4787 resultaten.
De zee
gedicht
3.1 met 31 stemmen
11.029 Elke doodsschreeuw wordt er opgenomen
en stijgt omhoog terwijl de kelen zinken,
zich voegend tot een net van wolken
waaruit de regen spat over de stervelingen.
Maar nergens kun je dieper staren
dan in de spieren van de golven
en je een tijger van een kerel wanen
of met verdronkenen verkeren
die zingend op de bodem wonen.…
Pont
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.860 Vandaag was weer zo'n dag
Een hele mooie dag
Het ontkennen van de regen
en de warmte zonder zon
zeggen dat ik weer bij je mag
Gister was weer zo'n nacht
Benauwde, stille nacht
Het steeds maar tikken van de klok
en de leegte in mijn bed
zeggen dat ik weer op je wacht
In mijn armen valt jouw lach
Nu deze avond zingt
Niets meer hoeft…
vervlieg de dagen die mij resten
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mijn vleugels nog behangen
met de kleur van onverwacht
ik wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren dollen en naar nectar struinen
ik fladder zo mijn leven door
vervlieg de dagen die mij resten
heb geen nest hooguit een blad
voor als de regen…
dagelijks
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
5.111 ze terugkeert
naar het huis en de kinderen en vlak
voor de drempel omkijkt en een gebaar
van haast maakt alsof er wordt gewacht
verlangen en verlies samen komen
zonder bloedbad, maar met zachtheid
het hart triest gestemd, opgewekt slaat
zodra een merel zijn rollertjes maakt
geen weg terug dan zo weg te gaan
om te blijven als de lichte regen…
gelukkig bij Ter Heijde
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
662 plotsklaps donker
pikzwart afgetekend tegen wolken
het strand lang breed leeg
alles stond stil en zweeg
de zee was waarlijk top
ik kon nog precies rechtop
staan in het zilte ruime sop
kleren zichtbaar nog als hoopje
storting naar benee met bakken
oh heer dat had ik nu weer
alles zou straks plakken
mijn gedachten waren niet voor later
regen…
lachen in de herfst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 het lachen in de herfst
verleerd bijna vergeten
dat het er was
als mossig groen en vochtige aarde
dat leven doet
jouw hand op de mijne
de kinderen in de bladeren
wervelwindje van leven
een zomaar zondagmiddag
en nu
nu ze groot en bijna weg zijn
vallen de bladeren weer
slaat regen ongeduldig tegen hetzelfde raam
van waar ik je lopen…
LEEGLOOP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.018 In november
loopt het land leeg
leeg loopt het land
akkers en weiden
De oogsten,zie ik
rijden af en aan
aan en af
ze laten het land
De diepe bandensporen
waarin laatste blad valt
bij een beetje wind
en regen rivieren
Maakt op kleinst formaat
koebeesten worden dieren
met de hun eigen kuddegeest
verruilen wei voor stal
Het landschap…
De helpende hand
gedicht
2.8 met 28 stemmen
12.983 Hij hoeft de vrijheid niet
niet nog meer regen
niet nog meer storm
geen honger meer
geen onrust meer.
Zijn missie op de aarde
net begonnen ís voorbij.
Nog even zitten, nog even leven
nog even maar nog even.
---------------------------------
uit: 'Ik heet welkom', 2007.…
stervende paraplu
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.284 we waren op weg naar de film
harde wind en regen sloegen
tegen de ruit, jij stond al op het
witte doek, je zakdoek nat van
het beslagen zijraam en kijk nou..…
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Regen, kou en duisternis
Een enkel licht, een ritseling
Voorzichtig fluiten van een vogel
toch is er stilte
Betonnen warmte,
gemetselde geborgenheid
krioel geleid, in goede banen
De ander als gezelligheid
een groet of glimlach,
vluchtig.…
Voorjaar voorwaar
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
624 En daar is de lente
die ik niet meer had verwacht
een uitbundig dak in roze en wit
viert het afscheid van de nacht
vrolijke vogels fluiten me wakker
tillen me hoog in de blauwe boog
lachen schel om die zwarte gedachten
meizoete regen en de zon blaast me droog
de aarde barst open in duizend kleuren
en dieren werpen hun jongen rondom
ik…
Hoop
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
765 En zie
De regen daalde neer
Ontfermde zich over
Onwetendheid en twijfel
Vogels verdwenen uit het luchtruim
Terwijl wolken zich samenpakten
En de grijze sluier ons allen omarmde
In zijn kille barmhartigheid
In het hart van deze grauwheid
De eenzame zaal, een tombe
Een troon van afgebladerd goud
Verleden dat nauwelijks meer is
Glazen…
Koningin van mijn dromen
hartenkreet
2.8 met 34 stemmen
2.247 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele…
Vlucht naar vlindertuinen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
597 rauw van
kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mij nog behangen
met de kleur van onverwacht
wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren dollen en naar nectar struinen
fladder zo mijn leven door
vervlieg de dagen die mij resten
heb geen nest hooguit een blad
voor als de regen…
Sodom-blower
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
617 In de gotische kamers
van het Goudse stadhuis
ontwaar ik een trollenfeest
en in de priemende ogen
zie ik de lokroep van de hel
bij regen in een stad die vervalt
terwijl mijn sigaar in rondjes draait
voorbij de etalages van de schijn.…
soldaat
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.956 jij bent mijn held door storm en regen,
jij bent mijn redder uit mijn verleden,
jij hebt mijn hart sneller laten kloppen
en geeft mij een reden om te leven.
je bent mijn held in de nacht,
je geeft me je liefde en je warmte.
de redder in de nacht,
je schijnt je licht zo fel aan de hemel
dat ik mijn weg weer kan vinden.…
Pruimensaus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
617 Stralend wit bloempje
Aan de kalme waterkant
Drinkt niet graag water
Arm zwetend hondje
Wacht op water van baasje
Loopt helemaal leeg
Lief klein vlindertje
Dartelt schoon zonder weemoed
Tot de regen komt
Wee vermoeid musje
Vliegt met korte vleugeltjes
Hijgend in het sneeuw
Lief dik konijntje
Wacht op een kom met zoet fruit
Konijn…
Fall [in love]
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 bruine bladeren fluisteren tegen
mijn oude schoenen het verhaal
van verval vermengt met regen
terwijl ik langzaamaan verdwaal
in mijn gedachten snijdt met vlagen
de grijze herfstwind, streng en guur
de twijfel los, stil valt het jagen
op het geluk van korte duur
de omhelzing van mijn wanen
zo verstikkend en doorvoed
wist jij tot kalmte…
Verwerking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
667 De zon schuilt achter wolken
waar regen vrolijk uit valt
genietend van de planten
het zicht daar aan de horizon.
Besef is groot en eerlijk goed
en antwoorden zijn resten
van elke vorm van verwerking
evenals het pijnlijke verdriet.…
Sinds jouw liefde
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
646 sinds jouw liefde
door mijn aderen stroomt
lijken dagen korter
zijn zeeën dieper
ruikt de hemel blauwer
smaakt regen zoeter
kleuren bloemen mooier
reiken bomen hoger
voelen drempels lager
raken blikken dieper
genieten we intenser
zingen vogels luider
straalt de zon voller
groeit 't verlangen dieper
om thuis te komen…
Aan alles komt een einde
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.986 De zon die ‘s ochtends opkomt,
de regen die neervalt,
Aan alles komt een einde,
Ook als het even tegenvalt.
Na het einde komt een nieuw begin,
Een nieuwe ochtend een nieuwe dag,
Aan alles komt een einde,
Dus leef je leven van dag tot dag.…
Vogeltje
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.101 Het was een amusante foto
van een stranddag uit ons leven
waar wij staande in de storm
jassen hadden uitgedaan
waar ik die dame mij herinner
al op leeftijd - die toen even
nog van ons dit kiekje nam
maar onderuit toen is gegaan
Haar hoedje waaide door de wind
waar zij bleef liggen in de regen
met die camera van mij
die ik weer snel had…
Een envelop
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.721 Regen druppels en zonneschijn
die de envelop deed verkleuren
van zijn originele kleur, maar niet
van zijn context. Maar nu is het tijd om
een nieuw envelop te maken en de
oude op te bergen. Geloof, dapper
en niet gescheurd te zijn, werd de
envelop naar de eigenares geretourneerd
met de mededeling: bedankt! Het gaat je goed.…
waterlander
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 zwijg nu, zwijg en hoor het ruisen
het zachte ruisen van het blad
waarop ik voor de wind langs kwam
een korte tijd in stilte zat
nu ben ik thuis en zal ik rusten
vissen zag ik in duizendtal
meren, beken en rivieren
ik draaide in de waterval
ik kwam in zee, ik kwam in wolken
en regen bracht mij weer naar huis
nu rest mij rust, rest mij…
Herfstgedachten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
618 Een verleidelijke zon, pikt nog even wat dagen
van de herfst, voordat onredelijke regen
de stad zal overweldigen, met vormelijke vragen
en diepe gedachten tot in ’t duister van de nachten
zullen zich mengen met bijzondere dromen
om in het leven verder te komen, doet de mens
soms iets geks, voor de ander misschien vreemd
maar door gedrevenheid…
Bij de indianenboom
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
563 vertrouwde wereld
het kwam ook uit mijn jeugd
die taal van treurig dromen
en jij in die indianenboom
nog dwazer in dromen geklommen
bleef bij me
maar deze schaduw is een wereld
en alle woorden zijn verzameld
rond de meest eenzame droom
ik val jou niet in woordgebaren lastig
ik blijf onzichtbaar tasten, dromend voelen
naar wat regen…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 en weer gaat de storm liggen
schuiven wolken voorbij
het spiegelbeeld van oceanen
neemt regen mee naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden…
voor eeuwig herfst
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
483 winter zal nog kouder zijn
ik voel me verward
ganzen vliegen naar de warmte toe
verdwijnen langzaam uit het zicht
had ik maar vleugels
dan vloog ik naar het nieuwe licht
als een zonnestraal kwam je in mijn leven
maar als een herfstblad vloog je weg
met gouden stiksels in die warme jas
hoor je niets meer van wat ik zeg
de druppels regen…
laat me je lezen
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
681 woorden
zijn er, soms
onverwacht
ze geven en nemen
iets van mij, ik laat ze
gaan als een zielenvlinder,
zwerf even mee want nooit
ben ik, alleen, volledig
in deze stilte waaruit
je bloemen maakt
of in het donker
een losgeraakte
vleugel
en al sla ik dromen stuk
dans met nachten tussen vlagen regen
groeien mantelloze zwaarden…
Stervend ijzer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
641 er is geen ruis of regen
geen raam om tegen te leunen
het zou ook vreemd zijn
mezelf te horen liggen
in het geblazen zand
zonder te bewegen
een beetje dood beoefenen
ruiken aan het bederf, geen wierook
of wat afgeschaafd dennenhout
dat mij omgeeft in de dagelijkse
kledij van gewapend beton
schuifelend kent de dag mijn tijd
leert me…