25122 resultaten.
Op Helena van Troje (5)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.459 Bij ’t omwolkte licht van de vale maan,
niet ver van Troje’s trotse tinnen vandaan,
verlaten de Grieken één voor één ’t houten paard
en heffen hun in ‘t koele maanlicht blinkend zwaard.…
Jan Peter Balkenende (4)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
573 Werken is het levensdoel van ied’re protestant
Wel af en toe een rustdag, ’t is maar dat je ’t weet!
Stop op tijd je zekerheid, werp geen blokkades op!…
Hitte
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.988 Hoog staat het stralend witte zonjuweel
En slaat zijn hete licht op 't land te gruis,
De zilvren vlammen laaien uit 't hemelhuis,
De barnende aarde blakert grijs en geel.…
WINTER
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.660 Grijsheid voert ge ons voor den geest:
Bloei en stormweêr zij geweest,
Nog geniet zij 't leven;
Tusschen 't sneeuwwit haar
Blinkt haar oogenpaar -
Straks, als 't Nat, versteven!…
Bijwijze van haat
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.006 Dit is de bank, hier komen de oude mensen,
deez' dag is schoon, ook voor 't verkalkt gebeent.
Hier gaan wij zitten, dromerig vereend,
en hun oud hart zal doodlik ons verwensen.
Hun oude hart, dat nimmer wou verflensen:
't kent haat en liefde en bloedt nog en dat meent
te kloppen voor elkaar tot het versteent!…
MOOI MEISJE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.168 Al de jongens van haar klas
vielen voor ‘t meisje schoon
Omdat ze zo bekoorlijk was
plaatste ze zich op een troon
Toen zij in haar spiegel zag
bespeurde ze er al ‘t schoon
Evenwel met één oogopslag
wijzigde het gedragspatroon
Nòg schoner moest ze zijn
dus lipstick volgde al snel
Haar en ogen, plus haar lijn
konden fraaier, snap je wel…
DE NOOD
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.893 Het kindje dat uw kind zal zijn
moet ik van 't lot begeleider zijn
van 't dragen tot de dood.'
Begeleid het, 'laas! maar laat het iet,
neem het zijn trots en daadkracht niet,
neem het zijn haat en weerstand niet;
zo anders ... bleef het dood.…
Zwarte rozen.
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.446 Om 't blank verloorne voelde ik rouwe en klacht
In 't hart der zwarte rozen lang bevrozen.
Vol hovaardije breedden zij hun dracht,
In droeve ontaarding zelf door haar verkozen.
En 'k zag hoe hare donkre stenglen dronken
't Leven van alles waar haar schaduw strekte...…
VAN EEN LEVEN VOL PIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
986 Thans vierentwintig jaren geleden geboren
daarna schonk ‘t bestaan haar slechts pijn
Gelukkig liet dit al haar nimmer ontsporen
maar wèl leven achter ‘t masker van schijn
Tranen, die in ‘t stille eenzaam stroomden
konden getuigen van haar loodzware strijd
In nachten dat ze van de liefde droomde en
mijmerde over een bestaan, zonder verwijt…
Dertig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
959 of draai 't ook om
't gaat allemaal om "houden van"…
HET SCHONE STERVEN
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.377 leeft:
De stem, die in de hoge eenzaamheden
Zingt en weerklinkt en zingend meet de Tijd
En aan de hemel aarde's Schijn doet horen,
Terwijl de ziel, in 't eeuwig Zijn verloren,
Het torenlied een laatste glimlach wijdt
En lichtende verglijdt in 't tijdloos Eden.…
MOOIE BENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 zei: Kom eens even dichterbij
ik wil zien hoe je lipjes smaken
Mooie benen aan ‘t heerlijke lijf
zou ’t meisje wat lekkers willen?…
Dorstig weertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 't zou mijn dood zijn~ sprak de man.…
Handreiking (met alle liefde)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Ik plak een pleister
'n pleister op de wonden
één voor één haal ik 't plastic
er af opdat 't kleven zal
blijven kleven op de benen
op de armen op de buik
en op de rug, naar gelang
de wond 't heftigst bloedt
Of ik zal je verbinden
met alle liefde verbinden
je verdriet doen stelpen
een schouder voor je zijn
je geruststellen wanneer je…
Nieuw jaar
poëzie
4.0 met 5 stemmen
3.057 Nog eens ten einde 't oude en voor aan 't nieuwe jaar,
en tel ik tachentig op negen maanden maar!
Waar zijn die zeventig en negen jaren henen?
Als nieuwe dromen elk verschenen en verdwenen,
en nu de volle som: maar ene oude droom.
Wanneer zal 't einde zijn?…
Allemaal waar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 ‘t is waar :
Eén groots en massaal samenzijn
maakt nog geen nieuwe lente,
één groots gezamenlijk NEE
maakt nog geen nieuw geluid.
‘t is waar :
Onder de vlag van broederschap
staan ook wat valse broeders in de rij,
niet alle samenzijn
is dat ook echt.…
Verjaardag.
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.946 De wereld aan te zien, welvarend nog en krachtig,
Maar met een afscheidnemend oog,
De zeventig voorbij, in 't opgaan naar de tachtig,
Een leefkring die, uit veel, een enkle slechts voltoog;
Omstuwd van een geslacht, mij over 't hoofd gewassen,
Meest door een andre geest dan mij vervult bestierd;
Op stelsels prat, die slecht bij wat ik…
DE BLOEIENDE BOOMGAARDEN.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.665 Ten akker trok al 't volk. Schoon haar de wacht
Op 't haard-vuur werd vertrouwd order de vrome
Schaduw der schouw en 't maal, wat zou zij schromen?
Is 't niet of nu reeds haar wat wonders wacht
Order het licht van hoge middag zacht?
Fluks is de sluier en witte huif genomen.…
TOOROP'S SCHILDERIJ: „De Dorpelwachters der Zee".
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.631 En de oudre al wétend Leven; schoon gedwee
Van kleine hoop nog, dat hij toch wel vindt
Voor 't Eind bevrediging. De al'-oudste, 't wee
Van heel een ras in de ogen, staart verblind
Van wanhoop 't Raadsel aan .... waar géén van vindt
Ooit antwoord ....…
TREK-OS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
895 Een korte ruk aan 't leidzeel... Uit zijn bek
Valt vlokkig schuim, en eensklaps staat hij pal,
De voerman roept... Daar zijn de kindren al!
Ze klimmen naast hem, allen rood en ros,
Op 't kleine bankje, naast hem met geklos.
Dan weer een rukje aan 't leidzeel rond de bek
En langzaam-aan gaat 't weer vooruit, trek, trek.…
Natrappen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 Van ’t hele veld met voorsprong ‘t onnozelst, cru gesteld.’
Het treft hem als een trap onder ‘t tóch al zere kontje.
En dat terwijl - hij heeft het ze al honderd keer verteld -
hij enkel de beleefdheid had
te doen - noblesse oblige - wat
een winnaar doet, da’s nogal glad:
gewoon, een ererondje.…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.593 Geklommen was de maan naar boven,
Had wolken stil uiteengeschoven,
Uit sneeuwengrot leek zij te turen,
En zilversneeuw in 't rond te sturen.
't Was of de warme zomeraarde
Het koelend zilver gretig gaarde;
Al meer en meer had ze opgevangen,
Tot al van zilver was omvangen.…
Avond op het Forum Romanum
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 't Gekeldert' leeft, 't verbrokkeld puin gaat grimmen;
Miauwend gaan er om de wulpse schimmen,
Rumoerend nachtlijk door het Rome dood.
1885…
Storm
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.428 De stormwind huilt door ’t lover
En zwiept de populier.
Hij giert de velden over
Met woest en luid getier.
De troste eiken beven
En sidderen voor ’t geweld
En vrezen voor hun leven,
Bang dat z’Aeolus velt.…
Huisartsbezoek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
816 't Ging over mijn kaak,
een knarsen, kauwen, kijken,
we keken elkaar diep aan
over correcties van een kaakchirurg,
licht dat weg uit oog,
staar, over een neuroloog
't ging over musea, leuke dingen,
maar ook bloedpropje, tia,
medicijnen, rolstoel waarvoor je wilt gespaard,
over een kuur ging het, voor't reinigen
verbaasd hoe we in 10 minuten…
Erato
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.039 De purpren avond was in 't west verdwenen
En glanzend zilver droomde op donkere aarde -
Toen is de blonde Muze mij verschenen....…
Zaterdagavond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
976 de rapen gaar
de laatste avond van ’t jaar
twee orakels die op televisie lijken te bedillen
uit het venster zie ik een brandende en belegerde straat
de laatste avond van ’t jaar
lijkt wel oorlog buiten, met ontploffingen, schreeuwen en gillen
vraag me af wat thans in hoofden van asielzoekers omgaat…
Meeuwengeschreeuw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Het is voor leven en liefde,
't lijkt of hen iets griefde,
maar zo is hun stem
't gaat hen in jouw hofje altijd
over een haar en een hem
over intens zoals een mens
wie er het eerst
en het allerbegeerdst.…
Vergiftigd.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.042 Gelijk een vrouw, die weerkeerde over zee
Naar 't vaderland, en zich verkwijnen voelt,
Wijl slopend gif haar traag door de aadren woelt
- Ga waar zij wil, haar smarten neemt zij mee! -
Draag ik de pijn, waar vaak mijn zang op doelt,
Diep in mijn borst en 't rooft mij vreugde en vrêe.…
Ontmoeting
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.141 't Schip kreunt. Ik ril van afschuw.
De spaak waarmee ik afduw
Boort in 't vermolmde vlees,
En 't schip zinkt aan een schaduw
Naar verrotting onderzees.…