4314 resultaten.
Weldaad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Ik voel een koud en klein verlangen
Om juist nu bij u te zijn
En te knuffelen en haten
Onze hoofden zonder doel
Waarom heeft u mij verlaten?…
het trage net van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
570 regendruppels vallen in zee
de wind drijft mensen huiswaarts
ik keer noch richt mij verder
naar vragen, luister enkel naar weemoed
en verdwaal tussen geruis, de mond
verlaten
sinds het afscheid ken ik
de weg van de regen en hoe meer ik waai
hoe meer ik tot zwijgen kom
ik wil de vloed staande houden, de meeuwen
die in zilte plassen de…
Verborgen tuinen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
684 Ik wacht, laat de uren glippen
en een geluidloze schreeuw
verlaat mijn lippen.
Vandaag schrijf ik mijn eerste vleugels.…
'Breek de stilte' rond partnergeweld...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
794 Vermoeid, vergeten, verdwaast in 't leven
verloren in de mateloze angsten van verlatenheden
met haar schoot in zichzelf gekeerd !…
Weeskind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
716 Een dik boek is vandaag gesloten
Ik voel me vreemd en verlaten
door een wolk van verdriet overgoten
en niet in staat om er over te praten
die laatste uurtjes waren te pijnlijk
een gevecht tot de laatste snik
toch leek het mij zeer waarschijnlijk
dat er een rust kwam in haar blik
de vrede die mijn moeder heeft gevonden
stelt mij amper in…
2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.369 De serene rust die ik ervaar
als ik naar het strooiveld staar
geeft ietwat troost aan mijn verdriet,
nog immer voelend sinds jij mij verliet
De geurende rozen in mijn armen,
terwijl winterse zon mij weet te verwarmen,
leg ik één voor één op de aarde voor jou,
mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw
Als ik Westgaarde weer verlaat…
Met andere hersenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Van kinds af aan, zelfs nog van voor
Ik geboren werd, is mijn leven
Gedragen door de eeuwige kracht
Van muziek die altijd in mij is,
Was, en zijn zal, die mij draagt
Als ik zou vallen over de doornen
Op mijn levenspad -
En toch meende ik het conservatorium
En mijn geliefde altviool te moeten verlaten
Om liever met andere hersenen…
Souvenir
gedicht
4.3 met 7 stemmen
6.587 Het zolderraam dat oorverdovend beeft
Wanneer een vrachtauto passeert, ziet uit
Op een verlaten park. Erover zweeft
Het gruis van een oud feest, zonder geluid.
-------------------------------------
uit: 'Hutten en Paleizen', 2001.
-------------------------------------
acribie: uiterste nauwkeurigheid…
Raven en zwanen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 Jouw stem nadert de betekenis
van zwarte vogels boven het veen
tijdens de herfstnacht
en ik verzamel de kornuiten
als zangvogels van tegenspoed
in een obstinate droom
hoe ze jouw graf hebben verlaten
met het geluid van dode boeken
ontmoedigd op weg naar de zon
in hun duistervlucht over de meren
waar zwanen dromen over dronkenschap
en…
Overstijgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Onsterfelijke zwaan vlottend in waan
verlaten te drijven met vol gemoed
over het meer, drager van onbestemde bijmaan.
Zonder gezel in het kielzog, het hart beroet
in eenzaam avondschijnsel: alles doorstaan.
Neen! Bedankt.
Ik loochen uw bestaan.…
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Het strand ligt er verlaten bij, alleen
een hondje snuffelt hier en daar.
Een vogel vliegt nog argeloos, op
de laatste adem van het jaar.
Ik zoek naar woorden in de zee
maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet.
De vloedlijn wordt alsmaar verlegd
en 't strand blijft spiegelend geveegd.…
Ook in het paradijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
667 hebben
- winterbomen met in gure wind wandelende takken -
gesluierd in de wiegende vrieskou
geworteld in winterbeelden
ruw behangen met
de dood in nerfstructuur
aan hun schenen ligt nu loos en
gesteven in wolkenzweet
de afgeworpen zomermode
een hoogzomerse heerlijkheid vergaat
in de stilte van het bevroren seizoen
dat pas bij het verlaten…
Palmolive
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.053 .
---------------------------------
uit: 'Een huis verlaten', 2012.…
zonder titel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 midden in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn houten thuis, een stulpje
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschutte lijf
van pannen op gelaagde planken
gevormd, het heeft zijn pracht
aan wisselende seizoenen te danken
in een verlatenheid,
haast van mystieke aard,
waar enkel de natuur…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
Dromen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
605 Pak mijn hand en leid me
Neem me mee, bevrijd me
Vrij om te dromen van een morgen
Die misschien nooit komt
Laat me alsjeblieft geloven
In alles wat we elkaar beloven
Laat me zweven op de woorden
Voor het leven ze verstomt
Voor de nacht ons weer verlaat
De waarheid opnieuw voor ons staat
Teruggezet op vaste grond
Als de dag weer is ontwaakt…
Kom maar tot mij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
485 Laten we dan maar tot Hem gaan
Hij wil ons innerlijke rust geven
En zal ons nooit verlaten
Hij ziet ons in gunst en liefde aan.
Wat een bemoediging, te weten
Dat God ons nooit alleen laat
En ons altijd dicht nabij wil zijn
Dat Hij ons nimmer zal vergeten.…
Vreemd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 Ze kijken naar me
ze denken daar is iets mis
ja dat gezicht en die houding
is zo anders als ik me niet vergis
Nog maar even kijken
want het is toch vreemd zoals het gaat
die ogen prikken in mijn rug
als ik de omgeving verlaat
Mij bekruipt het gevoel
dat mensen het niet begrijpen
zou ze dronken zijn
toch maar ontwijken
Voor de buitenwereld…
het einde nadert
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 en weer staat de regen aan de drup, te liggen
op het strakke nat dat reeds het lichaam
heeft verlaten, het goud in de morgen ligt
nu als oud koper dof in de vitrine van je ogen
de klok, een langzaam begrip ijlt als een verstekeling
aan de muur, geborgen in de handen van de kwaal
mocht morgen in jouw adem komen dan nestel
ik de nacht in de…
De weggaanden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.961 Dan – tussen ademhaal en ademhaal –
of twee onzichtbren een vertrek verlaten,
ging de deur tweemaal even open-dicht.…
Laten wij al afscheid nemen
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.439 Laat ons met honger nog
van tafel gaan, verlaten
vol verlangen. Wij zullen
elkander niet vervelen met ons verval
en sterven stil, zonder tijding,
zonder deining, wetend:
wij zijn in wezen
nooit kapotgegaan.
-------------------------------------------------
uit: 'Stoppen met roken in 87 gedichten', 2017.…
Ziek - Gevoel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
735 vandaag ben ik het huis niet uit geweest
en bleef maar zitten op mijn luie stoel
‘t was zoals ik het gisteren had gevreesd
de dag zou eentonig worden, zonder doel
dat gaat nu al weken en lange dagen door
als ik ziek ben en het huis niet kan verlaten
de moed zinkt weg, de energie gaat teloor
en ik kan niet meer over iets zinnigs praten…
Hondenopvang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
950 merkt ze op zichtbaar gevleid
Helaas dan durf ik het
met hem niet aan te gaan
Onbegrepen en verbaasd
verlaat ze het pand
Merkwaardig toch
ze heeft haar mobiel nu opeens
wel uit gedaan
Hondenopvang luistert nauw…
op jonge leeftijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 het is uitdagend fris op deze plek die als
luchtspiegel weerkaatst in een overzees veld,
nergens een kleinhuizig, aangeharkt dorp,
het is een pleisterplaats die in de smaak valt
en de kinderjaren zijn al verlaten
de avond loopt voor de troepen uit,
lijkt zich elders te bevinden, in een
opgeschoond, onwrikbaar tijdperk
er drijft geen huis…
Hij vertrok in de nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
572 deur was geopend
niemand had hem zien lopen
alle luiken bleven zelfs dicht
en nergens lag een bericht
het laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die het kon verklaren
waarom hij zijn dierbaren moest verlaten…
Biertje drinken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Dan wordt het tijd dat je het gezelschap verlaat
en je heft dan nog eens andermaal het glas,
daarin het laatste biertje dat je achteroverslaat,
waarna je in je eentje weer op huis aangaat.…
Klank & Timbre
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
484 Golven van geluid
planten zich
in ruimte voort
trilling op je
trommelvlies
trigger in je oor
de bron is louter
klank of toon
geluid signaal of woord
een zoem een motor
slag of stoot het
ruisen van de wind
het ritme van de regen
of het huilen
van een kind
het schreien van
een meisje net verlaten
door haar vrind…
Dam
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
468 als genarcotiseerd staren we
naar de beelden
ze droegen rugzakjes dicht tegen elkaar gepropt
in plaats van mondkapjes in 't land waar de dood woei
onder de zwart witte wolken
nog niet zo lang geleden
waar de tranen stroomden
de kwetsbare mens in zijn verlatenheid
tot rust gekomen
jouw vrije adem
laait de vlam van barmhartigheid…
Tankman
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Zo warme dag in juni
In de ochtend verlaat je
het huis met een jas
In de middag voel je
warmte, het kleverige stof
Je jas kan uit
Even nog naar
supermarket
Voor wat vis vanavond
En dan op weg
naar huis die
tanks
Je wilt naar huis
Je wilt vrede
Je wilt alles
Behalve tanks
Je roept ze
tot stilstand
Tot bezinning
Maar van…
middagspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 laat in de middag verlaten de jongens
zich vol overgave op hun fiets,
waar ze bij het trapveld praten.
alles is verklaarbaar.
het meisje dat haar hond uitlaat,
de met tekens bekalkte muur vol sacrale rust.
het speelrek is een fantasie,
waar je tegengesteld aan de aarde kunt hangen.…