2944 resultaten.
Oneindigheid
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
510 Zee, de spiegel waar sterren reflecteren
in het water en menig lied hartelijk wordt ontvangen
op hetzelfde moment spelen golven als muzikanten een symfonie
vol onverwacht en plots van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
De kunst van vleugels en nesten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
667 In hun doen en laten zien mijn ogen een spiegel
van mijn eigen verlangens: vrij en verbonden met een leven vol verwondering en heel te zijn.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Een meer bevangt mij
haar rust neemt mijn adem in
reflectie nabij
Langzaam strekt het water zich uit als
een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven
in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen
spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Ik liep door spiegels,
viel in stiltes die te luid waren,
zocht houvast in handen
die soms niet van deze wereld leken.
Mijn hart werd een slagveld
tussen rede en verwondering.
De donkere kant fluisterde luid,
de lichte bleef geduldig wachten.…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 En ik dacht aan al die fouten,
de lijst die steeds langer wordt,
hoe jij een spiegel werd
voor alles wat ik niet wilde zien.
Hoe ik, met handen vol breuken,
toch wrok kon voelen—
tegen jou, tegen hem,
tegen alles wat had kunnen zijn.…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 Het water draagt een spiegel van december,
een streep van ijs, een zilveren litteken,
waar eendenpoot en schaatsspoor
als ongeschreven zinnen blijven hangen.
Bomen staan bedachtzaam aan de oever,
hun takken vol herinnering aan zomerblad,
nu enkel lijntjes in de lucht getekend,
wachtend op een nieuwe bladzijde van het jaar.…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 De hemelse spiegel
opende de gesluierde ogen
en zuchtte zo diep...
Bossen ,woud,
takken staan te verliezen
nu de wintertijd vroeg ontwaakt
slaat de avond heel snel toe.
Omkranste kruinen,
dorre bladeren ritselen, vallen.
Een laatste glans...
Schaduw dat daalt
Het lichaam verlaat...
Rijzende poolster...
de nacht die opstaat.…
Droom peuken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
805 Wanneer dagen nachten worden
ontbijt slapeloos vervangen
wordt door een uitgebreid diner
gemorste kruimels tussen vochtige
lakens worden uitgevist het toetje
al smeltend op de grond beland
wanneer spijlen worden kromgebogen
licht geven in die zelfgeschapen
kooi waar verduisterend niet meer
werkt daar ogen nog immer de ziel
spiegelen…
mannen.....
hartenkreet
3.9 met 57 stemmen
3.836 eye-liner mascara nagellak of panty an
Dat zijn zo van die dingen die niet passen bij een man
mannen, we zijn Mahahaneeuh
Balletten dansmariekes twirlen gymen koffie thee
steppen aqua-joggen nee daar doen we niet aan mee
Heb ik te dikke billen en ben ik niet al te zwaar
Dat zijn zo van die uitspraken die passen meer bij haar
Uren voor de spiegel…
THUISKOMST IN HOLLAND
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.777 Daar werd ik heel van de aard, en uit me zelve
Waakte ik als uit een droom, een veelvereeuwde,
Toen bruisend barstte en wit in schuim versneeuwde
Spiegel gewoon de hemel te weêrwelven.…
Aan de waterkant
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.096 Een plons, de spiegel rimpelt,
vissen glijden reeds rond de haak.
Ze zien het wel, happen nog niet.
Geduld blijft een schone zaak.
De visserman zit er rustig,
draait een shaggie met één hand.
De andere omklemt zijn hengel,
het water trilt, 't wordt interessant.
Een karper kan zich niet bedwingen,
om te snoepen van de made.…
Kosmotisch
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.212 gedanst hebben we, op zilverzwart spiegelend ijs,
we draaiden pirouettes, we bliezen bellen tot
het moment dat Venus verdween en zich verborg,
dat laatste moment, toen ze haar stralen doofde,
gelachen hebben we, in het holst van de nacht,
we verlieten het rokerige café, fietskettingen,
en dronken discussies, midden op straat en toch
dachten…
...Stem van oudsher...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
762 want zo edel als het is, sprak en zag men in beider pracht
Dus in het kasteel bij het fonteintje hangt een zwijgende spiegel,
als duizend en één nacht verweerd, nimmer bekeken ineens
En haar hand als het water koestert, elk druppeltje vaarwel,
kleurt zijn lot steeds ouder toen het spiegeltje weer zei
…er was eens……
Mijn stilte en ik .
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Oh stilte,
voel jij mij,
zie jij mij beter dan ik
spiegeling van mij...
Kijkend door mijn ogen
door mijn blik
leef je in mij...
Oh stilte
ken jij mij
in de woorden die ik prevel
in de gedachten die ik weef
rond mijn beelden
rond mijn weten...…
blinde dwaas
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.061 verlangde naar de zon
Bevrijd uit een onzichtbare leugen
Zwijg ik tussen de regels door
Tussen de koortsdromen van mijn boze vragen
Blijf jij gek genoeg
Een liefdeloze vriend
Jij in de eindeloze verte
Jij houd mijn nacht zwart
De catastrofe van een blinde dwaas lijkt niet te overzien
Maar ik, ik zal geen ondergang opsnuiven
Wanneer de spiegel…
een droom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
598 je plezier doet,
ik heb het opgegeven te proberen
al die immense gedachten, hoe ver hoe diep het landschap was
steden, torens, bruggen en het prachtige land dat we eens waren
een open raam in een landhuis, waar je bijna in stapte bewust om mij te ontmoeten
straten die ik veranderde, eens had je er juist door gewandeld
en soms waren de spiegels…
De toekomst wacht
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
886 je in slaap viel
Toen je nog Sneeuwwitje was
Naïef sneeuwwit meisje
Goedgelovig prinsesje met haar rode schoentjes aan
Maar toch kon je uiteindelijk die boze koningin verslaan
Met een dolk in haar hart
Meedogenloos neergestoken
Of dacht jij niet zo gemeen te kunnen zijn
Zoals zij altijd was
Ja, dat was even schrikken
Die levensgrote spiegel…
Aarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Schemer vervaagt de spiegeling,
onder de oppervlakte ontstaat beweging
woekerend door de tweede laag grond
verliezen de breder wordende wortels hun souplesse.
Deze weinig oorspronkelijk laag is
achteloos en onderhands
en met de moedwil tot veredelen
door vele passanten aangebracht.…
Jonge nestvlieder
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
548 (voor R)
Er valt een nare stilte over mij heen
en ik zie je overal in huis lopen,
dansen, liggen op de bank, blij zijn,
achter de computer, de spiegel met geen
echte beelden meer daarbij, touwtjes knopen,
en speels met dingen gooien.…
elkaar verstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.197 tijd te nemen
voor terugblik en bezinning
stil staan willen wij
bij de vrienden in het leven
die ons en wij vieren
ervaren willen wij
de stilte die valt
door wie vertrokken
om vanaf de overkant
ons eeuwig te vergezellen
doorgronden willen wij
de diepste betekenis
van dat wat ons beschaamt
door beter te kijken en te zien
in de spiegel…
Oerboek van de mens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
839 Klank ontrolde zich in tekens,
Spiegels voor zijn medemens
Met wie hij libido en lust
Ging paren aan een kinderwens
Zo werd klank een letterwoord
Dat van moeders op hun kroost
Al heel snel na hun geboorte
In steeds fijnere akkoorden
Mondeling werd doorgegeven
Met geduld en intonatie
Aan hun jongen, dochters, neven
Proto-taal klankvariatie…
Meimaandpracht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Een fladderend rokje zijn,
flaneren op de heide
de boulevard bij Scheveningen,
zie je al wat komen Anna zingen,
nog zo graag leven spiegelend
in de Vliet hier willen vieren,
vooral jou nog eenmaal versieren.
Ik hou en hield van leven,
meer zal ik nooit kunnen geven.…
Ubuntu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
715 Onder de gele maan schuifelt een trage lange rivier,
over het spiegelende water schuift moede de gele maan,
onder de gele maan op de trage lange rivier,
schuift een kristallen kano met een man, onverstoord
naar de horizon langs landen met vluchtig zand,
langs lage streken drijft de kano naar zee.…
Zandloper?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 De tijd legt het kloppend
hart van het leven bloot
terwijl emoties door
zandlopers stromen
het kneedt en polijst
de wijzers van gedachten
daarin te krimpen of te
worden uitvergroot in de
spiegeling in het uurwerk
van vragen waarvoor we de tol
moeten betalen, het beschrijft
een beter oord waarvan we de
naam niet kennen maar ergens…
Zomerbode
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
405 Hoe een mooie vlinder met frivool gefladder
zich laat meestromen op de golven van een wind waarbij
ze zweeft over het water, even met de poten deze heldere spiegel roert
of vrolijk de verschillende luchtlagen kruist; ongecompliceerd zet ze haar vlucht voort.…
Lenteregen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
454 Hoe inhouden en vormen van waterplassen worden
ontworpen van waaruit spiegels zullen ontstaan waarin ik rijk aan
beelden zowaar mijn zelfportret herken tegelijk verkent weerkaatste lichtstraal
Alles overziend klaart lucht geleidelijk op maar deze voorjaarsregen heeft mij wel bijgebleven.…
De elegantie van de zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Hoe een zwaan vredig en verzorgd als een sneeuwwit
stroomlijnt over het spiegelend wateroppervlak waar zij haar
vleugels ook regelmatig openvouwt om vormen van windenergie op
te vangen tot ze weer in alle rust ontspannen en relaxen langs haar lichaam.…
Het leven van een vlinder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
608 Hoe een mooie vlinder met frivool gefladder
zich laat meestromen op de golven van een wind waarbij
ze zweeft over het water, even met de poten deze heldere spiegel roert
of vrolijk de verschillende luchtlagen kruist; ongecompliceerd zet ze haar vlucht voort.…
Winterse mystiek
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
533 Nevel omarmt tijd
herinnering in stilte
water weerspiegelt
Wanneer in de vroege morgenschemering
mijn blik wordt gevangen door een sluier van stilte, die zich
neervlijt over kale velden en spiegelend water. Contouren van bomen doemen
op, zoals schimmen uit vergeten verhaal terwijl het landschap ademt in nevelige geheimen.…
Mensen om me heen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
450 Verbonden, ver weg
sterrenflonkers in de nacht
onzichtbaar, dichtbij
Mensen om me heen, een web van stemmen, gezichten en gebaren,
ze vullen de dagen met woorden die van muren weerkaatsen,
Hun ogen spiegels, hun zielen vaak half verborgen verhalen,
soms troostend nabij, soms ongrijpbaar als vlagen van adem.…