10153 resultaten.
opstijgen om te dalen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.433 ik dacht in de echo
nog kussen te horen
maar het was de valse hartslag
met hijgende tranen
zweefde al in mijn hoofd
zonder al te vallen
voelde nog wel de aarde
was de hoogste riggel
van de stenen rots
in zwart/wit of minstens grijs
flikkerde de dolgedraaide film
alles als grabbelton voorbij
uitpakken. uitpakken
ja nu.....…
beroepsdeformanten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
838 Vallen de kastanjes
uit zwiepende bomen
zie je blaren vergelen
moet het licht vroeg aan
bij onrust en windrukken
hoog boven in het spant
emoties die los komen
om de mens te bedrukken
herfst is thans in het land
Speciaal dichters tellen
naar verhouding dan velen
voltijds zwaar aangedaan
onder de hyper emotionelen
Gaat ergens een tak…
Gezelschapslied
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.193 ‘Laat ons toch nimmer het leven vergallen
Door over steentjes en strootjes te vallen;
Hij, die te prikkelbaar is van natuur,
Wordt licht geschuwd als een lastig gebuur.’
‘Is het dan raadzaam naar slangen te peuren?
Brengt het geluk aan om alles te treuren?…
Verliefd op mijn imago
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 En heeft mijn imago
In duizend stukken laten vallen.
Ik krijg die nooit meer
samen want ...
Ik zat als een ijskoningin
gevangen tussen wit en zwart
waaruit geen ontsnappen mogelijk was.
En hield de sleutel van mezelf
in onzichtbare tralies vast.
Zodat iedereen die bij me kwam
zijn vleugels brak.…
Uit elkaar
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.782 Ik wil niet huilen
maar ik voel dat
we uit elkaar vallen
als bladeren uit een klaproos.
Ik zag de tekenen
niet op tijd
en vraag nu, tegen beter weten in,
of een nieuw horloge me zou helpen.
Ik wil niet huilen
maar de lucht is grijs
waar hij blauw was ooit
en de zon is niet op mijn balkon.
Liefste, zouden we niet trouwen?…
Regenschirm
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.104 het zeker
dan overkap ik mij
met een Regenschirm
ja dat is Duits voor paraplu
het schermt wat beter af
heb ik de idee
of heb ik iets tegen een Frans woord
dan is het het misschien laf
ben ik soms eerder tevree
met iets dat dichter bij
het Nederlands hoort
in ieder geval blijf ik droog
of het nu komt uit zuid of oost
druppels vallen…
Mijn gevoel..
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.861 Het is nu uit en ik mis je
Ook al geloof je me niet
Het is nu midden in de nacht
En m'n tranen vallen op het papier
De maan schijnt me bij
Zodat ik dit nu kan schrijven.…
mechanisch circus
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
539 dingen
en wat fictieve waarden
recht zijn speeltuin in
hoe er buiten de lijnen
slechts halve waarheid
bestaat
en het wachten
op zijn grillen
om een steen te werpen
om te zien
of er een rimpeling ontstaat
met kleverige handen
weer gaat wikkelen
want het is nooit af
het zoeken en het spelen
op handen en voeten
in zijn eigen vallen…
Openbaar vervoer perikelen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
729 Ongelooflijk maar waar
Het openbaar vervoer kreeg het voor elkaar
Om tijdens de spitsuren ongemak te veroorzaken
En de passagiers geïrriteerd te laten raken
De stroom op het tramtraject was weer ‘ns uitgevallen
Dat dit frequent voorkomt, begint echt wel op te vallen
Inzet van de pendelbus werd als alternatief beloofd
Ondertussen werd je…
Blijven zingen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.389 moet er uit de hemel vallen zodat
de oceaan overstroomt door tranen?...
Hoeveel jaren...
zal de maan moeten schijnen, zodat haar
licht mijn hart zal weten te stelen?...
Tot in alle eeuwigheid,...
zal ik vreugdevolle liederen
spelen
zal ik vreugdevolle liederen
BLIJVEN Z I N G E N.…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 eindeloze kust
Schreeuwende mannen
Gehaast door het zand
Ontwijkend de fluitende kogels
Uit een rode vuurmond
In de bunkers rijst het stof
Het zicht onttrekkend
En klinken schoenen door het duister
Op weg naar de dood
Dorpen vieren de vrijheid
Niet meer onderdrukt
Niemand bemerkt de gewonden
Niemand bedenkt de dood
En toch vallen…
Een brandend kaarsje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.329 Een kaarsje ontsteken, een simpel gebaar
Maar het kan toch zo’n diep gevoel geven
Aan allen die in rouw zijn achtergebleven
Heimwee en verdriet vallen nog zo zwaar.
Een brandend kaarsje dat licht verspreidt
Licht in donkere tijden van droefenis
Troost, als wij treuren om het gemis
In alle bewogenheid en eenzaamheid.…
Zo maar een dag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
684 kruisjes in de lucht
meeuwen vliegen hoog
in mijn mond een grassprietje
ik kauw er op
en bouw luchtkastelen
verderop loeit een koe
verwonderd vraag ik me af
wie zou hier ook ooit
dromerig in de lucht
hebben liggen staren
wie dacht er ook
de wereld is van mij vandaag
de zon knipoogt door de wolken
ik word er slaperig van
en langzaam vallen…
Afscheid
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.198 En waar het stadje rijst boven de wallen,
beveiligd binnen die vertrouwde wacht,
en waaromheen de brede biezen, zacht
en zijig, op het gladde water vallen.
Dan zal het mij genoeg zijn om te weten
dat wat lief werd nooit in ons verdwijnt.
En al de dagen zal ik welkom heten,
waarin mij deze wereld weer verschijnt.…
Velouté
gedicht
3.8 met 9 stemmen
7.681 Soldaten hebben zich vermomd als struiken,
De nachten vallen om, de dagen duiken,
Wat niet verkocht kan worden wordt versleten.
Achter de muur is ruzie, achter de ruzie muur,
achter de muur twee die het niet meer weten,
Daarachter straat, heet asfalt, niemand aan het stuur.
Nooit meer kleinzerig zijn.…
Klinkers verleggen.
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
975 Ook jij zult van voren af aan moeten herbeginnen:
ik ben al eerder gestart dan jij,
eerst met veel vallen en opstaan, dat wel,
maar nu is het zuiver en oprecht.
Wat ik wel zeker weet,
is dat jouw beste tijd nog moet komen,
al kun je dat zelf nu nog niet geloven.
Maar ik moet verder, en jij moet verder.…
- Gemoedstoestanden -
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
499 het ergste wat men ooit kon doen,
voelde als gedeeld flexibel onbegrip
als schaduwrivieren van een exotisch land
het vallen van verantwoordelijkheid,
zien als door een man zijn ogen
de gemoedstoestand, bevend en verkrampt
gedurende een bepaalde tijd
ervaring, nieuwsgierig onbewogen
heeft wel een veelomvattende gerechtigheid…
- Delirium -
netgedicht
3.9 met 49 stemmen
608 delirium, alcoholverslaving, een delicaat terrein
verwardheid in trance, als prachtige remix,
het ontwenningsverschijnsel van het leven
waar en wie ben ik alom, hier en in het niets,
hier waar de muziek van het leven afspeelt
en het instrument de pure aardse affectie deelt
honderden frivole mensen,
iedere verwardheid een criterium,
vallen…
Kom
gedicht
3.7 met 21 stemmen
10.036 Vuurslag, geweld van vallen.
Ontelbaar maal toeval, gestapeld
wegwijzer naar meer, verder, altijd
dezelfde afval van stenen en verzen.
Wie de weg volgt, over puin klimt
groeit met de berg bij elke stap.
Wie afdaalt van de kraterrand
zeult met gemis aan binnenkant.…
Vruchtdragend
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
592 met spoed
door heldere nachten geleid
lijken daken dan toch eerder
op ingebeelde gewelven
onderbouwd met willoze stutten
totdat zij de schemer niet meer
als vanzelf kunnen dragen
soms schijnt de toekomst zich
eigenhandig te versmallen
onderwijl liefde verdort
in hart en nieren
en in koudvuur
teneinde versteend
dreigt samen te vallen…
Halverwege Homo Sapiens (prozagedicht)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
491 We laten dat nieuwe denken en
zelfbewustheid nog makkelijk los en gaan op in primitief
groepsgedrag; het leven bestaat meestal uit routine en
we vallen terug op onze dierlijke voorouders, misschien
de reden dat relschoppers aan chimpansee's doen denken.…
Vleugelvingers en liefdeslente lichaamshuid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 De tonen op de toetsen van
de piano vallen als
druppels van je hand
bij het spelen
Als vanzelf resoneren de
klanken van mijn ziel
mee
Je vingertoppen voelen aan als
zachte hamertjes op het hout
van zwart en wit en hoger
en lager
Van binnen worden dingen
aangeslagen
Ik voel je vingers bijna
van binnen, als het regent,
zoveel liefde…
Angstvallige leegte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Dikke druppen die naar binnen vallen en zich
ophopen tot een hopeloze wanhoop. Één moment, één fractie
van een seconde wordt duidelijk dat de hoop van de wanhoop
om ooit beter te worden, weggevaagd wordt, door sluipende
suizingen die vertellen de schijn op te houden totdat
alle krachten van het goede zijn weggeëbt.…
komt goed
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 Maar het maakt allemaal niks uit
de woorden vallen rechtvooruit
op vol vertrouwen kunnen wij zeggen
niks te verliezen
gewoon door gaan met rennen
en dan lief
komt het goed.…
stil leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 's nachts weet ze waar ze is
ze komt vanzelf thuis
in het donker valt ze
vloeibaar samen met tijd en ruimte
de locaties plakt ze naadloos aan elkaar
in een eeuwenoude, holle ruimte
vallen trage waterdruppels
in het water ziet ze het verloren kind
dat niet weet waar het hoort
de kleine mond zal niet spreken
ze grijpt in het water naar…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 misschien laat je hier
een roos zweven
zeg je niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden…
Als de zon schijnt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.634 Als straks de zon gaat schijnen
en de schaduwzijden verdringt
Zal mij geen smart verdwijnen
omdat ‘t mij nog altijd omringt
Als straks de nacht gaat vallen
en ‘t donker zich om mij kleeft
Kijk ik met pijn in het heelal en
merk ik dat jij daar ergens leeft
Als straks lichtjes gaan doven
en de hemel kleurt vlug blauw
Zie ik in het blauw,…
GEDICHT VOOR GELUKKIGE MENSEN
gedicht
3.9 met 21 stemmen
30.146 De overige twee vallen niet op.
Hun armen bungelen halfstok.
Onder hun tong zit gram.
Ze kennen haast geen zinnen
zonder tss.
Zo zuinig zijn ze op hun lucht.
Je staat erin voor je het weet.
Heb ik iets van je aan misschien
is uit hun mond geen vraag.
Een wenk: kijk naast hun kleren.…
De homofoob
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
867 Mannen die van mannen houden
raken van de buitenlucht verkouden
maar sommigen die op ramjacht zijn
ontgaat geen spoor zij willen macht
Wat weegt voor hen een mensenleven
waar ze nog nooit om hebben gegeven
Vrijheid nemen ze alleen voor zichzelf
Elk die zijn eigen graf delft
laat een ander er in vallen
Voor een pleziertje naar de Wallen…
Een brandend kaarsje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
767 Een kaarsje ontsteken, een simpel gebaar
Maar het kan toch zo’n diep gevoel geven
Aan allen die in rouw zijn achtergebleven
Heimwee en verdriet vallen nog zo zwaar.
Een brandend kaarsje dat licht verspreidt
Licht in donkere tijden van droefenis
Troost, als wij treuren om het gemis
In alle bewogenheid en eenzaamheid.…