5060 resultaten.
Brood en Hoop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Op de vuilnisbelten
van Johannesburg
deelden we soep en brood
met tranen in de ogen
een kindmoeder
die straks nieuw leven
zal gaan geven
zit daar tussen de troep
met haar schoenen in de dood
en ik dacht mijn God
waar ben Jij dan
hier gebleven
ze wrijft trots
over haar buik
hoe lang nog
vroeg ik haar bewogen
nog een…
Een natuurlijk kado
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.026 Eens vroeg ik speelgoed, speculaas
aan zwarte piet en sinterklaas
letters, marsepein en koek en
zong van 't wild geraas.
Nu ben ik wat ouder en heb opeens
andere wensen die niet bij kinderen
passen maar bij de grote mensen.
Zo vraag ik Vrede op de wereld
geen honger en geen nood
voor ieder een goed leven en
elke dag een brood.…
februari
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.120 Februari
Nu januari vergeefs z'n wonden likt,
de natte poten nog nadruipend
van het koele dooiwater,
sprokkelen we scherven daglicht
en nemen we, inhalig de vroege voorjaarsbode
koesterend, een voorschot op de lente.…
Kafkaësk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 dat dit mij iets leerde
We waren één, hoe ik me ook verweerde
Met alles één, met alles wat bestond
Mijn rouwen om zijn dood was ongegrond
De tijd stond stil, toen Kairos mij dicteerde
Zoek niet zo driftig, dichter, een citaat
Van wijze mannen lang voor jouw bestaan
Door hen verkregen om te onderrichten
Natuurlijk, het verzacht wel vroeg…
Dom als een heiden
gedicht
3.3 met 6 stemmen
2.884 De jonge vrouw vroeg heel bescheiden:
‘En bent u ook godsdienstig?’
Ja, zei ik, ik ben tegen doodstraf.
Ik kon dat antwoord niet ontwijken
hoewel het toch iets anders blootgaf.…
Beloftevol
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 een haast te vroege zon
over het ochtendland
en het oog groeit
naar jou, het eeuwige.
ik zal je verhalen over een verre zomer
die we sjouwden als een warme deken,
en je streelde vlinderwoorden
van een ongeschoolde schilder
van jaren her.
zo woelt een vreemde wereld:
groot in meer verliezen,
klein wat ons nog rest.…
Najaarsstilte
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
795 Hoe lief is mij het vroege avonduur
tussen kaars en schemerlicht
de warmte van een knetterend vuur
met mijn boeken en mijn schrift.
Hoe lief is mij het herfstelijke dromen
als zorg en werk zich in zalige rust vergeet.
de goud- doordrongen dagen die nu komen
en mij zomaar het rijke plukken geeft...…
Moeilijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 Zijn onze wegen
Ongeëffend
Het pad
Van ons bestaan
Onbegrip kom je vaak tegen
De vraag waarom
Blijft open staan
Oneerlijkheid
Is vaak de reden
Voor boosheid
Of enorm verdriet
Je wilt een antwoord
Voor wat is geleden
Het blijft stil
Het is er niet
Hoe moet je nu
Toch verder leven
Met zoveel onrecht aangedaan
Weggerukt, geknakt
Te vroeg…
kleine gevleugelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 op een grijze
maandagmorgen
in september
zag je zonder
het te weten
voor het laatst
de Drentse hei
een seinwachter
zag alle 93
treinen voorbij
komen niemand
vroeg naar
de kleine
gevleugelde
opgeborgen nu
in een
vergeelde map
een nagenoeg
leeg dossier
achtergelaten
in het archief
in schaars vermoeid
papier rust…
Beschreven leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 afgesloten
voor de verlokkingen
van deze maatschappij
zij kunnen er niet meer bij
hoop rust
te vinden in een
opnieuw beginnen door
loslaten en verwerken
fundamenten inspecteren
duurzaamheid proberen
een structurele opbouw
van een filosofisch perspectief
met bijhorende temporelen
alles leek goed te gaan
tot jij plots binnenkwam en
vroeg…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 alleen het geluid van het vogelen - concert
vastgehouden door wind en bloemen
overstemde
het hanengekraai van de vroege ochtend…
Laat leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 Het virus geeft een stil protest,
mensen die elkaar mijden,
als ooit, in vroege tijden
de lijders aan lepra en de pest.
Het knaagt aan fundamenten,
en maakt de wereld koud en kil,
jeugd die volop leven wil,
getroffen door onnodige regelementen.…
Een spinnenweb vol parels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Een spinnenweb vol parels licht
en nevels rond de struiken -
de dag moet laat ontluiken
de avond doet hem vroeg weer dicht.
Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?…
alsof het water vuur is
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.865 alsof het water vuur is deze vroege voorjaarsdag
lichtzinnig de onwetende blik die in gestold rood alleen schoonheid herkent
uit granaten gestoomd trotyl – nog niet giftig ontvloeit het de bast van
zeedennen?…
Maak een verleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Gisteren weer een dag gemist
Ik was er gewoon niet bij
En als ik eens wist
wat ik miste voelde ik me vrij
Alleen God weet waarvoor je vecht
En soms wil ik alleen maar daar zijn
Is dit slecht
Ik denk het niet daar is het fijn
Dagen gestreden
Uren gezwoegd
Ook wel pijn gekregen
En dat is zeker niet wat ik vroeg
Zit dat in je hoofd…
Aanpassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Het is zo anders dan weleer
het is niet minder ook niet meer
nog steeds voelt toch hetzelfde
ik houd echt van jou steeds weer
‘k voel mij nog steeds blij
als die keer dat je tegen me zei
dat je hart tot de hemel welfde
toen ik vroeg, kom vrij met mij
en samen in die mooie tuin
daar aan zee achter die hoge duin
lagen we gelukkig en tevree…
De frêle vrouw
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
421 verstaanbaar
maakt tot in de verste
uithoeken van het
magistrale plein
jij de frêle vrouw
die boven alles en
iedereen was uitgegroeid
tot symbool van
liefde en begrip in
het menselijk
samenkomen en zijn
weg waren de scherpe
randen van agressie
en intolerantie
verdwenen in
vriendelijk warme
handen en een lach
om blij te zijn
jij vroeg…
M’n kleinkind en de muis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
570 Herfst, muisjes komen er aan
Zo vond ik in de garage
een aangevreten banaan
Ach lieve muisjes
Ik gun het u best
maar zet toch een valletje
voor het gevalletje
dat u zich tegoed doet aan de rest
M'n kleindochtertje zag het
en vroeg: Opa, wat doe je nu?…
Erfgenaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De steen is glad, altijd koel
altijd even blauw
en thuis in mijn zak
We zijn aangekomen en onderweg
We leven en logeren
vandaag in dit hotel
Het uitzicht is wonderlijk saai
Je hoort de treinen razen
over het passeerspoor
Jeanette heeft haar reiskleren uitgedaan
Ze zit te lezen, het is nog te vroeg
om beneden te gaan eten
We hebben…
Dwarse universums
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
552 ik weet
dat jij er bent
in dwarse universums
die ik soms
voor de kiezen krijg
in schaduw
en contrast van
verre vroege kleuren
woont de wereld
van hiernaast
waar jij ze vaak
op hun aanwezigheid
kunt betrappen als
zij nonchalant
hun gangetje gaan
nog is er ook het
heerlijk tijdloze
mystiek fysieke
waarvan ik wel de
stof en voiles…
Augustus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 Dit zijn dagen
Van blijven duren
Dit hier en nu
Van zomer die zich niet gewonnen geeft
Van sloomheid waarmee de uren
Schuiven naar vroege schemering
Dagen
Waarin een zwijgen besloten ligt
Om wat daarna
Maar nu nog niet
Dit zijn avonden
Van late stemmen
En ergens de echo van een lach
Avonden
Als een tableau vivant
De droesem in een een…
Bad Poetry Day
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 Sorry dat ik je vroeg stoor,
Ik stuur je dit alvast maar door
Vandaag is het Bad Poetry Day
Met Candlelightgedichten...neee!…
Hemelvrouw
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
688 weet je nog hoe we
alles samen schreven
met hagelwitte woorden
op het nachtzwarte blad
en je vroeg me of je ooit
een plekje krijgen zou
in deze dundruk zodat je
me kunt vergezellen
in alle nieuwe tijden
op weg naar nergens heen
mijn ongekroonde koning
der witregels, zei je, en je zoende
me troostend om het grapje
en stilaan moest…
Geurtjes verbloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
370 zacht vlagen
duizenden druppels
waarin stukjes lente
hun kleuren al dragen
in het regenbooglicht
van voorbije dagen
geurtjes verbloemen
de namen van bloeiers
die al zon hebben
genoten in vroege en
latere uren op de dag
zij lachen mild nat
onttrekken zich
voor even nog
aan het gebeuren
net op en vlak boven
de aard dat al licht
groeiend…
Zonder spijt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 ik zag
mijn vingers
jou zachtjes
raken lieve
kleine gevoelige
plekjes achterlaten
die in roze wit
herinnering maakten
van het kleine
vlammetje dat
ons samen aanging
als gedeelde ervaring
het was nieuw
deed geen pijn
of zeer maar
voelde juist fijn
en vroeg vooral
naar tikje meer
we lachten om
dit dichten het
deed toen de…
onbezonnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
417 met een kater van binnenkomen
zonder dat er enig sprake was van
een genuttigd hoeveelheid alcohol
betrad ik de vroege ochtend
met een onuitgeslapen gevoel
van uitputting, zonder twijfel
en gerede voldoening daar
het licht zich slechts
vertoonde in de verbeelding
waar mijn ziel en ik elkander
zochten en tenslotte vonden
het park waar…
Smiley uit Brussel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Ik doe niet veel
Eerst moedwillig, dagelijkse oefeningen
en meditatie, mijn lichaam vroeg erom
Aandacht
Esther bestreek mijn huid, hij streelt
die, hij vangt mijn navelpluis
Gek doen, flauwe grappen
Giechelen als een lama
Knuffelen, energie
van de zon achter mijn wolken
Vrede van aan- en uitknoppen
Het langzamere zuigen en spuwen…
Ferm
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
508 .
______________________________
Ferm was zij, in de Spaanse tijd, heldhaftig
Doortastend, moedig, flink, gedecideerd
Krachtdadig, onverschrokken, onverveerd
Beraden, onversaagd, kordaat, standvastig
Beslist ook boud, vol geestkracht, fiks en dapper
Geheid gehaaid, vroeg uit de veren: wakker!…
Mijmering in trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 Ik zat in de trein
En las de gedichten van ieder
Sloot m'n ogen en
vroeg mezelf af waarom
ik ze las en hoezo
overdacht wat dit wel was
Keek uit het raam toen
en zag de bomen als de gedichten,
de sloten ertussen,
gedichten als weilanden
als donkere wolken
dan weer electriciteitspalen
Als een gezellige bossage,
een kale industriewijk…
Zijn Muze
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
645 zijn Muze
helaas zag zij hem niet staan
zijn liefde werd alleen maar groter
hij kon zijn Muze niet laten gaan
Het verlangen naar haar bleef groeien
ook al kwam er een nieuwe liefde in zijn leven
hij deed zijn best niet te vergelijken
maar die ander kon ‘het’ hem niet geven
De Muze was gewend haar zin te krijgen
en hij deed alles wat ze vroeg…