laten wetend,
vertelt me dat mijn herfst al voorbij is,
en ik zag enkel blauw.
De klok vertelt me, dat het tijd is om afscheid te nemen van jou.
Maar hoe wis je een leven, liefde en gemis?…