Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

bitterzoete nacht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 626
toen het licht ontvouwde stuurde een woordvogel jou op pad je plukte blauwe bloemen je plukte de witte maan winter vroor in je hart reis door ondoorgrondelijk water naar de overkant een klapwiekende vogel nam alle dode woorden mee in een bitterzoete nacht…
J.Bakx18 december 2024Lees meer >

geen koekje erbij

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
de zon aasde op een warmbloedige inspraak op de gure wind het zon-en-wind spel vond ergens daarboven plaats de zon werd bleker de wind overwon door zijn spel kil te spelen een draaikolk ontstond stil roerde iemand in een witte koffiemok geen koekje erbij…
J.Bakx20 februari 2025Lees meer >

Ver weg

snelsonnet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 776
De wereld zag de ruzie op de buis Zelensky kwam er om een deal te sluiten Maar kwam met lege handen weer naar buiten ‘Great television’ uit het Witte Huis Trump bood geen opening voor overleg De tijd van Marshall-hulp lijkt héél ver weg…

BARBEKNOEIEN

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
Het opwarmen van die dekselse briketten duurde vijf kwartier, na drie ferme "cocktails maison" was Opa zo zat als een pier, de witte worsten waren te weinig gebakken, de zalmspiesjes bleven aan 't rooster plakken ... en tante Flo werd betrapt in het tuinhok met buurman Rogier !…
Indigesto1 augustus 2025Lees meer >

kristallijne groeten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
de korrel zand en de eerste sneeuwvlok lachen elkaar uit in een snel ontmoeten komt de vlok niet verder dan wat wat vluchtige kristallijne groeten want het zand heeft hem uiterst snel weer weggebrand nog is het strand een zomers relikwie omspoeld met een heerlijk wit gekuifde zingende zee…
wil melker2 september 2025Lees meer >

Winterschreeuw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Een laatste winterschreeuw verstomt in wit, grijs, grauw De lente wacht geduldig ze lacht, al gauw verschijnt ze In volle glorie zal ze stralen je ziet het aan de bomen je ruikt het in de lucht De winter zucht plaatsmakend, van binnen tot buiten stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Erna Kagenaar22 februari 2026Lees meer >

Weelde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 260
Ik reed tussen gele koolzaadstroken daarachter lagen bollenvelden roze, rode, paarse, wit-gebroken, boven mij de blauwe lucht en alle auto s, welk merk dan ook, anticipeerden op elkaar, wat een weelde tussen het groeiende, bloeiende het tjilpende en zoemende…

Genieten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 184
De regendruppels krinklen Belletjes op het water, Het ranke riet wuift ze gedag, De zonnestralen maken Vele kleine regenboogjes, De pompebladen wiegen Zachtjes in ’t ochtendbriesje, De witte en roze bloemen Wiegen met de bladen mee. En ik, ik zie het aan, geniet, Ik geniet voor twee.…

WELKE KLEUR

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 387
Het hemelse blauw het alles of niets zeggend zwart of wit het vredig groen van gras of is ‘t het diep mysterieuze bruin in jouw ogen wat mij bijna noodlottig was het hoopvolle oranje wat in de opkomende zon zit of verlies ik me in de kleur van ochtenddauw het ongenaakbare van aarde allemaal hebben ze hun eigen en bepalen samen toch…
catrinus11 maart 2020Lees meer >

Paradoxie

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Tussen diepzwart en stralend wit leeft onze veelkleurige nuance. Tussen voor en erg tegen woont het fijne compromis. Tussen gelijk en ongelijk woedt felle stammenstrijd. Alleen levenslustige mensen wisselen van gedachten. Zonder respect voor tegenstellingen kan niemand aandachtig worden. Wordt zich geen mens bewust.…

Hoe het milieu naar de knoppen gaat

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 575
Omdat wij mensen kiezen voor wit, witter witst is het milieu daarvan geswitcht volkomen van slag omdat wij denken dat van NIET WIT, mensen anders gaan denken. De ijskap naar de knoppen, de ozonlaag een gat wij geen sneeuw en ijs, maar MUGGEN EN TEKEN ZAT.…

Een nieuwe winter

hartenkreet
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 484
Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
CB17 januari 2021Lees meer >

Troost voor Sint

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Sint wilde over dat aanbranden, een pan zwart als roet echt niet lezen, want had in deze zo zijn best gedaan zijn huis in goede staat te verlaten Maar, welk een troost, toen hij in de gaten, dat er een wit doosje, blauw deksel stond op de tafel in tuin met een kaart van de winter met gevels en witte daken.…
Ralameimaar22 november 2026Lees meer >

meerkoet zijn gebied

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 786
zij heeft eieren gelegd hij de grenzen verlegd meerkoet zijn gebied in de vijver met vaderlijke ijver een stille zwaan die in onzichtbaar wit zijn gangen wilde gaan wordt stevig opgeschrikt hij kwam te dicht bij werelds nieuwste wonder acht eieren in takjes verpakt op een drijvende vlonder…

de meerkoetsuite

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.107
ik open de poort en de meerkoet blijft liggen in het wak bij de boot met witte snavels over eieren lopen op het kale vlot een constant gepiep van droge kogellagers waterkipkuikens voor een feestvogel is er geen betere kooi dan een zomers park het is nog donker er zwemt een meerkoet voorbij op weg naar het werk…

sneeuwstil

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 813
Ik huil om de wereld zo wit, grijp me vast aan je doorweekte jas. Ik zeg dat ik nooit zou willen sterven. Je knikt en tikt een sneeuwvlok van mijn schouder.…

de wolf

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.429
ik loer naar beneden naar de dorpelingen in de sneeuw de sneeuw, die als een winterse streling hun gezichten streelt ik heb maanlicht in mijn ogen ruw en donker is mijn vacht als schors van de bomen waaronder ik wacht op de mooie herdersjongen zo maagdelijk blank en zoet van geur die het wit van de sneeuw zal veranderen in een bloedrode…
erik14 juni 2005Lees meer >

berken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
dansende lichte stammen zwart wortelend in wit zand bedekt met groen en paars van grassen en heide luchtig gepenseelde bomen zomaar gestrooid gegroeid door teer aangestipte bladerkronen zie ik verre wolken hoor ik de wind spreken in een wonderlijk schilderij…

Landschap met roze hoed

gedicht
3.5 met 44 stemmen aantal keer bekeken 14.029
De heer die haar galant terzijde staat, kijkt heel even naar haar borsten in de roze crêpe jurk en slaat dan met een forse slag het kleine witte balletje een heel eind verder.…

Doodstil

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.521
De stilte is wit, mijn engel is dood. Uit de hemel vallen naalden van wezenloze pijn. Mijn tranen prikken de sterren door het papier van het zwarte firmament. Ik sta hier versteld, als een beeld dat is vergeten. Achter mij zie ik geen voetstappen meer. Ik adem je uit en geef me over aan ons leven.…

je ogen golfden zee

netgedicht
3.4 met 185 stemmen aantal keer bekeken 59.452
ik zag je haar in blonde duinen je ogen golfden zee in donkergroen licht vlocht blauw in zonnestralen bruinde huid uit wit van toen we ontsluierden geloken blikken huiverden van liefde in elkaar we kusten rood tot roze vochtig werd en aten nacht tot aan de morgenster…

winters tafereel

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.577
waar ijzige kringen bevroren water de rust van zacht gekabbel breekt kristallentranen als deken van wit deze verkleumde aarde toedekken wil zullen spelende kinderen hun droom beleven een levenszucht in dolle pret aanschouwen zij hun magische wensen feeëriek als winters tafereel…
danny cant.22 december 2004Lees meer >

Fluisteren in de wind

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 954
De muren om me heen fluisteren ik zit er stil naar te luisteren probeer het gefluister te verstaan maar ze spreken een taal zonder naam Het is als het gefluister van de wind van bladeren op het witte grind die in de herfst weg worden geblazen als ware het water zonder glazen Ik probeer mijn gedachten te vangen voor ze verdwijnen in stil verlangen…
Meta Oost6 januari 2005Lees meer >

hoogtepunt

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 772
laten we eens stijgen in hemelse klanken met geloken ogen zalig zwevend vrij door witte wolken naar ’t hemels blauw zich in ons verliezend in kleurig sterrenvuurwerk lichtjaren verderop en verder tot de uiterste grenzen en dan veilig weer aarden ’t liefst in ons waterbed…

's avonds laat

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 846
met snelle passen loop ik door de met plassen bezaaide straten mijn hoofd zit vol en frustratie zoekt een uitweg langs de hoeken van mijn ogen nergens naartoe ergens vandaan in een plas zie ik de maan in dit witte schijnsel kleuren zwarte gedachten vrolijk grijs…
JoHa3 oktober 2005Lees meer >

gegaagdenbankje

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
geestelijk uitgeput een zoveelste aderlating uw vinger drukt mijn gezicht bijna stuk omringd door ziekelijk wit uw handelingen uit angst egocentrisch vernietigingsdrang ik ben u bang u smeekt ik fluister en blijf een door ademhalen wachtend u zult bedaren bloedvriend dag en nacht jackhals van het duister…

Doodse kilte

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 980
zijn lippen vormen nauwgezet de woorden uit bevroren zeeën leggen vorst over haar trillend vel waar zij tastbaar de witte tekens weet achter het weerloze schild delfde zij al lang en onomkeerbaar het graf voor vergiffenis werpt ze haar schaduw dag na dag over de betonnen steen…

Verboden vrucht

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 739
wist je droom de kersenboom met rood en witte bloesem de knoesten in de stam waar jarenlang jouw kleine vingers steeds vertoefden in eerst verbazen dan vertedering omdat hij jouw gevoel ontving ja de verboden vrucht het plukverbod was tijdelijk maar de eerste kers bleef goddelijk…

het ijlen van de nacht

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.501
de zee, steeds kleiner, verdeelt mijn handen over duinnachten en jouw gelaat wit en stil, als lelies voor zon verborgen wordt meegenomen door de vlekken van de wind ik laat je alleen: meeuwen zwijgen de wereld en mijn stem streelt de laatste herinnering zoveel trager dan de wandeling naar morgen…

Bijna lente

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.226
Crocussen geschakeerd in paars wit en geel de kopjes fier omhoog ieder bloempje een juweel en een lust voor het oog Narcissen nog even dicht wachtend op het warme zonnelicht En het ontluikend tere groen van struik en boom Laat nu de lente maar ontwaken uit haar lange winterdroom…
ria8 maart 2008Lees meer >