8651 resultaten.
bitterzoete nacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
626 toen het licht ontvouwde
stuurde een woordvogel jou op pad
je plukte blauwe bloemen
je plukte de witte maan
winter vroor in je hart
reis door ondoorgrondelijk water
naar de overkant
een klapwiekende vogel
nam alle dode woorden mee
in een bitterzoete nacht…
geen koekje erbij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
486 de zon aasde op
een warmbloedige inspraak
op de gure wind
het zon-en-wind spel
vond ergens daarboven plaats
de zon werd bleker
de wind overwon
door zijn spel kil te spelen
een draaikolk ontstond
stil roerde iemand
in een witte koffiemok
geen koekje erbij…
Ver weg
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
776 De wereld zag de ruzie op de buis
Zelensky kwam er om een deal te sluiten
Maar kwam met lege handen weer naar buiten
‘Great television’ uit het Witte Huis
Trump bood geen opening voor overleg
De tijd van Marshall-hulp lijkt héél ver weg…
BARBEKNOEIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
444 Het opwarmen van die dekselse briketten duurde vijf kwartier,
na drie ferme "cocktails maison" was Opa zo zat als een pier,
de witte worsten waren te weinig gebakken,
de zalmspiesjes bleven aan 't rooster plakken ...
en tante Flo werd betrapt in het tuinhok met buurman Rogier !…
kristallijne groeten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 de korrel zand en
de eerste sneeuwvlok
lachen elkaar uit
in een snel
ontmoeten komt
de vlok niet verder
dan wat
wat vluchtige
kristallijne groeten
want het zand
heeft hem uiterst
snel weer weggebrand
nog is het
strand een
zomers relikwie
omspoeld met
een heerlijk wit
gekuifde zingende zee…
Winterschreeuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Een laatste winterschreeuw verstomt
in wit, grijs, grauw
De lente wacht geduldig
ze lacht, al gauw verschijnt ze
In volle glorie zal ze stralen
je ziet het aan de bomen
je ruikt het in de lucht
De winter zucht
plaatsmakend, van binnen tot buiten
stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Weelde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
260 Ik reed tussen gele koolzaadstroken
daarachter lagen bollenvelden
roze, rode, paarse, wit-gebroken,
boven mij de blauwe lucht
en alle auto s, welk merk dan ook,
anticipeerden op elkaar,
wat een weelde
tussen het groeiende, bloeiende
het tjilpende en zoemende…
Genieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
184 De regendruppels krinklen
Belletjes op het water,
Het ranke riet wuift ze gedag,
De zonnestralen maken
Vele kleine regenboogjes,
De pompebladen wiegen
Zachtjes in ’t ochtendbriesje,
De witte en roze bloemen
Wiegen met de bladen mee.
En ik, ik zie het aan, geniet,
Ik geniet voor twee.…
WELKE KLEUR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Het hemelse blauw
het alles of niets zeggend
zwart of wit
het vredig groen van gras
of is ‘t het diep mysterieuze
bruin in jouw ogen wat mij
bijna noodlottig was
het hoopvolle oranje wat
in de opkomende zon zit
of verlies ik me in de kleur
van ochtenddauw
het ongenaakbare van aarde
allemaal hebben ze hun eigen
en bepalen samen toch…
Paradoxie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
505 Tussen diepzwart en stralend wit
leeft onze veelkleurige nuance.
Tussen voor en erg tegen
woont het fijne compromis.
Tussen gelijk en ongelijk
woedt felle stammenstrijd.
Alleen levenslustige mensen
wisselen van gedachten.
Zonder respect voor tegenstellingen
kan niemand aandachtig worden.
Wordt zich geen mens bewust.…
Hoe het milieu naar de knoppen gaat
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
575 Omdat wij mensen kiezen voor wit, witter witst
is het milieu daarvan geswitcht
volkomen van slag omdat wij denken
dat van NIET WIT, mensen anders gaan denken.
De ijskap naar de knoppen, de ozonlaag een gat
wij geen sneeuw en ijs, maar MUGGEN EN TEKEN ZAT.…
Een nieuwe winter
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
484 Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken
langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht
vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het
glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
Troost voor Sint
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Sint wilde over dat aanbranden,
een pan zwart als roet
echt niet lezen,
want had in deze
zo zijn best gedaan zijn huis
in goede staat te verlaten
Maar, welk een troost,
toen hij in de gaten,
dat er een wit doosje,
blauw deksel stond op de tafel in tuin
met een kaart van de winter
met gevels en witte daken.…
meerkoet zijn gebied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
786 zij heeft eieren gelegd
hij de grenzen verlegd
meerkoet zijn gebied in de
vijver met vaderlijke ijver
een stille zwaan die
in onzichtbaar wit
zijn gangen wilde gaan
wordt stevig opgeschrikt
hij kwam te dicht bij
werelds nieuwste wonder
acht eieren in takjes verpakt
op een drijvende vlonder…
de meerkoetsuite
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.107 ik open de poort
en de meerkoet blijft liggen
in het wak bij de boot
met witte snavels
over eieren lopen
op het kale vlot
een constant gepiep
van droge kogellagers
waterkipkuikens
voor een feestvogel
is er geen betere kooi
dan een zomers park
het is nog donker
er zwemt een meerkoet voorbij
op weg naar het werk…
sneeuwstil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
813 Ik huil om de wereld zo wit,
grijp me vast aan je doorweekte jas.
Ik zeg dat ik nooit zou willen sterven.
Je knikt en tikt
een sneeuwvlok
van mijn schouder.…
de wolf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.429 ik loer naar beneden
naar de dorpelingen in de sneeuw
de sneeuw, die als een winterse streling
hun gezichten streelt
ik heb maanlicht in mijn ogen
ruw en donker is mijn vacht
als schors van de bomen
waaronder ik wacht
op de mooie herdersjongen
zo maagdelijk blank en zoet van geur
die het wit van de sneeuw zal veranderen
in een bloedrode…
berken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
678 dansende lichte stammen
zwart wortelend in wit zand
bedekt met groen en paars
van grassen en heide
luchtig gepenseelde bomen
zomaar
gestrooid
gegroeid
door teer aangestipte
bladerkronen
zie ik
verre wolken
hoor ik
de wind spreken
in een
wonderlijk schilderij…
Landschap met roze hoed
gedicht
3.5 met 44 stemmen
14.029 De heer die haar galant terzijde
staat, kijkt heel even
naar haar borsten in de roze crêpe jurk
en slaat dan met een forse slag
het kleine witte balletje
een heel eind verder.…
Doodstil
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.521 De stilte is wit,
mijn engel is dood.
Uit de hemel vallen
naalden van wezenloze pijn.
Mijn tranen prikken de sterren
door het papier
van het zwarte firmament.
Ik sta hier versteld,
als een beeld dat is vergeten.
Achter mij zie ik
geen voetstappen meer.
Ik adem je uit
en geef me over
aan ons leven.…
je ogen golfden zee
netgedicht
3.4 met 185 stemmen
59.452 ik zag je haar
in blonde duinen
je ogen golfden zee
in donkergroen
licht vlocht blauw
in zonnestralen
bruinde huid
uit wit van toen
we ontsluierden
geloken blikken
huiverden van
liefde in elkaar
we kusten rood
tot roze vochtig werd
en aten nacht tot
aan de morgenster…
winters tafereel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.577 waar ijzige kringen
bevroren water
de rust
van zacht gekabbel breekt
kristallentranen
als deken van wit
deze verkleumde aarde
toedekken wil
zullen spelende kinderen
hun droom beleven
een levenszucht
in dolle pret
aanschouwen zij
hun magische wensen
feeëriek
als winters tafereel…
Fluisteren in de wind
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
954 De muren om me heen fluisteren
ik zit er stil naar te luisteren
probeer het gefluister te verstaan
maar ze spreken een taal zonder naam
Het is als het gefluister van de wind
van bladeren op het witte grind
die in de herfst weg worden geblazen
als ware het water zonder glazen
Ik probeer mijn gedachten te vangen
voor ze verdwijnen in stil verlangen…
hoogtepunt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
772 laten we eens stijgen
in hemelse klanken
met geloken ogen
zalig zwevend vrij
door witte wolken
naar ’t hemels blauw
zich in ons verliezend
in kleurig sterrenvuurwerk
lichtjaren verderop en verder
tot de uiterste grenzen
en dan veilig weer aarden
’t liefst in ons waterbed…
's avonds laat
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
846 met snelle passen
loop ik door de met plassen
bezaaide straten
mijn hoofd zit vol
en frustratie zoekt een uitweg
langs de hoeken van mijn ogen
nergens naartoe
ergens vandaan
in een plas zie ik de maan
in dit witte schijnsel
kleuren zwarte gedachten
vrolijk grijs…
gegaagdenbankje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
592 geestelijk uitgeput
een zoveelste aderlating
uw vinger drukt mijn gezicht
bijna stuk
omringd door ziekelijk wit
uw handelingen uit angst
egocentrisch vernietigingsdrang
ik ben u bang
u smeekt ik fluister
en blijf een door ademhalen
wachtend u zult bedaren
bloedvriend dag en nacht
jackhals van het duister…
Doodse kilte
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
980 zijn lippen
vormen nauwgezet
de woorden
uit bevroren zeeën
leggen vorst over
haar trillend vel
waar zij tastbaar
de witte tekens weet
achter het weerloze schild
delfde zij
al lang en onomkeerbaar
het graf voor vergiffenis
werpt ze haar schaduw
dag na dag
over de betonnen steen…
Verboden vrucht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
739 wist je droom
de kersenboom met
rood en witte bloesem
de knoesten in de stam
waar jarenlang jouw kleine
vingers steeds vertoefden
in eerst verbazen
dan vertedering omdat
hij jouw gevoel ontving
ja de verboden vrucht
het plukverbod was tijdelijk
maar de eerste kers bleef goddelijk…
het ijlen van de nacht
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.501 de zee,
steeds kleiner, verdeelt
mijn handen over duinnachten
en jouw gelaat
wit en stil, als lelies voor zon verborgen
wordt meegenomen door de vlekken
van de wind
ik laat je alleen: meeuwen
zwijgen de wereld en mijn stem streelt
de laatste herinnering
zoveel trager
dan de wandeling naar morgen…
Bijna lente
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.226 Crocussen
geschakeerd in paars
wit en geel
de kopjes fier omhoog
ieder bloempje een juweel
en een lust voor het oog
Narcissen nog even dicht
wachtend op het warme
zonnelicht
En het ontluikend
tere groen
van struik en boom
Laat nu de lente
maar ontwaken
uit haar
lange
winterdroom…