8933 resultaten.
ogennood
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
470 braakliggend, koud
ligt de afstand tussen toen
en nu als ouder craquelé
in overgebleven glas
wat was verblijft doorschijnend
in de spiegel van vandaag
je draagt het immers bij je, in jouw vragen
zonder antwoord
in het willen zien
en in de nood niet te vergeten
dat haar lieve trekken
zich slechts vormen, naar
jouw eeuwenoud stramien…
Oost west thuis best
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
799 Soms is het koud en donker.
Maar thuiskomen is altijd thuiskomen.
Terwijl je voorzichtig plaats neemt
in de stoel die anders aanvoelt,
laait het vuur op in het glas.
De ziel beseft: het was een mooie reis.
Dit was het doel.…
in gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 daar lopen we als van oud
hand in hand
jij treuzelt als zo vaak
kom loop eens door
straks wordt je
nog echt koud
het is kil aan het strand
toch voel ik de warmte
van haar hand
ondanks de alles
omringende
indringende kou
gebeurde dat
wat ik verwachtte
echt ik wist het wel
dat je me niet
verlaten zou
in mijn gedachten…
niet minder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 onbeweeglijk als
stilstaand water
van een meer
wisselend als het
weer van inktzwart
tot helderblauw
van spiegelglad
water tot plooibare
rimpelingen
kleverig warm
stroperig bijna
flikflooierig
snijdend scherp koud
bewust van de
diepte onder je
als koele zijde
zo nu en dan waar
je overheen glijdt
door land omringd…
hervinden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 door de hele wereld
waait een andere wind
ooit sereen en zonnig
is zij guur en koud nu
ons angst boezemend
voor het onzichtbare
dat ieder bedreigen kan
met in toenemend aantal
straaltjes van zonneschijn
van blijken van waardering
door de zorg voor elkaar
die wij welhaast vergeten
gelukkig hervinden kunnen
in het stof van ons hart…
Romeinen & Batavieren
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
560 “Dat laat mij als schildknaap ook niet koud,
het hele slagveld lag vol met schilfers hout.”
Jildert: “Ja, het zijn echte schildklieren,
Die Batavieren.”…
Wandeling
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
558 Het is eenzaam wandelen
Zonder zon
Zonder maan
Overdag is het mistig
In de nacht koud en grijs
De boom laat zijn takken hangen
Hij weet waar jullie zijn
Niet bij mij
Niet meer bij mij
Kwispel nog één keer mijn wandeling
Kwispel al mijn wandelingen
Zoals jullie altijd hebben gedaan
Loop mee met mij
Voor altijd aan mijn zij…
Aarding
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
750 je hebt iets aards
zoals je daar ligt
daar ademt en dampt
je wasemt het leven zoals
zoet zompig veenmos
het wegtikken van tijd
houdt me uit mijn slaap
ik stap uit ons bed
loop peinzend in rondjes
staar door het open raam
krijg het oneindig koud
ik kruip terug bij je…
Zonder jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
497 Ik adem langzaam
De wereld voelt koud
Want jij was mijn zon...
En nu huilt de maan.…
Rosse streling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
20 De takken houden stil
Stil staat het bos te staren, grijs en koud.…
Ja, en Amen...
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
874 grote knullen...maar op zondagmorgen
ga ik uit mijn dak en is het hier "bal"
Sokken slingeren op de grond
of zijn verstopt onder het bed
en ik maar graaien op de grond
ik lijk dan net een schuiftrompet
Ik tetter maar raak, het is Ja en Amen
Ze weten het wel
Want ze beamen, dat ik gelijk heb
We doen het morgen mam, ga jij nu maar naar…
Lieke
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.119 geofferd, als een lam
aan Bertram, strak gespierd en stoer
uit het nabije buurtschap Strije
zoon van een machtig herenboer
maar ze had de buik meer dan vol
van sluiks gescharrel in het hooi
ze wilde een stee met een proper bed
niet langer afgescheept met een fooi
tot de wind zaaide, van hoeve tot hoeve
een bastaardvrucht bederft goede grond…
We stalen vast de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Nu ik weet dat je thuis aangekomen
uitzicht hebt op die frêle portretten
moederwangen bijna kunt voelen,
de grond je grond is ben je veilig.
Het serviesgoed en de kelderkast
ziet, nu nog even niets naar afvaldiensten
verdwijnen gaat , heb ook ik tijdelijk rust.
Alle enveloppen liggen geschreven klaar.…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Een trage beweging
trekt door de grond en verbindt ons met wat er altijd al was,
terwijl de wereld rondom ons onvermoeibaar en onverschillig verdergaat.…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 zondagmorgen koud landschap
roken en door het raam staren
leg mijn handen op het glanzende hout
koel hout, nee zeg maar koud
weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het landelijke, goddelijk verheven kalm
de schemer zal nu laat in de middag vallen
de sterfelijkheid houd aan, deze morgen
ik voelde meer steen met gelijk geduld
alles stond…
DAKLOOS
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
645 De nacht is stil, de nacht is pikzwart
geen ster, die nu aan de hemel prijkt
De diepe stilte, volkomen zonder hart
die thans bijna mijn innerlijk bereikt
De nacht is stil, de nacht is ijskoud
een huivering schiet ijlings over mij
Het koude koud maakt mij benauwd
als ik mij in ‘t iel portiekje neervlij
De nacht is stil, de nacht is zo ledig…
jij
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
2.481 Toen jij daar stond
alsof de zon op kwam
vast op de grond
ja daar stond je dan...
Mijn hart ging tekeer
alsof de aarde werd omgegooid
en nu steeds weer
word mijn buik met vlinders bestrooid
Zwevend in de zevende hemel
roze rood paars en blauw
ben een ander persoon - ik zwijmel
oh, ik hou zo intens van jou…
Gooise lusthoven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.394 daar liggen de bomen rustig
te ontwortelen, elfen namen
happen uit hun bankjes
pluchen mos streelt de ogen
neusgaten zuigen aan de loofgeur
penissen schieten uit de grond
en de eikels hebben tepeltjes
hemelse bruggen over waterpartijen
voeren naar verrukking - ik graaf
me in een stapel bladeren, stuit
op stevige wortels, laat me
nemen…
geheimtaal
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.666 Van terzijde
keek ik naar je smalle mond
waaruit ik één voor één verstond,
wat wij wel wisten, maar niet zeiden:
stille geheimtaal, diepste grond.…
Allerzielen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.947 zo vormloos vluchten
de grijze vegen
met de nevel regen
de graven zuchten
dempen droeve woorden
die fluisteren rond
witte bloemen grond
langs stenen boorden
het water spat rozetten
de chrysanten bloeien
de cijferjaren zetten
stiltes aan het bloeden
die blijven kwetsen
al hebben arduinen
geen doornen
die de aanraking
verhoeden…
moeder natuur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.019 de meedogeloze zwaartekracht
duwt mijn hart de grond in.
mijn allerdiepste denken
nu herleid tot aarde.
veraderlijke ochtenddauw
beneveld mijn realiteitsvermogen.
de wind neemt mijn mooiste herinneringen
mee op wereldreis.
als een bliksemschicht
raakte jij mij.
de vonk sprong meteen over.…
Slag in de lucht
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.256 Toen de honderd krijgspiloten
elkander hadden neergeschoten,
kwamen zij in 't luchtgevecht
per schietstoel op de grond terecht,
waardoor de luchtslag, die bedaarde,
in een grondslag ging ontaarden.
Deze grondslag was de basis
die bepaalde, wie de baas is.…
Jarig
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
16.765 Dat is niet goed en daarom doe ik
nu, wat je helemaal niet verwacht,
van harte gefeliciteerd met je
verjaardag en ik hoop uit de grond
van mijn hart, dat ik hem nog lang
meemaken mag.
Je moeder…
Not amused
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.127 ik verf de koeien groen
als weerschijn van hun thuis
de luchten Ruysdaelblauw
gegrond met wit van dauw
bloed wordt Dalirood
als monding van de dood
rozen vlijen op een grond
-weet dat drie d verwondt-
geheel in lichte toets
niet hoorbaar pianissimo klavier
gelijk doek en ezel zit ik hier
morgen haal ik het van papier…
Verwonden
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
982 De hoop dat de behandeling zal slagen mag
niet de grond in worden geboord, want dan
is de schade niet te overzien!…
onzeker leven ?
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
2.396 heeft u dat ook wel eens
dat je je belofte niet na kon komen
omdat je net dood was gegaan,
en dat je het jezelf ook nog kwalijk nam
gisteren sprak ik met mijn dochter
af, ik zet je huis in de grond
verf je ongemakken strak in plint en deur
poste restante veeg ik de vloer
met mijzelf aan, want ik lig
overleden onder een dekbed
dat kun je…
molen 1898
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.467 wieken
altijd wijst er een
naar de lucht
en naar de aarde
niet bij droefenis
en blijdschap
vader speelde daar
een kleine jongen
onder wegsnellende wieken
het kind met sombere ouders
vergroeid en verstard
in hun grond en geloof
in de tijd van toen
alles was zo rustig
nu is het zoeven
razen en haasten geworden
langs die begraafplaats…
Liefde en zo
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.302 Ik haal met liefde alle aardappelen
één voor één uit de grond.
Voor jou.
Daarvoor heb ik ze ook verbouwd.
Alleen voor jou.
Voor de lange winters. Samen
schillen en bakken met eigen boter.
Weet je nog, dat we dat hadden
afgesproken. En dan slacht ik
er een varken bij. Ook
alleen voor jou.
Maar dat hoeft niet meer.…
onmogelijk
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
965 Vóór mij,
alleen braakliggende gronden
met weemoed verbonden.
De harde aarde
dient omgeploegd,
ik verdien het,
lang genoeg gezwoegd.
Helaas de tijd dringt
Ik schuif uit over grint
Geen houvast meer
De angst komt steeds weer
Hulp is er niet
Alleen tranen van verdriet
Een meehelpende hand
Neen bedankt,
Dat is mijn eigen land.…
modus vivendi
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.277 nu we zelf wat milder zijn
leerden leven met de pijn
en toch vrienden konden blijven
al gebeurt het af en toe
gefrustreerd de hunker moe
diepte in niet te beschrijven
dan de blik hoog want ik weet
de grond word je vlug te heet
vlucht in afstand en stilzwijgen
zie de benu keert niet om
verzamelt kracht uit de zon
om uit zijn as op te…