3975 resultaten.
Vrije geest
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.364 het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is hij de stille nacht
Als hij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kan hij zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Hij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Hij zet een raam op een kier
En hij is de frisse lucht
Hij kleedt zich uit
En hij is zijn gevoelige huid…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 De lichte buit begeerd de vogel weerloos
als room geschept gelegd tegen zijn huid
aanspoelend in een golf van bloed ontroering
de kerk zet in de zon haar bakens uit.…
Nachtkou
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
940 een gemarmerde en gespierde schoonheid,
gebeiteld in hart en geest wil ze
omhelzen, vasthouden, nooit vergeten
hoewel deze lippen koud zijn, gevoelloos,
deze armen haar niet dragen, deze ogen
niet kijken, maar staren, leeg en dood
in verlangen proeft ze een warme huid,
laat haar lippen dwalen en verpozen,
luistert dromend naar een stille…
Dit is mijn dag
gedicht
3.3 met 25 stemmen
14.536 Vanochtend werd ik wakker in een droom
van iemand die een huid van vlees bewoont.…
overgevoelig
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.712 per rollator reed me aan
zag mijn fragiele wezen heel niet staan
in de super en ze is niet eens bekeurd
zonder blik of kik kruiste ze alle paden
groot alarm terwijl ze echt niets laadde
zelfs toen ik verslagen naast een schap lag
als normaal zit ik nu onder de rode vlekken
want bij gemis aan echt menselijke trekken
geeft contact mijn huid…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
Dionysus**
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.274 Als ik naar je kijk
kan ik zien
hoe oud je bent
maagdelijk wit
stro geel
rijper paars
ouder bruin
als ik je geur opsnuif
ruik ik je afkomst
fruitig floraal
grazig vegetaal
dierlijk animaal
als ik je aanraak
voel ik
je huid
koud
warm
vet filmend
schraal en strak
tintelend
op mijn tong
als ik je proef
ben je overal…
Tussen de rozen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.053 Geboren onder de zon
gaf jij mij de mooiste roos,
ik bloeide zo uitbundig
dat ik mijn twijfels overwon
Slapend onder de nacht
begreep ik het geurend beminnen,
ik verdronk zo in jouw armen
dat ik droomde diep van binnen
Ontwakend onder de maan
kwamen de sterren los van de hemel,
jij dronk zo van mijn huid
dat ik danste door jouw naam…
Pyramide spel
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.819 Proef het zout eens op mijn lippen
voel de zandkorrels in mijn haar
laat mijn ogen schelpen stralen
in een klein, doch simpel gebaar
Golf jouw handen door mijn haren
raak mijn huid heel even aan
steel mijn hart en mijn gebaren
laat mij even naast jou staan
Geniet van lichtjes in mijn ogen
leer daar liefde en eerlijkheid
elke zin steeds…
liefde voor muziek: Norah Jones
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
1.492 zoals je stem paradeert
op de accoorden van mijn huid
poriën dansen heupwiegend
waar een tong over lippen beweegt
schoorvoetende pasjes deinen
langs elke melodie gezongen
over voortkabbelend water
schemerlicht zwijgt aan de oevers
met ogen gesloten tot toe
wanen dromen over gekleurde wolken
waarachter de zon teder schijnt
het refrein…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 ik zit hier
in mijn blote bast
wacht een wolkje af
maar voel je vingers
dartelen op mijn huid
eindelijk komt ook de lentezon
voor licht en warmte uit
we zijn een lange weg
gegaan de eerste jaren
in vol leven hebben elkaar
zoveel gegeven kom kijk
niet om zie vandaag de zon
die schaduw doet verdwijnen
en toekomst laat verschijnen…
Doornroosje slaapt door
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.671 prinses met roze zachte borsten
immers altijd bedekt geweest
Het scherpgepunte spinnewiel
de druppel bloed die valt en viel
Een prins hakt zich door het struweel
zijn witte schimmel hinnikt vol leven
een kok heeft nog steeds de hand geheven
Slechts de prins beweegt en trekt
haar kleren uit en verbaast zich
over haar kalkwitte huid…
Vergeving
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
2.667 mijn vader
hij is zojuist in vrede heengegaan
zijn lieve vrouw is kalm, maar aangedaan
schor klonk zijn zwakke stem: "kom nader"
verzonken in hun scherp gerande kassen
zoeken zijn ogen, panisch haast, mijn blik
het spreken valt hem moeilijk en ik schrik
ik laat me wéér door het verval verrassen
dan, teder, raakt zijn dorre hand mijn huid…
De maat,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Overdadige gedachten
de weg van een te
lang gerijpte vrucht,
ontstaan in de conceptie,
geuit in een impulsieve daad,
in onderhuidse maat gelucht
uit fantasieën van een kind,
ontstaan de bellen die ze blaast,
en bekwaam haar weg in vindt,
wijzigt de kleur niet in ademzucht
kaast de beelden af op dikke huid,
onttovert haar wereld in…
BIJNA ENGEL
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
445 Op leeftijd keert ze zich naar binnen
Waarbij ze beide ogen sluit
Ze maakt er mooie beelden buit
Die ze het liefste vast zou pinnen
Op leeftijd keert ze zich naar binnen
De tijd sneed vouwen in haar huid
Ze ziet een rimpelloze bruid
Het feest van het gesteven linnen
Dan roept haar schel de telefoon
Ze schokt het heden in en schrikt
Verkeerd…
Kosmosgedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Dit is haar dag: een spetteren
van vlekken op haar huid.
Lussen die de hemel likken
in vuurtongen te pletter gaan.
In een enkele maand al sterft
de Maan voorbij de Aarde,
verstilt in sluipende schaduw
een goudgloeiend verglijden.…
Vrede in mineur
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.551 hij componeerde mooie walsen
en veel nocturnes
zo huid-dicht
schreef in een heimwee-stemming
dit largo met een triest gezicht
als ik het speel dan ga ik mee
in klaaglijk steeds herhalen
van ondertonen
die verhalen van liefde die verloren is
en door de melodie klinkt al maar meer
de roep van kom toch weer
o kom toch weer
van hoop naar…
Oude regen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 vijfduizend jaar oude jager
ingevroren in het Alpenijs
teerlongen van ‘n zware roker
door bosbranden, vulkanisme
grotten vol rook, ‘n oermilieu
we evolueerden in zure regen
in mijn lijf en leden ontstaat
in korte tijd reumatische pijn
en roos die wijst op droge huid
ik denk aan de moderne mens
oermens en verstoorde balans
herstel…
Tuin
gedicht
2.8 met 18 stemmen
7.532 Geblinddoekt door de heggen
en het huis, voed ik de luizen op
de rozenstruik, laat vogels vliegen
van mijn vingertoppen, de egel scharrelt
in de schemer langs mijn huid. Ik ben
hun stek, lig steevast op mijn plek, geneuk
van mieren op m'n buik.
--------------------------------------
uit: 'Een dunne duurzaamheid', 1999.…
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken om te spelen
de hemel is een blauwe ruit
zon en wind zijn nu te delen
de regen koelend op je huid…
De Dood
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.479 in het gevaar
Geef me de veiligheid van gisteren
Want de morgen is te zwaar
Keihard sprekend, toch niet gehoord
Letters vervlogen, woorden vermoord
Toch leven en niet willen bestaan
de dood gevangen in een enkele traan
Gedachtes deinen in de wind
De duisternis die dagen verbind
Zonnestralen zijn het verleden
Langzaam van mijn huid…
Een mens hult een steen in het zachte
gedicht
2.8 met 26 stemmen
8.323 Een mens hult een steen in het zachte
binnen van een brood en wacht op de meeuwen,
de mouwen, de huid en het hart van de haas
gestroopt. Er ligt verf op de vensterbank
waar mijn ellebogen rusten. Op de velden
staat een scary man. Roerloos maakt hij
dag na dag een bootleg van het ruisen
van een zonevreemde pijn.…
hoe het missen is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
708 hij neemt haar bij de hand en leert
haar hoe 't missen is
omdat het zich tevoren voelen liet
als haastig en veranderlijk waaien
dat op haar huid wel kilte gaf
maar nu pas doordringt
tot de broze plekken
van haar onvoorzien vatbaar bestaan
hij kent dit hartverterend voelen
alsof er even niet meer overblijft
van ingebouwde zekeringen
of…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 Het moment van totale leegte
kruipt tot diep in mijn huid
Een kille waas van mist
Geen vogel die nu nog fluit...
Geruisloos trekt de stoet van dierbaren
over de donkere stenen in dit afscheid
Een enkele reis in het doodskleed
die je naar de halte van leegte rijd...…
Zie haar
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
1.125 vertel mij van rozen
zij ruiken naar de gunst
van een teder hart
laat mij luisteren naar
het timbre in het zuchten
van je zoete stem
ik voel je huid als warmte
gemodelleerd in een sterrengloed
je heupen dragen de contouren
van een laan vol vlinders
niets ontgaat aan mijn ogen
zelfs niet de pas
in een tred waarop naar
mijn ziel wordt…
samen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
671 Maar onder je huid vindt een kind
nog altijd de fraaiste juwelen.
Waar zullen we blijven, tot we elkaar
eindelijk bereiken in een droom van twee?
Kom eens hier en luister naar mijn liefde
onder de mantel van jouw naaktheid.…
Verkoeling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
602 rimpelende rietkragen
schommelende schaduwen
in de plas het dragende
drijvende water koel
zoete waterschelpen
zeeverbonden huiden
duinende handen
spiegelend meer
zij zwemt in de adem
van het koele water
verdwijnt in het groene
gebladerte als gras
zij is daar even gebleven
in haar natuurlijke hart
hij was als aarde zo
bleek ontstegen…
Schobbejak
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
638 gestruikeld en zeven maal geslagen
voor meer geld hetzelfde beleven
de ene hand zal de andere vergeven
en opnieuw om absolutie vragen
verwijd de pupillen achter jampotglas
van huizen de ramen zwart omkaderd
verbergen huiden dicht genaderd
huivert een hoofd in stoppelgras
vergeefs de schuldenaren gezocht
luistert het nauw gezien het verlopen…
Soms
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.614 Over mijn huid, ooit strak gespannen,
glijden over rimpels tastend mijn vingers,
die de weg voor het scherpe mes
voor een lange haal in de
juiste richting banen.
Weer met zorg en netjes glad geschoren
voel ik me altijd weer opgeknapt.
Lekker fris, vitaal of als herboren;
een dag erbij om samen
volop te genieten.…
ontmoeting met een dichter
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
763 kuilen
zo gaat het steeds weer
het staart me aan, het grijpt en richt zich op
vanuit de ribben van doodgravende droefheid
vouwt zich ongebaand
rond mijn lichaam en wordt dan weer beweging
met een handslag, stil in nieuwe aarde
jij beaamt wat ik geschreven heb
kijkt mee in donkere hoeken, in dit gedicht
en wrijft dan jonge vogels op mijn huid…