5959 resultaten.
Onderhuids?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Misschien heeft de dood zich
al genesteld onderhuids,
sijpelen de uren zich door de vragen,
gevangen wat nog niet geschreven
of beluisterd werd, een misplaatste grap,
barsten in kristal waaraan je hebt bezeerd.…
Gesponnen kerker
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Spieren die zelfs in diepe slaap
Hun spanning niet laten vieren,
Die kabels zijn in gedroomde
Herbeleving van weer een verre nacht,
Die nu plots weer actueel wordt,
Nacht waarin wel geslapen
Maar niet gerust wordt;
Ziel, het diepste ik,
Gevangen tussen scheepskabels
Van gedroomde achterdocht,
Brommend in de veilige omgeving
Van…
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 ik ben de schepper niet
als ik de golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten…
Vrijheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
629 Als een deur van de bus
zacht sissend opengaat
midden in de nacht
op de grens tussen
Irak en Iran ergens
Identiteit gevangen
op de grens van huid
en ondergoed vastgespeld
Een denkbeeldige lijn
tussen moederland en vaderland
de vrieskou van de woestijn
IJspegels en sterrenlicht
maken de morgen mogelijk
Terug en weg naar…
Dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Ik zit gevangen in een deinende massa.
Mijn ergste nachtmerrie heeft mij verwrongen.
Kansloos word ik grijnzend vertrappeld.
Ik kan sterven van schaamte,
tot ik wakker schiet en de rust
mijn bonzend hart kust.…
Weer klinkt het lied
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
491 hun woorden
bevroren tot ijs
door een gure
wind gedragen
tochtten zij kilte
door het paradijs
waar tropische
emoties bruisten
felle blikken
huisden in het
smeulend vuur
van omfloerste ogen
stilte brak
de eerste schrik
paniek vluchtte in
chaotische taferelen
zij drongen met velen
naar te weinig lucht
hun vlucht
is gevangen…
Het Kadaster
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.407 Alleen de wind heeft men nog niet gevangen
en ook de regen kent uw grenzen niet,
de vogels die in ‘t luchtruim hangen
nestelen in ieder grondgebied.
Ach, vleugels.....is bij zekerheid en zorgen
de wiekslag van de ziel ook kadastraal geborgen?…
De kracht van het NU...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
632 Onwetend denkend mens
gevangen in zichzelf
vasthoudend aan verleden
immens pijnlichaam
geen vooruitgang
neerslachtig verdriet,
in geestelijkheid
geen bestaan van tijd
enkel geschapen door de mens.…
Babilon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 van nature aan je zij
uit alle windrichtingen wordt aan je getrokken
waarbij het gevoel het verstand overstijgt
dan resteren enkel vergruisde brokken
waarbij de adem ook nog het stof opzuigt
men is verslagen, ontbeert de juiste vragen
en is er niemand thuis, zo vertelt de nacht
de dageraad verzuimt op te komen dagen,
je zit ongeduldig gevangen…
Dat zonmoment
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 overweldigde mij
vingers die
voorzichtig het
hart opende waar
daglicht zacht
naar binnen ging
op dat zonmoment
spiegelde de bloem
zijn bloei in
specifieke kleur
aan het firmament
dat beelden zond
langs nanodraden
naar een ver heelal
waar ook vingers
waren van jouw hand
in de keuzemodus
ervaarden zij een
nacht waar licht
gevangen…
DORIAN'S PORTRET
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Een jonge god in kolos verankerd,
versmachtend
satijn -
ik ben de wereld,
gevangen in de ontberingen
van dit schilderij.…
Nieuwe start
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Worden de tranen die ik om je laat
allemaal gevangen in een vergiet,
tot een druppel op een hete plaat,
die sist hé laat haar nu maar gaan.
Gun mij toch mijn diepste verdriet,
ooit zal ik er heus wel weer staan.…
Conversatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
600 Er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
in innerlijke angst gevangen
proberen met elkaar te praten
zelfde toekomst in het verschiet
niet projecteren, geen projectie
we blijven het proberen
jouw stem klinkt helder
ik luister en ik fluister
alle geluiden klinken vaag
ik probeer je te ontwijken
in dezelfde nuchtere boekdelen…
Nachtvrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Dromend word ik wakker
in het huis van mijn angsten
zonder gangen, gevangen
tussen hoogwanden en geesten
die zich almachtig plooien
om mijn gedachten
ze langzaam wurgen
of opblazen tot zwarte reuzen
die honger hebben en mij ruiken
op de richel van dood en leven
duisternis verzwelgt mij, pijn
wekt me in het nauwe kanaal
dat mij…
Het nieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Wat in deze wereld maakt dat je loopt als gisteren, al het achter ons lag, zo verstrooid, toch ontdooid,
Spinsel zoveel groter, terwijl ik alleen
maar kleiner wil in dit verschil, wat
in deze dag maakt dat ik loop als
gisteren, de vooruit nog niet gedaan,
Als knisperend hout nog nieten moet schieten terwijl de dode allang is gevangen tussen…
Voorjaarsdauw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Het wordt nooit meer zo als toen
jouw ziel nog puur en onbedorven
onaangetast door maatschappelijke
belangen, niet meer gevangen was
al lang geen prille puber meer
geniet je van jouw lichaamsgeur
ouder dan je gisteren was
jongeling voor de toekomst
de ochtend is uit mist ontstegen
jouw onderbewustzijn voelt kaal
dit is de tijd voor een…
ommuring
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
468 vragen in ‘t zog van verwarring, halsoverkop
in ademnood gevangen, belichaamd
door ruwe rauwheid van ontelbare woorden
die elke winter weer overleven
dan volgt diepgevroren spijt, gevolg van
wederkerigheid ergens halverwege
een onbeslapen ochtend, een avond
zonder bomen, het einde dat geen kant op kan…
Licht, lucht, zachte vacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
671 Het licht
hangt stil in tijd gevangen
die voort schrijdt.
Rollercoaster-
kurkentrekker in je maag
spin in je hoofd.
Kermis-
in het reuzenrad haar lippen
zoeter dan een suikerspin.
Carrousel
gaat sneller en sneller
paarden vliegen weg.
September-
weemoedige klanken
in wijn gedrenkt.…
Oog om oog
netgedicht
1.0 met 209 stemmen
440 ik wist
tijdslagen te maken
emoties te raken
die zweefden
in vergeten tijd
waarvan het
kruit niet
verschoten was
de damp nog hing
in het gevang
bloed geen
dna kende en
een dader die
niemand ooit
zou herkennen
in een
maatschappij die
wist hoe dader
met tegenstander
quitte speelde
er was geen
oud zeer en
agressie meer…
Andere kant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 De man en de vrouw staan
nu dicht bij het raam
Ze kunnen mij yoga zien doen
Ze konden alle hoeken en kanten
van de kamer zien,
stonden eerst gevangen
achter de tafel
Misschien houden zij
van boeken en planten
waar ze nu staan
Hoe kon hij die ze maakte
bedenken wat ze allemaal zagen,
Hij die mij maakte,
hoe ik verzinnen, schrijven,…
De wereld daarbuiten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
909 In het blauwe licht
van dit atelier is het
een wachten van
een leger koppen
gekleid uit
rode grond
Met lege oogkassen
zonder weten
wachten op de zon die
hen drogen zal een
leger dat blindstaart door
het venster naar het licht
Poreuze koppen in klei
en atelier gevangen
strijdwagen paard
noch wapen zullen
keizers tombe
bewaken…
Portret van een vernietiging
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
904 de sluwe, slinkse, begaafde verteller
verstaat de kunst van vermomming
als geen ander
hij bindt de lezer vast met verleiding
houdt hen gevangen achter de
tralies van onweerstaanbare taal
spin die de onwetende lokt in
een onzichtbaar kleverig web waar
welluidende leugens parasiteren
eloquente, onbetrouwbare verteller
je spijkert een…
Femicide
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
320 Eerbre mannen, vrouwen allen,
Sluit d’handen ineen,
Snij af die onbeheersbre ballen,
Stop gewelddadige delinquenten,
Laat liefde overwinnen,
Zet gevang d’gewetenloze venten.…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een droomloos en onwrikbaar samengaan,
gevangen in de ziel van een stilleven;
de rust van het volkomen stilbestaan,
aan de kosmos en het stof overgegeven.…
het blijft behelpen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
4.889 gisteren op de koffie
trilden ineens tante's handen
mijn vader's voeten deden het ook
die laatste keer zonder ophouden
dat ik hem moe en kort van stof
samen met moeder thuis trof
herinneren doet zo'n pijn
vooral nu in de weet
dat vanwege vroeger
en alles bij elkander
je toen nog steeds zo stil
en niet anders kon zijn
het was nu…
Zonder ramen de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 Loop verdwaald rond op
Wat een treinstation moet
Zijn in de plaats die mijn
Hoofdstad genoemd wordt
Maar waar ik al meer dan
Veertig jaar niet ben geweest -
Alles anders, alles is anders
Dan toen, toen de treinen nog
Gewoon ramen hadden waardoor je
Naar buiten kijken kon - nu zie
Ik alleen donkere wagons met tralies
Voor luiken…
Grafverzorging...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Het graf ligt er weer mooi bij
Ik verzorg het al jaren
soms met lood in de schoenen
want het zijn wel mijn ouders
maar soms ook zo licht
als een veertje, veertjes
sierlijk licht zwevend
rondom het familiegraf
waar ik fijn thuis kom
waar ik me goed voel
wat ik zo graag verzorg zodat
het graf er weer mooi bijligt!…
Bevrijding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
543 Als de pinksterbloemen bloeien,
is Pasen al geweest.
Met zijn maan in volle glorie
En voorjaarsbloemen als op een feest.
De lucht is vol met geuren.
De vogels zingen
in hun mooiste liefdeskoor.
De aarde toont zijn kleuren.
In volle lentetooi.
Ik volg mijn gedachten
en zie een volk gebogen
en geslagen in diezelfde lentenacht,
gebeukt…
in het hart van de duisternis - voor Ryan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
748 afgewaaide tak
of een plastic zak met afval gevuld, je ligt er alleen, gekneveld, achtergelaten,
je ziet donkerte noch de bomenrij aan de rechterkant, wat open blijft, wat
daarachter ligt is het vadergezicht, alsof je hem iets wil vragen, echo’s van zijn
slagen in de duisternis, of was het de striemende wind, zijn woorden nooit
uitgesproken en is vader…
Canadezen
gedicht
4.0 met 50 stemmen
17.317 Mijn vader zei: hier liggen ze,
de Canadezen. Ik zag ze staan
aan de vaart, in hun grijze kleren.
Eindeloze, slachtrijpe rijen.
Man tegen man stonden ze:
een beetje wind en ze gingen.
Vrede. Aan beide kanten
Canadezen. Te lang in het land
om terug te keren.…