4314 resultaten.
Liefde als water en vuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
662 Warmte die een lucifer verlaat,
is licht dat uit sterren straalt.
Water in druppels regenwater,
is onmetelijk als een oceaan.
Stoom uit stromende lava,
uit een brullende vulkaan,
die land wordt in de zee.
Liefdesenergie die mensen delen,
is het wonderbaarlijke leven,
dat moeders altijd baren.…
Van lood door leed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 Na Pinksteren alsnog aan mij verschenen
Vermomd als duif op een rood pannendak
Verlaat en zonder zijn verzoeningstak
Zo zwaar als lood, er was een kind verdwenen
Het werd na dagen levenloos gevonden
Nabij een huis geblakerd na een brand
Een engel nam het zag ik bij de hand
Wees het op bloemen en vertrokken monden
Wees het op 't lijfje…
Judith
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
925 Een omhelzing van lendenen op de warme, malse bosgrond,
we hoorden zwaluwen zingen op hun verlate zomervlucht.
Tussen schemering en dauw ben ik een onbestorven weduwnaar
of ben ik toch een weerwolf, de wereld heeft er 't raden naar.…
Veldtocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
765 Mijn taal vertraagt in de versnelde tijd
Die mij ten den deel valt nu dat ik ga sterven
In zomerhitte zijn mijn aderen nerven
De zon speelt klokje van gehoorzaamheid
Ik ben nog jong, poëet en filosoof
Mijn pen voelt zich verwaarloosd en verlaten
Ik zoek naar troost, ontdek, krijg in de gaten
Dat mijn interesse uitgaat naar geloof
De dingen…
HIJ VERTROK IN DE NACHT
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
610 deur was geopend
niemand had hem zien lopen
alle luiken bleven zelfs dicht
en nergens lag een bericht
het laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die het kon verklaren
waarom hij zijn dierbaren moest verlaten…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Waar ik vandaan kom staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later…
Het verdriet van de wereld. Ode aan F. Dostojevski.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
506 Een mens belandt achter tralies
kijkt de dood in de ogen voor
wat hij in zijn hoofd schrijft
voor een gedachte alleen
Zoveel soorten vuil in een
van god verlaten wereld
waar diep leed zwijgt
en zich verbergen moet
Verstrikt in de raderen van
grote dingen draagt de mens
het verdriet van de wereld
met zich mee
Hoe overleeft een…
resten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 ze zegt dat ik haar pijn
niet kan voelen
zij wijst me hier de grens van
haar honger naar kaalte
het schrale overleven
ze lacht dat het schalt
leeft liefst in oude kleren
wijst naar strepen op de rots
hoe hoog het water was een licht
gebaar naar het verlaten huis
ze wijst naar de vervallen schuur
aan het einde van de slechte weg…
geen titel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Dit woord heeft zijn gezicht verloren,
de ruggengraat is weggehaald,
het lijf gevild, met onbetaald
verlof het hart, de adersporen
zijn droge bedding geworden
van een verlaten maanlandschap.
Wie hier gaat vissen voor de grap
vangt bot en beenderen, verdorde.…
In de trein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 voorbij
boerderijen weilanden
een dorp een stad
piepende remmen
verbazing schrik
wat is er aan de hand
wat is er gebeurd
een lichaam op de rails
bewegingloos
ambulance politie
vreselijk vreselijk
ze praten vertellen
hun verhalen
emoties verdriet
in de coupé zes mensen
voelen verbondenheid
hebben een klankbord
zes mensen verlaten…
Verdrieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Woorden worden begraven
blz worden blanco blad
letters worden verlaten
zonder hun lijnen
voelt ze naakt ...
Ze ontkleedt zich van zinnen
nestelt tss de versnipperde hoofdstukken
het kaft als deken
voelt zo volmaakt...…
Bestendiging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik telde de
kilometers
proefde de sfeer
van de vele
gepasseerde
landschappen
wist me steeds
dichter bij jou
ook in het
delen van
ervaringen
zoals een koor
dat repeteerde in
een verlaten kerk
het spelend orgel
zonder organist
we daalden
en stegen op
onbekende wegen
in een zacht heuvelland
die zich rond een kerk
groepeerden…
monotaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 openbloeien en spelen
liefde en boeiende gesprekken telen
en uitvoeren wat ik zelden heb gedaan
onmeetbaar ben ik niet,als je mij maar kent
en de meetlat op de goede plek legt
dat nameet waar het eindelijk om gaat
aan mijn anders zijn raak je eens gewend
zelfs als jou de serene stilte wordt ontzegd
het eerste gesprek heeft zich iets verlaat…
Zondagmiddag in augustus
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
705 Ergens aan een nieuwe wereldrand
zonder commerciële gekte
verlaat een blinde vogel onze gedachten
om te vliegen naar de heldere horizon
zondagmiddag in augustus
ze is verdwaald en het regent
alsof het altijd heeft geregend
nog steeds eenzaam onderweg
met dat oeverloos verlangen.…
Verstekeling
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
535 woordenzoeker
't Is 't tegendeel waar je je
nog in uit
een quote waar je je zelf in
hoopt te vinden
een houvast waar je je aan
vast kunt binden
je zingt je lied, doch zonder
lier of luit
Kan jou een therapeut hier nog
bij baten
emoties vormen meer jouw
lexicon
je dwaalt in een groot traanemoticon
beroofd van zinnen eenzaam en
verlaten…
Gestrikt en brandschoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Verlaat de schijn en wees niet conventioneel,
of benijdt u werkelijk een stoffig leven?
voor vreugd hebt u zo vaak uw ziel gegeven
zij hoort, zoals ik zie, in uw geheel.
Een masker hoeft u niet meer te dragen.
Bij uw kleren zwijgen stil de gordijnen.…
Verzameld leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
283 Het goud heb ik gewikkeld in papier,
dat zinnen telt en waakt over het waar,
dat soms mijn bibberende hand verlaat.
Mijn handelen bewaar ik, als het kan, hier;
zij vindt het prima en heeft geen bezwaar;
achter het doek klaagt de klok die elven slaat…
Eindelijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
293 Het dossier
misschien oud, met stof
als adem
op de rug van de tijd
Gelaten-
niet verlaten maar neergelegd
in handen die
niets meer vragen
de waarde wordt niet
gezocht,
wie zoekt vindt enkel
papieren
wie zwijgt hoort
misschien
wat onder het papier
beweegt
daar is het niet
voor bedoeld-
niet om het verleden
wakker te…
Het tweede zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
213 Ik slaap nu als een pagina in de krant;
mijn zicht is niet meer dan wat ik al had:
zeven strandstoelen aan een verlaten kust.…
Hand in hand
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
174 Jouw hand die stevig in de mijne past,
een open passie voor heel de straat
bevrijd van de verborgen last,
omdat de angst ons nu verlaat.
Ik kus je lippen in het licht,
volledig vrij en ongeremd
een lach op ieder gezicht,
omdat onze liefde hardop stemt.…
Tegendraadsheid
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.856 mij verder duwt
naar een punt achter het verleden
maar tegendraadsheid komma’s spuwt
Laat mij hier mijn dromen dromen
tussen het wit van de volle maan
over de bloemen en de bomen bomen
niet doelloos sterven maar verder gaan
Als penseelstreken zijn jouw blikken
over het doek van mijn passage
ik laat mij door je glimlach strikken
en verlaat…
VERMOEID
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
2.370 Hij zag er vermoeid uit
ik wilde hem verlaten
zijn magere hand ging omhoog
Ik wachtte
Hij zei niets
lag achterover met zijn ogen gesloten
een tochtvlaag ging door de kamer
de kaarsen sputterden
Schaduwen bewogen
er kwam duisternis over zijn gezicht
het licht brandde weer gestaag
Ik zag zijn ogen, die me,
nog helder uit hun diepe kassen…
O engeitado
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.157 De vrouwen die vis verkopen
En de wezens die niets meer hopen
Dan een douro meer, voor een keer,
Zij zingen ze even verlaten,
Door de galmgaten der straten,
In een stilte zonder verweer.…
Wilde Voeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 Verlaten berghut, mijn einde
in aankomst van geleefd
dikke wollende onderkin
onderscheidt mijn jonge jagen.
Ik loop op wilde voeten
die vol krampen slapen gaan.…
Het graf
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.188 heeft ze allemaal niet moeten missen
Het graf was niet zijn doel
Zo had hij het voor haar niet bedoeld
Zag het verdriet dat haar ogen vulden met tranen
Keek in het rond hoeveel vaders hier niet lagen
Alles zo koud als marmer
De rillingen glijden me over mijn rug
Vele rusten hier hun laatste plaats
Toch merkte ik hier en daar één graf verlaten…
Geliefd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.029 Verraden en geslagen
Tranen van verdriet
Waarom nou toch verlaten
Een antwoord komt er niet
Wat was is gaan vervagen
Verdwenen in de tijd
Waardeloos geworden
Omdat je het vermijdt
In schoonheid vroeg gestorven
Verdronken in een wel
De allermooiste hemel
Muteerde in een hel
Gebroken en vernederd
Vertrouwen broos en teer
Gebrandmerkt…
Dans!
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.856 Door ’t publiek lang verlaten,
Die pirouette in ’t vurig licht.
(Haar critici waren opgestaan)
Doch het schaapke niet gezwicht...
Rokken slaan in hun gezicht!
Kijk hen daarbij van grip ontdaan,
(Gelijk bij ‘tollen is balans verplicht)
Kan ’t stil blijven staan?
“Stoelen noch de mens bestaan;
Dans toch door op holle vaten.…
Van liefde verhalen
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.006 Waar
ogenblikken zich in
eeuwigheid vertalen
verlatenheid een
zegen is en wind
oor-strelend als
liederen van liefde.
Daar
wil ik aanspoelen
kruipen in het zand
tot ik amechtig
me kan koesteren
aan jouw stillende
borst van liefde.…
Traject
gedicht
3.7 met 24 stemmen
10.621 Hoe irreëel zijn liefde, lust en haat
wanneer men deinend het traject verlaat
en naar de laatste halte zich voelt glijden.
-----------------------
uit 'Traject' (1955)…
de formateur
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.461 het dorp der dorpen sluimert in de zon
de wijken zijn als late honingraten
door koningin en bijenvolk verlaten
een enkeling vindt schaduw op balkon
het leven is terug naar waar ’t begon
daar ligt een garnizoen van frontsoldaten
dat vluchtte uit de broeierige straten
de zee zorgt voor een generaal pardon
nabij een donker middeleeuws kasteel…