3969 resultaten.
De moeder de vrouw
gedicht
3.7 met 199 stemmen
51.715 O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.
-------------------------------------
uit: Nieuwe Gedichten (1934)…
ach
netgedicht
3.3 met 61 stemmen
7.002 het meisje sprak
dit doe ik niet
hierin heb ik geen zin
dus leeg je glas
en pak je jas
je komt er niet meer in
de jongen dacht
waar ging het fout?
ik ken haar al zo lang
gaf haar een kus
als aan een zus
nu sta ik op de gang
het meisje huilde
wat doe ik toch?…
Al te vroeg
poëzie
4.3 met 15 stemmen
4.289 De zon scheen koestrend op het kruid,
De Lente was gekomen,
En alle knopjes liepen uit,
Als waar'* er niets te schromen;
Ze dachten, dat de Wintervorst
Bij zonneschijn niet keren dorst.*
Maar toen de zon ter ruste lag,
Toen kwam met sneeuw beladen,
De winter eenklaps voor de dag,
En knakte steng* en bladen;
En al de bloempjes wit en rood…
Heb me lief om wie ik ben!
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
1.992 Ik heb zo intens van jou gehouden
Dacht dat je voor altijd mijn maatje zou zijn
Maar de stilte is stiller dan ooit gebleken
En jij..…
beelden uit het verleden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
811 hier zit ik dan, alleen op de bank
tranen in mijn ogen, brok in mijn keel
keek net naar beelden uit mijn verleden
en het werd me eventjes te veel
we zijn al vijf jaar uit elkaar
ik dacht dat ik het vergeten was
maar nu ik het terug zie
voel ik weer hoe goed het was
wat doet het pijn om het terug te zien
onze liefde voor elkaar
de tranen…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.045 We dachten niet
aan afscheid nemen
Niet eens de tijd voor een 'tot ziens'.
Hoe moet ik verder zonder jou?
Ik kan niet zonder jou...
Ik hoor alleen de stilte
die om je heen hangt
Zeg jij mij vaarwel?…
(inter) net niet
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
3.545 Ik dacht je echt goed te kennen
hield mezelf blijkbaar voor de gek
Kende je alleen maar eigenlijk
van achter mijn computer plek
We bespraken heel veel samen
je gaf me een gevoel, zo vertrouwd
Nu ik door heb hoe je eigenlijk bent
zie ik dat als een hele domme fout
Hoe kon ik in hemelsnaam denken
dat ik wist hoe je ware aard was
Had ik…
Draai om dat bord ...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
847 In de nacht wordt alles helder
zelfs de duisternis geeft licht
mijn ogen schilderen stralend
elk lijntje in jouw gezicht
niet het roepen in de nacht
de mooie foto noch de brief
gaven toegang tot wat ik dacht
toen jij zei, ik wil jou, mijn lief
maar dat ene kleine kruimeltje
door mij ooit achteloos verspild
brak de ban van stil genieten…
Richtingwijzers
gedicht
3.3 met 22 stemmen
16.513 Ik dacht niet dat hij me verstond.
Je moet onthouden
Dat iemands oude ogen breken
Als oud glazuur. Het bleken
Haar wimpers zelf die toeklapten
Vastkleefden en haar uitpakte.
Ik ben de weg kwijt en ik weet
Niet waar op ik mijn pijlen schiet.
--------------------------------------------------
uit: '27 gedichten en Geen lied', 2000.…
De schilder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.111 De krantenman werd vreselijk kwaad
En zijn besluit stond vast
‘Geen letter krijgt die etter hier
Die zwijger in ‘t kwadraat
Geen lezer’, dacht hij, ‘laat ik weten
Dat deze man bestaat’
Toen hij de deur had dicht gesmakt
Was de kunstenaar ontdooid
En sprak hij tot zijn spiegelbeeld
‘Ik, ik schilder nooit!’…
'k Maak in gedachten vaak een bedevaart
poëzie
3.3 met 14 stemmen
2.577 'k Maak in gedachten vaak een bedevaart:
dan sta 'k weer op die plek, die zomerdag,
waar ik door de eikenlaan je komen zag;
als relikwie heb ik dat beeld bewaard:
uit zonn'ge bomen dropte op zonnige aard'
overal neer de zonn'ge vinkenslag;
'k zag op jouw gezicht die blije lach,
en 'k dacht op eens: 'Ben ik die liefde waard?…
Denken..
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.591 Ik keek over het mooie glinsterende meer,
hoe stom kon ik hebben gedaan, dacht ik keer op keer.
Ik bewees gewoon mijn liefde, vertelde hem de waarheid.
Is hij nou echt zo gevoelloos of is dat zijn geaardheid?
Op dat moment deed het me echt pijn, hoe kan ik nou zo gek op iemand wezen, die er niet voor mij kan zijn?…
ik sterf weer.
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.257 Net toen ik dacht dat ik de bodem had bereikt,
sterf ik weer.
Ik ga kopje onder
ik verdrink in jou
ik val voor altijd
ik moet doorzetten
ik ga eronderdoor.
De waarheid en de leugens gaan in elkaar over.
Dus ik weet niet wat echt is en wat niet.
Altijd verwarrende gedachten in mijn hoofd.…
Wandelgang van de beklaagde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
614 dacht hij overtuigd
met de logica van een gespotte verstekeling.
Al zijn poriën ademden schuld
en al het onoverkomelijke
waste iedere laag vernis
van zijn boetvaardige bast af.
De straten waren overvol
en leeg tegelijkertijd, tenminste;
elke blik, heimelijk gestolen
met zijn ontwijkende ogen
sprak van schuld
en een geleefd leven.…
Silent Lucidity
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.536 en mij bindt
en je over drie jaar nog steeds ons nummer vindt
ergens onder restanten van verhuisde zaken
terwijl je je kwijt aan andere taken
denk je dan nog aan mij
tussen het bloemschikken en de trouwerij
damn heb je al een kind erbij
of is de muziek die je hoort
het geluid van de burgerij
ik maakte je muze en jij maakte keuzes
je dacht…
niemand bepaalt morgen
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
2.455 maar we worden weer ouder dan voorheen
en we hopen onderweg in een auto met visum
en driekwart fles wijn op weg door ons heen
toch nog heldere klare ruimtes te kiezen
voel een licht schudding in de schouders
waar dacht ik aan toen ik daar bedrijvig door
de tunnel reed met bijvoet sibelius en ouders
en het graf in moeder aarde de omnivoor…
17 jaar en opgegeven zijn
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
2.050 Ik weet dat ik met mezelf erg in de knoop zit
Maar ik dacht dat het nog wel beter zou worden
Met hulp van iedereen die mij dat kan geven
Ik zou het aanpakken met beide handen
Nu zeg je tegen mij
Dat het allemaal geen zin meer heeft
Ik word niet meer beter
Ik ben er te ver ingezakt
Ik snap het best
Al je me vraag wat ik nog wil
Is de dood…
Je hoort bij mij...
hartenkreet
4.5 met 43 stemmen
3.589 Dacht heel even, het zal
niet meer gebeuren,
een moment, waarin ik
verliefd zou zijn....
was de liefde ver
te bespeuren,
en mijn wereldje
o zo klein...
Voelde heel even,
ze ziet me tóch
niet zitten..
er is niets, wat ons
samen bindt,
heb heel even in je hart
zitten spitten...
om te ervaren,
wat je écht van me vindt...…
Afzender onbekend
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
6.399 Afzender onbekend
Soms verschijnt er een reactie,
zomaar onder je gedicht
Een lief gebaar,
waarvoor ik thans zwicht
Een schrijfseltje van een anoniem
die na ’t lezen dan misschien
dacht,
daar wil ik wat aan vertellen.…
Onwillige wilg
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
580 Wat heb ik verloren dacht hij
toe hij door de jaren sneed en
door het scherpe mes van vlijt en tijd.…
Noten van morgen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
659 een ander morgen
staat nu voor de deur
had ik dat nooit verwacht
niets kan toekomst borgen
gespleten door de zorgen
slaap ik alleen vannacht
en ook daarna heel ver van hier
waar ik voor altijd samen dacht
toch blijft er nog een kier
met draden en signalen
haal ik aan wat is gevierd
dan langs nieuwe lijnen
de zijne en de mijne
nu…
Meeloper uit Great Britain
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 Op de weg terug eerste dag
naar de Waalbrug bij Lent
zocht een bejaarde vent
op de tast traag zijn weg
met een stok vast op koers
op zijn rug de Britse vlag
Wandelen deed hij nochtans stoer
toch dacht ik die man zo alleen
weet je wat ik spreek hem aan
om als gezel gelijk op te gaan
Hij bleek blind uit engeland
gentleman van top tot teen…
Als je in nood gezeten !
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
827 Als ik dacht aan dit mooie lied,
vulde mijn hart zich met verdriet.
Als ik nú aan dee'z belofte denk,
is mijn leven als één groot geschenk.
U redde mij uit grote nood.
Ik was in handen van de dood.
U was het die nieuw leven schonk
U gaf mij weer die levensvonk.
Die vonk dat werd een héél groot licht.…
BANG OM OUD TE WORDEN !
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
997 Mijn moeder mocht lang bij ons blijven,
tot aan haar dood zou z' blakend blijven,
Dat dachten wij tot 't laatste toe,
toen zei ze mij:"Daar is mijn moe:".
z' Was hier gister ook om thee te drinken,
't deed all' moed mij in de schoenen zinken.
't Gebed werd niet verhoord of toch wel,
een dag later trok een Engel aan d' bel.…
Stonden bij de hemel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
816 het sneeuwt een donzig
dekbed tegen schrale kou
ogen rustig vingers blauw
niet bang je wacht allang
het laatste stuk leek op
een ongeluk er wachtte
iemand op een bel die rinkelloos
de tijd versnelde van het afscheid
we stonden bij de hemel
hoog ingepakt en later
dan we dachten keken toe
hoe jij de drempel nemen zou
obstakels waren…
Stoeptegel
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.028 ik vond je in de achtertuin
had je bijna niet gezien
liggend tussen stukken puin
gebroken bovendien
ik dacht meteen wat doe jij hier
wat heeft het nog voor zin
ontdekte lege flessen bier
het schuim zat op je kin
je ogen straalden geilheid uit
geen enkel spoor van schroom
er droop wat sperma van je huid
als bij een natte droom
de roze…
Als je het even niet meer weet...
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.915 het leven met jou is moeilijker dan ik dacht.
Als je het even niet meer weet..
waar ben ik aan begonnen.
Als je het even niet meer weet..
misschien gaat het morgen beter.
Als je het even niet meer weet..
weet ik...dat ik toch van je hou!
Dus.. als ik het even niet meer weet..
hoop ik dat ik het weer snel vergeet!…
Binnenvuren
gedicht
2.7 met 258 stemmen
160.208 Dit is het wat de schemering mij bracht
verbijstering om de dag, haar korte duren
het willen overdoen van verloren uren
het willen tegenhouden van de nacht
een laatste vogel zingt, en in zijn droeve toon
hoor ik de weemoed van mijn eigen klacht:
'k heb niet geheeld wat ik te helen dacht
ik was niet schitterend maar doodgewoon
op wijsheid in…
opstijgen om te dalen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.433 ik dacht in de echo
nog kussen te horen
maar het was de valse hartslag
met hijgende tranen
zweefde al in mijn hoofd
zonder al te vallen
voelde nog wel de aarde
was de hoogste riggel
van de stenen rots
in zwart/wit of minstens grijs
flikkerde de dolgedraaide film
alles als grabbelton voorbij
uitpakken. uitpakken
ja nu.....…
levensrealiteit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
724 gefascineerd bleef hij kijken
gevangen in een menselijke kramp
van nieuwsgierigheid bewegingloos
begreep hij wat er ging gebeuren
hij dacht nog aan morgen
zag daarbij gisteren of
wat daar voor doorging
maakte nieuwe plannen
met de geur van verbrande synapsen
en echo's van flarden bewustzijn
in verstard grijnzende ogen gevangen
ging hij…