5388 resultaten.
Een onvoorziene nacht?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
381 Verlaten dier, treedt
uit een donkere schaduw,
wat ligt je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij jezelf achterna,
je verlangen in te dammen
tot schrander dier, wat doe
je nog hier, het is om even
hoe je mag heten, of
hoe ik je kan strelen,
om alle dromen met
je te delen, de zwakheid
van je…
O lach naar mij, gij klein kalf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ik ken het gif der schaduw
Ik weet dat de noten der aarde geschikt zijn als voedsel
Dus, wees niet bang
We zullen uw vader vinden in 't woud
Lach en speel, nu!
Want in 't woud leven we voor eeuwig…
Chopin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Je handen zijn als
twee lenige acrobaten die dansend
langs
de bleek
ivoren toetsen dwalen
Wonderlijk teer, smartzuiver vol
van donkere schaduwen
schoonheid
en geluk
met
verwondering luister
ik naar jouw
vonksproeiende
verhalen
Ik hoor de nachtegalen
de zee
in wilde maat
hoge golven tot diep
in de landen
rouw onder blauw
o mijn…
Dag mam
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
547 Ik zag je in het grote ledikant
Een teer schijnsel kroop voorzichtig binnen
Gezonden licht van hemels tinne
Halverwege de kamer gestrand
In de fronsen van het beddengoed
Zocht ik naarstig jouw gezicht
Je scheen zo bleek en ook zo licht
Doorschijnend haast, voorbij de gloed
Dan plotser nog, het dagen van de zon
Zeilen schaduwen door dromen…
Wat magie bereikt
netgedicht
4.5 met 100 stemmen
496 je beweegt
de schaduw
van je hand
aan de achterkant
vervloeien
pigmenten tot
harmonie die
wereld een nieuwe
kleur mee geeft
waar twee
componenten
samen gaan kan
in de optelsom
onverwacht een
nieuwe kleur ontstaan
met een frisse
eigen kijk op wat
magie zo bereikt
juist in het
organisch gedeelte
beloven passen
en meten…
Zandloper van de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 De zon gat onder
huizen weven schaduwen
in stille straten.
Bottende knoppen
smeltend ijs, pas gewassen
groen bladeren.
Achter elke deur
tikt de klok die het geluk
van thuis wil proeven.
De wereld is mooi
als je de triestheid wegdenkt
woorden vallen stil.
De psychiater
is zelf niet goed bij zijn hoofd
ik schrijf hem rust voor.…
Volk van weleer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik zag hoe
jij verschoot
even voorover
boog in een
klein moment
van contact
er sluierde
al een lach
in je blik die
ik meteen
vertaalde tot jij
hebt het gefikst
ik wist van
jouw vluchtige
ontmoetingen
met leden van
het kleine volk
van weleer
zij zijn
eigenlijk nooit
weggeweest
hebben eeuwen
in schaduwen
van jaren geleefd…
waterwetten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 zee van verstomde stemmen
hortende adem van sleuren
deinen en neerhalen
van zeenmans graven
brulboei van toevloed
en terugloop
drager van watergrijze
wolken het blauw het
groen en de mist
zee van verraderlijke
stroming van stille
schitter en schaduw
koele waarnemer
aanjager van stormen
zonneklare beuker
zee opstandig…
Schemerige kamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Ik loop door het dorp
De zon schijnt, de wind waait
een beetje door mijn haren
De luiken zijn gesloten
met kieren dun als naalden
met lange smalle ogen
Mijn schaduw valt nergens
binnen, er zijn er geen
in de schemerige kamers
waar het licht grauw
verdoezelt wat er gaande is
en wat de consequenties zijn
van ieders doen en laten
De…
hoe zij haar dichter leest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 je legt rookgordijnen
smijt met jeukpoeder
je woorden zijn schaduwen van de pointe
zinloze kringen in een vijver
zij komen, zeg je, uit vergeten bronnen
en verdrinken de ratten
die 's nachts knagen aan de spanten
van je angstige ziel
maar uit elke fles drink je de geest en
dooft dan het eerste licht dat achtelos sijpelt
langs de drankkegel…
Deze dodelijke dorst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
410 warm golfde
het lange al
geel gepunte
hoge gras
onder de vlagen
wind die ver aan
de horizon beelden
deden trillen
wij bewogen
nog stiller dan
de woordloze
omgeving waar
slechts een vogel
schreeuwde om
schaduw en wat
druppels fris
nog zoog hitte
aan de grond die na
de laatste transfusie
water begonnen was
aan brakke lagen…
AAN DE HAND VAN DE LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
660 Wie door het hoogste is verkozen
en zich door het hart laat voeren
draagt in z'n ziel de kleur van rozen
die slechts het reine kan ontroeren
Wie door het hoogst is aangezocht
en zich niet van zijn weglaat trekken
maakt in de schaduw vaak z'n stille tocht
zal niettemin zijn weg met lief bedekken
Wie door het hoogst is aangesproken,…
LAIS CCXLIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De liefde is een rare lamp waar al
het donker zacht in glimt en glooit rondom:
schaduw maakt in haar klaarte vrije val
en waar de liefde liefde plooit rondom
de wantrouw als verzinsel wijkt alom.…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
827 Schaduwen glippen geleidelijk weg
Langzaam verdwijnt de kilte
Er komt beweging in de straten
en haar geluid verdringt de stilte.…
Het zwart contrast
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik ben
in wit
gaan graven
omdat zwart
geen schaduw
kan dragen
ook hoogte en
diepte ontbreken
zonder schepping
in zijn vele
nuanceringen
van de natuur
de melodie
van schakering
die van de harp
vingers komt
de variaties in
kleur oneindig
wordt dus altijd
nog is er het contrast
van tegendeel
juist bij zwart wit
is de balans…
Zonnewarmte
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
941 Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte
de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt
weet misschien alleen de zon, in zonnig denken
zonnewarmte koestert zacht de levenshuid
een verkoelende wolk komt als een bruid
om de schaduw stilletjes te wenken
want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach
geluksgevoel verovert dagelijks…
Wintertijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Ik verlang naar het duister,
kale bomen, zwarte luchten,
naar de bijtende kou die je dwingt
naar binnen te vluchten;
Ik verlang naar het duister
van lange, donkere nachten
waar je in elke schaduw de dood
of boze geesten kunt verwachten;
Ik verlang naar het duister,
het schenkt de schoot van huis en haard
extra licht en luister;
Ik verlang…
Mussenvriend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
676 Laten we het eenvoudig houden
zeg je tegen haar, mussenvriend
nu de vriendschap liefde nodig heeft
omdat armoede om zich heen grijpt
en je nodigt haar uit
voor een verse kop thee
ze heeft haar pantoffels meegenomen
en een zak knapperige graankoekjes
in de tuin spelen de mussen
met de schaduw van de bomen
jullie praten over regen en wind…
Verbinding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Lachen sluipen weg als schaduw,
Wat we samen niet voorzagen.
Maar als jij mijn tranen draagt,
Draag ik jouwe door de dagen.…
Verfijnen in contrast
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
397 zacht warm en
roze is de huid
van je gezicht
die zich voegt
naar de vingers
van mijn hand
altijd al een
vruchtbaar
deel van de
speciale
verzorging
van de vrouw
het zijn de lessen
die zij erven
van hun moeders
tekenen met licht
en schaduw
aanzetten met
kleur en
verfijnen in
contrast dus
zoeken naar
karakter dat
in schoonheid…
Als luisteren wegkijken werd
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
474 De stoel in de hoek
kijkt me niet weg,
de schaduw op de vloer
blijft bij me zitten
zonder vragen te stellen.
Dat is genoeg.…
Ons achter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
226 Ons achter is een bos zonder paden
betovergrootvaders zestig eiken
geplant op zijn trouwdag toen
het huis af was, het huis
waarin de plannen zijn gemaakt
om het af te breken
en de bomen
kunnen dat betalen
Alles nieuw, geen verleden meer
dat we aan kunnen raken, maar
jonge aanplant zonder schaduw
over de achtste generatie
Ons achter…
Doodstil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
364 lopend over smalle of brede paden
zie ik je nooit gaan, slechts schaduw
van een verleden zonder toekomst.
Luisterend naar 'n stem zonder geluid.
Starend naar een verte zonder eind.
Vergetend gekomen was, is geweest,
zonder hoop, zonder te weten nog komt.
De stilte aan de einder is hoorbaar,
jouw stem klinkt in mij luid en klaar.…
Niobe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
319 Ontwakend uit een palindroom
lag hij daar ziende blind van woede
in een uithoek van de melkweg
wacht hij nog steeds op keer ten goede
op het verkeerde paard gewed
trekt kwade trouw door merg en been
als listig spoor van vuig bedrog
vliegt zij als schaduw van hem heen
aan gene zijde van de zon
tot zij, ten prooi aan d'elementen
gelijk…
echo van een nimf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
382 Wat ik zeggen wil,
als ik spreken zou,
los van de waarheid
en die saaie eerlijkheid;
hoe ik mijn bessen,
bedrieglijke killers,
door lauwerkransen
breed verspreiden liet;
of wat mijn schaduw,
met gespleten tong,
opzettelijk buiten
het zicht hield van jou."…
Verre horizon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
123 De wandelaar vertraagt zijn pas
zoekt in doffe schaduw van het gister
naar zware letters die hij bijna las
toen het onzegbare vermiste
geen noodzaak tot een laat vergelijk
het spoor ligt open in de verloren tijd
Amsterdam bleef stil in tweeënzestig
maar de taal herstelt de tederheid
een brief die destijds bleef steken
vindt in de luwte…
Licht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
5 Uw gang is licht, gelijk de wind die strijkt, toch wijkt het licht waar schaduw ademhaalt. O lieve, onverwachte lichte paren, gij zijt het vuur dat door de nacht heen dwaalt.…
IN VEILIG VERKEER NEDERLAND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
10 In de schaduw van het licht
Word ik nog hevig verblind
Ik kijk de dood in de ogen
Een tunnel van licht schijnt
Ik wenk met mijn linkerarm
Niet om te sterven maar om te dimmen
De nieuwe zo koud en kil lichtende koplampen
Van auto's, motoren, fatbikes, fietsen, steps
Kenmerken de felheid van de hel
Of toch de hemel, het hemelse licht…
HANDWERK RAADT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Zijn schaduw toont een verrassende draaiing,
baart het vrouwtje Alma, dat hem zal leren
driftige plannen bedachtzaam te keren.
Haar breiwerk schept grootse verwondering.
De pennen dansen losjes, tegelijk wild
in de kleine vingers; vlijtig steken,
doorhalen: het tovenaarsbrein wordt mild.…
voel koele kleur van groene schaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
901 ik ging weer even terug
waar korte beentjes
eindeloze wegen liepen
in een zomershete zon
de weg naar zee
was recht nog krom
omzoomd met
kilometers vergezichten
dat wat wij wisten
lonkte aan de horizon
duinen en het golvend koele
water waar je eindelijk in zwom
weer ruik ik dennengeur
voel koele kleur
van groene schaduw
langs…